[Jessie]

Profesjonalnie przygotowany czworobok ujeżdżeniowy na trawie. Znajduje się on w sąsiedztwie toru crossowego i do treningów służy głównie WKKWistom. Zawiera komplet białych szranek i literek. Trawnik jest pod stałą opieką personelu, który regularnie go kosi i w razie braków opadu deszczu - nawadnia. Od czasu do czasu jest przesuwany kawałek dalej, by dać trawie odpocząć. Trenując na nim trzeba jednak bardzo uważać, bo po deszczach trawa jest bardzo śliska, a otwarta przestrzeń zachęca niektóre konie do psot...

[Jessie]

Na miejsce treningu wybrała zewnętrzny czworobok położony w okolicy toru crossowego. Właśnie tutaj mogła liczyć na odrobinę prywatności, w sąsiedztwie mając tylko pojedyncze konie śmigające po wspomnianym torze. Jej akurat nie przeszkadzał otwarty teren, na początkowego stępa zabrała Unex'a na tor, nie chcąc niepotrzebnie wydeptywać trawy na czworoboku. Pogoda była sprzyjająca treningom na zewnątrz, już od paru dni utrzymywało się słońce i przyjemne temperatury, dlatego aż chciało się trenować na świeżym powietrzu.
Tak jak wspomniałam, podczas początkowego stępa jeździła po torze, naturalnie zwracając uwagę na innych. Prowadziła konia na kontakcie, gotowa zareagować gdyby coś przyszło mu do głowy. Na początek wymagała jedynie aktywnego marszu, podczas którego podążała dosiadem i ręką za ruchem konia, nie blokując go.

[Unexpected]

Na miejsce treningi udali się na zewnętrzny czworobok, który był położony w okolicy toru crossowego. Faktycznie było tu dość pusto, co dobrze w sumie dla nich bo nikt im dupy nie będzie zawracał. Ogier ogólnie średnio zwracał uwagę na inne konie podczas treningu, ale był tylko czasem lekko nadpobudliwym ogierem. Chyba nie mieli okazji do wspólnego treningu? Zawody a trening u ogiera to nieco inna bajka, a znany był z różnych dziwnych zagrań na początek. Trochę się zmieszał na widok toru, ale ostatecznie nie boczył się. Choć hasające obok po nim konie, na pewno nie wpływały na niego uspokajająco. Pogoda była piękna to fakt, ale obecność koni i przeszkód nie wpływało na niego zbyt kojąco. O dziwo zachował stęp który kobieta od niego wymagała, ale trzymał dość wysoko łeb i niemal nogi same go wyciągały do wyższego chodu i przeszkód. Dreptał w tym stępie nieco umęczony tym faktem, kombinując jak by tu wykombinować na jego.

[Jessie]

Mieli już wspólny trening, ale z ziemi ;d.

Konsekwentnie nie pozwalała ogierowi na caplowanie, gdy tylko podejmował taką próbę, przytrzymywała go udami i kolanami, lekko wstrzymując również ręką. Dopiero gdy zaczął iść normalnie, nie gotując się w środku, mógł liczyć na pochwałę w postaci miłego słowa i krótkiego głaskania po szyi. Gdyby jednak nawet to nie odniosło pożądanego skutku, po prostu przeganaszowała go ręką na krótką chwilę - z pyskiem przyciągniętym do klaty i wzrokiem wbitym w ziemię nie widział za dobrze tego, co działo się wokół, a poza tym nie było to szczególnie wygodne i dawało Jess sporą kontrolę nad wierzchowcem. Jak jednak wspomniałam, było to krótkie działanie i w dodatku użyte jako ostateczność - niebawem mógł z powrotem podnieść głowę, zapewne już rozumiejąc, że nie opłaca mu się takie zachowanie.
Po paru minutach stępa, podczas którego miejmy nadzieję doszli do porozumienia, Jessie ruszyła kłusem, wciąż poza granicami czworoboku. Anglezowaniem wyznaczała Unexowi tempo, głęboko i wyraźnie siadając w siodle, jednocześnie pracując dosiadem, dzięki czemu ogier powinien iść żywo, ale bez zbędnego spieszenia się, pchając się przy tym zadem. Ręką dokonywała tylko delikatnych korekt, na przykład przez pulsacyjne działanie wewnętrznej wodzy, w tym przypadku lewej, jako że zaczęła od jazdy w tym kierunku, często zabierając konia na koła by nie kusić go dodatkowo jazdą na wprost. Poza tym służyło to rozluźnieniu, którego Jess poszukiwała od początku, chcąc dobrze przygotować konia do pracy.

