[Manduro]

Ruszył od impulsu nie wychodząc z ustawienia, krok miał mocny, wyczuwalny o wysokiej akcji. W końcu naszpikowany energią jak miał chodzić? Szedł równym tempem, pierwsze wyciągnięcie poszło pięknie, kary wyrzucał przed siebie nogi zagarniając sporą powierzchnię, na skrócenie cóż, szedł dosyć szybko, ale kroczkiem małym, co było niewygodne, no ale cóż... przykro mi Poparskiwał, zacinał ogonem, ale żadnej jazdy nie odwalił, chyba miał jakąś blokadę, albo już się nieco wyhasał.

[Jessie]

Obstawiam to drugie! Nie chcąc zanudzić ogiera monotonnością ćwiczeń, poza zmianami tempa zrobili również parę wolt o większej i mniejszej średnicy, kładąc spory nacisk na poprawność wygięcia. Niebawem powinni przejść do skoków, ale póki co pobawimy się jeszcze w ujeżdżenie... a raczej jego podstawy, choć niewykluczone, że jak ambicje wzrosną, to jeszcze nauczymy Mandka łopatek i ciągów <3 Nie robiąc przerwy na stęp, przy najbliższej okazji poprosiła o zagalopowanie, w owym chodzie wprowadziła konia na ósemkę. Zaczynając nowy "brzuszek", przejście do kłusa i zagalopowanie na nowo, i tak za każdym razem, aż wykonali taką ósemkę cztery razy. Potem powrót na ścianę w kłusie, okrążenie kłusa, przejście do stępa. Żucie z ręki i oddanie wodzy. 20 minut stępa i wyjście do stajni <3 /zt

[Manduro]

Nie no.. Wykonywał ćwiczenia poprawnie, ale no.. Aż ciężko mi opisać co robił, bo widzę ZERO WIARY W UMIEJĘTNOŚCI KAREGO, że niby lotnej, łopatek nie robi? On się potrafi w galopie za uchem podrapać, a co! Jeszcze Ci pokaże, ale kolejnym razem, uh Ty!
Występowany wrócił do stajni.

[Matthew]

Że lonżownik i biegalni zajęte, to czemu by nie puścić konia na maneż, co?
Przybył więc z Ayane, a gdy tylko znaleźli się na placu, Matt zamknął wejście i odpiął szybko uwiąz od kantara klaczy, dając jej pełną swobodę. - Czuj się wolną pomiędzy tymi ograniczeniami! - powiedział doń niemalże nabożnym głosem, uśmiechając się i unosząc łapki na boki jak papież przy przemawianiu do ludzi.
Lonżę odwiesił gdzieś tam zwinięta na ogrodzeniu, uwiąz zarzucił na płot również. I sam tam wskoczył i usiadł sobie, patrząc co też klacz wyczynia. Jeśli zaczęła biegać/brykać/etc. to sobie ją na razie obserwował oczekując momentu, gdy zrzuci pierwsze pokłady zbędnej energii z siebie. Jeśli zaś stałą w miejscu, to pomachał uniesioną ręką przed pyskiem trochę i pocmokał, zachęcając do ruchu.

[Ayane]

Klacz wyczekująco machała ogonem na boki. Stanie i czekanie na otwarcie bramy było męczące. Tym bardziej, że ona była z natury niecierpliwa do takich rzeczy. Jak tylko uwiązł został otwarty Ayane rzuciła się galopem przed siebie radośnie strzelając barany. Nie patrzyła w ogóle na człowieka. Chciała poczuć się wolna bez ograniczeń. Mimo to pamiętała, że wokół niej jest ogrodzenie. Niestety była także świadoma tego, że nie zdoła przez nie przeskoczyć. To było po prostu niemożliwe. Po paru minutach arabka postanowiła trochę odpocząć. Stanęła gdzieś na drugim końcu menażu i czekała na cokolwiek. Wreszcie mogła odetchnąć świeżym powietrzem i zająć się tylko sobą.

Klacz wyczekująco machała ogonem na boki. Stanie i czekanie na otwarcie bramy było męczące. Tym bardziej, że ona była z natury niecierpliwa do takich rzeczy. Jak tylko uwiązł został otwarty Ayane rzuciła się galopem przed siebie radośnie strzelając barany. Nie patrzyła w ogóle na człowieka. Chciała poczuć się wolna bez ograniczeń. Mimo to pamiętała, że wokół niej jest ogrodzenie. Niestety była także świadoma tego, że nie zdoła przez nie przeskoczyć. To było po prostu niemożliwe. Po paru minutach arabka postanowiła trochę odpocząć. Stanęła gdzieś na drugim końcu menażu i czekała na cokolwiek. Wreszcie mogła odetchnąć świeżym powietrzem i zająć się tylko sobą.

