[Lorien Wayford]

Ukryj: 

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc --- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

[Gerard Wayford]

Ukryj: 

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc --- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

[Lorien Wayford]

Ukryj: 

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc --- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

[Gerard Wayford]

Ukryj: 

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc --- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Po wszystkim leżeli oboje w zmiętej, hotelowej pościeli, zapewne już czując jak schodzi z nich działanie kokainy. Nie było to najmilsze uczucie, bo rzeczywistość była znacznie mniej kolorowa i radosna. Właśnie dlatego Gerard miał taki problem z uzależnieniami, bo najchętniej trwałby w tym bez końca...
Mimo to przyglądał się leżącej obok i przytulonej Lorien z delikatnym uśmiechem, leniwie bawiąc się kosmykiem jej włosów. W pokoju było okropnie gorąco, nie wiedział, czy to za sprawą wysokiej temperatury na zewnątrz, czy jednak efekt po zażyciu, ale tak czy inaczej, nie chciało mu się teraz nic z tym robić.

[Lorien Wayford]

Ukryj: 

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc --- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Leżąc wtulona w męskie ciało nawet nie poczuła jak kokaina powoli z niej schodzi, wciąż znajdowała się w stanie euforycznego spełnienia, za które odpowiedzialny był sam Wayford. Na wpółprzytomnie wodziła spojrzeniem zielonych oczu za jego dłonią i nikle się uśmiechnęła. Dopiero teraz jej ciało zaczynał ogarniać błogi spokój, bo zaraz po słodkim finiszu jeszcze przez parę minut dochodziła do siebie.

[Gerard Wayford]

Kolejny dzień powitał go lekkim bólem głowy. Mógł się tego spodziewać, choć poprzedniego dnia wcale nie wypili dużo. Najwyraźniej zmieszanie kokainy nawet z niewielką ilością alkoholu nie było najszczęśliwszym pomysłem, ale mimo tego nie żałował, na samo wspomniane mgliście się uśmiechając, jeszcze w półśnie.
W końcu jednak sen odszedł na dobre. Gerard spojrzał na śpiącą obok Lorien i przeciągnął się lekko, przypominając sobie, że przed nimi wielki dzień.
- Dzień dobry - powitał ją cichym pomrukiem, gdy zaczęła się przebudzać. Pocałował ją w policzek, lekko się przy tym uśmiechając, po czym usiadł i potrząsnął głową, wprawiając rozczochrane włosy w jeszcze większy nieład. Najlepsze w tym wszystkim było to, że nie musieli się nigdzie spieszyć. Ślub mógł się odbyć praktycznie o każdej godzinie.

[Lorien Wayford]

Śpiąc beztrosko po upojnej nocy nawet nie myślała o tym, że pora już wstawać. Z płytkiego snu, jaki miała nad ranem wyrwały ją promienie słońca, przez które lekko się przebudziła.
Słysząc chrapliwy głos Gerarda od razu uniosła kąciki ust i niechęcie rozchyliła powieki, aby powieść zielonymi oczami po sylwetce mężczyzny.
- Dzień dobry- wymruczała i uśmiechnęła się szerzej gdy musnął jej policzek.
- Chodź jeszcze do łóżka.- Jęknęła i objęła go w pasie, a następnie przyciągnęła do siebie, w ten sposób zmuszając go do ponownego opadnięcia na łóżko.
Przytuliła się i założyła mu nogę na biodro nie pozwalając w ten sposób nigdzie uciec.
- Nigdzie cię nie puszczę.- Szepnęła i przytuliła się do mężczyzny potrzebując jeszcze chwili błogiego lenistwa. A śniadanie zawsze mogli zamówić do łóżka, to w końcu Vegas, to jest możliwe wszystko.

[Gerard Wayford]

Opadł bezwiednie na łóżko, cicho przy tym wzdychając, ale zaraz też uśmiechając kątem ust.
- Musimy wstawać, leniu - wymruczał w odpowiedzi, trochę mijając się z prawdą, bo tak naprawdę mieli jeszcze wiele czasu i nie musieli się nigdzie spieszyć.
- Nigdzie się nie wybieram - zapewnił ją, na potwierdzenie swoich słów obejmując ramieniem. O śniadaniu nawet nie pomyślał, może dlatego, że prawie nigdy go nie jadł, woląc wypić kawę i zapalić, wokół czego krążyły teraz jego myśli.
- Jak się czujesz? - Zapytał troskliwie po chwili, wracając myślami do Lorien, na którą zerknął z ukosa, ręką leniwie sięgając do jej włosów, którymi znowu zaczął się bawić, dokładnie tak samo jak wczoraj przed snem, co było niezwykle uspokajające dla niego.

