Orchard Stable :: Boksy

Viceroy · Wysłany: 2020-03-09, 21:50

Na obecność stajennego nie zareagował agresją pomimo wyraźnego pobudzenia. Był dobrze wychowanym młodzieńcem, co też przekładało się na jego zachowanie. Mimo to obecność stajennego okazała się być nieoceniona, bo samo założenie kantara tak wysokiemu wierzchowcowi, nie należało do najłatwiejszych zadań.
Szczepienia zniósł dobrze, chociaż był lekko poddenerwowany i zaraz po pierwszych wkłuciu spróbował uciec przed Audrey. Szczęśliwie zrobił jedynie krok do przodu i przytrzymany, skapitulował niemal od razu
Przy odrobaczaniu pomoc stajennego ponownie się przydała, bo dzięki przytrzymaniu za kość nosową, ogier nie zadarł zbyt wysoko łba, co z kolei umożliwiło odrobaczenie go Rudowłosej.
Po wszystkich zabiegach chętnie sięgnął po smakołyka i pozostawiony w boksie, dalej z zainteresowaniem obserwował całe to zamieszanie panujące w stajni.

Naughty Boy · Wysłany: 2020-03-09, 21:58

Po treningu z Adele
W związku z wizytą weterynarza Gortat także miał dzisiaj ograniczoną aktywność fizyczną, ale wyjątkowo nie musiał przez to roznosić swojego boksu, zbyt zajęty... jedzeniem. W każdym razie, póki miał jeszcze co jeść, zachowywał się w miarę spokojnie, a hałas i zamieszanie na korytarzu nie miało wielkiego wpływu na niego. W końcu powoli zaczynał się sezon i chociaż najbliższe zawody go nie dotyczyły, to jednak terminy odrobaczeń już tak. Póki co stał przy drzwiach boksu i leniwie przeżuwał siano, wyglądając pogonie na korytarz.

Insostenible · Wysłany: 2020-03-09, 22:15

O tyle dobrze, że Inso nie miała mu tego za złe, że był kolejną osobą, która przerwała jej jedzenie, więc bez fochowania dała sobie założyć kantar i wyszła wraz z Tonym z boksu, gdzie została poprowadzona na stanowisko kowala. Przywiązana do krat nie miała zbytnio jak się wiercić, chociaż nawet się na to nie zapowiadało, toteż stała spokojnie, podając mężczyźnie po kolei każdą z kończyn. Po odstawieniu ostatniej z nich klacz przestąpiła z nogi na nogę i szastnęła ogonem, by za chwilę przejść do następnej części, czyli ściągania podków. Również tutaj nie utrudniała mu tego wszystkiego, jedynie odchylając uszy do tyłu, by posłuchać co robi. Z czasem straciła zainteresowanie tym, co aktualnie robił, lustrując bystrym wzrokiem otoczenie. Także podczas rozczyszczania kopyt pozostała nieruchoma, jedynie czasami przechylając łeb w różne strony, by mieć lepszy wgląd na rzeczy, które akurat zwróciły jej uwagę. Była na tyle cierpliwym koniem, że była w stanie tak stać do końca, zupełnie mając gdzieś, co aktualnie robił Tony.

Audrey · Wysłany: 2020-03-09, 22:33

Contendro Boy · Wysłany: 2020-03-09, 23:08

Bez ekscytacji obserwował ruch na korytarzu, nie wyglądając zza krat boksu ani nie zaczepiając nikogo, kto mijał jego cztery ściany. Nieco uważniej przyglądał się tym, którzy w pobliżu przystawali na dłużej, po wizycie weterynarz zwyczajnie czujniejszy, nie spodziewając się już żadnych podobnych odwiedzin. Nie wyrażał jednak niepokoju ani zdenerwowania, najwidoczniej niewzruszony nawet wczesnymi powrotami i innymi rotacjami, jakie miały miejsce dzisiejszego dnia w Orchardzie.

