[Hayley]

Jeszcze nie wiedziała z czego biorą się potknięcia, marszcząc tylko brwi i jakby po chwili dopiero przypominając sobie, że elastyczna ręka nie znaczy to samo co oddanie wodzy. Poprawiła się wówczas, zbierając trochę za luźne wodze i ponowiła ćwiczenie na jedną i drugą stronę. Okazało się, że tym razem potknięć było znacznie mniej co skwitowała szerokim uśmiechem i poklepaniem konia po szyi w stępie. Znów wykręciła kilka ewolucji, wliczając w to wolty, półwolty i zmiany kierunku po przekątnej, by zaraz ruszyć kłusem i jeszcze chwilę poplątać się w ten sam sposób. Następnie w planie miała wykonanie skróceń i wydłużeń kroku, choć i te znacznie odbiegały od ideału. Zaczęła na krótkiej ścianie, zwalniając konia do absolutnego minimum. Powinna była usiąść w kłus ćwiczebny, ale wiedząc już jakim spięciem reagował Windsor na wszelkie tego typu próby, zrezygnowała, cały czas anglezując. Przyłożyła łydkę, starając się utrzymać konia w stępie, by lekko pociągnąć wodze w swoją stronę i właściwie tyle. Czekała na reakcję, która jeśli nie nastąpiła, prawdopodobnie była już nieosiągalna na tym etapie. Jeśli koń nie zareagował ręka Hayley usztywniła się, a kolana zacisnęły po bokach siodła wpływając znacznie na ułożenie stopy w strzemieniu. Jeśli jednak działania Hayley okazały się dla konia zrozumiałe, postanowiła dodać nieco więcej dynamiki na dużej ścianie. Znów całkiem błędnie odpuściła wodze, pchając konia do przodu łydkami i przez chwilę myśląc, że tak powinno to wyglądać. Prawda jest jednak taka, że kolejny łuk zrewidował jej przypuszczenia. Nie miała czasu pozbierać wodzy, wchodząc w zakręt w za dużym tempie i dopiero w połowie pozbierała się na tyle, by przyniosło to jakikolwiek skutek. Westchnęła niedosłyszalnie, kręcąc woltę. Następnie znów wyjechała na długą ścianę przyspieszając łydką i trzymając już więcej wodzy. Koń od razu powinien zareagować inaczej.

[Christian Levrull]

[Bremen Star]

[Nadya]

Po przejściu do galopu z wydłużoną sylwetką poprosiła Jima o jej skrócenie, ale poza tym nadal nie mogła mieć żadnych zastrzeżeń do pracy gniadosza. Pojawienie się drugiej pary na hali zdaje się go zdekoncentrowało, jednak nie wpłynęło na dłuższą metę negatywnie na ogiera. Jim pozostał w galopie. Nadya utrzymywała go w aktywnym tempie galopu, starała się unikać szaleństw.
Podobnie jak w poprzednich chodach, podczas kilku okrążeń w galopie zrobili dwie wolty, jedną o średnicy 15 a drugą 10 metrów. Od czasu do czasu przypominała trzynastolatkowi o swojej obecności przez półparadach. Po dwóch - trzech okrążeniach skierowała Beama na pierwszą woltę 15 metrów. Usiadła w siodle i skierowała go pomocami na koło w prawo, pilnowała go z zewnętrzną łydką za popręgiem, a wewnętrzną na nim, pilnowała stałego tempa, wodzami nadając kierunek i zgięcie w potylicy. Pamiętała o zdecydowanej pracy ręką, coraz więcej przypominała sobie ze wspólnego treningu, ale pewnie czekało ją jeszcze trochę nauki jeśli o pracę z Jimem chodzi. Podobnie zadziałała na drugiej wolcie w lewo. Pochwaliła krótko Jima po zamknięciu drugiej wolty. Po kolejnym okrążeniu dla odmiany dała Jimowi więcej swobody, więc jeżeli miał ochotę na jakieś (umiarkowane) szaleństwo, poniekąd dała mu po temu okazję, pilnując tylko, żeby poruszali się pod ścianami i z żadną z nich nie zderzyli, w razie potrzeby znów działając pomocami. Po pokonaniu okrążenia w ten sposób znów aktywniej włączyła się w trening, ćwicząc z Jimem przejścia z galopu poprzez kłus do stępa. Stajenny który przyszedł za nimi i do tej pory głównie się obijał otrzymał zajęcie w postaci ułożenia drągów.