[Lorien Wayford]

- Gdzie ci się tak śpieszy, że chcesz wstawać już teraz?- Zapytała trafnie i wtuliła nos w jego szyję, gdy tylko położył się z powrotem. Czując zapach jego ciała i ciepło nie potrzebowała niczego więcej do szczęścia.
- A ja nigdzie cię nie wypuszczę.- Przytulona uśmiechnęła się szeroko i zrobiła mu malinkę na szyi chcąc jeszcze bardziej zaznaczyć swój teren, wczoraj również pozostawiła ślady na jego ciele, ale pewnie już zdążyły wyblaknąć więc musiała poprawić.
- Dobrze, ale nie mogę i nie chcę się dobudzić. A ty?- Odbiła piłeczkę i uśmiechnęła się czując jak Gerard zaczyna bawić się jej włosami. Przez to odprężyła się jeszcze bardziej i mocniej wtuliła w mężczyznę, zamierzając gnić w tym łóżku tak długo jak tylko będzie w stanie.

[Gerard Wayford]

- Chciałbym się przygotować. Niecodziennie bierze się ślub - odpowiedział, nie będąc jednak w stanie zapanować nad rozbawieniem, które wkradło się do jego głosu. Nie wierzył sam sobie... Najbardziej chciał po prostu wyjść na balkon i zapalić.
- Jak zwykle - westchnął krótko, ale jakoś tak lekko, nie dając Lorien powodów do zmartwień. Odkąd był trzeźwy w jego życiu nie było wzlotów i upadków, był tylko constans. Oczywiście miał swoje małe radości w życiu, takie jak chwile spędzone z Lorien czy Raven, albo wczorajsza jazda na motorze, ale tak w zupełności lekko i beztrosko czuł się tylko pod wpływem. Shit happens.
- Poszedłbym pod prysznic. Może do mnie dołączysz? - Zapytał i chcąc ją przekonać do swojego pomysłu, drugą rękę wsunął pod kołdrę, żeby palcami musnąć jej wrażliwą, nagą skórę na brzuchu. Zaczęcie dnia w taki sposób zdawało się być całkiem kuszące.
- Raven chyba wcale za nami nie tęskni, skoro Emily jeszcze nie dzwoniła - stwierdził po chwili, trochę już tęskniąc za małą, chociaż ledwie minęła doba, odkąd zostawili ją pod opieką dziadków, po raz pierwszy na tak długi czas.

[Lorien Wayford]

- Naprawdę? I co zamierzasz ubrać garnitur?- Zapytała rozbawiona podobnie jak Gerard, takie bajki to mógł wciskać komuś innemu, ale ona za dobrze go znała i wiedziała, że choćby nie wiem co to i tak nie włożyłby garniaka.
- Jak chcesz to idź, ale ja się nigdzie nie ruszam.- Nawiązała do westchnienia i delikatnie się odsunęła, sama nie zamierzając się ruszyć z dotychczasowego miejsca. Dopiero propozycja prysznica była na tyle kusząca, że podniosła głowę i oparła ją na dłoni rękę mając zgiętą w łokciu.
- Jesteś mało przekonujący kochanie.- Wymruczała i napięła mięśnie brzucha po chwili uciekając od dotyku. Liczyła na coś, co bardziej ją przekona, aczkolwiek zaczęła rozważać tą propozycję, a to spory krok naprzód.
- Pewnie nie chce nam zawracać głowy i cokolwiek by się nie działo możesz być pewien, że nie zadzwoni.- Uspokoiła Gerarda doskonale wiedząc, że jej mama sobie poradzi. Wychowała w końcu trzy córki w tym Lorkę, która jako dzieciak mocno dawała jej się we znaki.

[Gerard Wayford]

- Nie - uśmiechnął się, udzieliło mu się jej rozbawienie. Miała absolutną rację, że nie wskoczyłby w garnitur z tej okazji, no chyba że wymarzyłaby sobie ślub z prawdziwego zdarzenia, taki kościelny, z białą suknią z welonem i w ogóle. Na szczęście tak nie było więc nie musiał się męczyć w garniaku, który ostatnio ubrał chyba na ślubie syna, jeśli mnie pamięć nie myli.
- Prysznic we dwoje jest przyjemniejszy, a i tak będziesz pod niego iść - przedstawił jej jeden z argumentów, unosząc lekko brew, dzięki czemu jego spojrzenie przybrało wyczekującego wyrazu. - Chodź ze mną, brudasie mały - zażartował, jednocześnie obracając się tak, żeby nakryć ją ciałem i trochę połaskotać po bokach i ustami po szyi, zanim go odepchnęła, broniąc się przed łaskotkami.
- Świetnie, to mnie za bardzo nie uspokoiło - parsknął, wyobrażając sobie, że dziecko było półżywe, ale Emily mimo to nie dzwoniła, bo wszystko jest pod kontrolą. To oczywiście podkoloryzowana sytuacja i wcale nie myślał tak na poważnie, ani też nie zamierzał panikować czy dzwonić samemu, przynajmniej nie teraz. Mimo to co jakiś czas wracał do młodej myślami. Widocznie Lorien miała konkurencję w postaci Raven. Tym bardziej powinna mu ustąpić i pójść pod ten prysznic...

