Orchard Stable :: Boksy

Vera · Wysłany: 2019-10-16, 18:02

Przez ten jeden dzień na kwartał miałam z drugim weterynarzem pełne ręce roboty. Na szczęście nie zostaliśmy z tym sami, bo niektórzy właściciele woleli odrobaczyć konie na własną rękę, ale szczerze mówiąc był to niewielki procent. Podzieliłam się więc z Sethem końmi, co miało nam usprawnić pracę, po czym - praktycznie ramię w ramię - przystąpiliśmy do działania.
Zaczęłam od ogierów i wałachów, które stały w innej części stajni niż klacze. Pierwszym koniem, do którego podeszłam, był Hidden. Zajrzawszy do boksu, z zainteresowaniem przyjrzałam się achałowi, który zdecydowanie wyróżniał się spośród innych koni. Wzięłam jeden kartonik z pastą, rozpakowałam go i weszłam do boksu konia ze strzykawką, nie pokazując mu jej jednak za specjalnie. Podeszłam spokojnie by pierw się przywitać, a dopiero po tym podjęłam próbę odrobaczenia karusa bez konieczności proszenia o pomoc. Jeśli się udało, to dokonałam tego samodzielnie, lewą ręką przytrzymując Hiddena za nos, a prawą podając mu do pyska pastę w strzykawce. Wycisnęłam ją pod język konia, po czym jeszcze przez chwilę trzymałam jego pysk w górze, zanim go puściłam i pochwaliłam głosem i głaskaniem. Po wszystkim wyszłam z boksu, oczywiście go zamykając, odhaczyłam konia z listy i podeszłam do boksu obok.

Blue Moon · Wysłany: 2019-10-16, 22:45

Pawdopodobonie wszystkie jej podkowy nie nadawały się do dalszego użytku. Jej nogi były od wielu lat mocno użytkowane i jeszcze przez kilkanaście z pewnością jej posłużą, więc dobrze by o nie dobrze dbano. Klacz podała jej nogę którą chciała, bo dlaczego nie? Laylah nie wzbudzała w niej negatywnych uczuć, a poza tym jak na razie współpraca szła im nieźle. Kiedy kobieta zajmowała się czymś innym niż nią, to klacz nadal stała spokojnie i czekała na ciąg dalszy wydarzeń z jej udziałem. W końcu nadszedł czas przybicia podkowy, kara miała już to wcześniej w swoim życiu ale to zawsze takie nieco dziwne było dla niej. Kobiecie jednakże udało się to dość sprawnie zrobić, dzięki czemu mogła przejść do drugiego przodu i potem tyłów. Kiedy była w końcu w pełni gotowa, wróciła do swojego boksu z powrotem. Idąc nieco dziwnie po korytarzu, bo musiała się w końcu przyzwyczaić do nowych "butów". Zjadła ze smakiem oferowaną marchewkę, którą wyłowiła ze żłoba. Kiedy została po chwili sama, to zajęła się sobą.