[Christian Levrull]

Gdy dziewczyna zauważyła, że klacz już chętnie galopuje wróciła na środek odkładając bat na ziemię i obserwując ich. Christian natomiast skupił się na jak najlepszym amortyzowaniu swojego dosiadu, czy raczej właściwie dosiadu odciążającego. Przez umożliwienie odpuszczenia w tym momencie pleców automatycznie delikatnie przy zamkniętej łydce bawił się wewnętrzną wodzą, zewnętrzną zostawiając jako podparcie i prowadzenie. Tym samym motywował ją do pójścia w dół, do niejakiego żucia z ręki czy po prostu ustawienia w dole. Gdy uzyskał taki efekt od razu chwalił jej i w owej pozycji zostawał jak najprzyjemniejszy. Po paru kółkach w takim ustawieniu przeszedł do kłusa zmienił kierunek i zagalopował na drugą nogę, tym samym cały czas pracując nad uzyskaniem galopu z tamtej strony. O dziwo tym razem zagalopowanie odbyło się bez większych komplikacji stąd dość szybko mógł przejść półparadami do pracy w dole.
Na sam koniec odważył się jeszcze na ogromną woltę, podpierając ją obiema łydkami (bardziej zewnętrzną), prowadząc na pewnej zewnętrznej wodzy i lekko bawiąc się wewnętrzną uzyskał łuk z jej ciała (analogicznie do tego co zawsze miała na lonży) i weszli w nieco krzywą woltę, ale ucieszył się, bo nie uciekła z dolnego ustawienia. Po powrocie na ścianę naprostował ją subtelnie, by następnie przejść do kłusa na długiej wodzy dając możliwość rozciągnięcia się klaczy, następnie do stępa w międzyczasie podając w stój smaczka czy nawet dwa, poklepał ją i porządnie rozstępował.
Zsiadając lekko pogładził klacz po pysku, by zarzucić derkę polarową na grzbiet i wraz z towarzyszką opuścić halę.

{zt}

[Naomi Eaton]

Niekiedy przy dwóch, trzech koniach na małej hali było ciasno, ale Naomi mimo to postanowiła zaryzykować i właśnie tutaj udała się z Chaosem. Wjechała stępem na hali i rozeznawszy się szybko w sytuacji, kontynuowała stęp po drugim śladzie, ścianę zostawiając parom poruszającym się w wyższym chodzie. Sprawowała stałą kontrolę nad tempem stępa Chaosa, pilnując by był on przede wszystkim równy i aktywny. Gdyby ogier nie potrzebował dodatkowych zachęt, Naomi mimo to trzymała łydki przyłożone do jego boków, zwyczajnie opasając je swobodnie nogami, by ogier miał ciągłą świadomość tego, że ktoś siedzi na jego grzbiecie. Jednocześnie trzymała elastyczny kontakt z jego pyskiem, zaczynając jednak od długiej wodzy, umożliwiającej ogierowi swobodne niesienie szyi. Pojedynczymi półparadami rozluźniała konia, zarazem zabiegając o jego uwagę i w ten sposób stępowała przez kolejne kilka minut, często zmieniając kierunki przez półwolty czy przekątne. W pewnym momencie zatrzymała konia przy ścianie i zdjęła mu derkę, po czym wznowiła stęp na nieco skróconych wodzach, by po chwili przejść do anglezowanego kłusa. Tutaj od początku zabierała konia na różnego rodzaju wolty, głównie ze względu na inne pary, które wymuszały na Naomi ciągłą koncentrację, prowokującą właśnie do takich urozmaiceń. Niekiedy musieli się też zatrzymywać lub przechodzić do stępa, co wynikało z konieczności, a dla konia było ciekawym urozmaiceniem. O ile oczywiście nie znalazł sposobu by inaczej urozmaicić im jazdę...

