Orchard Stable :: Duży maneż

Friedrich · Wysłany: 2019-02-20, 13:34

Przyprowadził Belvedere na duży maneż, który teraz był pusty a na nim poustawiane były przez Ruth różne kombinacje z cavaletti i drągami. Przede wszystkim miał rozruszać Belvedere, popracować nad jego skupieniem i pracą na drobnych przeszkodach, gdyż poważniejsze treningi pod klasę N Ruth chciała wykonywać sama. Nic dziwnego. :lol2:

Tym samym już na czworoboku zapoznał ogiera i przy okazji siebie z drągami, które potem miał po podnosić z jednej strony. Nic strasznego, damy radę. Podpiął popręg wracając pod ścianę, aby dosiąść ogiera ze schodków, kierując go w stępie wzdłuż ścian maneżu. Wpierw opierał go tylko na kontakcie i lekkich łydkach, aby ogier się trochę rozchodził, następnie zaś powoli wplatał w to pomoce na narożnikach w obie strony, jak i obciążenie zadu.

Belvedere · Wysłany: 2019-02-22, 21:25

W drodze na maneż był trochę spokojniejszy, niż podczas chodzenia po korytarzu, bo miał więcej respektu do wędzidła i wykonywane nim korekty lepiej wpływały na jego zachowanie. Wokół nie było zresztą absolutnie nikogo, więc Belvedere miał mniej powodów do ekscytacji.
Ile by nie chodzili wokół leżących na ziemi drągów, to nie zainteresował się nimi nawet przez chwilę, zwyczajnie nie widząc w nich niczego nietypowego czy niepokojącego. Ot, element maneżu. Ogiera bardziej interesowało to, co było poza nim, więc próbował czasem przystanąć w miejscu i głośno fuknąć, oglądając się w którąś stronę. Tak samo wyglądało to pod siodłem, gdy już szedł stępem, niosąc mężczyznę na grzbiecie. Nie próbował sam z siebie przyjść do ręki ani nie mógł się niczym pochwalić, bowiem wyraźnie nie dokraczał w stępie i raczej nie miał ochoty tego zmieniać, co było wynikiem tego, jak był jeżdżony w ostatnim czasie.

Sensationet · Wysłany: 2019-03-04, 16:43

Delfinek · Wysłany: 2019-03-17, 16:17 **Tytuł**: Hodowca

Uznając, że jest pusto...

Już na maneżu przyczepiła zamiar uwiązu lonżę, aby wychodząc na środek maneżu puścić klacz na lonżę w stępie. Trzymała kurczowo tempo, coby klacz stępowała i nauczyła się spokojnej pracy, co bywało problemem u wyścigowców, które zajeżdża się przez zwykłe wprowadzenie do klatki i puszczenie, a i takie metody są. Podstawą było, by Awake potrafiła pracować pod siodłem normalnie, a żyłę do wyścigów da się rozbudzić w każdym koniu, stawiając go przed widmem rywalizacji.
Jesli klacz chciała ciągle przyśpieszyć, lądowała na mniejszym kole, jeśli się opanowała, koło było powiększane. Do tego co kilka kół była zmiana kierunku jazdy, bowiem nie mogła się zanudzić, wtedy nie byłoby współpracy.

Awake My Soul · Wysłany: 2019-03-18, 17:31

Gdy przestały chodzić w kółko po dziedzińcu i ruszyły przed siebie, Awake się lekko uspokoiła, zaciekawiona nową drogą. Po wejściu na maneż przystanęła na chwilę by krótko zarżeć, nawołując inne konie, których brak mocno odczuła w swoim otoczeniu. Pogoniona do stępa niepewnie ruszyła przed siebie. Nie rozumiała idei chodzenia na lonży, więc trudno było nazwać okręgiem figurę, po której chodziła. Tylko czasem próbowała podkłusować, nawet nie dlatego, że była niecierpliwa, tylko dlatego, że była rozproszona i dosłownie latała na wietrze. :lol:

Ilekroć Delphine w takiej sytuacji skracała lonżę, gniada traciła równowagę i zwalniała do stępa, przypominając sobie o wędzidle, które z niezadowoleniem próbowała wręcz wypchnąć językiem, bo ciężko było to nazwać przeżuwaniem.

