Orchard Stable :: Tor wyścigowy Belmont Park

Ebony Knight · Wysłany: 2017-03-12, 13:12

Nie przyspieszał i nie zmieniał samowolnie tempa czy chodu,mimo wszystko niespecjalnie przykładając się do wykonywanej obecnie pracy w kłusie. Jeżeli zaś James zadziałał batem, żeby trochę ożywić Knighta, ten ożywiał się na chwilę, poruszając aktywniej, by później znów wrócić do bardziej leniwego tempa. Kiedy James poprosił go o kłus karosz się trochę "obudził", mimo wszystko jednak bez szaleństw a kole. Jego praca była nieco bardziej aktywna w porównaniu z tym co było w stępie. Po kilku minutach krążenia w kłusie na obie strony James zwolnił go do stępa, po czym poprosił o zatrzymanie, co ogier z resztą zrobił. Stał dość cierpliwie przy poprawianiu sprzętu i dosiadaniu go przez Amerykanina i już na torze także nie świrował. O dziwo bez jakichś trudności dał się wprowadzić do bramki startowej. Tam jednak ożywił się znacznie, zaczął się wiercić, kiedy jednak jeszcze w bramce spojrzał na tor przed nimi, nieco się uspokoił, również przygotowując się niecierpliwie do startu.
Kiedy bramki się otworzyły, arab wspomagany pomocami Jamesa (chociaż bez nich pewnie też by sobie poradził) wystrzelił z boksów mocnym tempem. Nie był jednak first winnerem, tylko reasonable runnerem, więc tempo było co prawda mocne, ale spokojne. Nie szarżował na pierwszej prostej. Łatwiej pewnie biegło by mu się z przeciwnikiem, bo wtedy próbowałby dostosować swoje tempo tak, by nie odstawać od niego za bardzo, niezależnie od techniki drugiego konia. Jednak samotność na torze mu nie przeszkadzała, to nie był dla niego tylko trening, ale też frajda.

James Stocke · Wysłany: 2017-03-12, 14:28

James jeśli musiał to cały czas trzymał bat za jego zadem, by ogier czuł presję jednak pójścia aktywniej do przodu po ów kole. On miał czas, cierpliwość i sporo motywacji. którą również starał się przekazać ogierowi. Jednak oczywiście bez szaleństw, bo jego tempo miało być aktywne ale nie przesadzone. Na szczęście okazało się że bez kompana do wyścigu ogier i tak sobie świetnie radził, James trzymał ich wcześniejsze tempo do pewnego momentu. Tuż przed zakrętem nieco zwolnił ogiera tak, aby poprawnie w niego weszli i pokonali. On w tym czasie nieco bardziej skurczył się na grzbiecie ogiera i schował za jego szyją. Po pokonaniu go i wyjściu ponownie na prostą, wypuścił ogiera minimalnie do przodu i przyjął swoją poprzednią pozycję.

Ebony Knight · Wysłany: 2017-03-12, 18:14

Ebony nadal utrzymywał to spokojne, ale dynamiczne tempo galopu do zakrętu. Mocno wbijał kopyta w podłoże toru, robiąc jednak na razie średnie susy i miarowo oddychając. Przed zakrętem, tak jak tego chciał James zwolnił nieco, by bez problemu wpisać się w ten zakręt. Karosz poprawnie pokonał zakręt w równowadze i wyszedł na prostą, gdzie James minimalnie go popuścił, z czego oczywiście skorzystał, wracając do wcześniejszego mocnego, ale spokojnego tempa. Ogier miał wzrok wbity w tor przed sobą, starając sie jak najlepiej rozłożyć siły, w czym pomocny był mężczyzna, nadając mu odpowiednie tempo. Arab zapewne gdyby uznał,że poruszają się za wolno lub za szybko sam próbowałby nadać odpowiednie jego zdaniem tempo.

James Stocke · Wysłany: 2017-03-12, 21:33

James starał się jak najlepiej dopasować do konia i jednocześnie w tym wszystkim mu pomóc. James był dość doświadczonym jeźdźcem i dżokejem, dlatego doskonale sobie radził w każdej sytuacji i na większości koniach. Cały czas trzymał go po wewnętrznym torze, ale też nie przesadnie blisko płota. Na razie uznawał że ich tempo było jak najbardziej odpowiednie, a ogier tym właściwym będzie mógł się pochwalić za moment. Dość sprawnie dogalopowali do drugiego zakrętu, gdzie James ponownie go nieco przed nim zwolnił i schował się za jego szyją. Zaraz ich czekała ostatnia prosta, a pewnie oboje się już jej nie mogli doczekać.

