[Jessie]

Pomieszczenie, w którym można odpocząć po treningu i nawiązać nowe kontakty. Co prawda jest ono niewielkich rozmiarów, ale mieści w sobie wszystko, czego potrzeba: kanapy i fotele, stół, krzesła, radio, bar, za którym można usiąść, niewielki aneks kuchenny, a nawet telewizor i kominek. Dodatkowym atutem tego miejsca jest to, że można obserwować z niego treningi odbywające się na dużej hali przez przeszkloną ścianę.

Zdjęcie poglądowe.

Fabuły w tym wątku kwalifikują się jako miastowe.

[Charlotte]

Mimo tego, że już trochę się po miejscu rozejrzała to nadal ciężko było z jej orientacją w terenie. Stanęła bezsilnie na środku korytarza rozglądając się w poszukiwaniu wejścia do pokoju socjalnego, który jakby rozpłynął się w powietrzu. Wstydziła się kogoś zapytać, dlatego wpierw powoli i widocznie niepewnie przeszła się po korytarzu. Dopiero po dłuższej chwili zdołała przypomnieć sobie do niego drogę, dlatego zebrawszy się przeszła prawie całą stajnię trafiając do niewielkiego pokoiku.
Wpierw rozejrzała się, ku jej uciesze był prawie pusty - jedynie jedna kobieta na kanapie zakładała oficerki, lecz chwilę później i jej nie było. Lottie preferowała przebywanie tylko w swoim własnym towarzystwie, dlatego będąc samą pozwoliła sobie na odważniejsze zachowania jak zaparzenie kawy i uważne śledzenie treningów przebiegających na hali. Sama jak na razie nie planowała jeździć, lecz obserwowanie tego jak jeżdżą inni było jednym z jej ulubionych zajęć.

[Naomi Eaton]

Naomi w przerwach od pracy, czyli między jazdami, często odwiedzała pokój socjalny by móc w spokoju, jak człowiek, spędzić przerwę. Właśnie nadeszła jedna z takich chwil, kiedy blondynka weszła do pomieszczenia z korytarza, poprawiając włosy - pierw je rozpuściła, by następnie raz jeszcze zebrać i związać w kitkę. Wtem jej spojrzenie padło na nieznajomą kobietę, którą zapewne zignorowałaby w innych okolicznościach. Tutaj były jednak same i sytuacja aż prosiła się o to, by się przywitać. - Cześć - rzuciła zatem z sympatycznym uśmiechem w kierunku Charlotte stającej przy przeszklonej ścianie. Jednocześnie posłała jej zainteresowane spojrzenie, szybko sobie uświadamiając, że właściwie widzi tutaj ciemnowłosą po raz pierwszy, a miała dobrą pamięć do ludzkich twarzy, więc pomyłka nie wchodziła w grę. Zanim jednak zdecydowała się dołączyć do szatynki, nalała sobie do szklanki wody i trzymając ją w ręku, wspięła się po paru stopniach do drugiej części pomieszczenia, skąd można było obserwować treningi. - My się chyba nie znamy? - Zagadnęła, nie biorąc pod uwagę możliwości, że Charlotte na rękę było spędzenie czasu na osobności. Naomi jednak przepadała za poznawaniem nowych ludzi, a że szczególnie zależało jej na budowaniu miłej atmosfery w stajni, to zawsze zagadywała do nowych osób. - Jestem Naomi - przedstawiła się zatem, utrzymując na twarzy łagodny, nieprzytłaczający uśmiech.

[Charlotte]