Friedrich · Wysłany: 2019-03-24, 22:50

Delfinek · Wysłany: 2019-03-24, 22:55 **Tytuł**: Hodowca

Belvedere · Wysłany: 2019-03-25, 11:17

Szedł za mało aktywnie, by mogło wyniknąć z tego cokolwiek dobrego. Gdy mężczyzna jeszcze głębiej usiadł w siodle, dociążając zad ogiera, ten zwolnił jeszcze bardziej, co było sprzeczne z łydką napychającą go na wędzidło. W efekcie usztywnił się i nie mogąc zrozumieć oczekiwań, gwałtownym ruchem przyciągnął pysk do klaty, a potem poderwał łeb do góry, niejako próbując wyszarpnąć sobie wodze. Usztywnienie nie pozwoliło mu na poprawne wpisywanie się ciałem w łuki, na których to zginał się niedostatecznie wokół łydki jeźdźca, średnio też ulegając zachętom wewnętrznej wodzy. Wreszcie wpadł na 'kompromis', którym było przyjęcie sztucznego ustawienia - wyglądał jakby oparł się na wędzidle i przyszedł do ręki, ale w rzeczywistości był pusty w pysku i tylko niósł ładnie szyję, licząc na to, że zmyli tym jeźdźca. Wreszcie ruszył kłusem, który siłą rzeczy był trochę żywszy niż stęp, ale też wyraźnie pokazywał spięcie, objawiające się przede wszystkim niedokraczaniem. Korzystając z luzu, wysunął lekko nos do przodu, wtedy już całkowicie się "rozsypując", tylko po to by po paru okrążeniach znowu zaokrąglić mechanicznie szyję.

Awake My Soul · Wysłany: 2019-03-25, 11:22

Nie mając jeszcze wyrobionych komend, do kłusa przeszła chyba przypadkiem, w pewnym momencie po prostu w niego wchodząc i nie napotykając sprzeciwu. Nie pędziła przed siebie, szła za to zmiennym tempem, cały czas rozproszona. Ilekroć Delphine wydawała z siebie jakiś dźwięk, Awake kierowała na nią jednego ucho, albo nawet wzrok, ale generalnie z trudem przychodziło jej utrzymanie uwagi czy zainteresowania. Na jej ciele szybko zaczęły pojawiać się drobne żyłki, nie dlatego, że zmęczyła się tym truchtaniem, tylko dlatego, że była to dla niej dość stresująca sytuacja - brak innych koni i dziwne bieganie w kółko nie były czymś, do czego przywykła. W pewnym momencie zatrzymała się i całkowicie skręciła łeb do zewnątrz, zagapiając się na coś i za chwilę głośno zarżała, nawołując.

Sergio · Wysłany: 2019-03-26, 17:06

Coś tam wiedział, ale wiadomo, że naprawdę poznać konia można dopiero przy pracy z nim, a nie na podstawie tego co mówią inni. Szybko skonstatował, że musi się przy niej pilnować, bo Sensationet byłą zdolna wykorzystać najmniejsze niedociągnięcia. Tak było na przykład przy zebraniu wodzy, na co się spięła i zagryzła wędzidło, co z kolei sprawiło, że musiał poświęcić nieco czasu, aby to rozpracować i dopiero wtedy odpuściła. Ponadto przy mniejszych niedociągnięciach zwalniała, więc musiał ją nieco gnać do przodu. Jednak był całkiem zadowolony, że przynajmniej co nieco wie o tym, jak postępować z gniadą i dlatego później już bardziej się pilnował. Z resztą w miarę trwania rozgrzewki zapomniał o tym jak dawno czegoś takiego nie robił. Nie skupiał się na jakichś wycieczkach w przeszłość i myśleniu jak to kiedyś było fajnie. Cieszył się, że siedzi na końskim grzbiecie, ale wiedział, że po treningu może następnym razem zdecydować się na taki trening po wielu miesiącach. W wersji optymistycznej. Starał się jednak, aby Sensationet coś wyciągnęła z tego treningu, choćby miał być to zwykły rozruch.
Wysiedział dość pewnie te pierwsze mocniejsze kroki w kłusie, zwalniając Sensationet tylko jeśli postanowiła w takim tempie kontynuować jazdę pod ścianami, co byłoby raczej niewygodne, przynajmniej dla niego. Tak jak w stępie najpierw poświęcił nieco czasu na rozgrzewkę w tym chodzie na luzie, zmieniając jednak strony od czasu do czasu (aczkolwiek z umiarem), żeby klacz nie uznałą, że się nudzi. I tym razem pewniej nabrałwodze na kontakt, zachęcając ją do zaangażowania i skupienia, przy tym pilnując dość skrupulatnie aktywnego tempa. Nie kazał jej się ślimaczyć, ale to miałbyć kłus, a nie taki kłus w którym można by się zabić, albo galop. Znowu w narożniku zjechali na przekątną zmieniając kierunek jazdy, przy czym posłał jej półparadę, zamykając w łydkach, trzymając się linni prostej. Po zjechaniu z przekątnej posłał jej pierwsze pomoce, aby odbili na figurę. Najpierw było to koło średnich rozmiarów, nieco dalej mniejsze koło i serpentyna. Po zmianie kierunku powtózyli figury na drugą stronę. Sergio tak jak wcześniej cały czas czuwał nad aktywnym, ale stałym tempem, na figurach jego wewnętrzna łydka odpowiadała za aktywność wewnętrznej tylnej nogi oraz za prawidłowe zgięcie zangersheide, działał nią oczywiście na popręgu, zewnętrzną łydkę przesunął lekko do tyłu, aby ograniczyć wypadanie zadu na zewnątrz, wewnętrzną wodzą zapewniał miękkie ustawienie Sensationet do wewnątrz, Zewnętrzną wodzą działał stabilnie i ograniczająco. Tym razem raczej nie zostawił Sensationet, ani sobie zbyt wiele miejsca na błędy, które ona mogłaby wykorzystać. Figury też wyszły im lepiej niż te w kłusie, o ile Sensationet nie starała się forsować mocniejszego tempa. Po zamknięciu kolejnej figury posłał jej półparadę, po czym cofnął lekko zewnętrzną łydkę za popręg, dodał obie, następnie wypychając klacz z bioder, utrzymując stały kontakt, sygnalizując jej przejście do galopu, akurat z lewej nogi. Tym razem uzbroił się w cierpliwość, pozwalając klaczy na okrążenie w większym przyspieszeniu, o ile nie zagrzało ono ich życiu, bo gdyby klaczy coś się stało to jej właściciel zabiłby Włocha, po czym by go wskrzesił, aby zabić go ponownie.