Anthony Wayford · Wysłany: 2020-03-10, 00:30

Dzięki współpracującemu zachowaniu klaczy, robota szła szybko i przyjemnie. Nie było jej też wiele, ze względu na to, że siwa miała zadbane kopyta, dzięki czemu Tony nie miał przy nich wiele do roboty. Więcej czasu zajęło mu dopasowanie nowych podków, jako że każdą trzeba było odpowiednio uformować, co do milimetra dopasowując do danego kopyta. Fakt, że Tony póki co podkuwał tylko na zimno, dodatkowo wydłużał ten proces, bo zimny metal mniej chętnie ulegał modyfikacjom i zmianom. Niemniej brunet potrzebował zwykle dwóch, góra trzech poprawek na danej podkowie by idealnie ją dopasować i od razu przybić, żeby nie tracić czasu, który dosłownie przeciekał mu przez palce przy takiej ilości koni.
Przybijając podkowę zawsze zaczynał od jej ramion, zmierzając w stronę środka, co nadawało jej większej stabilizacji. Wbijając dany gwóźdź, od razu go zaginał, ucinał i chował w wyżłobionym w kopycie rowku, a dopiero po przybiciu całej podkowy stawiał kopyto na stojaku by tarnikiem wygładzić ostre krawędzi gwoździ, jeśli cokolwiek tam jeszcze wystawało. Gołą dłonią otarł ścianę kopyta, sprawdzając, czy jest gładka, po czym pomógł klaczy zdjąć nogę ze stojaka i zajął się drugim kopytem.
Po przybiciu wszystkich czterech podków, odprowadził hanowerkę do boksu i od razu poszedł po kolejnego konia, Contendro.

Podchodząc do boksu ogiera, odezwał się do niego, żeby nie zaskoczyć go swoją obecnością, po czym otworzył boks i wszedł do środka. Spokojnie podszedł do konia, nie tworząc nerwowej atmosfery i "ubrał" go, żeby po chwili wyprowadzić sobie z boksu i zaprowadzić do miejsca, gdzie podkuwał wszystkie inne konie. Przywiązał uwiąz do krat boksu z prawej strony, po czym przypiął jeszcze uwiąz z lewej strony korytarza do kantara, żeby ograniczyć CB pole manewru jeśli chodzi o przemieszczanie się. Od razu też przystąpił do pracy, zaczynając od czyszczenia kopyt, do czego ogier miejmy nadzieję był przyzwyczajony, bo dobre wychowanie i dobre maniery zdecydowanie były w cenie, gdy było się już tak zmęczonym. :lol:

W każdym razie, spokojnie, ale stanowczo poprosił holsztyna o podanie nogi, po czym przytrzymał ją w górze, a drugą ręką z pomocą kopystki wybrał cały brud z kopyta, a także spod podkowy, jeśli się tam jakiś wcisnął.

Orchid of Rohan · Wysłany: 2020-03-10, 00:52

Od razu rozpoznał w Audrey weterynarza, oczywiście po zapachu i zdecydowanie mu się to nie spodobało. Nie przepadał za nimi, głównie dlatego, że po szczepieniu prawie zawsze miał bolesną szyję przez parę dni, dlatego już na sam widok weta drżał i robił zmartwione spojrzenie, jakby miało to cokolwiek zmienić. :lol:

Był jednak daleki od wpadnięcia w panikę, więc gdy kobieta weszła do boksu, to nie musiała po nim ganiać Rudego, tym bardziej, że zaczęła od mniej problematycznej kwestii, jaką było odrobaczanie. Z tym Orchid nie miał żadnego problemu, zwykle bez oporu biorąc pastę do pyska, co miało miejsce także dzisiaj. Była co prawda gorzka i niesmaczna, więc gdy tylko poczuł ją na języku, to spróbował wyrwać łeb z uścisku, ale nie na tyle przekonująco, by Audrey rzeczywiście musiała go puścić. Intensywnie mieląc pastę w pysku faktycznie przeoczył moment zbliżenia igły do szyi, ale gdy poczuł ukłucie od razu zesztywniał i cofnął się o pół kroku, na szczęście gdy było już po wszystkim. Nieufnym wzrokiem odprowadził weterynarz do wyjścia z boksu, po czym bardzo niepewnie poruszył szyją, jakby już go bolało, choć odczyn miał wyjść zapewne dopiero po kilkunastu minutach, o ile w ogóle. Jakby nie było, Rudy był panikarzem, jeśli chodzi o wizyty wet i lubił się nad sobą użalać.