[Bremen Star]

[Jim Beam Rye]

Ukryj: 

Nadya napisał/a:

Po przejściu do galopu z wydłużoną sylwetką poprosiła Jima o jej skrócenie, ale poza tym nadal nie mogła mieć żadnych zastrzeżeń do pracy gniadosza. Pojawienie się drugiej pary na hali zdaje się go zdekoncentrowało, jednak nie wpłynęło na dłuższą metę negatywnie na ogiera. Jim pozostał w galopie. Nadya utrzymywała go w aktywnym tempie galopu, starała się unikać szaleństw. Podobnie jak w poprzednich chodach, podczas kilku okrążeń w galopie zrobili dwie wolty, jedną o średnicy 15 a drugą 10 metrów. Od czasu do czasu przypominała trzynastolatkowi o swojej obecności przez półparadach. Po dwóch - trzech okrążeniach skierowała Beama na pierwszą woltę 15 metrów. Usiadła w siodle i skierowała go pomocami na koło w prawo, pilnowała go z zewnętrzną łydką za popręgiem, a wewnętrzną na nim, pilnowała stałego tempa, wodzami nadając kierunek i zgięcie w potylicy. Pamiętała o zdecydowanej pracy ręką, coraz więcej przypominała sobie ze wspólnego treningu, ale pewnie czekało ją jeszcze trochę nauki jeśli o pracę z Jimem chodzi. Podobnie zadziałała na drugiej wolcie w lewo. Pochwaliła krótko Jima po zamknięciu drugiej wolty. Po kolejnym okrążeniu dla odmiany dała Jimowi więcej swobody, więc jeżeli miał ochotę na jakieś (umiarkowane) szaleństwo, poniekąd dała mu po temu okazję, pilnując tylko, żeby poruszali się pod ścianami i z żadną z nich nie zderzyli, w razie potrzeby znów działając pomocami. Po pokonaniu okrążenia w ten sposób znów aktywniej włączyła się w trening, ćwicząc z Jimem przejścia z galopu poprzez kłus do stępa. Stajenny który przyszedł za nimi i do tej pory głównie się obijał otrzymał zajęcie w postaci ułożenia drągów.

Niezależnie od tego, czy poruszaliśmy się po ścianach czy woltach, trzymałem jednakowe tempo galopu. Poruszając się po łuku odpowiednio wyginałem się wokół wewnętrznej łydki amazonki, zaś pod wpływem działania ręki ładnie zaokrąglałem szyję, pysk utrzymując w pionie, rozluźniony i stale przeżuwający, co szybko zaowocowało spienionymi wargami. Niosąc się w ten sposób używałem lekko zastanych mięśni, więc nic dziwnego, że wkrótce na moim ciele powychodziły pojedyncze żyłki, świadczące o tym, że zdołałem się już rozgrzać. Pewnie gdyby nie to, że byłem ogolony, miałbym już mokrą sierść; póki co jednak byłem całkiem suchy, ale już ciepły, co można było łatwo sprawdzić dotykiem. Galopując po woltach poprawiałem zaangażowanie zadu, mocniej wkraczając wewnętrzną nogą pod kłodę, za co odpowiadało rozłożenie ciężaru w siodle przez Nadyę. Po wykonaniu paru wolt w obu kierunkach, wróciliśmy na ścianę, na której skorzystałem z możliwości dodania. Lekko poszerzyłem foule, co nadało mi większej dynamiki w galopie i nieco pobudzony wykonałem pełne okrążenie wokół hali, nie wymykając się jednak spod kontroli. Po prostu nieco się obudziłem, co dobrze rzutowało na kolejne ćwiczenia, jakimi były przejścia do stępa przez kłus. Od razu stałem się lżejszy na przodzie, dzięki czemu przejścia były harmonijne i swobodne.