Hero Of War · Wysłany: 2017-03-12, 22:37

Ebony Knight · Wysłany: 2017-03-13, 19:19

Nie był dead lastem więc ostatnia prosta nie była dla niego ważniejsza, czy mniej ważna, niż pozostałe etapy wyścigu. Starał się równo rozkładać siły podczas całego biegu i trzymać się stawki, a ostatnia prosta była momentem w którym przyspieszał (chociaż nie tak jak dead lasty, najchętniej żeby wyjść na prowadzenie, lub objąć jak najlepszą pozycję i utrzymać ją do mety. Oczywiście na treningu mógł się ścigać najwyżej z samym sobą lub z wiatrem. Już zbliżając się do drugiego zakrętu zaczął nieznacznie przyspieszać, jednak nie rozpędzał się szczególnie, więc James nie miał się czy martwić. Oczywiście przed zakrętem zwolnił, aby poprawnie go pokonać. Trzymał się w bezpiecznej odległości od płotu, ale jednak bardziej po wewnętrznej stronie toru. Nadal oddychał dosyć równo, wbijał kopyta w piach i odbijał się od podłoża, robiąc średnie susy. Zakręt pokonał poprawnie i w równowadze, po czym wyszedł na ostatnią prostą.

James Stocke · Wysłany: 2017-03-13, 19:39

Dla każdego wyścigowca ostatnia prosta była najważniejsza, no nie ma co ukrywać. Musiał przyspieszyć tam na pełnie sił, by mieć szansę w ogóle wygrać dany wyścig. No mógł się ścigać z kimś, ale nie było tu innej pary do treningu. No w sumie może były, ale były na innym etapie treningu. Przez kilka metrów na prostej jeszcze go przytrzymał, by ostatecznie wypuścić go w przód. Smyrnął go raz batem po zadzie, by się maksymalnie skulić na jego grzbiecie i schować za jego szyją. Trzymał się z nim jednego toru i narzuconego najmocniejszego obecnie tempa, by kierować się z nim do mety. Tam jeszcze raz smyrnął go batem po zadzie, by w końcu przekroczyć linię mety. Tam stopniowo go zwolnił do kłusa, a potem stępa. Po długim rozstępowaniu z siodła i z ręki, odprowadził go do stajni.

z.t

Ebony Knight · Wysłany: 2017-03-13, 19:54

Wyszedł z zakrętu na ostatnią prostą, trzymając się nadal wewnętrznej strony toru. Nie wyrażał jeszcze niezadowolenia z tego, że James go przytrzymuje. Zaczął minimalnie przyspieszać zanim mężczyzna wypuścił go do przodu i smyrnął batem po zadzie. Ebony wykorzystał energię, której spore ilości miał jeszcze nakumulowane przez rozsądne prowadzenie treningu, dlatego ruszył naprzód, dość szybko i sprawnie przyspieszając, by osiągnąć maksymalne tempo. Robił coraz większe susy, biegnąc z jeszcze większą dynamiką i pracując zadem, który napędzał całą jego motorykę. Przekroczyli metę po czym karosz stopniowo zwolnił, następnie przechodząc do kłusa. James rozstępował go z siodła i z ręki, a w tym czasie ogier ochłonął po biegu. Potem został odprowadzony do stajni.

zt

Parnassus · Wysłany: 2017-03-13, 20:40

Od nadmiaru emocji kare cielsko oblało się pienistym, białym potem, ale Parnassus mimo wyraźnej chęci chodzenia, posłusznie wykonywał polecenia lonżującego go mężczyzny. Zganaszował mocno szyję, od czasu do czasu potrząsając łbem w próbie wyładowania emocji, którym upust dał dopiero wraz z pierwszym kłusem. Przez pierwsze kilka minut gnał przed siebie bez opamiętania, wysoko podnosząc nogi, których o mało nie pogubił. Na szczęście Aiden poprosił o galop dopiero kiedy arab spuścił nieco więcej enegii, toteż ruszył przed siebie żwawo lecz nie zbyt mocno, minimalizując ryzyko upadków czy braku równowagi na małym kole wyznaczanym przez lonżę. Po dłuższej chwili zatrzymał się znów do stępa, nieco bardziej rozluźniony i gotowy przyjąć jeźdźca, co pokazał w reakcji na ciężar Aidena. Wyczulił się na polecenia wpierw stępując przez chwilę, by zaraz ruszyć już żwawym, ale pełnym skupienia kłusem.

Aiden Craven · Wysłany: 2017-03-13, 22:12

Jadąc kłusem starał się ocenić tętno i oddech ogiera, by nie przegapić momentu, w którym ten będzie gotowy na zagalopowanie. Co prawda na lonży już wstępnie go rozruszał we wszystkich trzech chodach, ale tak naprawdę dopiero teraz uczciwie przygotowywał jego ciało do większego wysiłku.
Kiedy wyczuł już pewną regularność, poprosił Parnassusa o ruszenie galopem w roboczym tempie, którego utrzymanie raczej nie powinno być kłopotliwe. Nie mieli się z kim ścigać, więc Aiden szczerze powątpiewał w to, że będzie musiał się siłować z karym by go utrzymać w pożądanym tempie galopu. Co innego gdyby ruszali z bramek lub w towarzystwie.