Contendro Boy · Wysłany: 2020-03-10, 08:19

Szczęśliwie Contendro nie należał do koni o specjalnie złośliwej czy strachliwej naturze, a jego nerwowość problemem była tak naprawdę wyłącznie pod siodłem. Co więcej, w przypadku zabiegów typowo pielęgnacyjnych z zasady wykazywał się dużą dozą cierpliwości, w związku z czym Tony nie musiał obawiać się, że jego kolejny klient będzie bardzo nieznośny. Obecność mężczyzny w jego boksie nie wywołała w Contendro negatywnej reakcji - wychodząc na korytarz i w stronę stanowiska zachował pełny spokój, wizyt kowala, w przeciwieństwie do tych weterynaryjnych, nie kojarząc negatywnie. Nawet wobec konieczności podania nogi ustosunkował się bardzo szybko, nie robiąc tego ani chętnie ani od razu, ale przede wszystkim nie panikując ani nie złoszcząc się. Nie wydawał się w ogóle zainteresowany możliwością siłowania się czy zaczepiania Tonego, najwyraźniej rozumiejąc, że nie przyniesie to pożądanych efektów. Raz na jakiś czas sprawdzał, czy przypadkiem nie ma możliwości odstawienia trzymanej w powietrzu nogi na ziemię, ale nie próbował wyrywać się z objęć mężczyzny; zamiast tego, zwyczajnie w porę zaniechał tych prób, dostosowując się do warunków Tonego.

Anthony Wayford · Wysłany: 2020-03-10, 10:57

Zdając sobie sprawę z tego, że dla konia nie jest to w żaden sposób komfortowe, takie stanie na trzech nogach, dlatego starał się działać szybko i robić przerwy, dzięki czemu też nie prowokował sytuacji, w których koń samodzielnie podjąłby decyzję o odstawieniu nogi. Po starannym wyczyszczeniu wszystkich kopyt Contendro, Wayford przeszedł do zdejmowania podków, które trafiły do pokaźnej i liczonej już w kilogramach kolekcji żelastwa leżącej z boku.
Po zdjęciu podków znowu się pochylił nad jednym z kopyt holsztyna, znowu podnosząc jego nogę mniej więcej na wysokość swoich kolan, żeby wygodnie ulokować ją między swoimi nogami. Dzięki temu miał większe szanse utrzymać nogę na miejscu, gdyby CB coś się odwidziało. Od razu zaczął wybierać nożykiem martwą podeszwę, robiąc to jednak z umiarem, żeby nie wybrać za mocno, co mogłoby być dla konia zwyczajnie bolesne. Uważnie oczyścił też strzałkę i na samym końcu skrócił róg kopytowy wedle potrzeby, uwzględniając przy tym dotychczasowy kształt kopyta, żeby nie zrobić ogierowi krzywdy jakąś nagłą i dużą zmianą. Na chwilę odstawił jego nogę, żeby odłożyć narzędzia i przysunąć stojak, na którym postawił jego kopyto, żeby mieć do niego wygodny dostęp i wyrównać jego krawędzie tarnikiem. Następnie zdjął jego nogę, pochwalił go krótko i zajął się drugim przodem, a potem tyłami.
Do zrobionych kopyt przymierzył nowe podkowy, przed przybiciem ich odpowiednio poszerzając/zwężając w zależności od potrzeb i kształtu danego kopyta. Następnie z garścią gwoździ w ręku zajął się przybijaniem pierwszej podkowy, każdy z wbitych gwoździ od razu zawijając i ucinając. Po przybiciu podkowy pochował jeszcze końcówki gwoździ w niedużych rowkach w kopycie, a potem starł tarnikiem ostre, wystające krawędzie, ostatecznie zostawiając nogę CB z dobrze dopasowaną, mocno trzymającą się podkową. Podobnie postąpił w przypadku pozostałych nóg, a potem odprowadził holsztyna do boksu, nie zapominając o zdjęciu kantara, który odwiesił na miejsce. Wyszedł z boksu, zamykając go i wrócił na stanowisko, musząc je ogarnąć przed zakończeniem pracy. Gdy wszystko posprzątał, zapakował się i wrócił do domu. zt