Nie spodziewała się tego, że ktoś się nią zainteresuje. W jej mniemaniu była dość szarym, nudnym człowiekiem, trochę podobnym do kilku modelek i aktorek, ale jednak brakowało tych milionów na koncie. Kiedy głos Naomi rozbrzmiał w pomieszczeniu lekko zadrżała i spojrzała na nią niepewnie i jak gdyby ze strachem. Nie wypadało jej jednak się nie odezwać - w nowym miejscu musiała zrobić dobre, czy choćby przyzwoite wrażenie.
- Hej. - Powiedziała cicho, więc prędzej niż dobiegły blondynkę słowa, dobiegł ją ruch ust Lottie. Mimo wielu lat terapii i pracy wciąż bała się poznawać nowe osoby, a co dopiero się do nich odzywać. Abstrakcją więc dla niej była sympatia bijąca od Instruktorki. Widząc ją spojrzenie Char przepełniło się swojego rodzaju zafascynowaniem - nawet odwzajemniła uśmiech, co prawda bardzo delikatnie uniosła prawy kącik ust, lecz było to i tak dużo jak na jej obecne realia.
- Jestem tu pierwszy raz... Ti - Rzuciła przedstawiając się jak każdej nowej osobie, jakby jej własne imię mogło zdradzić każdy szczegół jej życia. Mimo to nie potrafiła się oprzeć uprzejmości kobiety - uścisnęła jej rękę nadal uśmiechając się półgębkiem i dodała od siebie, lekko pewniej.
- Znaczy Charlotte, ale wolę Ti. No wiesz, pseudonim artystyczny. - Zmarszczyła brwi, by nie pokazać swojego zestresowania poprzez mimikę twarzy i wbiła w Naomi lekko przeszywające spojrzenie błękitnych oczu, które dopiero po chwili przerzuciła wzrok na szybę obserwując z zafascynowaniem pary trenujące na hali.
- Pierwszy raz jestem w tak ogromnej stajni. - Prawie, że wyszeptała i na sekundę przerzuciła wzrok na Naomi. Może jednak warto było kogoś znać w nowym środowisku?

[Naomi Eaton]

Zanim Charlotte się zreflektowała i przedstawiła pełnym imieniem, na twarzy Naomi ukazał się lekki wyraz konsternacji. Jak większość ludzi była przyzwyczajona do dłuższych imion, a króciutkie "Ti" wręcz ginęło w wypowiedzi sprawiając, że blondynka w pierwszej chwili nie była pewna, czy dobrze usłyszała. Sprawa szybko jednak się wyjaśniła; uścisnąwszy dłoń szatynki, z powrotem się rozpogodziła. - Rozumiem - wtrąciła krótko, nie kryjąc zainteresowania, które co rusz przejawiało się w jej spojrzeniu. Nietrudno było zauważyć, że Charlotte była czymś spięta i jakby przestraszona. Naomi jednak nie była w stanie domyśleć się genezy tego zachowania na podstawie tych kilkunastu sekund, więc szybko odpuściła. Przyjmując wersję, że niektórzy po prostu tak mieli. Co prawda rzadko napotykała na swojej drodze ludzi z jakiegoś powodu wycofanych, ale też większość znajomości zawierała w miejscach, gdzie otwartość była dominującą cechą...
- Można się przyzwyczaić - stwierdziła z lekkością, także spoglądając na trenujące pary. - Przyszłaś z koniem czy jako jeździec? - Zapytała, z jakiegoś powodu zakładając, że nie miała do czynienia z początkującą. Oni zwykle nie kręcili się bez opieki po stajni i najczęściej przychodzili na samą jazdę, zaraz po której wracali do domów.

[Charlotte]

Przez chwilę zastanowiła się nad odpowiedzią, bo właściwie jako nic z tego nie przyszła.
- Przyszłam... nie wiem. Kiedyś jeździłam konno ale to dawno i nie prawda. - Wzruszyła ramionami rumieniąc się jak fenoloftaleina. Nie była zdolna nawet pomyśleć, że może po raz kolejny wsiąść na grzbiet konia. Bała się tej chwili - a raczej tego, że po tak długim okresie czasu nic już nie umie. Kiedyś, 'dawno i nie prawda' jak to stwierdziła, potrafiła pokonać parkur na jednym z bardziej niebezpiecznych koni w stajni. Mimo to wtedy była kompletnie inną osobą, o innym imieniu i narodowości. Między tamtymi chwilami a obecnymi stanął wysoki mur - dlatego obecnie uznawała się za początkującą. Mimo to nie miała odwagi zadzwonić do jakiegokolwiek instruktora - wolała przyjść i obcować z końmi jedynie poprzez pracę z ziemi.
- Właściwie chyba powinnam się stąd zmywać. - Rzuciła nerwowo i zaczesała długie pasmo włosów za ucho jednocześnie uciekając wzrokiem od dziewczyny a kierując go na swoje stopy. Tak, to zdecydowanie cudowny obiekt obserwacji. Powinna pisać na ten temat pracę licencjacką.
A tak na poważnie, to starała się nie pokazać po sobie zdenerwowania, dlatego od ostatnich słów zamknęła jadaczkę na 3 zamki i ruszyła powoli w stronę wyjścia omijając dziewczynę lekko przestraszona i zdenerwowana.