[Chaos Amir]

Wszedł na halę dosyć dziarskim krokiem, z zaciekawieniem rozglądając się na boki. Już na wstępie przywitał pozostałe konie głębokim rżeniem, póki co nie robiąc sobie z ich obecności nic więcej.
Naomi bez problemu mogła wyczuć, że jest pobudzony. To z kolei w przypadku Chaosa było całkowicie normalne, aczkolwiek często utrudniało treningi (o czym kobieta mogła się jeszcze dzisiaj przekonać).
Wszedł na drugi ślad i żwawo zaczął po nim maszerować, stawiając dosyć krótkie i szybkie kroczki. Głowę niósł tak, jak było mu wygodnie - czyli wysoko, swobodnie bujając nią na boki. Co jakiś czas krótko parskał, łypiąc okiem na inne ogiery.
Amazonka nie musiała go w żaden sposób popędzać, bo sam z siebie chętnie wyrwał by do galopu. Na razie jednak utrzymywał maskę w miarę spokojnego konia, nie robiąc nic niepokojącego. Po wszelakich figurach również poruszał się należycie, gnąc swoje cielsko za sprawą pomocy stosowanych przez blondynkę. Dopiero gdy ta zdejmowała mu derkę, drgnął niespokojnie, zaaferowany falującym materiałem. Na szczęście ta nie urwała mu nogi albo - co gorsza - długiego i zadbanego ogona, więc Chaos zrezygnował z jakiejkolwiek próby ucieczki.
Wraz z podebraniem wodzy wyczuł, że coś się będzie dziać. Dlatego też spiął się nieznacznie, oczekując jakiegoś zbawiennego sygnału. I ten w końcu nastąpił, a gniadosz ruszył przed siebie nadto energicznym kłusem, który z pewnością nie spodobał się Instruktorce. Na szczęście już po chwili nieco ochłonął i pozwolił się sprowadzić na ziemie, chociaż w dalszym ciągu poruszał się dość sztywno i byle jak.
Odpowiednie urozmaicenie jazdy różnymi figurami i przejściami, skutecznie odciągało myśli achała od głupot. Zebranie to jednak w jego przypadku był ciężki temat i Bastian zmarnował sobie na tym kupę nerwów, a i tak efekt był mierny. Może Naomi uda się lepiej nakłonić Amira do współpracy?

[Windsor]

Wraz z nabraniem wodzy, równowaga wałacha uległa natychmiastowej i diametralnej zmianie. Zupełnie jak ręką odjął, przestał potykać się przy każdym przejściu, robiąc to teraz doprawdy sporadycznie - zawsze wtedy, gdy wodze lekko, niespostrzeżenie wysuwały się spomiędzy palców Hayley, której zapewne wciąż zdarzało się nieświadomie luzować uchwyt. Na klepanie po szyi nie zareagował, chociaż naturalnie je poczuł; mimo to jedynie machnął krótko uchem, zaraz ponownie oba radary stawiając na sztorc. Pokręcił się jeszcze chwilę w tym samym kierunku, by następnie zmienić kierunek przez przekątną i na drugą stronę wykonać dokładnie ten sam szereg ćwiczeń, których jakość nie zmieniła się w żadnym stopniu. Oczywiście pod warunkiem, że Hayley wciąż się pilnowała; jednak nawet jeśli czasami się zapominała, na pewno od razu spostrzegała swój błąd, bo siwek reagował na nie stosunkowo wyraźnie, chociaż wciąż bezpiecznie.
Próby skrócenia i wydłużenia kroku spełzły na niczym. Może inaczej; koń rzeczywiście zwalniał do absolutnego minimum, ale nie miało to nic wspólnego z realnym skróceniem wykroku, które powinno wyglądać zgoła inaczej. Nie miał najmniejszych podstaw do zebrania, które umożliwiłoby mu obniżenie zadu, zaokrąglenie grzbietu i stawianie krótkich kroków, toteż zaczął się jedynie niemożebnie snuć, całkowicie blokując plecy, szczególnie w odcinku lędźwiowym. Niewiele brakowało, a zatrzymałby się do stępa, jednak na ratunek przyszły rzekome wydłużenia wykroku, w których Windsor również ograniczył się jedynie do przyspieszenia, bez poszerzania wykroku. Z perspektywy laika mogło to tak wyglądać, ale w rzeczywistości wałach zaczął się jedynie spieszyć, całą równowagę przenosząc na. przód, a zad pozostawiając w stajni. Druga sprawa to za długie wodze, przez które w zakręcie stracił równowagę gdy zabrakło mu na nich oparcia i lekko się potknął, od razu zwalniając. Na wolcie nieco uspokoił kłus, dając amazonce szansę na podjęcie kolejnej próby. I faktycznie, po tym jak skróciła wodze i pozostawiła je takiej długości, wałach przy kolejnej próbie wydłużenia wykroku poszedł nieco lepiej, chociaż wciąż oszukiwał Hayley i po prostu szedł żywiej, kroki stawiając niemal tej samej długości co przedtem.

