[Caroline Hathaway]

Przybyła z kasztanką w okolice toru crossowego, by się wpierw udać na miejsce przeznaczone do rozgrzewek. Oprowadziła rudą dookoła owego miejsca, dając jej czas na zapoznanie się z nim. Potem już tylko ją dosiadła i odesłała na ślad. Pozwoliła mu na 10 minut luźniejszego stępa, potem zebrała ją jednak do wyższego ustawienia. Zachęciła klacz do wejścia na kontakt i uaktywnienie zadu w pracy. Po chwili znowu zaczęły kręcić różne wolty, serpentyny i wężyki. Przykładała się do solidnego wykonywania pracy, pilnowała klaczy w pomocach, które nieustannie jej wysyłała: dosiad, łydka i wodza. Poćwiczyła z nią też przejścia stęp-stój-stęp i dopiero po powrocie na ślad odesłała ją do kłusa. Uprzedziła ją wpierw półparadą, by docisnąć łydki do jej boków i wypchnąć z krzyża w wyższy chód. Tutaj także 10 minut luźniejszego kłusa, by zebrać ją ostatecznie do wyższego ustawienia. Kobieta znowu wykręciła z klaczą liczne figury na obie strony, podobnie zresztą jak w stępie. Przejścia kłus-stęp-kłus-stój-kłus, zmiany kierunków. Tutaj już jednak pojawiły się nowe przeszkody do pokonania, jak drągi i koperty. Najeżdżała za każdym razem na drągi, ustalając odpowiednio wcześniej tempo do nich. Zamykała ją w korytarzu pomocy i doprowadzała do samego końca, gdzie łydką pokazywała że ma nad nimi unosić drągi. Wtedy przechodziła do lekkiego półsiadu i oddawała jej nieco wodzy. Przejechali tak kilka drągów ustawionych w L, S i Z. Wszystko na obie strony, robiąc to najdokładniej jak się da. Po ich przejechaniu czekały na nie dwie koperty 40 i 50cm, które również miały pokonać z kłusa. Prostowała klacz zawsze na sam środek koperty, zamykała w pomocach i doprowadzała do miejsca wybicia. Wtedy przechodziła do półsiadu i oddawała jej wodzę, powtarzając to na obie strony nad każdą kopertą.

[Nearly Perfect]

Przyszła za Caroline, która najpierw zaprowadziła ją na rozpreżalnię, po czym oprowadziła ją po obiekcie, który stał pusty więc nie wzbudzał obaw, ani też szczególnego zainteresowania ze strony Perfect. Zachowywała więc spokój, gdy ją dosiadła i odesłała na ślad w spokojnym stępie na luźnej wodzy, z której skorzystała obniżając i nieco wydłużając łeb. Podczas tych kilku minut swobodnego, luźnego stępa, kasztanka utrzymywała tempo, które nie było może zawrotne, ale aktywne, zaczęła powoli angażować się w pracę. Potem Caroline pozbierała ją na kontakt i efektywnie poprosiła o zaangażowanie zadu. Następnie znów kręciły wolty i inne figury, z którymi klacz nie miała najmniejszego problemu, poprawnie wyginała się od łydki i wpisywała w figury, czy łuki. Z kolei przećwiczyły przejścia stęp - stój - stęp, które też przyszły jej bez trudu, przejścia wykonując płynnie. Potem kobieta odesłała ją do kłusa, do którego przeszła energicznie, ale nie zaburzając przy tym samego przejścia. Praca w kłusie przebiegała podobnie jak w stępie, tj najpierw kilka minut luźnego kłusa, przy czym siedmiolatka kroczyła już żywszym tempem. Po tych 10 minutach na luzie, Caroline zebrała ją do ustawienia. po czym wykręciły kolejne figury, na tej samej zasadzie co w stępie, co znaczy, że Nearly nadal poprawnie je wykręcała, nie mając z tym trudności. Następnie poćwiczyły przejścia, ale tym razem pomiędzy dwoma chodami i do zatrzymania, by ruszyć znowu kłusem, od czasu do czasu zmieniając kierunek jazdy.
Pojawienie się drągów i kopert ucieszyło kasztankę, o ile tylko właścicielka nie każe jej powtarzać po kilka razy jedną przeszkodę. Przygotowanie do treningu swoją drogą, ale pokonywanie tego rodzaju przeszkód spełniało swoją funkcję na początku, potem było już nudne, bo klacz stać na więcej. Kobieta skierowała ją najpierw na drągi w kłusie, które pokonywały na obie strony. Tu znowu klacz nie miała najmniejszego problemu z ich pokonywaniem, więc tak dokładne pomoce nie były jej potrzebne. Kolejno czekały je dwie koperty, które ledwo odstawały od ziemi, a które też miała pokonać w kłusie. Z ich pokonaniem też nie miała problemu, wybijając się intuicyjnie, nawet gdyby Caroline nie dawała jej dokładnych pomocy.