Friedrich · Wysłany: 2019-04-14, 13:21

Delfinek · Wysłany: 2019-04-14, 13:31 **Tytuł**: Hodowca

Belvedere · Wysłany: 2019-04-18, 22:13

Nie przyszedł wcześniej do ręki, więc pulsowanie wodzą było mu równie obojętne co zeszłoroczny śnieg. Po prostu go nie dostrzegał, podobnie jak łydek, na które znieczulił się w ostatnim czasie, bo nie były używane jak trzeba. Czasem tylko przyspieszał w odpowiedzi na ich użycie, ale było to raczej krótkotrwałe - wolał iść tym swoim drepczącym, wolnym kłusem, który prawdopodobnie dałoby się jeszcze naprawić, gdyby wsiadła na niego osoba znająca się na rzeczy i porządnie go "poustawiała". Tymczasem, Friedrich swoje, a Belvedere swoje... Także na półwoltę miał własną wizję, po prostu wchodząc na nią prostym jak dyszel. Zmienili przez nią kierunek, ale na drugą stronę niewiele się zmieniło - wciąż chodził tak samo, próbując ścinać narożniki, w których zresztą też szedł całkowicie wyprostowany, tylko udając, że jest opartym na wędzidle. Gdyby mężczyzna oddał mu teraz całkowicie wodze, prawdopodobnie potknąłby się i całkowicie rozwlókł.

Awake My Soul · Wysłany: 2019-04-21, 10:04

Zwróciła ucho w stronę Delphine, gdy ta do niej podeszła. Szybko spostrzegła, że kobieta ma w dłoni jedzenie, więc nieco chaotycznie i nazbyt gwałtownie obróciła łeb w jej stronę i wcisnęła chrapy w rękę. W międzyczasie przepięła lonżę na drugą stronę, przez co za chwilę zmieniły kierunek ruchu. Dopóki Awake szła obok właścicielki, nie robiło to na niej większego wrażenia. Ot, nie miała z tym żadnego problemu. Gorzej było, gdy odległość między nimi zaczęła wzrastać. Klacz odruchowo próbowała się zbliżyć, a jeśli zostało jej to uniemożliwione, próbowała zakłusować. Jeśli nie było to możliwe, stępowała jeszcze przez chwilę, ale słabo wpisywała się w okrąg. Natomiast w momencie zakłusowania, gdy już nadeszła na nie pora, stało się to jeszcze bardziej widoczne - nie potrafiąc iść po kole, zwyczajnie wyciągała z niego Delphine, a choć nie była ogromnym koniem, to jednak wciąż silniejszym niż mała kobietka.

Jessie · Wysłany: 2019-05-04, 18:07 **Tytuł**: Hodowca

/Dwa tygodnie nic się nie działo, to wbijam.

Treningi z Bad opierały się przede wszystkim na czworobokach, lonżach i okazjonalnych terenach, ale dzisiaj Jess wpadła na coś innego niż zwykle. Wciąż chciała potrenować niektóre elementy, ale chciała urozmaicić trening skokami, które Bad kiedyś trenowała. Dlatego właśnie wybrały się na maneż, a nie na czworobok. Wcześniej zadbała o ustawienie cavaletti i dwóch przeszkód, których wysokości nie zamierzała zmieniać, więc nie potrzebowała żadnej pomocy.
Weszły na maneż, Jess stanęła z Bad przy schodkach, opuściła strzemiona i lekko podciągnęła popręg, po czym wsiadła ze schodków, raczej nie napotykając przy tym problemów. Badzia miała swoje za uszami, ale numery odstawiała zwykle w najmniejszej przewidywanych momentach, a ten byłby zbyt cliché. :lol2:

Wsiadła więc i zaczęła od stępa, dając klaczy całkowity luz na wodzach i tylko pilnując jej w łydkach. Miękko podążała w siodle biodrami za jej ruchem, siedząc luźno, ale prosto. Przez dziesięć minut stępowała po całym maneżu, krążąc także między przeszkodami, które Bad mogła sobie obejrzeć - nie było to nic nietypowego, ani wysokiego, ale kara mogła już wyczuć podstęp Jess, która upadła chyba wcześniej na głowę, że pchała się na jakiekolwiek skoki właśnie z Bad, nawet jeśli było to szalone 80 centymetrów.