Orchard Stable :: Duży maneż

Sensationet · Wysłany: 2015-06-25, 19:05

To dobrze że był z niej zadowolony ! Zrobili jeszcze kilka kółek w kłusie przeplatanych figurami, potem stęp gdzie się rozstępowali no i ostatecznie zjechali z hali.

z.t

Jessie · Wysłany: 2015-07-19, 23:17 **Tytuł**: Hodowca

Tym razem zdecydowała się na pracę na świeżym powietrzu. Dodatkowe utrudnienie? Być może, ale akurat dzisiaj większa ilość wrażeń powinna sprzyjać powodzeniu. Gdy doszła z ogierem na miejsce, po zamknięciu bramki podciągnęła popręg, związała wodze oraz doczepiła do kółka wędzidłowego lonżę. Przeszła z Watchmanem na środek placu, gdzie odesłała go na koło i tradycyjnie, w ramach rozgrzewki, poprosiła o aktywny stęp. Dzisiaj zamierzała go jedynie "przegonić" na lonży, co by zrzucił z siebie trochę pary, co było niezbędne do rozpoczęcia działań kaskaderskich :lol2:

Watchman · Wysłany: 2015-07-20, 13:16

Karosz rozejrzał się wokół, w sumie rzadko tu pracował, więc przez sporą chwilę po prostu to miejsce poznawał - gapił się na płoty, piasek, wszystko. Przy tych wszystkich treningowych wstępach pozostał spokojny. Postawił uszy na widok lonży i prawie od razu ruszył na koło, bo wiedział, co się święci. Zaokrąglił się, uwypuklił grzbiet i w niezłej równowadze ruszył naprzód, oczekując kolejnych komend. Jeszcze nie wiedział, że dziś będą szaleć. Jessie na krawędzi. :lol:

Jessie · Wysłany: 2015-07-20, 15:53 **Tytuł**: Hodowca

Od razu szaleć! Była pozytywnie nastawiona do pierwszego wsiadania, w dużej mierze zdając się na spokojne usposobienie ogiera. Skoro przeżywała zajazdkę Devocatis, która była o wiele bardziej skłonna do fruwania metr nad ziemią, to czemu miałaby sobie nie poradzić tutaj? :lol2:

Po paru minutach aktywnego stępa poprosiła o przejście do kłusa. Pozwalała ogierowi iść po dużym kole, aktywnym, równym tempem, nie wymagając poza tym niczego więcej.
"Przetrzymała" go w owym chodzie dłużej niż zwykle, następnie pozwalając przejść do stępa. O ile w trakcie tego kłusowania był spokojny, to jest nie przejawiał chęci odfrunięcia, to odpuściła sobie dzisiaj galop. Podeszła do ogiera, zwijając lonżę i pogłaskała go po szyi. Jako, że przy pierwszym wsiadaniu raczej niezbędna była pomoc, załóżmy, że poprosiła o nią jednego z pracowników stajni, który akurat przechodził obok.

Watchman · Wysłany: 2015-07-20, 18:25

Takie densy i wysiadywanie bryków szaleństwem jest na pewno. Watch faktycznie był dość spokojny, ale jednak nerwowy. A co jak z krzaczorów wyskoczy jakaś wiewiórka? I on się przestraszy jej rudości! Nigdy nic nie wiadomo, więc trochę może się dziewczę pohuśta. No i on chyba nie miałby za dużo siły na latanie z człowiekiem na grzbiecie. Jeszcze się musi przyzwyczaić, że cokolwiek żywego nosi na grzbiecie.
Płynnie przeszedł w kłus, pruł naprzód napędzany zadem. Jedno ucho skierował w stronę amazonki, oczekując kolejnych sygnałów, zwiększenia oczekiwań. Ale nic takiego się nie stało, więc po prostu szedł. Lekki na przodach, zganaszowany. Nie zmęczył się jakoś szczególnie, ale wyżył ten nadmiar energii, który był skutkiem podekscytowania... I faktu, że dopiero teraz wychodził trochę rozprostować kości i pobiegać. W stępie zaczął zerkać z zainteresowaniem na Jessie. Tak szybko kończą? Coś dziwna ta dzisiejsza praca! No dobra, on nic przeciwko nie ma.
Szyją otarł się o ramię Jes i czekał na tę przewidywaną dziwność, niespodziankę.