[Unexpected]

Taki trening to prawie nie trening. Znali się jednak chyba bardziej z zawodów, a dziś wyszli na taki w sumie pierwszy poważniejszy wspólny trening. Nie był zadowolony z faktu, że kobieta trzymała go w zdecydowanie za wolnym tempie w jego mniemaniu. Jednak stosunkowo po dwóch czy trzech próbach takiego wymuszenia jakbym to nazwała, odpuścił w końcu i zaczął iść normalnie. Choć i tak szło odnieść wrażenie, że przy delikatnym impulsie był gotowy do poszalenie z kobietą na grzbiecie włącznie. Na szczęście raczej się na nic niespodziewanego nie zapowiadało, to też mogli spokojnie kontynuować pracę. Pozostawał czuły na wszelkie sygnały i słuchał się niemal w 100% kobiety. Choć miewał czasem własne zdanie, to właścicielka należała do ludzi wyjątkowych na jego liście. Choć i Taylor po długiej znajomości potrafił coś odwalić, ale no mniejsza o to. Po paru minutach dość spokojnego stępa, ogier z dziecięcą radością i zgodą Jess przeszedł do kłusa. Dwa pierwsze kroki były nieco nad energiczne, przejście jak i same tempo nieco urwane. Jednak Unex łatwo poddał się działaniom kobiety, gdzie po tych nieco szaleńczych krokach i pewnie z pomocą właścicielki się z leksza ogarnął. Zaczął lepiej pracować zadem od którego wyraźnie pchał się naprzód, poruszając się energicznym ale nie przesadzonym tempem. Przemieliwał wędzidło w pysku, opierając się równo na nim. Jednak nie wisiał czy nie zagryzał go, był raczej dość miękki w pysku. Zaraz zjechali na koło w lewą stronę, o ile dobrze zrozumiałam Ogier stosunkowo poprawnie się wygiął od jej wewnętrznej łydki, nie wypadając z ustawienia zadem. Równie nieźle zgiął się w potylicy i tutaj również nie miał raczej problemów z utrzymaniem zgięcia.

[Jessie]

Zamykając koło wyprostowała konia, by po paru krokach na wprost usiąść na chwilę w siodle celem zmiany nogi, na którą anglezowała. Zarazem przestawiła pomoce i tuż po chwili zabrała Unex'a na kolejne koło o średnicy dwudziestu metrów, do którego przyłożyła się równie mocno co poprzednim razem, niczego nie robiąc po łebkach. Chodziło o kontrolowanie każdego jednego ruchu konia, dlatego też Jessie była bardzo precyzyjna w przekazywaniu sygnałów i przedstawianiu swoich wymagań. Starannie wykonawszy koło, ponownie pojechała na wprost, by po przestawieniu pomocy wykonać półwoltę w lewo i zmienić kierunek. Wówczas ponownie wykonała koło w lewo, tym razem o mniejszej średnicy - 15 metrów - i po wykonaniu go, wciąż jadąc po okręgu, poprosiła ogiera o powiększenie go poprzez lekkie odstawienie prawej, zewnętrznej wodzy i dociśnięcie wewnętrznej łydki, która sprowokowała do ustąpienia i wejścia na większą średnicę. Jak łatwo się domyślić, po wykonaniu tego ćwiczenia znowu wyprostowała gniadego, by po paru krokach zabrać go na koło w prawo i wykonać dokładnie to samo, w lustrzanym odbiciu. Następnie znowu zmieniła kierunek przez półwoltę i pojechała kłusem na wprost, a gdy upewniła się, że koń idzie odpowiednio oparty na zewnętrznej wodzy, po paru krokach docisnęła lewą łydkę do boku Unex'a, uprzednio lekko ją przesuwając za popręg. Poprosiła go w ten sposób o ustąpienie od nacisku łydki, czyli innymi słowy o ustępowanie w prawo w kłusie. Nie zapomniała przy tym o pilnowaniu jego zadu zewnętrzną łydką, ani też o rozluźnianiu go wewnętrzną wodzą, podczas gdy zewnętrzna pozostawała tą prowadzącą.

