Orchard Stable :: Mały maneż

Liam · Wysłany: 2017-01-11, 14:29

Niby Liam jeździł tylko wyścigi, jednak ostatnie lata spędził również w skokach, to chyba urozmaicenie po jednej z kontuzji, która powodowała, że długo nie mógł utrzymywać pozycji, ponieważ kolana często odmawiały posłuszeństwa i po jego "karierze" i marzeniach zostały tylko wspomnienia. Jednak w skokach wytrzymywał opór, jakiego doznawały jego kolana za każdym poderwaniem jego tyłka do przodu. Dlatego też tylko z początku zdołał utrzymać się w siodle, choć ze zgrzytem zębów, które zaciskał poprzez lekki ból, jakiego doznał nie tylko w okolicach krocza, po owocnym wypychaniu go z siodła przez Voldka. Gdy tylko mógł wybrać dogodny moment na upadek, to po prostu spadł i nie starał się temu specjalnie sprzeciwiać. Upadł na plecy i nie od razu się podniósł. Nie był zły na ogiera, bardziej na siebie i swoje nieprzygotowanie, więc musiał chwilę poleżeć i powyklinać dzisiejszy dzień, nic to nie da, ale człowiek się zawsze lepiej poczuje.
Wreszcie dźwignął się na kucki, by potem wyprostować się i w pełni stanąć, choć w głowie jeszcze przez chwilę mu się kręciło z oszołomienia. Cóż, nie pierwszy, nie ostatni raz i pewnie akurat ten ogierzasty jeszcze mu zafunduje kilka takich wrażeń :lol2:

Spojrzał w stronę galopującego karosza.
- A wybiegaj się bestyjko, wybiegaj. Wujek Liam poczeka na cholerę, bo z pewnością nie mam zamiaru Cię ganiać, ale żadnego owsa nie będzie, zobaczysz. - Mruknął w jego stronę, choć wiedział, że ogier tego nie zrozumie, ale potrzebował trochę pobiadolić. Oparł się o płot, i wyprostował, aż strzelił z krzyża. Cóż, jeszcze chwilę tak pewnie postoi, a potem podejmie próby skłonienia tego choleryka, by się zatrzymał, bo obijające się o jego boki strzemiona cały czas chłopaka niepokoiły.

Volano · 27.01.2020

On startował głównie w WKKW i to z dużym powodzeniem. Jednak odkąd stał w tej przeklętej stajni, nie działo się w jego życiu nic ciekawego i frustrowało go to strasznie. Wielu ludzi i koni po kontuzjach dają sobie też radę, może nie tak jak kiedyś ale jednak nadal. Mógł się pokusić o sprowadzenie go twardo na ziemię, ogier reagował na twarde prowadzenie zdecydowanie lepiej niż na miękkie kluchy. Jak Liam raz pokazał słaby charakter, istniała duża szansa że ogier będzie ciągle próbował swoich sztuczek. Na szczęście ogier pozbył się go z siodła i nie skopał przy tym, kiedy ten wylądował na ziemi. Ogier przegalopował jeszcze kawałek z dala od faceta, by w końcu zwolnić do kłusa i stępa. Faktycznie obijające się o jego boki strzemiona były wkurwiające, a i sprawiały my też jakiś dyskomfort. Nie rozumiał słów chłopaka, ale kiedy się w końcu zatrzymał się spojrzał na niego i skulił jedno kare ucho.

Liam · Wysłany: 2017-01-13, 15:04

W tym momencie sprawdzali się nawzajem i ten jego świadomy upadek nie był taki zły, skoro może go jeszcze wykorzystać na swoją korzyść przy poznawaniu kolejnych testów, które Voldek pewnie będzie na niego nakładał. Był zdania, że jak spadać, to spadać, a nie chrzanić się w tańcu, choć ta dewiza obowiązywała tylko przy poznawaniu nowych koni, w innym przypadku już z tym walczył w bardziej przystępny sposób. Dopóki będą się poznawać, to Liam moż robić wiele dziwnych rzeczy, by dogadać się do ogiera i zniechęcić go do takich wybryków.
Dlatego też ze spokojem skierował się w jego stronę i dopiero później wyciągnął do niego rękę, by chwycić jego wodze. Jeśli mu się udało, to po prostu żywo wtargał się na jego grzbiet i wypchnął ogiera do żwawego stępa, jednak momentalnie starał się reagować na jego potrzeby, by obyło się bez wzajemnego zdenerwowania.
W innym przypadku, gdyby przykładowo ogierzasty zdążył nawiać, liczył na to, że okaże się łasuchem i zareaguje na cuksy.

