[Devocatis]

Łypała ślipiami na mężczyznę siedzącego gdzieś na hali, mając jedno ucho skierowane w kierunku Jessie.
Po zmianie strony, widocznie stępowała cała napięta, czekając, aż przejdzie w wyższy chód z niecierpliwością. Kiedy to nastąpiło, zagalopowała, nawet bardzo ładnie od zadu, już pięknie z początku mocno zadzierając w górę i wyrzucając do przodu przody. Szarpnęła mordą, szastając ogonem, po jednym kole, wyskakując w górę, zaprezentowała koci grzbiet, prędko po wylądowaniu na ziemię, poprawiając zadem. Dokładając przody, schowała pysk pomiędzy nie, bijąc nimi mocno po podłożu.

[Matthew]

"wyrzucając do przodu przody" <3
Stał sobie na luzie obok, z uśmiechem obserwując kombinacje młodej. Fajna była. Najwyżej jak Jess zleci, to Matt chętnie wskoczy. On ma doświadczenie w jeździe na takich koniach, bryki mu nie straszne.
Zaśmiał się tylko cicho widząc jak entuzjastycznie dziewczyna przeszła do galopu. Spojrzał z roztargnieniem na zawodniczkę. - Swoją drogą, twoja jest? - zawołał do niej, nagle stwierdzając, że nie ma o tym pojęcia. - Fajniutka. Ujeżdżałbym! - dodał z bananem na ryjcu. Ujeżdżałbym... Ach, te skojarzenia~!

[Jessie]

Pochwaliła ją za ładne przejście do wyższego chodu, pozwalając na wszelkie wygłupy, jakie przyszły jej do głowy. Energicznie obracała się wraz z nią galopującą po okręgu, dzisiaj ani myślała ją zwalniać, wręcz przeciwnie! Zachęcała ją do tego energicznego galopu urozmaiconego bryknięciami poprzez cmokanie lub zagrzewające "dalej!"
Słysząc pytanie od dotąd milczącego Matta, obejrzała się na niego krótko
- Tak, moja, po mojej klaczy - odpowiedziała. - Dużo pracujesz z młodymi końmi? - zapytała wracając uwagą do Devo, oczekiwała jednak czujnie odpowiedzi.
Właśnie takiej osoby potrzebowała, haha Bo Jess to doświadczenia ni w ząb miała ._.

[Devocatis]

przody do przodu ... no bo jak inaczej
Słysząc cmoknięcie, przyśpieszyła, szarpiąc nieco zawodniczką po bokach. Jeszcze parokrotnie uderzyła z zadu, zwalniając do równego, aktywnego galopu, w razie cmokać tupiąc na Jessie przodem.

[Jessie]

Gdy tempo galopu Decovatis wreszcie się wyrównało, a dalsze podjudzanie do szaleństw jedynie zdawało się irytować klacz, Jessie odpuściła tę swego rodzaju "presję" i pozwoliła jej w spokoju galopować przez następne parę okrążeń, konsekwentnie dążąc do spuszczenia z niej energii. Po jakimś czasie uznała, że wystarczy, stopniowo zaczęła wyhamowywać klacz do stępa, gdy się udało poprosiła ją o dwa okrążenia w tym chodzie, a potem całkowity stop.

[Devocatis]

Po paru okrążeniach przeszła stopniowo do stępa, w nim spuszczając nisko mordę. Parsknęła kilkakrotnie w piach, otrzepując końską twarz, w końcu podchodząc do zawodniczki. Spojrzała po mężczyznie, nastepnie niej, obijając ogonem boki. Coś się szykuje !

[Jessie]

Zaczęła zwijać lonżę w miarę gdy klacz podchodziła, gdy ta stała tuż obok, Jessie pogłaskała ją po szyi, zaraz zwracając się do towarzyszącego im mężczyzny.
- Chyba jesteśmy już gotowe - powiedziała, uśmiechając się, dość niepewnie. Chyba potrzebowała duchowego wsparcia

[Matthew]

Podśmiewał się tylko z dalszych wygłupów klaczy, a potem na jego mordę wstąpił skromny wyszczerz (czyli pewnie cały czas po prostu nie znikał), gdy Devo zdawała się irytować dalszym popędzaniem przez Jess.
Gdy wyhamowała, Matt podszedł do nich powoli, mając na uwadze to, że niektóre konie nie akceptują jego koloru włosów. Posłał zawodniczce zagrzewający uśmiech, ale zaraz z powątpiewaniem spytał:
- Chcesz tak od razu wskoczyć? Powinnaś ją chyba poprzyzwyczajać do większego ciężaru na grzbiecie. Ponaciskać rękami, czy coś - doradził i podszedł do chybawkońcugniadego pyska i pogłaskał dziewczynkę po nosku.
- Taa, pracowałem sporo z młodzikami... I innymi nieujeżdżonymi dzikusami. Albo po prostu temperamentnymi bestiami - zdecydował się w końcu odpowiedzieć na pytanie. Trochę mu teraz mordka spoważniała, tylko nikł półuśmiech błąkał się po twarzy. - Stąd też mam tyle blizn tu... - odwrócił się na powrót do Jessie i podwinął rękawy, ukazując jej swoje piękne szramy i pamiątki z przeróżnych swoich wypadków. - I tu... - Powiódł jeszcze palcem po szyi, w końcu po całym ciele. - Wszędzie - dodał nieco zbyt beztrosko.
Potem jednak podniósł dłoń i wskazał bezceremonialnie na swoją głowę, puknął się po chwili w skroń parokrotnie. - Ale najwięcej kochana jest tutaj - uśmiechnął się.
Zatarł finalnie łapki zapominając o całej sprawie i spojrzał wyczekująco na kobietę i Devo. - To co w końcu proponujesz?

