Orchard Stable :: Boksy

Despacito · Wysłany: 2019-11-10, 11:55

Ukryj:

Wyraźnie go ucieszyło, gdy kręcąca się po stajni pani weterynarz wreszcie zwróciła na niego uwagę. Od razu ją powitał, ufnie wciskając pysk w dłonie i próbując łapać za rękaw, co zostało mu jednak udaremnione.
Niby wiedział, czego może spodziewać się po obecności weterynarza w stajni, ale najwyraźniej mu to nie przeszkadzało, bo bez zająknienia wpuścił kobietę i stajennego do swojego boksu. Przytrzymywany za kantar nie miał nawet za bardzo drogi ucieczki, więc podczas wykonywanego zastrzyku tylko łypnął okiem na Verę, natomiast przy podawaniu pasty był już spokojniejszy. Może nie miała najlepszego smaku na świecie, ale nie był to powód, żeby tworzyć dramaty.
Po wszystkim Despacito jeszcze przez kilka minut mielił powietrze w pysku, aż zabił gorzkawy posmak wodą i kępką siana, którą następnie się zajął.

Desperado · Wysłany: 2019-11-10, 12:02

Ukryj:

Gdy na własne oczy zobaczył, że inne konie też się raczej niespecjalnie przejęły wizytą weterynarza, także zachował spokój. Co prawda z łatwością mógłby rozłożyć na łopatki zarówno stajennego, jak i Veronikę, to kulturalnie powitał ich w swoim boksie i nie zdenerwował się na widok strzykawki. Jedynie lekko położył po sobie uszy i nieprzychylnie zerkał za siebie, jakby chcąc mieć Verę i jej poczynania na oku, ale po ukłuciu - które było najgorszym momentem - przestał się złościć. Niechętnie stał w miejscu, gdy stajenny wciąż go trzymał po szczepieniu, ale na szczęście odrobaczenie również nie zajęło wiele czasu.
Natomiast gdy zwrócono mu już spokój, zaszył się w kącie swojego boksu i zajął się jedzeniem zostawionego w nim siana.

Milky Way · Wysłany: 2019-11-10, 12:18

Ukryj:

Był spokojny do czasu aż przed jego boksem nie pojawiła się Vera i stajenny. Ich widok po prostu wywołał w nim sporo ekscytacji - od razu obszedł cały boks dookoła, a potem zarżał tuż nad uchem stajennego, który wszedł do boksu. Po zarzuceniu uwiązu na szyję lekko stulił uszy i grzebnął nogą w ziemi, ale to nie przeszkodziło weterynarzowi w podejściu i podaniu pasty, co poszło raczej bezproblemowo, głównie dlatego że Milky był ugodowy i nie aż tak silny. Trochę pomarudził, powybrzydzał, ale w końcu zrozumiał, że wykręcanie łba we wszystkie strony na nic się nie zda i pozwolił sobie podać pastę.
Następnie chwilę pomlaskał i odprowadził wzrokiem ludzi, niestety musząc się pogodzić z tym, że i tak posiedzi tu już do końca dnia.

Abaddon · kuty na 2 - 21.01.2020

Wróciwszy parę dni temu z innego ośrodka, gdzie ukończył proces zajazdki, ogier trzymał się naprawdę dobrze, dobrze znosząc powrót do rodzinnej stajni. A nawet czuł się o wiele lepiej w miejscu, w którym dorastał, niżeli w obcej stadninie.
Po powrocie z pastwiska został odstawiony do swojego boksu, gdzie z ciekawością zajrzał do żłobu, ostatecznie przystając tylko na napicie się z poidła, gasząc chwilowo męczące go pragnienie. Kolejno udał się do siatki z sianem, które zaczął spokojnie jeść, sprawnie wyrywając je z oczek, od czasu do czasu spoglądając na korytarz.

Bremen Star · Wysłany: 2019-11-12, 17:35

Wędrówka ludów? :lol2:

No ktoś musiał wędrować i odrobaczać te konie, a że padło na niego. Dla niego lepiej że weźmie sobie pomoc, bo będzie nieco bardziej bezpieczny niż jakby sam do niej przyszedł. Zajadała się sianem, kiedy Seth z asystentem w postaci jej ulubionego stajennego pojawił się pod jej boksem. Spojrzała na niego badawczo, a także na weterynarza który stał obok niego. Nie podeszła jednak do drzwiczek boksu, bo nie szukała kontaktu szczególnie na pana weta. Mogli dzięki temu od razu wejść do boksu, a klacz na to skuliła z niezadowoleniem uszy i prychnęła na nich. Nawet ulubiony stajenny nie był w tej chwili mile widziany, bo wiedziała że coś się święci grubszego. Trochę się chłop namęczył z ubraniem jej kantara i podpięciem jej uwiązu, ale w końcu się jemu to udało. Przytrzymał karą w momencie jak Seth wszedł do jej mieszkania, ale kiedy złapał ją za kantar szarpnęła się mu. Może nie uzyskała takiego efektu jakby chciała, ale przynajmniej nieco musiał się napracować zanim zaaplikował jej tą pastę. W końcu jednakże mu się to udało, dzięki czemu chwilę później klacz mlaskała podczas przełykania niedobrej pasty. Spojrzała przy tym na niego spod byka, ignorując kawałek jabłka które jej zapodał. Dała się zaszczepić nieco sprawniej, choć była tutaj potrzebna nieoceniona pomoc stajennego. Kara nie była fanatyczką wizyt weta, ale jak trzeba to trzeba. Po wszystkim wrogo prychnęła na niego, by skupić się na stajennym który odwrócił jej uwagę dość szybko od weta. Po zdjęciu kantara i po wyjściu stajennego z boksu, klacz zajęła się sobą.

Peter Pan · Wysłany: 2019-11-13, 12:05

W pewnym sensie był świadom tego, że ludzie mieli do niego słabość. Naprawdę niewiele ludzi przechodziło obok niego obojętnie, bo nawet jeśli ktoś nie był fanem "różowych" koni, to Piotruś nadrabiał charakterem. Oczywiście nie był znowuż taki bez skazy, ale to naprawdę trzeba było się postarać, żeby ta ciapa zaczęła kogoś lekceważyć i skakać mu po plecach... Layli póki co z pewnością to nie groziło, jako że ogier uprzejmie powitał ją w swoich czterech progach, lekko się wycofując by kobieta mogła wejść. Następnie ciekawsko trącił nosem trzymany przez nią kantar, a potem, podczas głaskania, zaczął się dyskretnie przyglądać kieszeniom kobiety. Musiał w końcu zbadać, czy nie wniosła mu do domu "zakazanych" towarów. :lol2:

Kaept'n Nemo · Wysłany: 2019-11-13, 12:51

Podczas zakładania kantara stał z obniżoną głową, nie zamierzając utrudniać mężczyźnie tego procederu. Jak większość koni lubił zresztą wychodzić z boksu, w którym było zwyczajnie nudno, więc kantar kojarzył sobie właśnie z wyjściem.
Niestety przez to, że porządnie się wynudził i wystał w boksie, po opuszczeniu go zaczęło mu się gotować pod kopułą. Idąc obok Yukia pierw dotrzymywał mu kroku, krocząc pewnie i równo, ale zanim doszli na myjkę, widok jakiegoś konia sprawił, że Nemo nagle zaokrąglił się, urósł w oczach i zaczął caplować, co zapewne zostało mu szybko udaremnione. Na reprymendę zareagował jednak niezbyt pokornie, bo zatrzymał się na chwilę i lekko podskoczył przodem, ciągnąc mężczyznę. Nie stanął jednak dęba ani nie zrobił nic prawdziwie groźnego, lecz wyraźnie zaznaczył, że zna swoją siłę. Inna sprawa, że zapomniał parę zasad dobrego wychowania i należałoby mu je przypomnieć.

Jessie · Wysłany: 2019-11-14, 12:27 **Tytuł**: Hodowca

Ukryj:

- Oj, daj spokój - rzuciła, gdy kucyk zaczął zadzierać głowę i łapać wargami za rękaw jej bluzy. Miał pecha, bo była od niego wyższa i sprytniejsza, więc i tak postawiła na swoim i uporządkowała mu tę grzywę, poważnie zastanawiając się przy tym nad przerwaniem jej i zapleceniem w warkoczyki... Ale to może innym razem.
Teraz czekało na nią trudniejsze zadanie, a mianowicie odrobaczenie kucyka. Już chyba wolałaby odrobaczać shire'a, niż takiego malucha, który mógł jej prawie przejść między nogami i tym samym wymigać się od odrobaczania. Dlatego pierw ubrała konikowi kantar, a potem trzymając za niego i uniemożliwiając Generałowi ucieczkę, podała mu niedużą ilość pasty prosto do pyszczka, od razu wynagradzając mu to marchewą.
- Później jeszcze doprowadzę do porządku panicza - mówiąc to, poklepała szetlanda po tłustym boczku i wyszła z jego boksu, zamykając go.

Kolejno podeszła do boksu Abaddona, konia, który choć dorastał w Orchardzie, to dopiero teraz trafił w ręce Jess. Na tym jednak polegała praca Jess - wynajdowała perełki pośród młodych koni, surowe lub dopiero co zajeżdżone, potem je robiła głównie ujeżdżeniowo, by na końcu najczęściej sprzedać lub już zostawić sobie.
Stając przed boksem ogiera, cmoknęła do niego by zwrócić na siebie jego uwagę. Jeżeli oderwał się od siana i zbliżył się do krat w drzwiach boksu, to posmyrała go palcem po chrapach, wiedząc, że może sobie na to pozwolić. W kompletnego wariata na pewno by nie zainwestowała, nie chciała zginąć przez jakiegokolwiek konia. :lol2:

Za chwilę dała kasztanowi marchewkę, po czym wzięła do ręki kantar i uwiąz z łańcuszkiem, by następnie otworzyć boks. Rozsunęła drzwi na tyle by móc swobodnie wejść do środka, co też potem uczyniła.

Abaddon · kuty na 2 - 21.01.2020

Jessie nie umknęła uwadze ogiera, który postanowił przerwać jedzenie i podejść, zachęcony do tego cmoknięciem. Nastawił uszy na sztorc, lustrując sylwetkę stojącej przed jego boksem kobiety, zaraz wpychając chrapy przez kraty, umożliwiając jej pomizianie go bez większego problemu. Zmarszczył delikatnie chrapy i przemielił powietrze w pysku, przestępując także z nogi na nogę. Chętnie przyjął od niej darowaną marchew, głośno chrupiąc podczas jedzenia, odchylając na moment uszy, gdy otworzyła drzwiczki. Odruchowo cofnął się, robiąc jej więcej miejsca, tak by nie musiała się zbytnio obok niego przeciskać z racji, że stał blisko wyjścia. Zaokrąglił delikatnie szyję i sięgnął pyskiem ku jej dłoni, w której trzymała jego kantar, który swoją drogą był nowy, więc pozwolił sobie go powąchać.

Jessie · Wysłany: 2019-11-15, 20:20 **Tytuł**: Hodowca

Pozwoliła Abaddanowi na zbadanie nowego kantara, podczas czego pogłaskała go po nosku, ewidentnie mając słabość do różowych chrap. Po chwili założyła koniowi kantar, ostrożnie przekładając go przez uszy i przypięła uwiąz, by następnie wyprowadzić czterolatka na korytarz. Z pomocą łańcuszka łatwiej było jej kontrolować jego zachowanie, jeśli wymagało korekty podczas drogi na myjkę, gdzie koń został zapięty z dwóch stron i miał grzecznie poczekać, aż Jess wróci z sąsiadującej z myjką siodlarni z całym sprzętem. Nie zajęło jej to długo, więc już po chwili zabrała się za czyszczenie, starannie pozbywając się zaklejek i martwej sierści z ciała ogiera, zanim przeszła do rozczesywania włosia i czyszczenia kopyt. Kolejnym krokiem było już siodłanie, oczywiście w ujeżdżeniowy sprzęt + burgundowy komplet, po czym Jess już była prawie gotowa do wyjścia. Założyła więc rękawiczki i kask, nakryła konia polarową derką i wyszła z nim na dużą halę przez łącznik ze stajnią. /zt

Laylah · Wysłany: 2019-11-16, 12:26

Yukio · Wysłany: 2019-11-16, 12:38

Sherry Shepherd · Wysłany: 2019-11-16, 12:48

Kaept'n Nemo · Wysłany: 2019-11-16, 16:43

Zmierzył Yukia wzrokiem, ostatecznie przyjmując zaproponowane przez mężczyznę rozwiązanie. Nie był łagodnym barankiem, ale daleko było mu też do chodzącego na dwóch nogach smoka ziejącego ogniem, więc resztę drogi na myjkę pokonał w spokojnej atmosferze.
Na miejscu natomiast nawet nie myślał o odwalaniu - nie miał nic przeciw czyszczeniu ani innym zabiegom przygotowującym go do jazdy. Śledził jedynie słuchem kroki i poczynania blondyna, ale to tylko dlatego, że był najciekawszym obiektem na myjce. Uwiązy, które trzymały go na miejscu, aktualnie nie wzbudzały zainteresowania Nemo, jako że był świadom tego, że jest obserwowany i kombinowanie na nic by się nie zdało... A w tym (nie)stety był mistrzem, potrafił się rozwiązać albo i siłą zerwać, jeśli zostawał sam bez żadnego nadzoru. Była to jednak jego słodka tajemnica, tym bardziej, że nikt by go nawet nie podejrzewał o podobne numery.

Peter Pan · Wysłany: 2019-11-16, 19:52

Po opuszczeniu boksu jego zachowanie nie uległo wielkiej zmianie. Idąc na myjkę, wciąż był bardziej zainteresowany kobietą niż otoczeniem, więc nie zaczął drzeć japy na całą stajnię ani puszyć się przed innymi końmi. Zamiast tego znowu próbował złapać za skrawek ubrania. :lol:

Na myjce także nie ustawał w zaczepkach, najwyraźniej mając dużo do "powiedzenia". O ile samą Sherry ciężko było mu zaczepiać ze względu na ograniczoną przez uwiązy swobodę ruchu, to już nic nie stało na przeszkodzie żeby łapał właśnie za uwiązy, z nudów uroczo je sobie ciumkając. :lol:

Doczyszczenie go było sporym wyzwaniem, bo brud na białej sierści mocno się odznaczał i, jak się okazało, równie mocno się jej trzymał. Piotruś na szczęście dobrze to znosił, nie niecierpliwiąc się ani nie utrudniając kobiecie tego zadania.