Volano · Wysłany: 2017-01-19, 22:29

Z pewnością Liam mógł się wyczulić na testu ogiera, a nawet im zapobiec. Wystarczyło tylko znajomość dobrze poprowadzić i nie dawać sobie już wchodzić na głowę, co wbrew pozorom przecież nie było takie trudne. Ogier zawsze nakładał na nowych jeźdźców testy, by sprawdzić na ile sobie może pozwolić i czy ktoś jest słaby psychicznie, Wtedy można było mu szczerze współczuć, ale jeśli ktoś był ogarnięty i radził sobie w trudnych sytuacjach to miał łatwą drogę do dogadania się z koniem. Czy uda mu się go zniechęcić? To pewnie się niedługo okaże, ale może być raczej dość trudne do wykonania. Dopiero z czasem zaczynał ufać i akceptować jeźdźca w pełni, co prawie nigdy nie zdarzało się na pierwszym spotkaniu. Mogli jeszcze długo w tym związku ustalać kto nosi spodnie, albo kto ma dłuższego 8-)

O ile w przypadku pierwszego prawie na pewno był to Liam, to z drugim miałby problem :lol2:

Ogier nie uciekł od chłopaka, dlatego złapanie go nie było wielce trudne. Ogier spokojnie odczekał moment aż chłopak znajdzie się z powrotem na nim, by o dziwo potulnie i posłusznie poczłapać stępem przed siebie. Na razie zachowywał się nadzwyczaj spokojnie, ale to mogła być cisza przed burzą.

Liam · Wysłany: 2017-01-22, 19:29

O ile mógł podyskutować co do spodni, które z pewnością nosił (Szkotem nie jest, nie zakłada kiltu), to o długość nie miał zamiaru się sprzeczać, z pewnością ogier wygrywał, ale w tym zestawieniu przyznajmy 1:1, w końcu nigdy nie widział konia w spodniach :lol2:

(błagam, obejdźmy się bez wyszukiwania tego w google)
Chwilę przytrzymał go przy stępie, pozwolił do końca zapoznać się z maneżem (jakby nie udało mu się to podczas szaleńczego biegu), gdzieś po drodze weszli wolty, z jedną serpentynę też powinno im się udać zrobić (specjalnie to robię, by przyspieszyć i przejść kiedyś do tych skoków :lol2:

). W końcu Liam zerknął na zegarek, pomógł sobie ocenić, czy to już wystarczy i gdy podjął decyzję, bez zbędnych ceregieli wypchnął Voldka do kłusa, mając dzieję na bezproblemowe złapanie Volano na kontakt. Przyszedł czas na bardziej interesującą część rozgrzewki i byli już bliżej do treningu właściwego. Na rogu "zarządził" zmianę kierunku wspomagając się przejściem przez przekątną, jednocześnie pilnował chodu ogiera i powoli go zachęcał do żywszego tempa, a sam zaczął wkładać więcej w swoje anglezowanie. Naprowadził Voldka na pierwsze drągi, które wcześniej ktoś mu tu poustawiał, dał ogierowi łydkę na zachętę i zdecydowanie podążył w ich kierunku. Starał się by trening był aktywny, a jego zewnętrzna noga pilnowała, by ogier nigdzie nie odstawiał zadu, przy czym też nie próbował mu uciec spod dupy :lol2:

Jethro · Wysłany: 2017-02-13, 15:37

Przydreptał razem z Haczem, mając nadzieję, ze chociaż tu będzie luźniej. Niestety na maneżu była już ćwicząca para. Może jednak się zmieszczą. Młodszy mężczyzna nie miał nic przeciwko więc wparowali na maneż. Przy okazji zobaczy,y czy Hacz nie będzie się rozpraszał zbytnio. Na wlocie Jethro przewiesił przez ogrodzenie derkę osuszającą i taką ciepluśniającą, bo w sumie chłodno ostatnio dość i najgorzej jakby Hacza przeziębił na same zawody. Dopiero by się porobiło. Gdy już izabelowaty zapoznał się z maneżem, podłożem i jeśli był neutralnie nastawiony względem ćwiczącej dalej pary, to wyszli na środek swojej połówki. Jeth złapał końcówki wodzy i zabezpieczył je na horn'ie coby się gdzieś w trakcie nie wplątały konisku pod nogi.
Następnie odgonił ogiera nieco od siebie. Zobaczy jak pójdzie sześciolatkowi, bo po co używać lonży do lonżowania jeśli można bez. Będzie czelendż. Samą lonżę miał w łapkach, acz tylko i wylącznie po to, żeby komunikować się nią bezprzewodowo :lol2:

Zacmokał informując Hacza, by ruszył - Stęp. - postawą też dawał znak do ruszenia. Jeśli izabelowaty nie ruszył, to tam majtnął lekko końcówką lonży, ale chyba nie miało konisko nic przeciwko ruchowi.

Hachiro · Wysłany: 2017-02-13, 15:47

Jethro przyprowadził go na maneż, gdzie był już jeden koń. Co prawda nieznajomy, jednak zarżał przyjaźnie w jego stronę na przywitanie, nadstawiając uszu w jego stronę, tym samym się dekoncentrując nieco. Jednak ruszył razem z właścicielem na środek połówki, pozwalając przy sobie robić wszystko, co mężczyzna tylko zapragnął. Kiedy go odgonił, posłusznie wyszedł ze strefy Jethra, kierując na niego spojrzenie jednego oka i ucho. Kiedy ujrzał postawę, która nakazywała mu ruszenie do przodu oraz komendę głosową - ruszył posłusznie wybranym chodem, uważnie obserwując wszelkie zmiany w postawie faceta. Uniósł przy tym nieco głowę, lekko spięty nowym rodzajem lonżowania, jednak po dłuższej chwili stępa i się rozgrzał, i rozluźnił, opuszczając głowę na wysokość łopatek.

Jethro · Wysłany: 2017-02-13, 16:26

Jak na razie wszystko szło jak po maśle, Hachi dobrze radził sobie z nową metodą. Kilka minut stępa i spróbujmy jak wyjdzie zmiana kierunku. Jethro wyszedł nieco przed Quartera, ewentualnie wspomagając się głosem, by ten się zatrzymał. Jeśli osiągnął założoną reakcję, wyszedł jeszcze minimalnie przed izabelowatego i ewentualnie wspomógł się głosem/machnięciem końcówką lonży. Jeśli udało się zawrócić ogiera i ruszyć w drugą stronę, pochwalił go przeciągle - dooooobry koń - i znów kiilka minut w stępie. Gdy już nieco rozruszał konisko, zacmokał ponownie - kłus - rzucił w jego stronę, obserwując reakcję wierzchowca. Jeśli przyspieszył, został pochwalony. Teraz podganiał go co nieco, to znów przyblokowywał. Uda mu się nakłonić ogiera do wyciągnięcia i skrócenia wykroku?

Hachiro · Wysłany: 2017-02-13, 20:22

Hachiro, widząc jak ten przesuwa swoje ciało do przodu zatrzymał się, czekając na dalsze polecenia. Jednak ten nadal nalegał, aby coś zrobił, na co uniósł głowę i cofnął uszy, stawiając krok do tyłu, aby następnie odwrócić się w drugą stronę. Zaczął przeżuwać, myśląc jednocześnie nad poprzednim poleceniem i przyswajając je. Opuścił po chwili chodzenia głowę, potrząsając grzywą. Po komendzie, która kazała mu przyspieszyć, zrobił to płynnie przechodząc do wolnego, niespiesznego kłusa, zwiększając nieco średnicę koła.

Jethro · Wysłany: 2017-02-13, 20:42

Dobra, przez chwilkę Jethro jeszcze był ustawiony nieco bokiem do Hacza, po czym delikatnie rozkładając rękę prowadzącą i tą drugą w sumie trochę też, coś już tam gmerając lonżą w tej ręce. By ogier nieco przyspieszył, acz nie przeskakiwał do wyższego chodu.
Jeśli izabelowaty przyspieszył, pochwała, jeśli nie, bardziej stanowcze sygnalizowanie. Zobaczymy jak im pójdzie. Jeśli się udało, siwowłosy rozluźnił postawę, znów ustawiając tułów bardziej bokiem. Coby sobie Haczu zwolnił. I tak kilka razy... a potem zmiana kierunku.