/kupa, sorry :c

[Naomi Eaton]

- Dlaczego tak mówisz? - Zapytała, zanim jeszcze Charlotte podjęła decyzję o "taktownym" wycofaniu się. Ton, którym zadała to pytanie, w żaden wypadku nie był nachalny - nuta zaskoczenia raczej wskazywała na niezrozumienie i życzliwą ciekawość. Naomi nie spotykała się często z osobami o takiej osobowości, dlatego też nie bardzo wiedziała, jak się teraz zachować... Szczególnie gdy Charlotte wykonała odwrót, najzwyczajniej w świecie urywając konwersację i pospieszenie udając się w stronę wyjścia. Jednocześnie nie wyglądała blondynce na osobę, która nie lubiła ludzi i stroniła od nich z tego powodu. Była raczej... jak zbity pies, którego przeganiano z kąta w kąt. Było to pierwsze skojarzenie, które przyszło Nao na myśl; nie potrafiła jednak stwierdzić, w jakim stopniu było zgodne z prawdą i co stało za takim zachowaniem.
- Nie chciałam cię zdenerwować - rzuciła tylko ostrożnie, uznając, że "ściganie" Charlotte będzie nie na miejscu. Zresztą po co miałaby to robić...? Z jednej strony kusiło ją, aby jednak zawrócić szatynkę, bowiem zdecydowanie ją zaintrygowała, aczkolwiek byłoby to dziwne i raczej nie pomogłoby tamtej w nabraniu pewności siebie.

[Charlotte]

Zatrzymała się na chwilę i rzuciła kobiecie lekko niepewne spojrzenie. Po dłuższej chwili zastanowienia, dokładniej rzecz ujmując bitwy myśli, porównywalnej do tej pod Grunwaldem, skierowała się w stronę blondynki i spuściła lekko głowę - dosłownie jak zbity pies. Dla Nao kobieta kojarzyła się właściwie prawidłowo - była zbitym psem. I zbitym - bo wiele razy oberwała, i psem...albo nie. No była człowiekiem, choć patrząc na to w metaforycznym kontekście to jednak zbity pies.
- Pp..przepraszam. Nn...nie uraziłaś. - Wydukała i spiekła buraka szukając na podłodze drogi do Nibylandii, albo ukrytego przejścia by się pod nią zakopać. Cokolwiek, by się schować. Postanowiła jednak grzecznie odpowiedzieć na wcześniejsze pytanie blondynki i utrzymać emocje na wodzy, co było widocznie problematyczne.
- Nie poradziłabym sobie teraz. Minęło wiele lat, z resztą byłam samouczkiem. - Wzruszyła ramionami i tym razem wzrok skierowała w stronę kuchni, oglądając przy tym jakże wyrafinowany widok - brudne kubki. Cudowne, artystyczne wzory, wizaż godny największych galerii, światowej sławy brud na kubkach przykuł jej uwagę, aby tylko nie spojrzeć na Naomi. Wstydziła się tego, że przyszła do stajni - w jej mniemaniu wszyscy tutaj jeżdżą wybitnie, choć właściwie wystarczyło popatrzyć na biegające po terenie stajni dzieci. One nie mogły wymiatać jak Małysz na skoczni. Mimo to, lekko naruszone poczucie wartości Charlotte sprowadziło ją do myśli ''Wstyd, nie umiesz jeździć i przyszłaś do tak znanej stajni. Idiotka''.

[Naomi Eaton]

W tej chwili poczuła się bardziej zbita z tropu niż dotychczas i nawet nie próbowała po sobie tego ukrywać, przybierając nieco bezradną postawę. Mimo wszystko była gotowa wysłuchać Charlotte. Co więcej, chciała poznać odpowiedź, nie tylko na zadane wcześniej pytanie.
Na usta wręcz cisnęło się grzeczne "nic nie szkodzi", ale Nao postanowiła jednak trzymać język za zębami, mając niebezpodstawne obawy by sądzić, że to jeszcze bardziej speszyłoby Charlotte.
- Skąd wiesz, jeżeli nie próbowałaś? Tego się nie zapomina, tak jak jazda na rowerze - uśmiechnęła się kątem ust, mając nadzieję, że szybko uda jej się przekonać szatynkę do swoich racji. Jazda konna była zbyt piękna, by rezygnować z niej z tak błahego powodu. - Nie wiem, jak radziłaś sobie kiedyś, ale na pewno udałoby ci się do tego wrócić po kilkunastu treningach - w tej kwestii nie było co ściemniać, niestety mięśnie odzwyczajone od jazdy potrzebowały zrozumienia, ciało musiało przypomnieć sobie pewne odruchy... Aczkolwiek nie było to niewykonalne.