[Matthew]

Założył nóżkę na nóżkę, łapkami opierając się po bokach na ogrodzeniu. Machnął nagle łbem, bo mu jakiś komar się do mordy przyczepił! ;< Zabzyczało mu niebezpiecznie blisko ucha, więc Mefju zarz tam machnął ręką, ale komar był sprytniejszy niestety i pogonił Matta, który uciekł na środek placu po zeskoczeniu z płotu.
Tam pomachał trochę łapami w końcu udało mu się walnąć w powietrzu tego nieznośnego owada. Wtedy zastygł w bezruchu, oceniając sytuację. Za chwilę jednak roześmiał się z samego siebie, zaklaskał sobie w dłonie, a potem odwrócił się na pięcie w kierunku Ayane, która pewnie patrzyła teraz na niego jak na dziwoląga. Toteż zacmokał doń i wystawił łapkę, pozostając w rozluźnionej pozycji, z leciutkim uśmiechem na ryjcu.
Gotów był jednak do ucieczki, nie znał klaczy.

[Ayane]

Klacz stała sobie spokojnie nikomu nie robiąc krzywdy, ani też nie zawadzając. Przynajmniej taką miała nadzieję. W końcu zajmowała na prawdę mały obszar tego terenu. Ayane widząc co się dzieje zarżała niespokojnie. Czemu ten facet ganiała za niczym? Z tej odległości, w której się znajdowała nie mogła zobaczyć tego małego szkodnika. Tym bardziej zachowanie Matta wydawało jej się dziwne i wariackie. Może dostał jakiegoś napadu? Odsunąć się dalej czy też do niego podejść albo stać w miejscu? Arabka nie bardzo wiedziała jak ma zareagować. Po chwili zauważyła, że stworzenie się uspokoiło. Zagalopowała w jego kierunku. Nie odmierzyła za dobrze odległości i zatrzymała się centralnie przed jego nosem. Chłopak mógł poczuć niespokojny oddech zwierzęcia. Nie minęło kilka sekund, a zaczęła szukać po jego kieszeniach jakiś smakołyków, dodatkowo śliniąc mu ubranie.

Klacz stała sobie spokojnie nikomu nie robiąc krzywdy, ani też nie zawadzając. Przynajmniej taką miała nadzieję. W końcu zajmowała na prawdę mały obszar tego terenu. Ayane widząc co się dzieje zarżała niespokojnie. Czemu ten facet ganiała za niczym? Z tej odległości, w której się znajdowała nie mogła zobaczyć tego małego szkodnika. Tym bardziej zachowanie Matta wydawało jej się dziwne i wariackie. Może dostał jakiegoś napadu? Odsunąć się dalej czy też do niego podejść albo stać w miejscu? Arabka nie bardzo wiedziała jak ma zareagować. Po chwili zauważyła, że stworzenie się uspokoiło. Zagalopowała w jego kierunku. Nie odmierzyła za dobrze odległości i zatrzymała się centralnie przed jego nosem. Chłopak mógł poczuć niespokojny oddech zwierzęcia. Nie minęło kilka sekund, a zaczęła szukać po jego kieszeniach jakiś smakołyków, dodatkowo śliniąc mu ubranie.

[Matthew]

Słysząc niespokojne rżenie klaczy pokazał jej uniesionego do góry kciuka. Wszystko gra! Zupełnie, jakby Ayane miała zrozumieć ten gest i się uspokoić przez to.
Gdy ta ruszyła na Matta galopem, ten postanowił jej zaufać i nie drgnął z miejsca. Najwyżej go staranuje, co tam. Parę blizn więcej, ewentualnie połamane żeberka. Weźmiemy na grilla te żeberka wtedy i Bella sie w końcu na coś przyda.
Niby to taki odważny i bezczelny typ, ale nie mógł zaprzeczyć przed sobą, że serce mu na chwilę zamarło i wstrzymał oddech, gdy brudnokasztanowata (tak się nazywa jej maść?) hamowała.
Ayane dmuchnęła z mu z nozdrzy rozgrzanym powietrzem po ryjcu, on jej sie odwdzięczył tym samym. tylko u neigo to był oddech ulgi, że przeżył to bliskie spotkanie.
Podniósł łapkę i oparł na jej chrapkach delikatnie. Ta jednak zaraz znów zaczęła szukać smakołyków po jego biednym ubraniu. Toteż chłopak wpadł na iście genialny plan i zaczął tyłem odchodzić od klaczy, przyjmując leciutko uległa postawę, coby klacz nie wahała sie ruszyć za nim. Do tyłu też wyciągnął łapkę z wystającym z niej smakołykiem. Jak pójdzie za nim, to dostanie!
A jak nie poszła, to Matt sam dotarł do ogrodzenia. Chyba, że poszła. I tak tam dotarli, pod ogrodzenie.
Jak tylko się tam znaleźli, to ja nagrodził, ogarnął jakoś by stanęła w miarę blisko płot i wszedł an neigo lekko, a potem wskoczył jej na grzbiet, ha! Zrobił to w miarę szybko i sprawnie, wylądował też wcale lekko, zadowolony z siebie. Jeśli dziewczynka stała grzecznie, to się pochylił i ją poklepał po szyi.