[Luke]

Ze względu na sezon zimowy wszystkie hale orchardowskie były mocno okupowane przez trenujące pary i chociaż brunet najbardziej lubił dużą halę, zdecydował się przyprowadzić Krugerranda na małą, głównie dlatego, że nie miał pewności co do obliczalności ciemnogniadego, który przez jakiś czas był poza treningiem, stąd wolał bardziej skromne i mniej tłoczne miejsce.
Niewiele czasu zajęło mu dopasowanie strzemion w nowym siodle (ok, używanym, ale w takim stanie kupionym - co miało swoje zalety, bo już zostało wysiedziane i nie trzeba było się martwić, żeby najgłębszy punkt siedziska wypadł w odpowiednim miejscu) oraz podpięcie popręgu i wdrapanie się na górę, oczywiście za pomocą schodków. Nie to, że Luke był mikrusem, wręcz przeciwnie, jednakże co tu dużo kryć - ogier także do małych nie należał, a w dodatku zawodnik chętniej sięgał po pomoc schodków, ponieważ wówczas obciążenie na grzbiet koński wywierane podczas wsiadanie było mniejsze. Dopiero siedząc już głęboko w siodle uświadomił sobie, że to ich pierwsza wspólna jazda, po pierwsze - nieskokowa, po drugie - w relacji właściciel-podopieczny. Aż się Sugarman wyszczerzył sam do siebie i jedną ręką trzymając wodze poklepał Niemca po szyi, by następnie wszystko sobie uporządkować i wysłać do stępa. Zdawał sobie sprawę, że Kruga najpewniej roznosić będzie dziś energia, dlatego stawiał przeje wszystkim na solidne, długie rozstępowanie, nie chciał by ten nabawił się zakwasów po przerwie a do tego miał nadzieję na lepsze rozluźnienie po dłuższym stępie. Coby się ogier nie nudził, po kilku swobodnych okrążeniach na obie strony Luczek zaczął go zabierać na koła, wolty, serpentyny, węże, wszystko możliwe. Dbał o regularne zmiany kierunku a także co jakiś czas przygotowywał go półparadami na pełne parady, którymi chciał zachęcić podopiecznego do większego skupienia się na jeźdźcu i rozpoznawaniu możliwie subtelnych sygnałów.

[Nadya]

[Sadie Kane]