[Caroline Hathaway]

Po solidnej rozgrzewce w kłusie nadszedł czas na galop. Kobieta po powrocie na pierwszy ślad, docisnęła łydki do jej boków, dociążyła prawą stronę siodła i wypchnęła z krzyża do galopu. Jeśli trzeba było to na początek wyregulowała tempo, by przegalopować spokojniej cztery okrążenia łącznie po dwa na każdą stronę. Dopiero wtedy Caroline narzuciła coś konkretniejszego, oczywiście była tu mowa o ćwiczeniach rozgrzewających. zaczynając od typowych jak wolty, serpentyny czy wężyki. Wykonywały wszystko jak zawsze na obie strony, zmieniając przy tym kierunek. Wplotła w to wszystko przejścia między chodami na zasadzie galop-kłus-galop-stęp-galop-stój-galop. Po powrocie do galopu skierowały się od razu na pierwsze skoki, bo nie było co czekać. Zrobiła pół okrążenia z klaczą, by skierować ją na 50cm stacjonatę. Wyprostowała klacz do przeszkody, by zamknąć ją w korytarzu pomocy i doprowadzić do miejsca wybicia. Odesłała ją łydką, by zaraz przejść w półsiad i oddać jej wodze. kolejno skierowali się do oksera który mierzył 50x60. Podobnie doprowadziła ją do nieco dalszego miejsca wybicia, by odesłać ją do skoku nad przeszkodą i zgrać się z jej ruchem w locie. Pokonali jeszcze trzy razy sekwencje stacjonata-okser na jedną stronę, a potem tak samo okser-stacjonata na drugą. Przeszkody po każdej sekwencji skakały w górę o 10cm. Ostatecznie stacjonata miała 80cm, a okser 80x90. Po pokonaniu wszystkiego zwolniła ją stopniowo do stępa, by dać jej luz przed torem.

[Nearly Perfect]

W końcu przyszedł czas na rozgrzewkę w galopie. Caroline poprosiła ją o galop po powrocie na ślad. Nearly ochoczo zagalopowała z prawej nogi. Podobnie jak w przejściu do kłusa, to przejście było energiczne, ale nie chaotyczne, jednak nabierała tempa, dopóki Caroline jej nie wyrównała. Cztery okrążenia pokonały luzem, po dwa na każdą ze stron. Potem przyszedł czas na aktywniejszą pracę zaczynając od kilku figur na każdą ze stron. Na figurach nadal pracowała poprawnie utrzymując aktywne tempo, wyginając się od wewnętrznej łydki i wpisując w figurę. Potem przyszła kolej na przejścia pomiędzy chodami, do stój, by ostatecznie powrócić do galopu.
Następnie kobieta skierowała rudą na ustawione przeszkody po pół okrążenia. Zaczęły od stacjonaty 50 cm. Nadal była to niska przeszkoda, klacz jednak nie okazała zniecierpliwienia tak niewymagającym wyzwaniem, bo poprzednie przeszkody pokonywała w kłusie. Kolorowowłosa skierowała ją na stacjonatę, z którą poradziła sobie podobnie jak poprzednio, wybijając się we właściwym miejscu w czym pomogła jej Caroline i własne doświadczenie. Podobnie odbyło się to przy następnej przeszkodzie: podobnym rozmiarowo okserze. Dwudziestosiedmiolatka naprostowała ją na przeszkodę, a klacz intuicyjnie wybiła się w miejscu, które uznała za właściwe. Wybiła się z siłą z zadu i lekkimi przodami, pokonując okser ze sporym zapasem. Pokonały tę sekwencję na każdą ze stron, przy czym przeszkody stopniowo urosły do 80 cm (stacjonata) i 80x90 cm (okser). Tym razem klacz nie odstawiła cyrku z celową zrzutką, ale pod koniec była już nieco zniecierpliwiona. Co prawda przeszkody rosły, ale sekwencja pozostawała taka sama, zmieniała się tylko przeszkoda, od której zaczynali. Następnie właścicielka zwolniła siedmiolatkę do stępa na luzie, zanim ruszą na tor.