[Unexpected]

Zamykając koło naprostowali się, by pojechać dalej naprzód. Ogier ładnie pracował zgodnie z oczekiwaniami kobiety, a przynajmniej takie się odnosiło wrażenie. Ustawił się odpowiednio na pomocach kobiety, by zaraz zjechać na kolejne koło o średnicy dwudziestu metrów. Ogier podobnie jak wcześniej wygiął się od wewnętrznej łydki kobiety, starając się jak najlepiej wpisać w koło. Czyli jeszcze jak najpoprawniejsze zgięcie w potylicy, a także oparcie się na zewnętrznych pomocach by nie wypaść niczym z ustawienia. Unex należała raczej do spokojnych koni, ale wymagających od jeźdźca i od siebie bardzo dużo. Przy tym należał do koni ogarniętych, które jednak należało prowadzi twardą ręką. Pojechali na wprost, by znowu się przestawić na jej pomoce, a potem znowu zjechać na półwoltę w lewo. Zmieniki kierunek ruchu i wówczas ponownie wykonali koło w lewą stronę, mimo mniejszej średnicy Unex poradził sobie całkiem poprawnie. Jess raczej nie miała do niego większych obiekcji, a raczej nie powinna. Podczas jeszcze jego wykonywania, ogier miał nieco poszerzyć okrąg z 15m do większego. Tutaj nieco się za bardzo ustąpił od jej pomocy. Stracił na krótki moment odpowiedni kształt swojego ciała, wypadając lekko z ustawienia przy tym. Jak mniemam pewnie to poprawili, gdzie ogier już lepiej szedł i w lepszym - poprawnym ustawieniu. Po zakończeniu koła naprostował się, by po paru krokach na wprost zejść na koło w prawo. Tutaj wykonali tak samo jak poprzednio z poszerzeniem koła, tutaj jednak ogier już nie wypadł z ustawienia tylko poradził sobie lepiej z tym zadaniem bez wpadki. Kolejno zmienili znowu kierunek przez półwoltę, by pojechać kłusem na wprost. Ogier szedł mocno zaangażowany w swoją pracę, idąc nadal mocno z zadu i równo opierając się na wędzidle. Po paru krokach przygotowali się do kolejnego zadania, które było dla niego łatwe. No dobra przynajmniej powinien, a jak będzie? Ogier odgiął się od jej łydki, zaczął iść w przód i bok. Zachował odpowiednie wygięcie ciała na łuku, poprawnie krzyżując nogi i mieląc wędzidło w pysku nieco mocniej. Nie zapominał o pracy zadu, a także zachowania wyczulenia na jej pomoce.

[Jessie]