[Jessie]

- Nieee. Wiem, wiem. Ale i tak potrzebuję cię do trzymania jej, bo nigdy nic z nią nie wiadomo - aż takim laikiem w tych sprawach nie była! Niestety nie mogła jednocześnie przyzwyczajać Devocatis do ciężaru na grzbiecie i przytrzymywać jej, było to po prostu nierealne. Zwróciła się do mężczyzny by go wysłuchać, przyjrzała się uważnie tym wszystkim bliznom.
- Wiesz co ci powiem? Wyglądasz wiarygodnie, ale mało zachęcająco dla kogoś, kto miałby zaczynać jeździć.. - stwierdziła. Ona sama aż tylu pamiątek to nie miała, większość wiązała się z pracą w stajni, kiedy to na przykład koń ją przeciągnął po korytarzu albo wgniótł w ścianę... albo pogryzł. Nevermind.
- Myślałam żeby pierw przyzwyczaić ją do obciążonego strzemienia albo żeby lekko się nad nią przewieszać? W sumie niekoniecznie muszę od razu wsiadać ze strzemienia, chyba nawet nie powinnam. Doradziłbyś coś

[Matthew]

- Też racja, ktoś trzymać ją powinien - dodał po namyśle, przygryzając wargę magle nieco nerwowo. Przemilczał już to, że wiele z jego pierwszych prób wsiadania na dzikiego konia wynikało z tego, że właśnie o tym nie pomyślał...
Pokazał jej beztrosko język słysząc jej komentarz co do jego przeoranego wszędzie ciała. Przywrócił rękawy na swe miejsce i znów raźno spojrzał na Devocatis. - Wiesz, proponowałbym, żebyś ty stanęła z jednej strony, ja z drugiej i obciążylibyśmy strzemiona. Potem, żeby to robić lekko na przemian no i zwiększać siłę nacisku. A potem ja przytrzymam ją i siodło, a ty się na niej lekko uwiesisz. - sprezentował swojego zacnego pomysła. Jednak zaraz zwątpił i rozejrzał się. - Ale żeby całkowicie wsiąść to wolałbym schodki, bo jeszcze się okaże, że jesteś za ciężka i nie utrzymam siodła i polecicie. A koleżanka nabawi się urazu do wsiadania - wyszczerzył się bezczelnie, jakby co uchylając się, jeśli Jessie nabrała ochoty na wymierzenie jakiegoś ciosu za jego zapewne bardzo miły tekst.
- No i w ogóle to wyluzuj. Bo jak cię ona lubi, to szybko wyczuje twój stres i się zdenerwuje jeszcze bardziej - poradził zawodniczce i lekko poklepał ją po ramieniu, pragnąc dodać jej otuchy. - I nie powiem "uwierz w siebie" - zaczął i wskazał z uśmiechem na Devo - bo to w nią musisz uwierzyć. Ona tu jest teraz nieświadoma i potrzebuje pomocy i wsparcia - dokończył.
- Ale ty też musisz w siebie trochę uwierzyć, żebyś na górze nagle nie zmiękła - dodał po chwili wesoło.

[Devocatis]

Podeszła z Jessie do Matta ? w każdym bądź razie, pięknie stała, przysłuchując się im, a także i wszystkiemu wkoło, przez co jej uszy bacznie przemieszczały się z przodu i w tył i na odwrót. Dała się głaskać itd. choć w przerwach od wietrzenia dymu przyglądała się niebieskim włosom.

[Jessie]

Słuchała go w skupieniu, przynajmniej do czasu aż nie padły słowa, których !NIGDY! nie mówimy kobiecie!
- No wiesz ty co.. - mruknęła, zaraz szturchając go w ramię. Miał szczęście, że byli przy koniu, bo inaczej to by mu wtłukła! - Skorzystamy ze schodków. Żeby potem nie było na mnie. - powiedziała, posyłając mu pobłażliwe spojrzenie. Na pewno nie jest za ciężka, więc nawet gdyby coś się stało, to na pewno przez jego niekompetencję! A żeby mieć pewność, to go posłucha i zrobi wszystko jak należy.
- Spoko, o mnie się nie martw. Zaczynamy? - zapytała, wcale nie mając tak wiele czasu, jak wszystkim się wydaje. Dobrze byłoby jeszcze dziś pojeździć innego konia, a jeśli nie, to po prostu odpocząć... dzisiejszy cross zdecydowanie dał jej w kość.
Uznając, że się zgodził, dziewczyna stanęła po jednej stronie konia, by zgodnie z planem rozpocząć przyzwyczajanie gniadej do obciążeń. Tak jak ujęła to userka Matt'a w swoim poście - zaczęli od równomiernego, jednoczesnego obciążania obu strzemion, ręką. Zawodniczka w razie potrzeby uspokajająco przemawiała do Devocatis, generalnie to odwracając jej uwagę od zamieszania rozmową, czy pochwałami gdy reagowała pozytywnie.