[Caroline Hathaway]

Ah te narzekanie rudej Po odpoczynku w stępie przyszedł czas na skoki w końcu. Kobieta pozbierała klacz do wyższego ustawienia, czyli większego zaangażowania zadu i wejścia na kontakt. Kiedy im się to udało poprosiła klacz o kłus, regulując na początek tempo do odpowiedniego. Skierowała wtedy klacz na linię startu, gdzie wypchnęła ją z krzyża do galopu. Klacz w porównaniu do pierwszego crossu jechała chętniej i nie miała oporów, Wyregulowały jeszcze tempo przed najechaniem na pierwszą przeszkodę. Wyglądała ona jak jakaś ława, ale była dość szeroka. Wzięła ją bardziej na siebie w dojeździe do przeszkody, by zamknąć ją w korytarzu z pomocy i doprowadzić do miejsca wybicia. W nim odesłała ją łydką do skoku, przechodząc zaraz do półsiadu i oddając jej wodzę podczas lotu. Po lądowaniu miały spory kawałek do dwójki, gdzie jechały nie zmiennym tempem galopu. Przeszkoda dla odmiany wyglądała jak jakaś ławka, dlatego podobnie jak wcześniej na kilka foule przed wzięła ją na siebie i w korytarzu z pomocy doprowadziła do miejsca wybicia. Odesłała ją łydką do skoku, by zgrać się z jej ruchem w locie. Jak na razie pewnie i spokojnie galopowały do kolejny przeszkód, pokonując je bez większego problemu. Do trójki znowu był kawałek do przegalopowania w dystansie, gdzie klacz trochę zaczynała świrować znów. Kobieta skupiała ją na sobie za pomocą półparad i lekko pchała do przodu, bo ruda się zagapiała na teren wokół nich. W końcu jednak dotarły pod trzecią przeszkodę, gdzie kobieta zamknęła znów ją w pomocach i doprowadziła do miejsca wybicia. Łydkę w razie co dopomogła sobie bacikiem, by zaraz ponownie przejść do półsiadu i oddać jej wodzę podczas skoku. Do czwórki znowu był spory dystans, gdzie kobieta nieco napociła się w walce z klaczą. Na szczęście jednak nie odstawiała też cyrków na poziomie giganta, jednak trochę problemów z nią miała. Czwórka wyglądała jak zwykły płotek, o ile nie miała obiekcji do przeszkody to ciągle ją coś rozpraszało. Jednak kobiecie udało się ją doprowadzić do miejsca wybicia, by łydką odesłać do skoku i przefrunąć na czysto nad przeszkodą.

mapa

[Nearly Perfect]

Po chwili odpoczynku w stępie, Caroline znów weszła z nią na wyższe ustawienie, w którym Perfect zaangażowała poprawnie zad. Następnie kłusem skierowały się w stronę toru, by we właściwym momencie wypchnąć ją do galopu. Kasztanka ruszyła ochoczo żwawym i aktywnym, jednak zrównoważonym galopem. Kobieta jeszcze wyregulowała jej tempo, przed pierwszą przeszkodą. Wzięła ją bardziej na siebie i zamknęła w pomocach, doprowadzając do przeszkody, gdzie klacz wybiła się intuicyjnie we właściwym miejscu, z siłą z zadu i lekkimi przodami, wpasowała się w przeszkodę i zgrała z kobietą, lądując dość miękko za jedynką. Dalej czekał je dłuższy odcinek trasy, który pokonały tym samym tempem. Dwójka wyglądała jak ławka i Caroline na zasadzie podobnych pomocy doprowadziła klacz do przeszkody zamkniętą w pomocach. Tu również wybiła się z siłą z zadu, pokonując również dwójkę na czysto. Droga na trójkę nie poszła im już tak gładko, bo selle momentami dekoncentrowała się przez elementy otoczenia, na które się zapatrywała. Jednak kolorowowłosej udało się ją dopchać do przeszkody, gdzie we właściwym miejscu francais wybiła się, popisując baskilem i zgrywając z kobietą. Droga do czwórki wyglądała podobnie, jakieś elementy otoczenia wciąż ją rozpraszały, chociaż przeszkody nie budziły jej obaw, a dopchana do czwórki, pokonała i tą przeszkodę na czysto.

[Caroline Hathaway]

Do szeregu 5ab mieli kawałek do pokonania, jednak nie była to super wielka trasa. Galopowały spokojnie do ów przeszkód, jednak jak klacz przestała się gapić na boki to niekoniecznie nadal patrzyła pod nogi. Klacz kilka razy potknęła się w dystansie, ale na szczęściu po wykręceniu na prawo na szereg już nie. Kobieta naprostowała klacz do pierwszego członu, by wziąć ją na siebie i doprowadzić sprawnie do miejsca wybicia. Odesłała ją w tym miejscu do skoku, zgrała się z jej ruchem w locie i podczas lądowania od razu wzięła ją na siebie. Po lekkim łuku i w zebraniu pojechały do drugiego członu, który pokonały w tym samym stylu co pierwszy. Wylądowały na prawo i pojechały spory kawałek do szóstki, wyjeżdżając po drodze zakręt w prawo. Ponownie klacz z raz czy dwa potknęła się po drodze, jednak jakoś udało im się bezpiecznie wyjechać na prosto do szóstej przeszkody. Wszystkie przeszkody coś na tym crossie były dość szerokie i wysokie wbrew pozorom. Nie inaczej było w przypadku szóstki, gdzie ponownie wzięła ją na siebie i doprowadziła do miejsca wybicia. Odesłała ją łydką do skoku, by zaraz przejść w półsiad i oddać jej wodzę. Do siódemki znowu był dość spory dystans, gdzie Caroline z Perfect spokojnie galopowały naprzód. Ponownie z raz czy dwa potknęły się w dystansie, więc kobieta musiała ją ratować z opresji. Zbierała ją za każdym razem do poprzedniego ustawienia, by znów ją wziąć na siebie i doprowadzić do miejsca wybicia. Udało się im na czysto przelecieć nad przeszkodą, by spokojnie pogalopować w dystansie do ósmej przeszkody. Nie skracała jej tak bardzo do przeszkody, tylko doprowadziła do miejsca wybicia. Odesłała ją w nim do skoku i zgrała się z jej ruchem w locie.

[Nearly Perfect]

Przestała już tak zwracać uwagę na otoczenie, więc galopowała sprawnej, ale miało to swoje minusy, ponieważ potknęła się raz czy dwa podczas najazdu, jednak po skręceniu ku 5a już jej się to nie zdarzyło. Caroline doprowadziła Nearly do pierwszego członu zamkniętą w pomocach i wzięła ja bardziej na siebie, więc we właściwym miejscu się wybiła z siłą z zadu, by spokojnie i z niewielkim zapasem pokonać 5a i jednocześnie zgrać się z kobietą. Po lądowaniu po lekkim łuku ruszyły na 5b, które pokonały w podobnym stylu. Ruda wylądowała na prawą nogę i w tym kierunku ruszyła na szóstkę, która również należała do wyższych i szerszych przeszkód. Dlatego kobieta ponownie zadziałała przy najeździe pod przeszkodę, biorąc klacz bardziej na siebie. Wybiła się intuicyjnie we właściwym miejscu, dopasowując się do przeszkody i pokonując ją na czysto i w ładnym stylu. Do siódemki czekał ich dłuższy odcinek trasy. Tym razem selle francais galopowała spokojnie, już nie zapatrując się na elementy otoczenia, jednak w najeździe potknęła się kilka razy, jednak Caroline udawało się pozbierać ją do ustawienia i również na czysto pokonała siódemkę. Droga na ósemkę przebiegła spokojniej, kolorowowłosa nie skracała jej do przeszkody, a siedmiolatka doprowadzona do niej wbiła się przed nią, zabaskilowała, zgrała z kobietą i spokojnie wylądowała po drugiej stronie.