Ustępując od łydki absolutnie nie miał wyginać ciała, jeżeli rzeczywiście tak się stało, Jess dokonała korekty prostując konia. Właściwie równoważąc pomoce, czyli prawdopodobnie ograniczając nieco działanie tych wewnętrznych, przy następnym podejściu pilnowała, by sylwetka Unex'a pozostała wyprostowana. Nie licząc niedużego zgięcia w potylicy w kierunku odwrotnym do kierunku, w którym wykonywali ustępowanie.
Zakładam, że wspomniane drugie podejście było wykonane już po zmianie kierunku, więc za nim przeszła do kolejnych ćwiczeń, raz jeszcze zrobiła parę kroków ustępowania w prawo. O ile tym razem nie miała mu czego zarzucić, przeszła na chwilę do stępa, siadając w siodle i blokując miednicę aż do przejścia w pożądany chód. Wówczas poluzowała lekko wodze i pogłaskała gniadego po szyi. Po krótkiej przerwie ponownie nabrała wodzy i gdy z powrotem ustawiła konia na pomoce, dała mu łydkę do kłusa. Kolejno wjechała na woltę, na której spędziła chwilę na dogadanie się z koniem, po czym przesunęła zewnętrzną łydkę za popręg i biodrami wypchnęła ogiera do galopu, kontrolnie pozostając na wolcie. Na niej powyginała go trochę i ustaliła pożądane tempo galopu, po czym wyszła z niej na prostą. Wykonała dokładnie to samo ćwiczenie co w kłusie, to z poszerzaniem i zwężaniem średnicy koła, dlatego nie będę się w tym temacie powtarzać. Jeśli jednak chodzi o zmianę kierunku, która następowała w tym ćwiczeniu, Jessie pokusiła się o lotną zmianę nogi, przestawiając pomoce w momencie fazy zawieszenia galopu.
Tym sposobem można powiedzieć, że wstępnie rozgrzała konia w trzech chodach, mogąc przejść do bardziej wymagających ćwiczeń, które już przewidywała w ściankach czworoboku. Także z galopu przeszła do kłusa i już jadąc ćwiczebnym, wjechała na ustawiony czworobok w literze A, kierując się po linii środkowej. W jej połowie zaplanowała zatrzymanie, które poprzedziła serią przygotowujących półparad, pomagających ogierowi w przeniesieniu ciężaru ciała na zad, którym de facto miał zahamować jako pierwszym, wkraczając nim pod kłodę. W przewidzianym miejscu wykonała pełną paradę, blokując ruch Unex'a miednicą, zamykając go w łydkach i całe zatrzymanie wykańczając domknięciem ręki.

[Unexpected]

Drobne niedogadanie się z właścicielką, ale to czasem się zdarza. Lekko się zachwiał przez brak odczytania jasnych sygnałów, ale zaraz jednak poprawił się do prostej sylwetki. Przy drugim podejściu ogier się nieco bardziej ogarnął i prawidłowo odczytał pomoce. Pozostając w prostej pozycji sylwetki, ogier lekko wygiął się w potylicy w kierunku przeciwnym do kierunku w którym się poruszali. Zmienili kierunek, a potem zrobili te wcześniej wspomniane ćwiczenie. Dopiero potem zabrali się za kolejne, by raz jeszcze zrobić ustępowanie w prawo. Tutaj ponownie już nie popełnił poprzedniego błędu, by przejść po tym na moment do stępa. Ogier zrobił to dość płynnie, raczej bez żadnego zarzutu. Chętnie skorzystał z długiej wodzy, wyciągając szyję do przodu i w dół oraz lekko rozluźniając się. Po krótkiej przerwie znowu wrócił do wyższego nieco ustawienia, by zaraz ponownie przejść do kłusa. Kolejno zjechali na woltę, gdzie spędzili pewien czas. Pozostając na wolcie wraz z pomocami od kobiety przeszedł do galopu, wyszło mu w miarę płynnie i bez posypania się w ustawieniu. Na niej jeszcze moment się powyginali i ustalili odpowiednie tempo galopu, by potem je zamknąć i wrócić na prostą. Kolejno wykonali poszerzanie i zwężanie średnicy koła, gdzie wyszło mu lepiej niż w kłusie. Potrzebował chwili by się odpowiednio rozgrzać i przygotować do poważniejszych zadań. Kolejna była do wykonania zmiana kierunku przez przekątną, gdzie mieli lotnie zmienić nogę. Unex zrobił to całkiem nieźle, jednak na krok czy dwa nieco przyspieszył. Jedak pewnie został skorygowany, więc szedł dalej już właściwym tempem. Rozgrzali się odpowiednio w trzech chodach, by zwolnić do kłusa i jadąc nim skierowali się na wjazd na czworobok. Standardowo wjechali w A na linię środkowa, by przed środkiem przygotować się do zatrzymania. Ogier wraz z pełną paradą zatrzymał się idealnie w punkt, podstawiając zad pod kłodę. Ustawił wszystkie nogi równo, a pozostał również na przyjemnym i widocznym kontakcie.