Laylah · Wysłany: 2019-10-16, 22:47

Po obrobieniu Blue, ruszyła do kolejnego konia, jakim był Hemingway Z. Z tego, co słyszała, to nie powinna mieć z nim problemów, dlatego wolała go wpakować w kolejce przed pewnymi bardziej problematycznymi osobnikami, by móc innego dnia się nimi zająć. Dzisiaj chciała załatwić te, które są spokojniejsze, a przynajmniej według publicznej opinii. Przywitała się z siwkiem, dając mu najpierw do powąchania dłoń, a następnie głaszcząc po kości nosowej, chwilę pozwalając mu się z dziewczyną zapoznać, po czym weszła do boksu razem z jego kantarem i uwiązem. Założyła mu jego sprzęt na głowę, wyprowadzając z boksu na swoje stanowisko pracy i przyczepiła go na dwa uwiązy, by nigdzie nie uciekł. Do pomocy wzięła sobie tego samego stajennego, co wcześniej, bo pracował tu nie od wczoraj i zna większość koni. Co prawda, łatwiej jej było zrobić klacz, która również czekała w kolejce, ale ją raczej sobie zostawi na inny dzień. Wyczyściła wszystkie kopyta wstępnie kopystką, by móc jakoś pracować. Zaczęła od lewej przedniej nogi, którą na początku postawiła na stojaku, wcześniej sprawdzając, czy ogier się w taki sposób wyciągnie, ewentualnie regulując wysokością. Na samym początku pozbyła się podkowiaków, odginając je w odpowiednią stronę lub ucinając zagięte na wierzchniej części kopyta części, wykonując zadanie szybko i sprawnie, kontrolując przy tym, co robi koń i ewentualnie go ostrzegając głosem, by nie próbował odstawić na siłę nogi. Następnym krokiem było zdjęcie nogi z koziołka, by wziąć je między nogi i wyciągnąć nity, odkładając je w miejsce, gdzie nikomu nie zrobią krzywdy przeznaczonymi do tego obcęgami, ramieniem ocierając pot z czoła. Praca była trudna, szczególnie że kolejka koni się nie skracała. Obcęgami oderwała na parę etapów podkowę od kopyta, od razu zabierając się za oglądanie go, by skontrolować ich stan. Nie przebiegał tam żaden proces chorobowy, po prostu trzeba było je przyciąć i podkuć na nowo. Wyczyściła kopyto dokładniej, ponownie używając tego samego narzędzia, co wcześniej przy oczyszczaniu, dodatkowo przejeżdżając twardą szczotą, pozbywając się resztek brudu i piachu. Nożykiem zaczęła usuwań martwy róg podeszwowy, ze strzałką i rowkiem obchodząc się delikatnie i z wyczuciem. Gdy kopyto było już odpowiednio oczyszczone, wzięła obcęgi, by obciąć róg kopytowy praktycznie do linii białej, usuwając przy tym zbędny i pewno niewygodny dla konia nadmiar martwej tkanki. Spojrzała, czy wszystko jest w porządku przed rozpoczęciem wyrównywania powierzchni kopyta pilnikiem, który usuwał wszelkie pagórki, które utworzyły się przez działanie noża i obcęgów. Gdy wnętrze było wyrównane, ponownie wymagała od konia tego, by kopyto trzymał na stojaku, gdy wyrównywała wierzchnią część końca kończyny i odpowiednio je profilowała, by koń nie miał problemu z chodzeniem. Jako że lubiła najpierw kończyć to, co zaczęła, rozpoczęła od razu przymiarkę podkowy. Zawsze było tak, że trzeba coś poprawić, aby metal dobrze trzymał się nogi i by koń nie czuł dyskomfortu związanego z podkuciem, dlatego miała przy sobie również przenośne kowadełko, na którym za pomocą młotka, mogła poprawić ułożenie metalu tak, by idealnie pasowało do jednego kopyta. Takich przymiarek zrobiła parę, za każdym razem stawiając nogę siwka, by móc użyć dwóch rąk i nie narazić się na kopniaki i ewentualne ugryzienia, jednak gdy widziała, że podkowa jest już dobrze dopasowana, zaczęła przybijać ją podkowiakami. Najpierw przyczepiła do kopyta środek podkowy, odpowiednio kontując gwoździe, by nie narobiły szkód w bardziej delikatnych tkankach kopyta i zagięła je od razu po wbiciu, by nie kaleczyły ani jej, ani koń po ewentualnym wyrwaniu nogi nie mógł sobie nimi krzywdy zrobić. Następnie zajęła się wbijaniem gwoździ po lewej stronie kopyta aż do wierzchołka podkowy, a następnie po prawej, zaginając oczywiście nit po każdorazowym wbiciu go do końca. Dobiła gwoździe najdalej, jak się dało i obcięła gwoździe. Następnie dłutem wykonała rowki pod końcami gwoździ, po czym krokodylkiem zagięła je, by nie wystawały zbytnio poza puszkę kopyta. Ostatecznie pilnikiem wszystko wygładziła i koń mógł już na spokojnie na tej nodze stać bez obaw, że coś się przesunie czy pójdzie nie tak. Sprawdziła, czy świeżo przybity metal się nie porusza po kopycie i czy jest dobrze przyczepiony, nim ostatecznie odłożyła nogę ogiera na podłogę i zakończyła pracę nad lewą przednią nogą. Następna była prawa przednia. Jako że podkowy były zdarte i ich dalsze użytkowanie przez pół roku mijałoby się z celem, zakładała nowe w cenie przekucia, chociaż i tak sądziła, że cena przekucia jest zbyt mała jak na ogrom pracy dla kowala. Postępowała tak samo, jak z lewą nogą, co najwyżej wspomagając się stajennym, który uspokajał ogiera i postępował z nim tak, by Laylah mogła na spokojnie pracować. I to samo z tylnymi nogami, gdzie uważała jeszcze bardziej, by nie zostać kopniętą, pomimo że na to się nie zapowiadało. Stajenny dobrze wykonywał powierzoną mu pracę, dlatego po skończonej robocie podziękowała mu, oddając konia w jego ręce, a sama po sobie sprzątając, by mieć możliwość przyjęcia następnego konia, który się jej nawinie. Na jej nieszczęście, wszystkie zadania wymagały od niej przekucia wszystkich czterech kopyt, z czym za bardzo się nie zgadzała, ale cóż ona miała do mówienia? Nie każdy z tych koni uczestniczył w wysokim sporcie, aby być podkuwanym, a raczej żadne z nich nie widziało asfaltu. A tym bardziej po nim nie biegało.