[Caroline Hathaway]

Po wylądowaniu za przeszkodą skierowali się kolejno po prostej w kierunku dziewiątej przeszkody. Skierowali się na lewo w kierunku przeszkody wyglądającej jak zamek. Lekko było do niego chyba pod górkę, a klaczy chyba przeszkoda niekoniecznie się podobała. Zauważyła opór klaczy przed dojechaniem do przeszkody, kobieta musiała ją mocno do niej dopchać. Zamknęła ją w pomocach i po dojechaniu do miejsca wybicia, łydkę podparła bacikiem lub ostrogą. Podążając pewnie za jej ruchem i przelatując z lekkimi problemami ale na czysto nad przeszkodą. Do kolejnych trzech przeszkód była dość bliska droga, więc kobieta nie rozpędzała jej zbytnio do nich. Dziesiątka nie wyglądała zbyt przerażająco, ale kobieta znowu miała z nią jakieś problemy. Szła dość opornie i niechętnie, a Caroline cały czas musiała ją niemal pchać do przodu. W końcu wyprostowała ją do przeszkody 10a i doprowadziła ponownie do miejsca wybicia, gdzie odesłała ją ponownie łydką do skoku. Zgrała się z jej ruchem w locie, by po wylądowaniu utrzymać dobre tempo do 10b. Gdzie dziura w ziemi również nie wzbudziła sympatii, ale kobieta doprowadziła ją jakoś do miejsca przeskoczenia. Łydką i bacikiem jednak nakłaniając ją do skoku - przejścia nad rowem. Do jedenastki znowu było dość blisko, więc ponownie jej nie rozpędzała do przeszkody. Klacz jednak znowu się przekonała do lepszego galopu i chętniejszej pracy, a po dojechaniu do jedenastki bez większych oporów wybiła się do skoku. Zgrała się z jej ruchem w locie, by nieco rozpędzić się do dwunastki. Przeszkoda w stylu żywopłotu wyrosła stosunkowo szybko przed nimi, dlatego po zamknięciu jej w pomocach doprowadziła ją do miejsca wybicia. Po odesłaniu jej do skoku przeszła do półsiadu i oddała jej wodzę, by po wylądowaniu skierować ją do linii mety. Tam ją zwolniła stopniowo do kłusa i stępa, by po rozstępowaniu wrócić do stajni.

z.t

[Nearly Perfect]