[Jessie]

Skoro był to tylko trening, pozwoliła sobie na to, by rzucić okiem na ustawienie nóg konia podczas zatrzymania. Stał równo, toteż zaraz ponownie skierowała wzrok przed siebie, wykonała krótką półparadę i dała ogierowi łydkę do kłusa. W przypadku gdyby jeden impuls okazał się niewystarczający - i Unex ruszył stępem - ponowiła sygnał niemal od razu, ostatecznie osiągając zamierzony cel. Jadąc na wprost w kłusie ćwiczebnym, pilnowała by ogier szedł o wyprostowanej sylwetce. U końca środkowej linii skręciła w lewo, pierw subtelnie ustawiając głowę gniadego w tym kierunku, a dopiero w drugiej kolejności wyginając go w łydkach, choć paradoksalnie to one odgrywały główną rolę w tym manewrze - wodza tylko delikatnie sugerowała. Jadąc dalej wzdłuż płotków, kierowała się do połowy długiej ściany, w międzyczasie robiąc pojedynczą półparadę by mieć pewność, że koń jest luźny i przepuszczalny. We wspomnianym punkcie zabrała go na półwoltę do X - i tak jak wcześniej, wygięła go wokół wewnętrznej łydki, która miękkością swojego działania zachęcała go do tego; zewnętrzną pilnowała zadu, podobnie jak zewnętrzną wodzą szyi, podczas gdy wewnętrzna działała rozluźniająco. W literze X przestawiła pomoce, od razu zabierając Unex'a na drugie pół koła w prawo, by po powrocie na ścianę kontynuować kłus roboczy wzdłuż płotków. Kolejnym krokiem, który przewidziała, było przejście do kłusa pośredniego na przekątnej KXM co było jednoznaczne z kolejną zmianą kierunku. Skierowała na nią konia i jadąc na wprost, zamknęła go w łydkach i drobnymi impulsami zachęciła do poszerzenia wykroku, naraz zostawiając mu nieco miejsca z przodu, by mógł lekko wysunąć nos. Zanim wróciła na ścianę, ponownie wzięła Unex'a na siebie, półparadami zachęcając go nie tylko do miękkiego poddania się jej działaniom, ale też podniesienia się i zaokrąglenia we współpracy z dosiadem i łydką. Mianowicie użyła tego drugiego jakby od dołu, zachęcając konia do podniesienia mięśni brzucha i co za tym idzie - wejścia zadem pod kłodę i uwypuklenia grzbietu. Z przodu także trzymała go krócej, ale wciąż miękko, innymi słowy zachęcając do zebrania się.

[Unexpected]

Starał się zatrzymać jak najbardziej poprawnie. Zawsze mogło im czegoś minimalnie zabraknąć, jednak na szczęście chyba nie było tak źle. Udało im się jednak wykonać poprawnie zatrzymanie, gdzie ogier równo ustawił wszystkie nogi i został na kontakcie. Ładnie podstawiony zad niemal gwarantował dobre ruszenie z miejsca na sygnał od kobiety. Wraz z nim przeszedł ponownie do kłusa, robiąc to względnie dobrze. Pojechali kolejno na wprost, nie spływając przy tym z linii prostej. U końca linii skręcili w lewo, prawidłowo wyjeżdżając łuk w tamtą stronę. Skierowali się do połowy długiej ściany, by tam odbić na pół woltę do X. Prawidłowo wygiął się od jej wewnętrznej łydki, nie wypadając niczym przypadkiem z ustawienia. W wcześniej wspomnianej literce wyprostował się na moment i wygiął się odwrotnie do drugich pomocy, robiąc drugie pół koła na drugą stronę. Po powrocie na ścianę kontynuowali kłus wzdłuż płotków. Kolejno zjechali na przekątną, gdzie mieli wykonać kłus pośredni ze zmianą kierunku. Ogier po wjeździe na przekątną nieco przyspieszył, poszerzając przy tym swoje ramy i wysuwając lekko nos w przód. Przed powrotem na ścianę skrócił się do zebranego kłusa, co początkowo było dość trudne ze względu na jego gabaryty. Niemniej w końcu mu się to udało i wyglądała naprawdę dobrze.