[Lorien Wayford]

- Musiałbyś chyba dalej być na prochach, żeby wcisnąć się w garniak.- Zaśmiała się, aczkolwiek wiedziała, że jeśli tylko by chciała mieć ślub jak z bajki to Gerarda zrobiłby wszystko, żeby właśnie tak było. Założyłby nawet ten cholerny garnitur tylko po to, aby uszczęśliwić swoją kobietę. No złoty facet, takiego to ze świecą szukać.
- Będę, ale czy z tobą to jeszcze się zastanowię.- Zażartowała sama posyłając mu znaczące spojrzenie, oczywiście go podpuszczała bo nie mogła odmówić sobie pójścia pod prysznic w takim towarzystwie. ;>
- Sam jesteś brudas!- Jęknęła i nim zdążyła zareagować, nakrył ją ciałem i zaczął łaskotać przez co Lorien zaczęła się wyginać na wszelkie możliwe strony. - Gerard!- Zajęczała i gdy tylko przestał trąciła jego wargi, po części mając na to ochotę i korzystając z jego bliskości, a z drugiej strony chciała odrobinę odciągnąć jego myśli od łaskotek.
- Przecież wiesz, że gdyby było źle to i tak by zadzwoniła. Odezwę się do niej, ale telefon może poczekać.- Mruknęła i objęła go za kark, dłonią głaszcząc ciepłą skórę, a także bawiąc się włosami, które opadały mężczyźnie na policzki i czoło.
- To jak bardzo chcesz żebym poszła z tobą pod ten prysznic?

[Gerard Wayford]

- Chyba mnie nie doceniasz - odezwał się, już bez żartów, spoglądając na nią trochę tajemniczo. Garnitur też można było wybrać ekstrawagancki. Niekoniecznie nudny i klasyczny, jaki przychodził jako pierwszy na myśl. W takim niecodziennym może nawet by się odnalazł. ;>
Nie męczył jej długo łaskotkami, bo nawet nie miał takich intencji, więc ustąpił tuż po tym, jak zaczęła jęczeć i się wiercić. Mimo to pozostał nachylony nad nią, licząc na to, że jeszcze się namyśli by z nim pójść. Nie ciągnął dalej tematu córki, pozwalając jej na to, by uspokoiła go tymi zapewnieniami i głaskaniem po karku.
- Bardzo - wymruczał w odpowiedzi, po czym nachylił się jeszcze mocniej, by trącić jej usta swoimi i po chwili zainicjować dłuższy pocałunek, pełen uczucia i obietnic, które może ją wreszcie złamią...

[Lorien Wayford]

- Ja ciebie? Doceniam zawsze i wszędzie.- Zamruczała i zanim zdążył cokolwiek zrobić i powiedzieć ucałowała go w usta za chwilę głaszcząc czule po policzku.
- Jesteś całym moim światem tak jak Raven i jeśli kiedykolwiek poczujesz się niedoceniony czy zaniedbany to natychmiast mi o tym powiedz.- Poprosiła i patrząc mu w oczy oparła się czołem o jego czoło. <3
Odpowiadając na zainicjowany pocałunek zamruczała cicho i włączyła się weń mocno, nawet przez chwilę nie odrywając od ust Gerarda. Poddała się temu całkowicie i straciła rachubę czasu. Jej ciało wciąż czuło echo wczorajszych orgazmów i bardzo szybko zaczynało się ponownie nakręcać.
- Chodźmy po ten prysznic.- Najwyraźniej był to wystarczający argument i Lorien nie potrzebowała kolejnej zachęty, aby zwlec się w łóżka. Siadając na jego krawędzi całkiem naga spojrzała na swoje ciało w lustrze, a następnie na Gerarda.
- Jestem cała w czerwonych cętkach.- Zaśmiała się i podeszła do niego przylegając nagim i kuszącym ciałem do swojej drugiej połówki.