Ruszyły po prostej, nieco pod górkę do dziewiątki. Im bliżej były przeszkody, tym bardziej Perfect stawiała opór, niezbyt zachęcona wyglądem przeszkody. Dlatego Caroline mocno dopchała ją do miejsca wybicia, gdzie łydkę podparła bacikiem, lub ostrogą. Niezbyt spodobało się to Perfect, ale bądź co bądź wybiła się we właściwym miejscu, popisała baskilemi zgrała z Caroline w skoku. Do dziesiątki był krótki odcinek, więc utrzymały tempo, nie rozpędzając się, chociaż rudej znów coś nie pasowało w przeszkodzie i kobieta musiała ją pchać do przodu. Naprostowała ją do 10a i doprowadziła do przeszkody, ostatecznie odsyłając do skoku. Pomimo oporów przed przeszkodą, ruda wybiła się we wskazanym miejscu, pokonując i tą przeszkodę na czysto. Utrzymywały tempo do 10b, gdzie sytuacja miała się podobnie, wygląd przeszkody nie zachęcił klaczy, która stuliła uszy do potylicy i parskała nerwowo, jednak i tym razem amazonce udało się ją doprowadzić do miejsca wybicia i odesłać do skoku. Klacz dźwignęła najpierw przody, potem tyły, by odpowiednio ułożyć się w skoku i zgrać z amazonką. Do jedenastki znów był tylko kawałek, ale selle znów z większą ochotą galopowała naprzód. Tym razem nie było kłopotów z doprowadzeniem jej do przeszkody i pokonaniem jej - znowu na czysto. Do dwunastki się rozpędziły najpierw kawałek po prostej, by później lekko skręcić do przeszkody przypominającej płot. Kolorowowłosa doprowadziła ją bez oporów do przeszkody, gdzie Nearly intuicyjnie się wybiła, dopasowała się do przeszkody i kolejny raz zgrała z nią w skoku. Dalej Caroline doprowadziła ją do mety, gdzie stopniowo zwolniła do stępa. Na rozprężalni się rozstępowały i wróciły do stajni.

zt

[Caroline Hathaway]

Przyjechała na tor crossowy bułanej na grzbiecie. Klacz wydawała się nieco znudzona i zobojętniała, ale Caroline nie zamierzała się przez to poddawać. Wprowadziła ją na teren, gdzie mogły się spokojnie rozgrzać. Oprowadziła klacz na grzbiecie dookoła, dając jej czas na poznanie się z obiektem. Kiedy ta już mniej więcej się z nim zapoznała, zachęciła ją do wejścia na kontakt z jej ręką, a dosiadem i łydkami zachęcając do podstawienia zadu i uaktywnienia go. Po przejechaniu tak dwóch okrążeń na prawo i dwóch na lewo ze zmianą kierunku, zaczęła z nią wykręcać różne wolty, wężyki czy serpentyny. W to wszystko wplotła zmiany kierunków no bo na obie strony, a także przejścia między chodami. Wiedziała że klacz była zastana i cudów spodziewać się nie mogła, ale jednak liczyła choć na poprawną współpracę. Caroline pamiętała o pochwałach w kierunku klaczy, kiedy ta poprawnie wykonała jakieś zadanie. Po rozgrzaniu się w stępie i po powrocie na pierwszy ślad, kobieta wysunęła lekko ręce w przód, docisnęła łydki do jej boków i z krzyża wypchnęła do kłusa. Wtedy przejechały znowu dwa okrążenia na prawo i dwa na lewo na większym luzie, by pozbierać ją znowu do wyższego ustawienie. Wtedy znowu dwa koła na prawo i dwa lewo, by zacząć wykręcać figury jak w stępie. Głównie wolty, serpentyy i wężyki, gdzie kobieta pilnowała jej wygięcia na łukach. Prowadziła ją wewnętrznymi pomocami, a zewnętrznymi ją ograniczając. Wszytko ponownie na obie strony, by w to wszystko wpleść zmiany kierunku i przejścia kłus-stęp-kłus-stój-kłus. Jeśli klacz się obijała lub na niej wcale nie skupiała, to przypominała jej o sobie za pomocą półparad. W razie co raz jeszcze nakierowując ją na zadanie źle poprzednio wykonane i próbując raz jeszcze.

[Ricochet Fire]