[Jessie]

Jadąc zebranym kłusem wyprowadziła ogiera na długą ścianę, na której po pokonaniu dwunastu metrów (czyli w literze S) "wypróbowała" kolejny element, który ogier powinien mieć obcykany na tip top, bo nie było to nic z górnej półki. Chodzi mianowicie o łopatkę do wewnątrz - chcąc uzyskać od Unex'a takie ustawienie, Jessie poprosiła wewnętrzną wodzą o zgięcie szyi pod kątem około trzydziestu stopni, jednocześnie zewnętrzną wodząc kontrolując owe wygięcie. Wewnętrzną łydkę pozostawiła na popręgu, natomiast zewnętrzną cofnęła lekko za popręg. Ciężar ciała przeniosła w pewnym stopniu do wewnątrz, prowokując konia do mocniejszego wkraczania wewnętrzną tylną nogą pod kłodę, ale nie załamywała się przy tym w biodrach, co mogłoby zaburzyć odbiór ćwiczenia. Generalnie zabrała w tym ćwiczeniu przód konia do środka czworoboku, prowadząc go po trzech śladach. Dojeżdżając do litery V, od razu rozpoczęła półwoltę do L, wykorzystując wygięcie uzyskane podczas łopatki. Kończąc półwoltę, ciągiem zabrała Unex'a z powrotem na ścianę - a więc korzystając z wygięcia wokół wewnętrznej łydki i pilnując, by jednocześnie krzyżował przednie i tylne pary kończyn, podtrzymywała zarazem impuls i energię niezbędną do prawidłowego wykonania tego ćwiczenia. Wracając na ścianę wyprostowała konia po półparadzie i w dalszym ciągu jechała kłusem zebranym, by po wyjściu na drugą długą ścianę powtórzyć te same ćwiczenia, które wykonali przed chwilą, jadąc na lewo. To jest pierw parę metrów łopatką do wewnątrz w prawo, od razu po półwolta i po niej powrót ciągiem na ścianę. Mnogość zadań mogła być trochę męcząca, ale na tym poziomie wymagania już tylko rosły i wypadałoby do tego przywyknąć.
W zebraniu prowadziła Unex'a przez krótką ścianę, po czym wyprowadziła go na długą przekątną, na której zachęciła konia do wyciągnięcia kłusa, dociskając łydki do jego boków, mocniej wyjeżdżając go do przodu biodrami i dając mu miejsce z przodu ręką. Zbliżając się do końca przekątnej za pomocą paru półparad przygotowała konia do przejścia z powrotem w kłus zebrany, którym prowadziła gniadego do połowy krótkiej ściany, czyli litery A - w niej nastąpiło zatrzymanie, do którego przygotowała oldenburga paroma półparadami. Dała mu chwilę, dosłownie pięć sekund na uporządkowanie myśli, po czym cofnęła łydki za popręg i lekko odciążyła grzbiet, tym samym prosząc o zrobienie czterech kroków do tyłu. Od razu po dała łydkę do stępa, w którym nieco poluźniła wodze, robiąc niejaką przerwę w stępie pośrednim. W międzyczasie zdarzyło się jej parę razy pochwalić Unex'a za udane elementy, chcąc by miał motywację do pracy.
Następnie zjechała na krótką przekątną KB, by z litery B ponownie wrócić na ścianę przez przekątną BH, podczas której jeszcze bardziej wypuściła wodze, zachęcając konia do wypuszczenia nosa w dół. Jadąc już po ścianie zaczęła stopniowo zbierać Unex'a, by przed literą C wykonać półparadę i po chwili dać pomoce do galopu na prawą nogę. Pilnując zebrania, przede wszystkim poprzez zabieranie zadu ogiera dosiadem do przodu, pojechała wzdłuż ściany by w literze P zabrać Unex'a na półwoltę do V, podczas której oddała mu wewnętrzną wodzę na trzy-cztery kroki sprawdzając, czy nic się nie zmieni w ustawieniu (nie powinno). Dalej jadąc po ścianie w zebraniu, po dwunastu metrach odbiła na przekątną EM, w której połowie wykonała lotną zmianę nogi poprzez przestawienie pomocy w momencie fazy zawieszenia galopu. Tym samym zmieniła kierunek, a na długiej ścianie - HK - zaplanowała wyciągnięcie galopu, zachowując się podobnie jak w przypadku wyciągnięcia kłusa. Wracając na krótką ścianę z powrotem wzięła konia na siebie, pulsacyjnie przytrzymała go do zebranego galopu i nim w odbiciu lustrzanym wjechała na przekątną FE, gdzie jak łatwo się domyślić, w połowie wykonała lotną zmianę nogi. W literze C przeszła natomiast do kłusa zebranego, którym poprowadziła gniadego wzdłuż płotków, by w połowie długiej ściany zejść na koło o średnicy dwudziestu metrów, podczas którego zaczęła anglezować, naraz wypuszczając stopniowo wodze i wysyłając konia do ręki dosiadem oraz łydkami. Po żuciu z ręki ponownie nabrała wodze i już roboczym kłusem pojechała dalej wzdłuż ściany, by w A wjechać na linię środkową, gdzie zatrzymała wierzchowca do stój. Poklepała go po szyi, po czym dała łydkę do stępa na luźnej wodzy. Po 15 minutach stępa skierowała się wierzchem do stajni. /zt