Nearly Perfect · Wysłany: 2019-10-18, 21:49

Kolejnego dnia stajenne hałasy obudziły również Perfect. Uniosła głowę i zrobiła kilka kroków do przodu by nieco się rozruszać. Następnie podeszła do żłobu. Zjadła śniadanie i ugasiła pragnienie. Następnie zaczęła kilka rundek po boksie, by chociaż trochę rozruszać zastane mięśnie. Koniec końców podeszła bliżej drzwiczek swojego boksu i zajęła się obserwowaniem tego, co działo się na korytarzu. To zaowocowało tym, że stajenny się nią zainteresował i zgarnął na jakiś czas na padok. Nie był to tak długi pobyt jakby chciała, nie opierała się jednak kiedy zaprowadził ją z powrotem do swojego mieszkanka, gdzie odwróciła się zadkiem do drzwiczek i ogólnie zajęła sobą

Jackpatches · Wysłany: 2019-10-18, 22:12

Ona tam się cieszyła z towarzystwa sąsiadek, które znała i mogła cieszyć się ich obecnością. Przynajmniej jakieś znajome i spokojne twarze. Zauważyła dość szybko Briana, który po wizycie u jej sąsiadki przyszedł do niej. Oczywiście widziała go wcześniej, dlatego miała też nadzieję że przyjdzie i do niej, co też się stało. Podeszła do drzwiczek boksu od razu, by się z nim przywitać. Po chwili zrobiła mu miejsce w boksie, by po wejściu chłopaka do środka przywitać się z nim lepiej. Była dość towarzyska, ale potrafiła też czasem pokazać różki. Po dużym mizianiu dała sobie bez trudu ubrać kantar, by wbrew pozorom bez zgrzytu wetknąć sobie pastę do pyska i po chwili miała ją na języku. Przełknęła ją chociaż dość niechętnie, rzucając właścicielowi nieprzychylne spojrzenie. Mimo wszystko bardziej na pozór, bo przecież uwielbiała go <3 Zjadła ze smakiem oferowany kawałek jabłka, by udać się za nim na myjkę. Dała się dokładnie wyczyścić, by udać się z nim na krótki spacer i wrócić do boksu. W końcu czekała ją jeszcze jedna dziś wizyta, ale o tym za moment.

Bolero de Ravel · Wysłany: 2019-10-18, 23:00

Podobnie jak panie ze stawki Briana, tak i pan już był od rana na nogach i czekał na właściciela w zniecierpliwieniu. Rano odwiedził pastwisko, by potem w boksie oczekiwać na faceta i oczekiwać i oczekiwać. W między czasie wystawił łeb ponad drzwiczki boksu, by rozejrzeć się po korytarzu stajni.