Ciężar człowieka na grzbiecie to była jakaś odmiana, bo dawno nie trenowała. Nie żeby miałaby coś przeciwko, gdyż tak jak większość rzeczy była jej obojętna. Gdyby Caroline postanowiła wybrać się z nią na kilkudziesięcio kilometrową przejażdżkę i obładować ją nadmiernym bagażem, nie zaprotestowałaby, dopóki by nie padła. Na szczęście kobieta chyba nie miała takiego zamiaru. Natomiast przyprowadziła ją na rozprężalnię, po której ją oprowadziła. Ricochet rozejrzała się wokół jak tego od niej oczekiwano. Kolejny jednak etap nie był już taki prosty. Co prawda weszła na kontakt i tak dalej, jednak jej zaangażowanie było słabe i to właśnie był jej problem. Nie potrafiła się zaangażować, a kolejne starania Caroline wnosiły niewielką poprawę. Przejechały w ten sposób 2 okrążenia na obie strony, zaczęła ją wykręcać na figury, ze zmianą kierunków i przejściami pomiędzy chodami. Wszystkie te elementy wykonywała w najlepszym razie poprawnie. To znaczy robiła to wszystko co robić powinna, jednak bez zaangażowania, które było połową sukcesu. Na czworoboku nie dostałaby najlepszych not za ruch, czy pracę ogólnie. I znowu starania Caroline póki co nie odnosiły dużych skutków. Pochwały jeśli takie otrzymała, nie reagowała na nie jakoś szczególnie. Po rozgrzewce w stępie Caroline odesłała ją do kłusa. Najpierw okrążenia na luzie na obie strony, podczas których bułana głównie szła równym tempem, z niżej spuszczoną głową i nic więcej nie robiła. Następnie weszły na wyższe ustawienie, któremu jednak nadal brakowało zaangażowania. Jej praca wyglądała podobnie na figurach i przejściach pomiędzy stępem, kłusem i do stój. Niby wykonywała wszystko poprawnie, jednak nie wkładając w to serca, a półparady od kobiety odnosiły niewielki skutek. Jeżeli uznała za stosowne powtórzyć element Ricochet się nie buntowała i wykonywała go ponownie, przykładając się do niego tylko ciut bardziej.

[Caroline Hathaway]

Po kolejnym powrocie na ślad przygotowała za pomocą półparad Fire do wejścia w galop. Ponownie wysunęła ręce w przód, docisnęła łydki do jej boków, a także zaznaczyła rozpoczęcie galopu na prawo. Znowu najpierw nieco więcej luzu w galopie, a potem zaczęli wykręcać figury jak w kłusie i stępie. Tutaj również zmienili nogi prowadzące, pewnie przez kłus by było klaczy zwyczajnie łatwiej. Przejścia między chodami galop-kłus-galop-stęp-galop-stój-galop się pojawiały. Wszystko po to, aby jak najlepiej się rozgrzać przed właściwym treningiem jak to mówią. Po rozgrzaniu się kobieta zwolniła ją stopniowo do kłusa, a potem do stępa. Dała jej na krótki moment całkowity luz, by klacz sobie odetchnęła przed dalszym treningiem. W końcu jednak po chwili przerwy poprosiła klacz o wznowienie kłusa, by po wypracowaniu odpowiedniego tempa i ustawienia skierować ją na kopertę. Mierzyła ona raptem 40cm, ale zawsze coś. Doprowadziła ją do miejsca wybicia, by w nim odesłać klacz do skoku. Oczywiście łydką ją odesłała, by zaraz przejść do półsiadu i przesunąć ręce w przód w geście oddania wodzy. Pokonały ja na dwie strony, by skierować się kolejno na 50cm stacjonatę. Tutaj dojazd, odesłanie do skoku i zgranie się z jej ruchem nastąpiło podobnie jak na kopercie. Tutaj ponownie pokonały ją na dwie strony, zmieniając nogę. Kolejny na ich drodze był okser 60x70. Po naprostowaniu klaczy do przeszkody, poprosiła ją o skok w dalszym miejscu do wybicia. Zgrała się znowu z jej ruchem, by wylądować na czysto i pokonać raz jeszcze na drugą stronę. Po wszystkich skokach zwolniła ją stopniowo do stępa, by dać krótki moment oddechu przed właściwym torem crossowym.