[Aaren Wayford]

W drodze plany uległy zmianom, ze względu na obecność innych trenujących par, zmuszeni byli wybrać inne miejsce, niż to zaplanowane wcześniej. Chcąc mieć pewność, że nikt ani nic będzie im przeszkadzać zabrała Otella na duży trawiasty czworobok podprowadzając ogiera do schodków, wsiadła miękko w siodło teraz sprawdzając dokładnie i podciągając popręg. Pogłaskała wierzchowca po szyi zauważając jednocześnie to, że zdążyła się już trochę nabudować podczas regularnych treningów zarówno z wujkiem Luczkiem jak i nią samą.
Wypychając gniadosza płynnym ruchem bioder zaprosiła go do stępa, prowadząc go na luźnej wodzy i pozwalając mu swobodnie nieść głowę tak jak było mu wygodnie. Nie nalegała na kontakt, pozwalając Synkowi zapoznać się z otoczeniem i podłożem, które odbiegało od trochę od szablonowego obrazka czworoboku.
Chciała jednocześnie zobaczyć jak będzie zachowywał się patrzący na wszystko Otello, na placu zewnętrznym, gdzie ilość bodźców jest zdecydowanie większa. Miała tylko nadzieję, że uda im się wrócić w jednym kawałku do stajni, to nie tak, że bała się własnego konia. Strach w tym wypadku był jej najmniejszą obawą, prędzej pojawiało się zwątpienie i utrata wiary we własne możliwości. Dawniej jeździła bardzo dobrze, ale jej własny wierzchowiec lubił jej udowadniać, że przerwa jednak zrobiła swoje. Mimo to nie poddawała się, dzielnie za każdym razem wracając w swoje siodło i na grzbiet ukochanego konia. <3

[Otello]