[Matthew]

Już miał robić matrixa przed jakimś liściem albo co, a tu tylko szturch w ramię! No, Matt, masz nieopisane szczęście !
- Nie no, wiesz, nie mówię tylko o wadze, ale jakby cokolwiek się stało, to uraz by miała... - zaczął tłumaczyć jeszcze z przepraszającym wzrokiem, ale jednak gdzieś tam z deka rozbawionym. Nagle jednak jakby oprzytomniał i spojrzał na siodło Devo. - Skoro o tym mowa. Dopięłaś dobrze popręg? - upewnił się i dał jej to sprawdzić i ewentualnie poprawić, jeśli zaszła taka potrzeba. Wiadomo, po takich brykach to dziewczynka mogła troszkę schudnąć.
Uśmiechnął się do Jessie i kiwnął głową, zajmując swoje stanowisko. Po drodze wziął jej wodze obciągnął w stronę kłębu i jedną ręką luźno przytrzymał, gdyby się zbulwersowała i chciała uciec do przodu. Polecił zawodniczce, by też na to uważała.
No i zaczął napierać na swoje strzemię razem z Jess. Najpierw lekko, potem trochę mocniej, znowu lżej i jeszcze mocniej. Cały czas instruował właścicielkę klaczy, coby robili to w ten sam sposób. Potem nakazał jej, coby to robili na zmianę. Dzięki temu pewnie siodło się troszeczkę poprzesuwa, ale to lepiej. Do tego też trzeba przyzwyczajać.
Jeśli Devo była grzeczna, to ręką którą delikatnie trzymał wodze gładził ją po szyi, ale uspokajanie głosem pozostawił Jessie, bo to jej głos gniadoszka znała lepiej.
Jeśli jednak cokolwiek poszło nie po ich myśli i ujeżdżana zaczęła jakkolwiek uciekać czy ich taranować, nie wiem co jej przyjdzie do głowy, to Matt nakazał Jess zaprzestanie naciskania na strzemię i złapał za wodze. Jak się młoda tylko zdenerwowała to zaczął cicho doń szeptać i głaskać ją, z resztą Jessie pewnie też to robiła. Jeśli jednak młoda zwyczajnie się zbuntowała i zaczęła być agresywna, to chłopak delikatnie poszarpał za wodze, coby tam poczuła troszkę dyskomfortu w pyszczku i zwyczajnie nauczyła się, że nie ma bycia chamskim.
Ja to wszystko tak zapobiegawczo piszę, ale chyba wszyscy mamy nadzieję, że Devo stoi spokojnie. :3

[Devocatis]

Westchnęła, przeżuwając wędzidło w mordzie, zaraz zaczepiając zawodniczkę. Gdy zaczęli, obydwoje podchodząc do jej boków, położyła uszy wzdłuż potylicy, moment później obracając pysk w stronę kobiety, kierując jedno z uszu do przodu. Oparła ciężar równo na czterech kończynach, nie zwracając większej uwagi na naciskane strzemiona.

[Matthew]

Spojrzał z uniesioną brwią na zaczepkę Devo. Widać, że sobie zlewała ich przyzwyczajanie. Czyli, że można iść dalej, skoro jej to nie irytuje, prawda?
Nakazał Jessie coby zaprzestała i spojrzał na nią znad siodła. Sam wziął teraz łapki na grzbiet Devo i zaczął delikatnie naciskać, potem mocniej. O ile szło dobrze nadal, to porobił tak chwilę jeszcze i zwrócił wzrok na zawodniczkę.
- Dobra - uśmiechnął się. - To teraz ja trzymam siodło gdyby coś, a ty chwytasz się za przedni i tylny łęk, wybijasz się dobrze i wskakujesz tak, żeby wylądować na siodle na brzuchu i przewiesić się na grzbiecie - poinstruował. - Tylko zanim na dobre wskoczysz, to myślę, że dobrze, żebyś poskakała w miejscu, to też ją tam ponaciskasz - dopowiedział i zaraz wykrzywił usta w nieco figlarnym uśmieszku. Po głębszym namyśle stwierdził, że i tak dużo głupiego powiedział, więc dodał:
- Musisz wylądować i zawisnąć tak, jakbyś chciała mnie tam z góry pocałować - i miły uśmiech, ale ton jak najbardziej poważny. Zaraz naprawdę wskoczy, ale da mu tam z góry jakiegoś liścia w jego piękną buźkę, albo co...
A Devo stanie w obronie właścicielki, zwrot na zadzie i mu da kopa. Wcale by się nie zdziwił.