[Ricochet Fire]

Po powrocie na ślad kobieta odesłała ją do galopu, który nie uderzył jej do głowy tak jak niektórym koniom. Caroline zapewne narzucała jej jakieś tempo i Rykoszet się go trzymała. Pierwsze okrążenia pokonały w luzie na obie strony. Potem zaczęły się schody, bo przyszedł czas na pracę na kontakcie. Tu powtórzyły się te same problemy, czy to na okrążeniach, na figurach, czy przy przejściach. Teoretycznie bułana wykonywała wszystko poprawnie, ale w praktyce oznaczało to jakieś 50% normy i wydawało się, że więcej jest niemożliwe. Słuchała komend i pomocy od kobiety, wykręcając się na figurach, czy przechodząc pomiędzy chodami, jednak te pomoce, które miały na celu uaktywnienie jej i zaangażowanie, jeśli odnosiły skutek, był to skutek niewielki. Po rozgrzewce Caroline zwolniła klacz do kłusa i zaraz do stępa, w którym dała jej luz. Kondycja klaczy raczkowała,więc chwila przerwy się przydała, ale potem wznowiła kłus i ruszyła na kopertę. Z wyregulowaniem tempa Caroline nie powinna mieć problemu, gorzej z ustawieniem. Widząc kopertę achałka ożywiła się minimalnie. Pokonała kopertę na obie strony, poprawnie i na czysto, chociaż też nieidealnie. Kolejno Caroline poprowadziła ją na stacjonatę, gdzie wszystko odbyło się podobnie, tekinka zaangażowała się może ciut bardziej, ale nawet takie byle jakie zaangażowanie powinno być lepsze niż zerowe. Następnie Caroline naprostowała ją do oksera, który pokonały na obie strony, znów z tym minimalnym zaangażowaniem ze strony Fire.
Następnie Caroline zwolniła ją stopniowo do stępa, by znowu dać jej okazję do złapania oddechu.

[Caroline Hathaway]

To albo robiła poprawnie albo bez zaangażowania, bo jedno wykluczało drugie Skoro wykonywały coś poprawnie, to pomoce musiały odnosić rezultaty. Po rozgrzaniu się we wszystkich chodach, skokach i luzie, kobieta przygotowała klacz do przejścia ponownie do kłusa. Wypchnęła ją do niego z krzyża, dokładając łydki do jej boków i kierując na umowny start. Wybrała ten najłatwiejszy tor, bo nie znała zbyt dobrze klaczy i nie wiedziała jak się zachowa. Regulując odpowiednie tempo i zaangażowanie klaczy w pracę, doprowadziła ją do startu i zaraz wypchnęła z krzyża do galopu. Wspomogła się łydką jeśli trzeba było i skierowała na trasę, by pogalopować do pierwszej przeszkody. Jeśli trzeba było to jej przypominała o ruchu naprzód, a jedynka była tuż tuż za startem. Kobieta uniosła klacz i wzięła bardziej na siebie w dojeździe do przeszkody, pokazując ją jej uprzednio. Doprowadziła do miejsca wybicia, by łydką je wskazać i poprosić klacz o uniesienie się do skoku. Zaraz przeszła do półsiadu i oddała jej wodze, by wylądować po drugiej stronie. Do dwójki był niewielki kawałek, więc nie specjalnie rozpędzała klacz w dystansie do niej. Poprowadziła ją pewnie przed siebie w korytarzu pomocy, by znowu pokazać jej przeszkodę. Stosownie doprowadziła ją do miejsca wybicia, by w nim odesłać klacz do skoku i zgrać się z jej ruchem w locie. Wyczuwała drobną niechęć do pracy i skoków, ale nie zrażała się tym wcale. Do trójki był dość spory dystans i chwilę im zajęło do galopowanie do przeszkody, ale utrzymywały stałe tempo w którym się poruszały. W dojeździe do przeszkody lekko ją uniosła, pokazała przeszkodę, zamknęła w pomocach i ponownie doprowadziła do miejsca wybicia. Przez uniesienie do przeszkody rozumiem osadzenie jej bardziej na zadzie i otwarcie się na przodach. W miejscu wybicia wyszła za jej ruchem w locie, nie przeszkadzając jej w tym zbytnio. Do czwórki pojechali po łuku na prawo, gdzie wcześniej wylądowali na stosowną nogę. Dogalopowali do niej dość sprawnie, by przeskoczyć ją na czysto i dobrym stylu.

mapa