Jessie · Wysłany: 2015-07-20, 18:55 **Tytuł**: Hodowca

Poproszony przez Jess mężczyzna powinien być Watchmanowi znany - często karmił konie, co powinno wzbudzać w ogierze pozytywne skojarzenia. Nie słyszała, by którykolwiek ze stajennych skarżył się na jej konie, bo raczej wszystkie były dość... uprzejme. Jeśli nie uprzejme, to chociaż mądre i wiedziały, że nie warto kąsać ręki, która karmi. Istniało też prawdopodobieństwo, że po prostu żadne skargi do niej nie docierały z bliżej nieokreślonych przyczyn.
Tak czy inaczej poprosiła owego stajennego o to, by po prostu trzymał konia na lonży - na wypadek, gdyby ten postanowił się spłoszyć i zacząć lecieć przed siebie. Mogłaby mieć problem z zatrzymaniem go, skoro nie znał jeszcze pomocy... Tak było po prostu bezpieczniej.
Póki co oboje stali blisko konia - mężczyzna trzymał lonżę, stojąc przed koniem, Jess natomiast stała przy jego boku. Zanim jednak zajęła tę pozycję przy lewym boku konia, opuściła strzemiona z paru stron. Na początek zaczęła przyzwyczajać Watchmana do obciążenia po jednej stronie poprzez naciśnięcie lewego strzemienia ręką. Oczywiście postępowała rozważnie i z wyczuciem, nie od razu 'uwalając' się całym ciężarem na strzemieniu. Mówiąc do konia, robiła krótkie powtórzenia, przerywane klepaniem konia czy rozmową ze stajennym. Z czasem naciskała strzemię coraz mocniej. Wykonywała to ćwiczenie z obu stron, niekiedy przerywając je także krótkim spacerem do przodu, bo podejrzewała że koń będzie bardziej znudzony aniżeli zestresowany :lol:

Watchman · Wysłany: 2015-07-20, 20:55

Jeśli chodzi o ludzi - Watchman nie miał z nimi problemu, ani z obcymi, ani z tymi poznanymi już. Może na początku bywał nieco niewygodny, ale szybko nauczył się manier i nawet zapałał do dwunogów jakąś sympatią. Nie wszystkim okazywał jednak ciepłe uczucia i nie każdy mógł na nim polegać - tych bliższych mu istot wiele nie było. I dobrze, lepiej iść na jakość! Nie wiem jak to jest z resztą stada amazonki - wiem jedynie, że sportówki czasem lubią się ludźmi pobawić.
Stajenny pachniał trochę sianem, stajnią - domem Watcha. Ogiera to poniekąd uspokajało, przekonywał się powoli, że ta dziwna rzecz najprawdopodobniej nie będzie negatywna. Opuszczenie strzemion skojarzyło mu się z wczorajszą przechadzką po treningu, rozstępowaniem. Naprawdę dziwnie kończą dziś pracę! Z początku nawet nie zauważył, że Jessie naciska na strzemiona. Widział tylko, że zmienia strony, obchodzi go. Potem poczuł już nacisk, ale nie zainteresowało go to - ona nic złego mu nie zrobi, a on i tak nie zrozumie, co się przy tych jego bokach wyrabia. Nerwy Watcha były dziś chyba w dość dobrej kondycji, bo dotąd nie spłoszył się, nie stresował niepotrzebnie. Cieszył się jej uwagą, nagradzaniem (choć nie ogarniał za bardzo za co go nagradza) i czekał dalej. No ej! To nie może być wszystko...