Sadie weszła na halę z kucykiem Lucky Dancer. Zatrzymała go trzy metry od boku ujeżdżalni i podciągnęła popręg o dwa oczka lub więcej zależnie od potrzeby- więcej. Poklepała go jeszcze delikatnie po boku i chwilę później siedziała już na grzbiecie Dancer'a. Pogłaskała go jeszcze raz z siodła po czym dała znak biodrami i łydkami by Lucky Dancer ruszył. Wodze puściła luźno by leżały na szyi konia. Zanim zaczęła rozgrzewkę na grzbiecie kuca wyciągnęła z kieszeni telefon. Zrobiła zdjęcie szyi i głowy konia, po czym załączyła muzykę w słuchawkach i włożyła tylko do jednego ucha by nadal czuwać. Z drugiej kieszeni wyciągnęła pomadkę do ust i je posmarowała.
Podczas tych czynności nadal czuwała nad tym co robi kucyk, raczej nie brykał i nie schodził z koła które było już "wychodzone" przez inne konie ale jeśli próbował zniszczyć jej plany chwytała za wodze i sprowadzała go łagodnie na odpowiedni tor.
Gdy skończyła, schowała pomadkę do kieszeni bluzy i zaczęła rozgrzewkę. Najpierw przez pół koła rozgrzewała kostki i uda. Przez kolejne pół ręce. Jeśli Lucky był cały czas spokojny ( a raczej był) zrobiła kilka młynków i wzięła się za rozciąganie. Na początku położyła się na zadzie kuca, potem sięgała jego uszu. Prawa ręka do lewej nogi itd.
Dopiero po przejściu pięciu kółek w luźnym stępie uznała że jest prawidłowo rozgrzana. Sprawdziła godzinę na telefonie i dała Lucky'emu sygnał biodrami by poszedł nieco żwawszym stępem. Jeśli si ę posłuchał pochwaliła go głaszcząc z siodła po szyi. Jak wcześniej pozwalała na zmiany tępa teraz bardzo go pilnowała. Sadie zrobiła niewielką woltę i zmieniła kierunek. Na chwilę znów puściła luźno wodze i kontrolowała kuca jedynie dosiadem. Po przebyciu dwóch okrążeń w tym chodzie wypchnęła ogiera z biodra i zacmokała by ruszył do kłusa uprzednio znów zbierając wodze.
Natychmiast zaczęła anglezować, starała się by ogier jechał bardzo wolnym kłusem. Jeśli wracał jednak do stępa cmokała cicho. Po kółku w powolnym kłusie postanowiła przyspieszyć, siadła głęboko w siodle i pojechała kłusem ćwiczebnym.

Sadie weszła na halę z kucykiem Lucky Dancer. Zatrzymała go trzy metry od boku ujeżdżalni i podciągnęła popręg o dwa oczka lub więcej zależnie od potrzeby- więcej. Poklepała go jeszcze delikatnie po boku i chwilę później siedziała już na grzbiecie Dancer'a. Pogłaskała go jeszcze raz z siodła po czym dała znak biodrami i łydkami by Lucky Dancer ruszył. Wodze puściła luźno by leżały na szyi konia. Zanim zaczęła rozgrzewkę na grzbiecie kuca wyciągnęła z kieszeni telefon. Zrobiła zdjęcie szyi i głowy konia, po czym załączyła muzykę w słuchawkach i włożyła tylko do jednego ucha by nadal czuwać. Z drugiej kieszeni wyciągnęła pomadkę do ust i je posmarowała.
Podczas tych czynności nadal czuwała nad tym co robi kucyk, raczej nie brykał i nie schodził z koła które było już "wychodzone" przez inne konie ale jeśli próbował zniszczyć jej plany chwytała za wodze i sprowadzała go łagodnie na odpowiedni tor.
Gdy skończyła, schowała pomadkę do kieszeni bluzy i zaczęła rozgrzewkę. Najpierw przez pół koła rozgrzewała kostki i uda. Przez kolejne pół ręce. Jeśli Lucky był cały czas spokojny ( a raczej był) zrobiła kilka młynków i wzięła się za rozciąganie. Na początku położyła się na zadzie kuca, potem sięgała jego uszu. Prawa ręka do lewej nogi itd.
Dopiero po przejściu pięciu kółek w luźnym stępie uznała że jest prawidłowo rozgrzana. Sprawdziła godzinę na telefonie i dała Lucky'emu sygnał biodrami by poszedł nieco żwawszym stępem. Jeśli si ę posłuchał pochwaliła go głaszcząc z siodła po szyi. Jak wcześniej pozwalała na zmiany tępa teraz bardzo go pilnowała. Sadie zrobiła niewielką woltę i zmieniła kierunek. Na chwilę znów puściła luźno wodze i kontrolowała kuca jedynie dosiadem. Po przebyciu dwóch okrążeń w tym chodzie wypchnęła ogiera z biodra i zacmokała by ruszył do kłusa uprzednio znów zbierając wodze.
Natychmiast zaczęła anglezować, starała się by ogier jechał bardzo wolnym kłusem. Jeśli wracał jednak do stępa cmokała cicho. Po kółku w powolnym kłusie postanowiła przyspieszyć, siadła głęboko w siodle i pojechała kłusem ćwiczebnym.