Hachiro · Wysłany: 2017-02-13, 22:35

Ogier grzecznie przyspieszył do kłusa, drepcząc nadal na kole i parskając przy tym. Raz czy dwa się zdekoncentrował na moment ze względu na drugiego konia, który również był na maneżu, jednak nie zbaczał ze ścieżki i po ułamku sekundzie ponownie był skupiony na mężczyźnie. Kiedy presja zelżała, zwolnił ponownie do niespiesznego kłusa, wyciągając szyję przy tym. Przy przyspieszaniu nieco bardziej skupił się w sobie, pobudzając zad do roboty, jednak przy zwalnianiu można było zauważyć, że się leni. Kiedy dostał sygnały, zatrzymał się, obrócił na zadnich kopytach, po czym ruszył kłusem w drugą stronę, mieląc przy tym wędzidło. Ta strona była mniej rozgrzana, dlatego nie od razu można było zauważyć zebranie Hacza, jednak juz po chwili było to bardziej widoczne. I ponownie jedynie w kłusie, nie w jego wolniejszym, westernowym odpowiedniku.

Jethro · Wysłany: 2017-02-13, 23:05

Jeszcze nieco podgonił Hacza, by ten wyciągnął porządnie kłus, potem zwolnił. Pobawili się trochę tempem. Podobnie postąpili z galopem.Znów bawili się zmianami tempa, które Haczu już dobrze ogarniał. W jedną i drugą stronę. Na koniec chwila odpoczynku w stępie.
Jethro opuścił ramiona, przyjmując neutralną postawę, przy czym zacmokał. - Hachiro, chodź - czekając na reakcję izabelowatego. Jeśli ten przydreptał, dostał bananka i został wygłaskany, a przy okazji siwowłosy mógł skontrolować, czy Quater się zbyt wilgotny nie zrobił. Ale był na to przygotowany, a co!

Hachiro · Wysłany: 2017-02-13, 23:14

Wyciągnął kłus, nieco bardziej zbierając się w sobie. Rozgrzał przy tym mięśnie i rozciągnął się nieco, przez co wolniejszy kłus wyglądał dużo bardziej efektywniej, już zebrany i przygotowany do dalszych poleceń. Przyspieszył płynnie do wolnego galopu, manewrując w takt wskazówek Jethra tempem, parskając przy tym i potrząsając głową. Zwiększył przy tym średnicę koła, aby było mu wygodniej galopować i żeby nie wyginął się zbyt mocno. Przeszedł do kłusa, a następnie do stępa, by ostatecznie zatrzymać się, kiedy presja całkowicie ustała, a sam mężczyzna przywoływał go do siebie. Podszedł posłusznie, chuchając ciepłym oddechem w ramię właściciela. A potem zjadł sobie bananka, pozwalając się przy okazji głaskać. Żyć nie umierać. Lekko się spocił, jednak jego kondycja była bardzo dobra i miał jeszcze siły na kolejną dawkę biegania.

Jethro · Wysłany: 2017-02-14, 00:05

Po wygłaskaniu nieparzystokopytnego, mężczyzna sprawdził jeszcze dopięcie popręgu, jak tam wszystko leży itp, po czym wsiadł na izabelowatego. Delikatnie przesmyrał/popukał łydkami o jego boki, coby się ten przygotował do poleceń. Redi?
Gdy Haczu był już redi, to Jethro dął mu delikatny sygnał łydką, przenosząc ciężar do przodu i wysuwając rękę z wodzami przed horn. Zaczęli kreślić wężyki.
//idę spać :lol2:

Hachiro · Wysłany: 2017-02-14, 16:36

Stał spokojnie, kiedy mężczyzna na niego wsiadał. Stał spokojnie, kierując jedno ucho to do niego, to przed siebie, czekając na polecenia. Ruszył spokojnym stępem po swojej połowie maneżu, prowadzony delikatnymi sygnałami łydek i ciężaru ciała jeźdźca. Wężyki na początku pokonywał sztywno, by po dłuższej chwili rozluźnić się i ładnie dopasowywać swoje ciało do łuków. Był rozluźniony i czekał na kolejne sygnały od swojego jeźdźca.