[Ayane]

Klacz powąchała wyciągnięty kciuk. Przez moment zastanawiała się czy miała zjeść ten palec. Jednak zapach nie był kuszący więc odstawiła ten pomysł na późniejsze rozważania. Widząc, że chłopak idzie do tyłu zerwała się do kłusa. Wyprzedziła go i zaczęła biegać wokół niego. Przestała się przejmować smakołykiem. Jak tylko zauważyła kierunek, w który zmierza człowiek odbiegła od niego. Nie miała zamiaru podejść do ogrodzenia, obawiała się wyjścia z tego miejsca. Chciała się jeszcze nacieszyć brakiem tego wąskiego boksu. Zarżała do niego, nawołując. Będąc daleko od niego dwunóg nie miał jak na nią wsiąść. Ayane kolejny raz dała o sobie rżeć, chcąc aby Matt przyszedł.

Klacz powąchała wyciągnięty kciuk. Przez moment zastanawiała się czy miała zjeść ten palec. Jednak zapach nie był kuszący więc odstawiła ten pomysł na późniejsze rozważania. Widząc, że chłopak idzie do tyłu zerwała się do kłusa. Wyprzedziła go i zaczęła biegać wokół niego. Przestała się przejmować smakołykiem. Jak tylko zauważyła kierunek, w który zmierza człowiek odbiegła od niego. Nie miała zamiaru podejść do ogrodzenia, obawiała się wyjścia z tego miejsca. Chciała się jeszcze nacieszyć brakiem tego wąskiego boksu. Zarżała do niego, nawołując. Będąc daleko od niego dwunóg nie miał jak na nią wsiąść. Ayane kolejny raz dała o sobie rżeć, chcąc aby Matt przyszedł.

[Matthew]

Ale jak ona mu tak nie zaufać i stwierdzić, że wychodzą! D:
Ale dobra, jest metoda!
Zignorował nawoływania Ayane na razie i poleciał gdzieś po jakiś stołek. Wziął go w łapki, siup na plac i do konia! Niósł go na wysokości swojej piersi. Czyli tak neutralnie mam nadzieję. Szedł powoli i w pełnym rozluźnieniu do dziewczynki coby się dziwnego przedmiotu w jego rękach nie przestraszyła. Jeśli wszytko było ok, to dął jej go powąchać i postawił na ziemi obok niej, poczęstował nią nawet ze trzema smakołykami w nagrodę! i jak je już przeżuwała, to dał ten stołeczek bliżej jej boku i wtedy - hyc, hyc! - wskoczył szybko i lekko na jej grzbiet z tego stołka, mając nadzieję, że klacz wykaże się jakaś wyrozumiałością i go od raz nie zrzuci.
Jeśli wszystko było ok, to delikatną łydką poprosił o jakikolwiek uch, od razu chwytając się jedną łapką jej ładnej grzywy. Pochwalił tez ja także z góry, klepiąc po szyi.
Jest także druga opcja, jeśli Ayane się bała stołka. Wtedy Matt go odstawił na ziemię i podszedł do klaczy bez neigo i potem tak jak wcześniej od niej odchodził tyłem ze smakołykami, tak teraz próbował lekko ją skłonić do ruszenia się z miejsca w kierunku stołeczka.

[Ayane]

Klacz prychnęła na chłopaka, kiedy ten nie chciał do niej podejść. Jak tak można? Widząc, że Matt idzie jednak w jej kierunku odeszła kilka kroków, ale w końcu pozwoliła mu do siebie podejść. Powąchała dziwny przedmiot i odskoczyła na bok. Za bardzo nie ufała temu stołkowi. Mimo wszystko przekonały ją smakołyki. Żując je poczuła jak człowiek wchodzi na jej grzbiet.
Nie ma mowy, pomyślała.
Zaczęła robić barany i biegać wokół płotu, aby go zrzuć. Nie miała zamiaru dać sobie teraz odebrać swobodę. Tak więc dwunóg, w jej przekonaniu, nie powinien zakłócić spokoju.