[Charlotte]

Przytaknęła i zbiła rączki w pięści przy okazji zaciskając je ma materiale legginsów, które miały imitować profesjonalne bryczesy. Nie miała normalnego stroju do jazdy, więc pozostały jej tylko imitacje.
- Rozumiem ale... Nie znam tutaj instruktorów, koni. No może prócz Promise. Ale on sie chyba nie nadaje na pierwszą jazdę. - Westchnęła i jak małe dziecko skrzyżowała ręce na piersi z lekko naburmuszoną miną.
- No i się boję. - Rzuciła jeszcze bardziej się czerwieniąc, co swoją drogą wyglądało komicznie w połączeniu z przybraną pozą i mimiką.
Chwilę podbiosła głowę i zerknęła na Naomi, by zobaczyć jej odczucia co do całej sytuacji. Nie pozostawiła się jednak w takim stanie na długo, po chwili znów uciekła wzrokiem starając się zachować pozorny spokój. Wyglądała z tym jeszcze bardziej komicznie, choć było też w tym coś uroczego. Jakoby Charlotte wcale nie miała dwudziestki na karku.

[Naomi Eaton]

- Masz szczęście - wtrąciła, nieco śmielej niż dotychczas, zupełnie jakby okazało się, że może teraz zaradzić na wszelkie problemy Charlotte. Póki co było to jednak tylko złudzenie, bo dziewczyna musiała sama tego chcieć. Przecież nic na siłę. - Tak się składa, że jestem instruktorem. - Wyjaśniła, próbując ośmielić ciemnowłosą sympatycznym uśmiechem, choć przyglądanie się jej stawało się z każdą chwilą coraz bardziej... krępujące? W zachowaniu Charlotte z całą pewnością było coś uroczego, Nao w zasadzie miała słabość do młodszych, delikatnych dziewczyn, bo sama była tego przeciwieństwem, a nie czułaby się dobrze przy bardziej dominującym charakterze. Zwykle jednak starała się nie patrzeć w ten sposób na ludzi, nie licząc oczywiście miejsc, gdzie niemal każdy patrzył na każdego jak na towar; na neutralnym gruncie było jednak inaczej, ale czasami ciężko było się powstrzymać przy atrakcyjnej osobie i choćby nie pomyśleć o tym, że jest po prostu piękna. Wygląda to na trochę przedmiotowe traktowanie, ale taka była już natura ludzka - znakomita większość miała tendencje do patrzenia na wygląd w pierwszej kolejności, choć w tym przypadku nie bez znaczenia było też zachowanie dwudziestolatki.
- Jakbyś miała kiedyś ochotę, to mogę kiedyś spojrzeć, jak sobie radzisz.

[Charlotte]

Spuściła wzrok na swoje stopy i lekko nimi postukała w podłogę próbując nabrać odwagi na podjęcie radykalnego kroku.
- Skoro proponujesz... Czemu nie. Mogłabym jakoś... przyjść. - Rzuciła spokojnie i powoli podnosząc niepewnie wzrok na Naomi i posyłając jej nieśmiały uśmiech. Nie spodziewała się tego, lecz nie ukrywając - miło ją to zaskoczyło. Mimo wszystko chciała wrócić w siodło, ale wstydziła się też prosić o pomoc. Skoro jednak przysłowiowa góra przyszła, to czemu nie? Nic więc jej nie pozostało, jak wręcz radosne piśnięcie przy napływie adrenaliny i zadowolenia.
- Tak, chcę przyjść. W sumie to świetnie się złożyło. Tylko nie chcę, by ktoś to widział. Mogę się w końcu okazać kaleką. - Rzuciła jak z katapulty jednocześnie obdarowując Naomi znacznie śmialszym i weselszym uśmiechem, godnym reklamy pasty od zębów albo szminki, którą w odcieniu bordo miała na ustach. Nagła zmiana wydała się lekka nietypowa, lecz cóż, kobieta zmienną jest a Lottie nie była do końca nieśmiałym i płochliwym zwierzem. Cechowała się też dozą pozytywnej energii, która na widmo przejażdżki wybuchła.