Jessie · Wysłany: 2015-07-20, 21:35 **Tytuł**: Hodowca

Przez chwilę zastanawiała się czy to nie przysłowiowa cisza przed burzą, ale zaraz odpędziła te myśli. Co ma być to będzie! Skoro ogier nie reagował nawet na mocniejszy nacisk na strzemię, stwierdziła, że pora pójść o krok dalej.
Odeszła na chwilę po to, aby wziąć stojące nieopodal schodki, choć docelowo koń miał znać wsiadanie zarówno z ziemi, jak i ze schodków. Póki co uznała, że to drugie będzie lepsze - tak będzie jej się łatwiej przewiesić przez jego grzbiet, czyż nie? Przy okazji nałożyła swój kask, bo już teraz zaczęło być to konieczne. Na młodziki i nowe konie zawsze
ubierała kask, mając do tychże zwierząt trochę respektu, mimo wszystko. Tak więc po pokazaniu Watchowi schodków, postawiła je po jego lewej stronie, dosyć blisko, po czym weszła na nie. Była teraz znacznie wyższa, dlatego zanim cokolwiek zrobiła, dała młodemu smakołyk i pogłaskała go po łbie, co by oswoił się z sytuacją. Właściwie cały czas do niego mówiła - prosząc o to, by spokojnie stał w miejscu, nawet gdy ostatecznie pochyliła się nad jego grzbietem, lekko napierając na siodło z góry.

Watchman · Wysłany: 2015-07-20, 22:00

Zajeżdżanie zawsze wiąże się z pewnym ryzykiem - może się okazać, że wierzchowiec nie jest gotowy na kolejny etap mimo licznych treningów, ciężkiej pracy. Z Watchmanem taka sytuacja się nie zapowiadała, ale zawsze coś może się stać! Jeszcze los (albo Buk) zrobią im psikusa, i koniec! Armagedon.
Czujne, brązowe ślepia śledziły jej kroki, potem zatrzymały się na chwilę na schodkach. A cóż to? Tracił lekko drewno chrapami, powąchał. Nic ciekawego, to się nawet nie rusza! O wiele ciekawszy okazał się dla niego ciężar na grzbiecie. Co prawda nie był nagły, ale i tak to już był grzbiet, nie boki. Dla niego było to miejsce zdecydowanie bardziej czułe i kary odstawił się na bok, obracając od razu łeb do tyłu i tuląc uszy. Dreptał nerwowo i widać było, że głos teraz niewiele pomaga - ot, nie chciał na plecy przyjąć nic ponad to, co już miał. Jakoś będzie trzeba go przekonać, bo na razie zanosiło się na ucieczki i odskakiwanie.

Jessie · Wysłany: 2015-07-28, 14:46 **Tytuł**: Hodowca

Pozwoliła ogierowi odejść, prosząc pomocnika by nie trzymał go na siłę w miejscu. Zanim poprosiła, by mężczyzna poprzez nakazanie Watchmanowi ustąpienia miejsca zmusił go do wrócenia na poprzednie miejsce, dała ogierowi chwilę na ochłonięcie. Gdy tylko przestał się denerwować, został poproszony o ustąpienie od nacisku w stronę Jess, stojącej na schodkach. Gdy wykonał polecenie, pochwaliła go i następnie prosząc wyraźnie o nieruchomość ("prrr, stój"), ponowiła poprzednią próbę, tj przymierzenia się do przewieszenia się przez grzbiet ogiera. Na takie "uciekanie" mogła mu pozwolić raz, drugi... ale nie zamierzała na tym spędzić całego dnia, więc gdyby miał z tym nieustanny problem, zdecydowała się przejść pod ogrodzenie, gdzie koń był zamknięty w swoim korytarzu i co najwyżej mógł się cofnąć albo pójść do przodu, ale temu było o wiele łatwiej zapobiec niż gdy mógł się okręcać dookoła.

/znowu have no idea :lol2:

Watchman · Wysłany: 2015-07-28, 14:59

//to poczucie jest chyba dodane w komplecie do każdego zajeżdżania :lol:

Ogier obrócił łeb jeszcze raz w tył. No, w sumie to tylko Jessie... Jej mógł jeszcze pozwolić na majstrowanie przy swoich plecach, ale komuś innemu - zdecydowanie nie. Znów uspokoił się trochę, w miarę wyrównał oddech i lekko spięty czekał, aż amazonka zrobi co musi. Trudno! I tak kiedyś to się musiało stać. A lepiej żeby ustąpił, kiedy wie, że ma jeszcze sporo luzu i możliwość odmowy. Po prostu zadecydował, że jest już gotowy. Cofnął uszy, nasłuchując co się tam z tyłu dzieje, ale stał grzecznie.