Hemingway Z · Wysłany: 2019-10-19, 18:54

Na widok nowej osoby nie zareagował jakoś nerwowo. Przywitał się z dziewczyną, a następnie dał się jej wyprowadzić na stanowisko pracy. Wyglądał tak, jakby było mu praktycznie wszystko jedno. Aby tylko mógł stać. Na jego nieszczęście jednak musiał podnosić nogi i przy tym jako tako współpracować. Ale zarówno z przednimi, jak i z tylnymi kopytami nie było problemów. Przez głowę nawet mu nie przeszło, żeby kogoś kopać. Poza tym zapewne jakby spróbował to by się wywrócił. I tyle by było z jego fikania. Parsknął cicho, kiedy wszystko się skończyło i wrócił grzecznie do swojego boksu, stukając kopytami o beton. Szastnął lekko ogonem i zajął się sobą.

Shadowfax · Wysłany: 2019-10-20, 08:13

Otworzył jedno ślepie i obdarzył spojrzeniem wnętrze swojego boksu. Następnie otworzył drugie oko i nieśpiesznie wstał ze ściółki. Do jego siwej sierści oczywiście przyczepiło się kilka źdźbeł z podłoża. Shadowfax nieco leniwie podszedł do poidła, a po zaspokojeniu pragnienia, uciszył także burczenie w brzuchu. Połaził trochę po boksie, żeby rozruszać zastane kończyny i podszedł do drzwiczek boksu, wyglądając przez nie na poły ciekawsko, na poły leniwie. Wkrótce zajrzał do niego stajenny, zabierając go na pastwisko. Trochę za krótko, ale siwemu nie chciało się dyskutować ze stajennym, który też nie musiał się z nim szarpać, aby go dowlec z powrotem do boksu. Jednak już w środku spokojny zazwyczaj ogier stwierdził, że ma prawo trochę się awanturować: po pierwsze dlatego, że sesja na pastwisku była za krótka, a po drugie dlatego, że zamieszanie w stajni nie dawało szans na drzemkę. Postanowił więc poprzeszkadzać innym, wydzierając się na kilka sąsiednich boksów, a nawet obdarzając drzwi kopniakiem, tak na próbę

Vera · Wysłany: 2019-10-20, 10:51

Kolejnym koniem, do którego podeszłam, był Ebony Knight. Szybko oceniłam, że koń ma raczej spokojne usposobienie, więc również weszłam do jego boksu sama po tym, jak go powiadomiłam o swoich zamiarach. Pierw przywitałam się z arabem, po czym tak samo spokojnie - ale i pewnie - stanęłam przy jego łopatce, by jedną ręką przytrzymać lekko wyprofilowany pysk, a drugą podać mu pastę odrobaczającą. Wycisnęłam ją sprawnie, celując pod język, by uniemożliwić koniowi plucie. Następnie jeszcze przez chwilę przytrzymałam jego pysk w górze, na szczęście nie mając z tym większego problemu, zważywszy na skromny wzrost konia. Po wszystkim pochwaliłam go głaskaniem po szyi i opuściłam boks, zamykając go za sobą.
Następnie podeszłam do sąsiedniego boksu, w którym stał srokaty Bold Venture, aktualnie zajęty... przemeblowaniem? Tego jednego konia miałam dodatkowo zaszczepić, więc zanim weszłam do jego boksu, założyłam jednorazowe rękawiczki i przygotowałam szczepionkę na końską grypę. Wreszcie weszłam do boksu i po powitaniu poczekałam chwilę, aż koń się wyciszy, potem głaszcząc go po szyi wybrałam miejsce wkłucia i w nim wykonałam zastrzyk, wbijając igłę w kawałek skóry schwytany w palce. Po wykonaniu zastrzyku rozmasowałam szyję konia i przed wyjściem z boksu dodatkowo go odrobaczyłam, a potem odhaczyłam obu pacjentów z listy, wyrzuciłam zużyte strzykawki i poszłam dalej.

Bremen Star · Wysłany: 2019-10-20, 23:07

Bremen również większość dzisiejszego dnia spędzała w boksie. Nie była z tego faktu specjalnie zadowolona, ale raz na pół roku jakby wyjścia specjalnego nie miała. W boksie pożerała dość leniwie resztkę zawartości żłoba, której nie zjadła przed wyjściem na poranne pastwisko. W okolicy również kręcił się jej ulubiony stajenny który miał pomóc wpierw weterynarzowi, a potem kowalowi albo na odwrót w ich pracy. Kara mimo że była bardziej do ludzi niż kiedyś, to jakoś nie przepadała za takimi zabiegami pielęgnacyjnymi i zdrowotnymi.

Hidden · Wysłany: 2019-10-21, 13:31

Little Parrish · Wysłany: 2019-10-21, 15:32

Klacz obudziła się chwilę później wstając ze słomy, otrzepała się leniwie rozciągając, by następnie przeszukać boks i ściółkę w poszukiwaniu jedzenia. Jako, że nie została wypuszczona na padok co jakiś czas rżała w tamtym kierunku.

Bijou Caramel · Wysłany: 2019-10-21, 15:33

Została sprowadzona z padoku na prośbę właściciela, nie była tym faktem za bardzo zadowolona, ale nie miała za dużo do gadania. Kiedy weszła do boksu od razu przyssała się do kupki siana przy wejściu.

Anthony Wayford · Wysłany: 2019-10-21, 17:47

Właściwie wyprofilował nowe podkowy dla Dark, każdą z nich indywidualnie dopasowując do każdego z kopyt przed przybiciem. Wreszcie zabrał się za ostatni krok, jakim było przybicie podków, dla wielu koni najmniej przyjemne, ale za to trwające zaskakująco krótko przy wprawnej ręce. W każdym razie, ponownie zaczął od lewego przodu, biorąc nogę klaczy, unieruchamiając ją i przykładając do kopyta podkowę. Następnie zaczął ją przybijać za pomocą podkowiaków, które po wbiciu od razu sprawnie zaginał, by na samym końcu je skracając i opiłowując, by podkowa nie tylko stabilnie się trzymała, ale też nie stwarzała ryzyka skaleczenia ani nikogo "z zewnątrz", ani samego konia. Podobnie postąpił z pozostałymi kopytami, zaś po skończonej robocie poklepał Dark po szyi i cofnął się o krok, patrząc na swoje 'dzieło'. Na sam koniec poprosił jeszcze by Nao pokazała klacz na korytarzu, robiąc dosłownie parę kroków kłusa, podczas których mogła wyjść ewentualna nadwrażliwość czy inne przygody, lecz nic takiego nie miało miejsca.
Rozliczywszy się z blondynką, podszedł do boksu kolejnego konia, któremu miał zrobić kopyta.

Przy Argent nie miał mu kto pomóc, więc musiał ją sobie wyprowadzić z boksu sam; wziął więc do ręki kantar i uwiąz należące do klaczy, po czym przywitawszy się z nią, otworzył jej boks i wszedł do środka. Raczej bez większych problemów dał radę założyć jej kantar, a potem wyprowadzić ją na uwiązie na korytarz, na którym przywiązał ją z jednej, i z drugiej strony do krat boksów, tak, by nie mogła nigdzie sobie pójść. Tym sposobem mógł w spokoju pracować sam, a pracę standardowo rozpoczął od wyczyszczenia wszystkich czterech kopyt, zaczynając od lewego przodu. Z tego co wiedział i widział, poza założeniem nowych, standardowych podków i werkowaniem, nie było tu za wiele do roboty, więc nie tracąc czasu, zaczął ściągać podkowa po podkowie, w każdej z nich pierw odginając podkowiaki, a potem wyciągając je aż do momentu, gdy podkowę można było zdjąć bez większego wysiłku. Zarówno gwoździe, jak i podkowy odkładał z boku, a podczas całego tego procesu kontrolował zachowanie gniadej, generalnie starając się rozwiązać sprawę pokojowo.

Carthago Z · Wysłany: 2019-10-21, 18:40

Carthago od rana również buszował w boksie. Był już raczej poważnym panem koniem, ale dziś wyjątkowo roznosiła go energia. Zbyt krótki pobyt na pastwisku i mało ruchu poza boksem i pastwiskiem dawało mu się we znaki. Także po zjedzeniu co lepszych kąsków ze żłoba i poszukaniu okazji ponownej do wyjścia z boksu, schował się w głąb boksu i położył.