Trawiasty czworobok znajdował się w bliskim sąsiedztwie przeszkód krosowych i to był największy problem Otella, który widząc galopujące i skaczące konie zwyczajnie zaczął się denerwować. Nie pomagała mu też rozległa, otwarta przestrzeń - budziła w nim sprzeczne uczucia, które sprawiały, że był bardzo rozkojarzony. Już podczas wsiadania nie chciał spokojnie stać, co dotąd prawie się nie zdarzało. W tych warunkach było mu jednak ciężko znaleźć tyle cierpliwości. Gdy już Aaren dosiadła jego grzbietu i wysłała go do stępa, udał się we wskazanym kierunku szybkim krokiem, którym nie miał wiele wspólnego z aktywnym, obszernym stępem. Otello zwyczajnie się spieszył, głowę niósł wysoko zadartą i patrzył na wszystko swoimi wielkimi, sarnimi ślepiami. Zostawienie mu luźnych wodzy nie było najlepszym pomysłem, właściwie to całkiem ryzykownym, bo ogier nie czuł się teraz jakkolwiek kontrolowany i właściwie tylko cudem jeszcze się nie zawinął w drugą stronę. Zdecydowanie nie można było mu jeszcze ufać, dalej był młody i głupi, a każdy moment pozbawiony wymagań prowokował go do niemile widzianych akcji. Niestety zanim jazda na nim stanie się prawdziwie przyjemna i relaksująca, upłynie jeszcze wiele wody w rzece, czy coś takiego .

[Luke]

A oto i wujek Luczek pojawił się na horyzoncie, ubrany po jeździecku oczywiście bo jak inaczej, jednakże bynajmniej nie miał zamiaru wsiadać. Znając troszkę Otella nie krzyczał ani nie machał z daleka, zachował się bardzo spokojnie podchodząc i stawiając sobie kubek kawy na narożnym łączniku płotków w czworoboku.
- Witam państwa. - Uśmiechnął się promiennie w stronę jeżdżącej koleżanki, jeszcze z daleka mógł obserwować jak wsiada na grzbiet gniadosza toteż nie musiał nawet pytać, na jakim są etapie. Lekko przechylając głowę na bok skrzyżował ręce na piersi najwyraźniej mając we krwi trenerskie zachowania, chociaż funkcję objął stosunkowo niedawno. Oczywiście miał już wielokrotnie styczność z podpowiadaniem jeżdżącym jeźdźcom a dodatkowo za sobą miał teraz kurs wtajemniczenia na pierwszy poziom razem z egzaminem, który nie sprawił mu szczególnie dużego problemu. Wnikliwą obserwację koni pod jeźdźcem miał zaprogramowaną, w dodatku czterolatka znał z własnych doświadczeń więc mógł śmiało powiedzieć coś więcej wcale nie patrząc na nich długo.
- Chyba w przypadku Otello powinnaś od początku wyznaczać mu granice własnymi pomocami. W jego oczach widać chęć ucieczki a zupełnie otwarta wodza nie dodaje mu otuchy. Spróbuj zaczynać od długiego, ale jednak kontaktu, a przy tym bez spinania się trochę wyraźniej prowadzić go między łydkami i od dosiadu. Ważne, żebyś ani trochę nie przesuwała ciężaru do przodu, bo jest to szczególnie dla płochliwego konia tożsame z twoją chęcią ucieczki. - Zaczął już na początku dosyć długi wywód, najwyraźniej naprawdę ta fucha była mu pisana.
- Dużo się tu dzieje i nie jesteśmy ograniczeni żadnymi ścianami, dlatego nie stępuj z nim za długo "tak po prostu", zacznij prowadzić go na łuki i zmiany kierunku już teraz wprowadzając gimnastykę a także sprawdzaj często, w jakim stopniu cię słucha, poprzez zatrzymania. - Koniec wypowiedzi zaakcentował uśmiechem i wzięciem łyka kawy. - A swoją drogą jak tam u Ciebie? - Zagaił tak przy okazji, chociaż ploteczki nie były głównym celem tego spotkania.