[Lucky Dancer]

Ogier jeszcze w życiu nie był na Orchardowskiej hali, nic więc dziwnego że był zaciekawiony tym, gdzie się znalazł. Miał świetny, naturalnie rozluźniony stęp, więc od samego początku rozluźnił szyję, podstawił zad i sprężynował ładne grzbietem. Doprawdy, pod względem chodów i jezdności dorównywał lub nawet przerastał niejednego dużego konia.
Był on przeznaczony raczej dla większych juniorów, a nie małych dzieci, więc jeszcze nie spotkał się z taką ciekawą rozgrzewką. Dość tylko dodać, że przy kładzeniu się na zadzie znacząco przyspieszył i zaczął nerwowo zamiatać ogonem. Poproszony o kłus zapomniał o tym, co przed chwilą się wydarzyło i energicznie, pod górę wykonał przejście do wyższego chodu. Tylko, że kiedy miał zamiar jeszcze zwiększyć impuls idący z zadu, dziewczyna kazała mu zwolnić... Ogierek nie spodziewał się takiego stanięcia kolejności chodów na głowie, toteż zdenerwowany skulił uszy. Stał się mocno spięty, był bliski bryknięcia albo nieposłuszeństwa. Nie minęło to nawet przy szybszym kłusie, ponieważ dziewczyna od razu, bez rozgrzewki usiadła w kłus ćwiczebny, obciążając jego młode jeszcze plecy bez ostrzeżenia i nie pozwalając mu znaleźć rytmu. Ktoś rozgrzał tu siebie, ale czy nie zapomniał o koniu?

[Naomi Eaton]

Już po pierwszych paru minutach była przekonana, że nie zdoła wykonać z ogierem żadnej konkretnej pracy dopóki ten nie zejdzie z tonu. Oczywiście mogłaby się z nim szarpać przez cały trening, ale po co, skoro można było to rozwiązać ugodowo? Miała na to jeden sposób - porządne rozgalopowanie na samym początku pracy, choćby z brykami i kwikami. Wiadomo, takie akcje najbezpieczniej i najłatwiej było przeprowadzać na lonży, ale skoro już zdążyła na niego wsiąść... To trzeba było działać z siodła.
Oczywiście nie mogła sobie pozwolić na to, by na wstępie rozgalopować ogiera; musiał przynajmniej w minimalnym stopniu rozgrzać mięśnie by nie doznać przykrej kontuzji. W tym celu uparcie trzymała go w kłusie, sprawując stałą pieczę nad jego tempem. Nie pozwalała Chaosowi rozpędzać się dzięki wyraźnemu siadaniu w siodło podczas anglezowania i półparadom. Jednocześnie wykonywała przejścia do stępa lub wjeżdżała na wolty, generalnie robiąc wszystko, co mogłoby stłumić zapał konia i jednocześnie stopniowo go przygotować go do galopu. Kiedy poczuła, że ten jest gotowy, pozwoliła mu zagalopować na kole. Chociaż od razu przeszła do półsiadu, to utrzymywała bliski kontakt z siodłem i stały kontakt z pyskiem konia. Nie została jednak na kole na długo, i nie bojąc się prędkości, weszła na ścianę, na której pozwoliła koniowi porządnie się rozgalopować. Jedynym na co mu nie pozwalała brało branie łba między nogi, jako że nie chciała się rozstać z siodłem w przypływie końskiej radości...