[Naomi Eaton]

Odwzajemniła uśmiech, w przeciwieństwie do Charlotte od razu uśmiechając się śmiało i otwarcie. - Temu też się da zaradzić. Zwykle kiedy mam z kimś lekcję, rezerwuję sobie halę albo maneż - wyjaśniła, zapewne jeszcze bardziej poprawiając tym dziewczynie humor. Taka "moc" brała się stąd, że jeźdźcy zaawansowani zwykle nie mieli ochoty jeździć pośród uczących się, szczególnie dzieci; Naomi też wolała być ze swoimi uczniami w pojedynkę, oczywiście w imię bezpieczeństwa. Łatwiej było ją kontrolować swoich uczniów, niż ich i parę innych par. Nie wątpiła w umiejętności innych, ale uczącym się często brakowało wyobraźni i nie umieli się zachować pośród innych jeźdźców. Charlotte ten problem nie dotyczył, ale przecież nikt nie musiał wiedzieć, że nie była tak do końca zielona...
- Możemy się teraz przejść po ośrodku albo chociaż po stajni, jeśli chcesz. Mogłabyś mi więcej opowiedzieć o swoim jeździectwie, a ja bym pomyślała nad odpowiednim koniem. Co ty na to? - Zaproponowała, doskonale zdając sobie sprawę z tego, jak ważnym czynnikiem było dobranie właściwego konia.

[Charlotte]

Przytakiwała jej na każdą wypowiedź, teraz widocznie pewniejsza i odważniejsza. Przyjazny uśmiech, jaki zagościł na jej twarzy sprawiał, że zaróżowione nadal policzki były bardziej wyraziste. Co prawda obejrzała już stajnię, miała na lonży nawet jednego konia, lecz spacer z instruktorką wydawał się być kuszącą propozycją, na którą warto przystać.
- Mhm, chętnie. Co prawda, może wyjdę tu na rozwydrzonego dzieciaka, mam już konia, którego chciałabym poznać z siodła, aczkolwiek chętnie posłucham Twojej rady. Nie znam jej prócz tego, że polizała mi rękę i twarz. - Mowa tu o Fairytale, której dała smakołyk i chwilę ją pomiziała. Klacz wydawała się być oazą spokoju, ale może Naomi uzna inaczej. Warto było się o tym przekonać dlatego obciągnęła lekko koszulkę na tyłek, aby zwarta i gotowa zaproponować.
- Od czego proponujesz zacząć? - Nie chciała w końcu wyjść na księżniczkę, co się rządzi, bo przecież korzysta tutaj tylko z uprzejmości Naomi, która przecież też w każdej chwili mogłaby się skończyć. Mimo ożywienia Charlotte nadal była lekko pesymistycznie nastawiona do swojego powrotu w siodło, choć także lgnęła go wizji siebie na stałe w stajni. Przeprowadzka dała jej tę możliwość już dawno, inna sprawa, że wtedy rany był za świeże.

[Naomi Eaton]

- O jakim koniu mowa? - Zapytała, nie widząc problemu, by wybrać konia, który wpadł Charlotte w oko. Zwykle decydowała się sprawdzone konie, najczęściej starsze wałaszki, bo takie były zwykle najbardziej ugodowe. Sadzanie uczących się osób tudzież takich, które wróciły po przerwie na młode konie, w szczególności ogiery było poronionym pomysłem... Niestety wiele osób nie widziało w tym nic niewłaściwego, a potem wszyscy się tylko dziwili, że konie są popsute lub niegrzeczne. Co kto lubi.
- Może pierw pokażesz mi tego konia, możemy gdzieś z nim pójść i porozmawiać. Jeździłaś skoki czy ujeżdżenie? - Zaproponowała, naraz rzucając pierwszy temat do rozmowy. Jeżeli Charlotte przystała na tę propozycję, obie prawdopodobnie udały się do stajni, co już zostawiam w twojej gestii, bo nie wiem czy Fairytale jest wolna/czy chce z nami pisać. :v