Klacz prychnęła na chłopaka, kiedy ten nie chciał do niej podejść. Jak tak można? Widząc, że Matt idzie jednak w jej kierunku odeszła kilka kroków, ale w końcu pozwoliła mu do siebie podejść. Powąchała dziwny przedmiot i odskoczyła na bok. Za bardzo nie ufała temu stołkowi. Mimo wszystko przekonały ją smakołyki. Żując je poczuła jak człowiek wchodzi na jej grzbiet.
Nie ma mowy, pomyślała.
Zaczęła robić barany i biegać wokół płotu, aby go zrzuć. Nie miała zamiaru dać sobie teraz odebrać swobodę. Tak więc dwunóg, w jej przekonaniu, nie powinien zakłócić spokoju.

[Matthew]

Starał sie wysiadywać pierwsze byczki, aż w końcu sam zeskoczył z jej grzbietu. Oczywiście nie chciał łamać nóg, więc wylądował w kuckach amortyzując upadek i zaraz zrobił z tego przewrót do przodu, starając się jakoś zmniejszyć rozpęd po tym upadku z góry.
No, pewne sztuczki już zna, po tym ile on spadał z koni...! Należy jakoś jednak dbać o to ciało, bo drugiego nie będzie. Ale po śmierci Matt by was chętnie w snach nawiedzał.
Wtf.
Wstał i sie otrzepał, szerząc szeroko. - Ayane, lubię cię! - oznajmił i zacmokał do klaczy. O tak, polubił ją, dzikuskę, bardzo !
Jakoś ją tam złapał i dał jej jeszcze dużo czasu do pobiegania. Jak się wymęczyła to jeśli starał spokojnie to jej urządził mini-masaż, głaszcząc ją po całym cielsku. Ponaciskał tez na jej grzbiecik, coby jej tam jednak trochę uświadomić, że nie tak zupełnie wygrała z tym, że w końcu się na niej nie bardzo przejechał... ;>
Jakoś tam ogarnął i wybył z nią, do stajni.

zt. wybacz że tak uciekam teraz, ale w nieobecnościach mam usprawiedliwienie ;c

[Ayane]

Klacz prychnęła na Matta. Jak to tak można na grzbiet wejść nawet nie pytając się o zgodę? Widząc jak się przewraca podbiegła do niego i przystawiła pyszczek do jego twarzy. Dmuchnęła ciepłym powietrzem po czym odskoczyła. Machnęła zdziwiona ogonem. Nawet nie zauważyła kiedy ją złapał. W ogóle nie chciało jej się teraz biegać. Bardziej chciała oczywiście jedzenie. Dreptała niespokojnie w miejscu, oczekując czegokolwiek.
Ciekawe te stworzenie, pomyślała.
Zaraz potem wyszła z menażu, pozostawiając krótko trwały zapach po sobie.

z/t

Klacz prychnęła na Matta. Jak to tak można na grzbiet wejść nawet nie pytając się o zgodę? Widząc jak się przewraca podbiegła do niego i przystawiła pyszczek do jego twarzy. Dmuchnęła ciepłym powietrzem po czym odskoczyła. Machnęła zdziwiona ogonem. Nawet nie zauważyła kiedy ją złapał. W ogóle nie chciało jej się teraz biegać. Bardziej chciała oczywiście jedzenie. Dreptała niespokojnie w miejscu, oczekując czegokolwiek.
Ciekawe te stworzenie, pomyślała.
Zaraz potem wyszła z menażu, pozostawiając krótko trwały zapach po sobie.

z/t

[Lysander]

Przybył tutaj razem z Cassie, rozglądając się zainteresowany po maneżu. Nie przeszkadzał mu spacerek u boku dziewczyny, mógł się porozglądać i w ogóle. Zatrzymał się grzecznie na środku, dając sobie to wszystko robić, po czym podszedł z nią do schodów. Czekał, aż na niego wsiadła. A potem... Nawet nie myślał o ruszeniu stępem. Opuścił głowę do ziemi, parskając w podłoże i unosząc później gwałtownie głowę. Potrząsnął głową, czekając na to, co zrobi dziewczyna.

[Lysander]

Poskutkowało dopiero działanie batem, kary ruszył do żywego stępa. Przemielił w pysku wędzidło i tak parę razy. Czując, że dziewczyna próbuje go wziąć na kontakt zaokrąglił szyję i oparł się nieco na wędzidle. Jego nogi stopniowo zaczęły coraz bardziej wchodzić pod kłodę, a grzbiet się zaokrąglił. Parsknął cicho, czekając na dalsze komendy.