Jessie · Wysłany: 2015-07-28, 16:07 **Tytuł**: Hodowca

/jak moje plany się powiodą to w realu doświadczę jazdy na młodziku i będę miała wiedzę na bieżąco :lol2:

Widząc, że tym razem ogier nie reaguje na to, że ktoś się nad nim nachyla, a nawet powoli obarcza swoim ciężarem. Poszła więc o krok dalej i niemalże całkowicie przewiesiła się przez jego grzbiet; różnica była taka, że asekuracyjnie wciąż miała kontakt ze schodkami, będąc gotową do powrotu do poprzedniej pozycji. Jeśli jednak nic się nie działo, to podsunęła ogierowi kostkę cukru z prawej strony, a więc sprowokowała go do obrócenia łba w prawo, jeżeli chciał skonsumować nagrodę.

Watchman · Wysłany: 2015-07-28, 17:52

/ja bym chętnie w realu pouczył się zajeżdżać konie, fakt, że to co poparte autentyczną wiedzą jest lepsze xd pochwal się potem wrażeniami!

Ogier trochę się spiął, czując jej ciężar na grzbiecie, ale nie zrobił nic więcej - opanował się i czekał co dalej. Kostka cukru pozytywnie go zaskoczyła - wygiął szyję w prawo, sięgając po smakołyk i przyglądając się leżącej na jego plecach Jessie. Dziwny sposób spędzania czasu, ale co on jej będzie mówił. :lol2:

Wygodniej się leży chyba na sianie, na łóżku, na łące. Ale tak na tym czymś czarnym?

Jessie · Wysłany: 2015-07-28, 19:36 **Tytuł**: Hodowca

/na pewno się pochwalę <3

Jeszcze dziwniejszy musiał być dla niego entuzjazm, który okazała po tym, jak karus zareagował spokojem na jej posunięcie. Postanawiając iść za ciosem, całkowicie przewiesiła się przez jego grzbiet i poprosiła, by stajenny ruszył do przodu wraz z Watchmanem spokojnym krokiem. Dopóki nie działo się nic szczególnego, nie zmieniała swojej pozycji, lecz gdyby kary zaczął się przesadnie denerwować lub gdyby stworzył niebezpieczną sytuację - zsunęła się na nogi. Z kolei gdy wszystko było w porządku, po dłuższej chwili także opuściła grzbiet młodego, tuż po jego zatrzymaniu.
Teraz nie pozostało jej nic innego, jak wsiąść, dlatego powrócili do schodków. Pomocnik ustawił przy nich konia, po czym przeszedł na jego drugą stronę, by przytrzymać strzemię podczas wsiadania - co by uniknąć przesunięcia się siodła i zminimalizować obciążenie jednego boku. Wstępnie przyswoiła Watchowi, że obciążanie jednego strzemienia ani zawisanie nad grzbietem nie jest złe, dlatego podejmując próbę pierwszego wsiadania, nie rozkładała już tego na czynniki. Korzystając ze schodków, po prostu wsiadła spokojnie i sprawnie, do ostatniej chwili będąc gotową do zmiany zdania. W końcu nie opłacałoby się jej siadać za wszelką cenę na konia, który od razu wyrzuciłby ją w powietrze jak z katapulty, prawda? :lol2:

Watchman · Wysłany: 2015-07-29, 21:08

Ludzie chyba pozostaną dla niego zagadka na dłuższy czas - jakie dziwne rzeczy sprawiały im przyjemność i co też oni nagradzali! Uznał, ze ona po prostu lubi siedzieć komuś na plecach, wiec był grzeczny przez cały ten spacerek. Nie dawał po sobie poznać, że sytuacja jest dla niego z lekka stresująca i niekomfortowa. Zaakceptowanie tej nowej sytuacji zajmie mu po prostu kilka minut - nic więcej, nic mniej. Gdy go dosiadła po raz drugi obejrzał się najpierw na stajennego a potem na górująca nad nim amazonkę. Dotąd nie wydawała mu się aż tak wysoka i tu dało się poznać, ze Watchowi sytuacja nie podchodzi - napiął się jak struna, przytulił uszy do potylicy, odrywając lekko przody od ziemi, szarpiąc uwiąz. Nie chciał zrobić jej krzywdy, ale jej naglą zmiana wzrostu była dla niego niepojęta i stresująca. :lol:

/na żywo pewnie się z tym wiąże jakaś adrenalina :lol: