[Nikolaj]

Nikolaj Klaus Andersen Niko 16.06.1991r. Dania, Kopenhaga heteroseksualna kawaler wykształcenie anostyk Żołnierz (młodszy chorąży) - strzelec wyborowy/snajper Daniel Bederov głos

charakter

Nikolaj jest jednym z tych, którzy z wielką łatwością dobierają sobie towarzystwo. Nie bawią go podrywy, huczne imprezy przepełnione alkoholem, a tym bardziej nie interesują go przygody na jedną noc. Jednak nie można też powiedzieć, że jest romantykiem, gdyż to z pewnością nie określa jego osobowości. Typowy kumpel, w razie potrzeby da się wypłakać na ramieniu, innym razem sprzeda kopa w dupę za idiotyzm. Nie znosi marudzenia i użalania się nad egzystencją, jest zdania, że na wszystko jest jakiś sposób. Bywa też wadliwy, ma okropnie krótką cierpliwość, nie toleruje głupoty i z nienawiścią podchodzi do plotek. Stara się nie być konfliktowy, mało przejmuje się zdaniem innych, wydaje się być zimny i obojętny. Przez służbę w wojsku i to, co się tam stało (wszystko jest w historii) bywa narwany i ma nieprzewidywalne odskoki od rzeczywistości. Źle reaguje na zmiany pogodowe, burze przypominają mu wystrzały, a obrazy z przeszłości przykrywają mu obraz rzeczywisty. Każdy głośniejszy dźwięk potrafi budzić w nim niepokój, do czasu nawet toster wydawał mu się zagrożeniem, jednak to na szczęście minęło. Nie udaje, że widzi i słyszy w pełni, czasami wyciąga to na światło dzienne w najbardziej nieodpowiednich momentach tylko po to by rozmówca choć na chwilę zamilkł i zostawił go w spokoju.

wzrost 189 waga 78 kolor oczu brązowe kolor włosów brąz znaki szczególne tatuaże: brak piercing: brak blizny: większość ciała poznaczona jest szramami, choć zasadniczo ominęły one dłonie, oraz twarz, które Nikolaj zdążył zakryć podczas wybuchu. Blizny przecinają się wielokrotnie, na plecach widać oparzenia, a na całym ciele znajdzie się pełen szereg skóry o innych odcieniach i strukturach po przeszczepach. styl ubioru na co dzień: opis w stajni: opis zdrowie choroby: brak kontuzje: nie widzi na lewe oko, nie dosłyszy na lewe ucho (identyfikuje tylko naprawdę głośne dźwięki), odczuwa ciągłe trzeszczenie w kościach, ma często nienaturalne, sztywne ruchy kończyn, reagowanie na nagłe zmiany pogodowe. alergie: porzeczka nałogi: brak lęki: wojna, wybuchy, głośne dźwięki cele/marzenia 1. cel/marzenie 2. cel/marzenie

historia

Z niechęcią podchodzi do swojej przeszłości. Dzieciństwo spędził w sierocińcu w Kopenhadze, nikt nigdy nie zainteresował się chłopcem, więc ciągle oglądał rotację innych dzieci, które odchodziły do nowych rodzin, lub przybywały do sierocińca. Nie miał żadnych przyjaciół przez całe swoje dzieciństwo i mimo, że był uważany za dobre dziecko, to wolał spędzać czas w samotności, by nie radzić sobie z ewentualną stratą znajomych. Gdy osiągnął pełnoletność, został "wypuszczony na wolność" bez wcześniejszego przygotowania, więc bardzo szybko dopadł go pobór do wojska. Przez pięć lat czynnie służył ojczyźnie, traktował swoje zadanie na poważnie i chętnie brał udział w misjach, ponieważ i tak nie miał nikogo z kim mógłby spędzić święta, czy inne uroczystości. Wydawało się, że los się do niego uśmiechnął, gdy poznał Clausa, który bardzo szybko został jego najlepszym przyjacielem i podczas przepustek spędzał czas z jego rodziną, gdzie w końcu czuł się ważny. Dobra passa minęła w piątym roku służby, gdy na misji coś poszło nie tak, granaty siały spustoszenie, ciągle słychać było strzały. Wraz z Clausem poszli oczyścić drogę powrotną do bazy, gdy zauważyli na oko siedmioletniego chłopca, Nikolaj od razu chciał strzelać, lecz jego przyjaciel negował tę decyzję, choć sam był saperem, ale uważał, że to tylko dziecko, w końcu sam się spodziewał potomka. Wtedy chłopiec wszedł zdetonował się, miał pod koszulą bombę, a za nią odpalił się szereg min, jedna budziła drugą, wybuchy rozrywały metal, uderzały we wszystkie strony, cięły skórę, raniły ciało, mężczyźni padli na ziemię, Nikolaj zasłonił twarz rękoma, idealnie pod hełmem. Doznał szeregu obrażeń, gdy wybuchy ucichły, ich świat stał już w płomieniach, mężczyzna nie mógł się ruszyć, krzyczał, wołał imię swojego przyjaciela. Przyparty do ziemi, brudny, poparzony i ranny w stanie krytycznym, ale wciąż przytomny, choć nie do końca świadomy - takiego znaleźli go inni członkowie ich grupy. Nie wszyscy wyszli z tego napadu pomyślnie. Nikolaj doznał wielu obrażeń, do dziś o tym nieszczęśliwym dniu przypominają mu blizny na ciele, nie widzi na lewe oko i nie do końca słyszy na lewe ucho. Najgorszą stratą była jednak śmierć Clausa, który stał zbyt blisko miejsca wybuchu i zginął przeszyty kawałkiem blachy. Po tej sytuacji mężczyzna stracił siłę, przestał reagować na otoczenie, był wściekły, że nie mógł zrobić nic, by ocalić przyjaciela. Wtedy odsunięto go od służby, choć ze względu na doznane obrażenia i tak nie był już specjalnie użyteczny.

likes rzecz 1 rzecz 2

dislikes rzecz 1 rzecz 2

ciekawostki & umiejętności

♦ służył w wojsku ze stopniem młodszego chorążego, był strzelcem wyborowym/snajperem, a jego przyjaciel Claus saperem.
♦ podczas wybuchu (i szeregu kolejnych) zmarł jego przyjaciel Claus, a sam Niko został ciężko ranny.
♦ nie dzieli się swoimi uczuciami z otoczeniem, skrzętnie je ukrywa.
♦ nigdy nie poznał swoich rodziców.
♦ wychował się w sierocińcu.
♦ nazwisko otrzymał po Hansie Christianie Andersenie, duńskim pisarzu, poecie i baśniopisarzu.
♦ ma manie na punkcie krzaków/drzewek owocowych.

podopieczni

IMIĘ KONIA OPIS

IMIĘ KONIA OPIS

relacje

IMIĘ I NAZWISKO - RODZAJ RELACJI OPIS RELACJI