Parnassus · Wysłany: 2017-03-19, 20:49

To, że nie mieli się z kim ścigać nie znaczyło, że Parnassus posłusznie galopował powoli. Wolna przestrzeń na torze budziła w ogierze zakorzenione głęboko instynkty, nakazując puścić się biegiem bez opamiętania. Przez chwilę wręcz szarpał się z dżokejem podnosząc wysoko głowę i potrząsając nią na boki, ale na szczęście nie robił tego ani mocno ani złośliwie. Pierwsze klika foul więc przeskoczył dużymi susami, stopniowo wytracając chęci do walki z człowiekiem i uspokajając tempo. Na próżno jednak było doszukiwać się tu zebrania czy choćby zejścia z głową. Był gotowy ruszyć szybciej w każdej chwili i sygnalizował to w zbierającej się w jego ciele energii.

Aiden Craven · Wysłany: 2017-03-19, 21:14

Kiedy ogier jednak podjął swego rodzaju walkę, Aiden postawił mu zdecydowany opór, nie pozwalając na puszczenie się galopem przed siebie. Szybko udało mu się postawić na swoim, za co jednak nie omieszkał pochwalić konia głosem.
Niebawem zaczął go z powrotem zwalniać do kłusa, a następnie do stępa, w którym poprowadził Parnassusa w kierunku bramek. Poprosił obsługę toru o wprowadzenie do nich konia, w czym mógł jedynie pomóc nakłanianiem go do tego głosem lub balansowaniem ciężarem ciała, gdyby dwulatek miał opory. Ostatecznie jednak udało im się umieścić konia w boksie startowym, nieważne czy "po dobroci", czy sposobem. Chwilę później rozległ się charakterystyczny dźwięk dzwonka i bramka otworzyła się, umożliwiając ogierowi wyjście do przodu, przy dodatkowej zachęcie ze strony Aidena.

Parnassus · Wysłany: 2017-03-19, 21:31

Niechętnie pozwolił się zwolnić i sprowadzić do stępa, choć daleko mu było do rozluźnienia i pełnego relaksu. W tej chwili przypominał trochę tykającą bombę gotową do wybuchu, ale nic nie zwiastowało nieposłuszeństwa bez powodu. Zszedł nieco do ręki, zaokrąglając mocno szyję, choć elektryczna natura dawała o sobie znać przy każdym kroku. Łypał ślepiami po bokach, nerwowo trzaskając ogonem o stawy skokowe, ale umieszczenie w bramkach startowych nie było ani trochę problematyczne. Ba! gdyby zaistniała taka konieczność, istniało spore prawdopodobieństwo, że Aiden nie musiałby się martwić o kwestię startu z bramek nawet jeżeli samodzielnie miałby wprowadzić Parnassusa do boksu startowego. Koń nie potrzebował zresztą wiele zachęt po prostu ruszając przed siebie jak dziki, kiedy tylko zaszła taka potrzeba. Od razu wyszedł mocno i szybko do przodu.

Aiden Craven · Wysłany: 2017-03-22, 11:28

Umożliwił Parnassusowi szybkie i mocne wyjście do przodu, ani trochę nie próbując go wstrzymywać. Zdając sobie sprawę z jego mocnych stron i słabości, pozwolił mu na szybki galop od samego początku zupełnie tak, jakby się ścigali z kim innym i ich zadaniem było znalezienie się na czele. W tym celu przyjął bardziej opływową pozycję ciała, przechodząc w wyścigowy półsiad i chowając się nieco za szyją konia tak, by wciąż móc mimo to obserwować drogę przed nimi. W samym zakręcie nieznacznie go przytrzymał, ułatwiając pokonanie go, po czym pozwolił na dalsze rozwijanie prędkości.

Daiquiri · Wysłany: 2017-03-22, 16:28

Ukryj:

Mimo braku przeciwników, bieg pozostawał dla ogiera tak samo atrakcyjny. Głównie dlatego, że kochał biegać, niezależnie od okoliczności; tak więc Clementine nie musiała się obawiać o to, że w międzyczasie stracą tempo, jako że ogier w dalszym ciągu galopował przed siebie równie chętnie.
Wraz z wejściem w pierwszy zakręt nieznacznie zwolnił, by następnie odwrócić sytuację i już na prostej zacząć zwiększać tempo galopu, co oczywiście wynikało z działania Clementine. Daiquri zaczął wyraźnie mocniej wyciągać nogi w galopie, tym samym zaczynając kryć więcej terenu. Jego sylwetka zaczęła coraz bardziej przypominać pędzącego geparda, głównie poprzez mocno zarysowane podkasanie oraz widoczne pod skórą mięśnie. Właśnie w takim tempie minął umowną linię mety, po której na polecenie Clementine zaczął zwalniać, aż do kłusa. W nim złapał oddech po biegu i dopiero wtedy przeszedł do stępa. Z kolei po rozstępowaniu wyszedł za dziewczyną do stajni. /zt