Sensual Seductress · Wysłany: 2020-03-10, 11:40

Kolejnego dnia całe to stajenne zamieszanie nie dało jej żyć. A raczej nie dało jej spać, ale to niewielka różnica, wszyscy wiedzą, że sen dla urody jest potrzebny. Najpierw musiała się trochę powściekać na całe otoczenie, potem wyżarła co najlepsze ze żłobu i zaczęła zaczepiać wszystko i wszystkich, dopóki stajenny nie zabrał jej na krótko na padok. Zanim się tym na dobre nacieszyła, szybko została sprowadzona z powrotem do swojego boksu.
No i jak tu żyć naprawdę? To tak bardzo problemy pierwszego świata. Nie dość tego Sensual w końcu wydedukowała, że całe to zamieszanie jest związane z wizytami weterynarza. A to oznaczało, że prędzej czy później ktoś zawita do niej, by się nad nią pastwić. Dlatego zamiast ciekawie wyglądać na zatłoczony korytarz, klacz odwróciła się do niego zadkiem, pokazując gdzie ona to wszystko ma.

Contendro Boy · Wysłany: 2020-03-10, 19:39

Mimo, że im dłużej usadzony stał w towarzystwie Wayforda na korytarzu, tym szybciej tracił na cierpliwości, niewiele zmieniło się w jego zachowaniu - zamiast wieszania się na mężczyźnie czy wyrywaniu nóg samodzielnie szukał innych sposobów na umilenie sobie czasu, czasami podgryzając więc uwiąz czy zaczepnie rżąc do stojących nieopodal koni. Na tym na szczęście się kończyło i mimo, że siwemu cały proces dłużył się z chwili na chwilę coraz bardziej, to z należytą cierpliwością oczekiwał, aż Anthony skończy swoją pracę. Zdarzało się, że oglądał się na mężczyznę, jakby chcąc kontrolować, co takiego robił, ale jako koń raczej przeciętnie towarzyski nie czuł potrzeby zaczepiania go. Z tego tytułu werkowanie i kucie miało szansę przebiec spokojnie i sprawnie. Już po pierwszej przymiarce wszystko wskazywało na to, że podkowa była właściwie dopasowana, dzięki czemu Contendro szybko wrócił do swojego boksu, na powrót zajmując się skrzętnymi obserwacjami stajennego życia.

Loathsome Shuffler · Wysłany: 2020-03-10, 20:33

Blue Velvet · Wysłany: 2020-03-11, 00:10

Wizyta Audrey nie zaskoczyła Velvet, ale nie wydawała się z tego powodu bardzo zadowolona. Kojarzyła ją w końcu głównie jako weterynarz, więc nie darzyła jej wielką sympatią. Z tego powodu początkowo ją zignorowała, chociaż nie protestowała, gdy rudowłosa weszła do jej boksu. Jedynie na ułamek sekundy przytuliła uszy, ale zaraz wróciła do poprzedniej, obojętnej postawy. Dopiero masaż zdołał obudzić w niej trochę emocji, bo mimowolnie zaczęła robić przy tym miny i się prężyć, kompletnie nieprzygotowana na to, że był to tylko podstęp. Z kwikiem podrzuciła głową, kiedy Audrey wbiła igłę, ale mimo wszystko nie wyrywała się, bo już z doświadczenia wiedziała, że niczemu to nie służyło. Dzielnie zniosła więc całe zabiegi, ale co do odrobaczenia znowu nie wydawała się przekonana. Złapana za głowę, znowu stuliła uszy i spróbowała się cofnąć, ale wpadła zadem w ścianę, przez co zostało jej to uniemożliwione. Była to okazja dla Audrey na to, żeby zaaplikowała pastę, na którą klacz znowu zaczęła robić śmieszne miny, tym razem wywołane gorzkim posmakiem. Niemniej przełknęła wszystko, jeszcze dobrych kilka minut mieląc powietrze w pysku, aby po chwili dopaść żłobu i wyjeść pozostawione smakołyki.

Seth · Wysłany: 2020-03-11, 14:58