Orchard Stable :: Duży maneż

William Wayford · Wysłany: 2019-10-24, 21:56

Bardzo się ucieszył, że może pojeździć na Sleepwalkerze zupełnie sam - liczył na to od samego początku! Uśmiechnięty od ucha do ucha poczekał aż mama zsiądzie, po czym został na grzbiecie ogiera zupełnie sam. Na szczęście nie musiał się martwić tym, jak go ruszyć, bo Aaren sama zachęciła Sleepa do stępa.
Przez parę minut było nawet zabawnie - Will, jakże przejęty, jeździł chaotycznie po placu, próbując jakkolwiek sterować koniem. Niestety bez skutku, bo fryzyjczyk postanowił podejść do rodziców i tam zaparkować. Will próbował go za wszelką cenę od tego odwieść, ale nie był w stanie mu dać łydki, a jego "kopnięcia" były jakby niezauważalne dla konia. Nic dziwnego, pewnie nawet ich nie czuł, bo nóżki chłopca sięgały ledwie połowy siodła. :lol:

Wtedy też z pomocą ponownie przyszła mama, więc za chwilę mógł kontynuować jazdę, lecz Sleepwalker i tak mu w tym przeszkodził, znowu wydzierając wodze. Will chwilowo się naburmuszył, krzyżując ręce na piersi, ale szybko o tym zapomniał i za chwilę dalej jeździł, a raczej był wożony wte i wewte, nie mając nad tym żadnej kontroli.
- Fajnie! - odpowiedział mamie. - Niee, nieee chcę - zajęczał, bojąc się, że mama go zaraz ściągnie. :c

Anthony Wayford · Wysłany: 2019-10-24, 22:10

- Ostrzegam - sprecyzował. Specjalnie użył takich, a nie innych słów, bo nie chciał jej obiecywać, że nie zsiądzie z tego konia przez kilka godzin, ale przejażdżka była ~~nieunikniona~~ niewykluczona. :lol2:

- Tak, tylko ja mogę ci tak robić - odpowiedział, mając oczywiście na myśli smyranie po szyi, do którego koń się chyba przed chwilą szykował. - W tej rodzinie nie można nie lubić koni - zażartował, co było oczywiście nieprawdą, bo taka Isabelle od koni trzymała się z daleka. Babcia Willa natomiast prawdopodobnie by nie odpuściła i próbowałaby go nauczyć za wszelką cenę, a może nawet pokusiłaby się o kucyka dla niego, za co Tony chyba by ją udusił, bo trzy konie wystarczały mu w zupełności (chociaż czasem po cichu wzdychał do sukowatej Atomic :lol2:

).

Aaren Wayford · Wysłany: 2019-10-24, 22:23

- Jakoś się nie boję.- Rzuciła z pewnością siebie i posłała mu wyzywające spojrzenie, z czym za specjalnie się nawet nie kryła. Prowokowała go celowo głównie po to, aby dostrzec te psotliwe iskierki w jego oczach. <3
- Masz do tego wyłączne prawo? Nie wiedziałam o tym kochanie.- Zaśmiała się gdy mówił o tym tak jakby nikt oprócz niego nie mógł spojrzeć, a co dopiero dotknąć Aaren. W tej swojej zaborczości był naprawdę uroczy, choć taka zazdrość nie była do końca zdrowa.
- Dobrze, to pojeździj jeszcze chwilę, a później pokażę Ci sztuczki i będziemy powoli się zbierać.- Poinformowała chłopca, jednocześnie dając mu do zrozumienia, że w niedługim czasie i tak będą musieli pożegnać się ze Sleepwalkerem.
- Zgadzam się, chyba nigdy ci o tym nie mówiłam, ale jazdą konną zaraził mnie mój ojciec. Matka bała się koni, ale tata zabierał mnie i Lucasa, co tydzień do stajni. Jak już całkiem nieźle sobie radziliśmy najpierw zabierał nad w tereny, a dopiero później zaczął pchać w sport.- Opowiedziała brunetowi taką małą anegdotę, co jednak nie zdarzało się zbyt często, bo Aaren zwykle omijała temat swojej rodziny, choć nie wszystkie wspomnienia związane z nią były tymi gorzkimi.

Anthony Wayford · Wysłany: 2019-10-24, 22:51

- Nie masz się bać. Ja cię tylko informuję - wytłumaczył jej, nie dając się bardziej sprowokować. Był spokojny, w końcu co się odwlecze, to nie uciecze i Aaren miała dosięgnąć sprawiedliwość...
- Teraz już wiesz - dodał, marszcząc lekko brwi w reakcji na ten rozpaczliwy widok, jaki prezentował Will na koniu, który robił co chciał. Jakże przypominało to jazdę Tonego... :lol2:

- Co? - Rzucił z rozbawieniem. - W życiu bym nie pomyślał, że twój ojciec ma coś wspólnego z końmi - odpowiedział, mimo wszystko posyłając jej zainteresowane spojrzenie, głównie dlatego, że właśnie rzadko wspominała o rodzinie. W przeciwieństwie do niego, bo Aaren chyba wiedziała już wszystko o Wayfordach, znała zresztą wszystkich, a z niektórymi miała nawet całkiem dobry kontakt. Tonemu jednak nie przeszkadzało, że nie działało to w dwie strony. Prawdę mówiąc, wystarczyła mu jedna walnięta rodzinka, nie potrzebował jeszcze tej rosyjskiej. :lol2:

Aaren Wayford · Wysłany: 2019-10-24, 23:01

-Informujesz, że rumak upomni się o uwagę i opiekę?- Zamruczała nosem trącając ciepłą szyję, którą subtelnie trąciła ustami po tym jak odchyliła głowę w tył opierając ją na ramieniu Tonego.
- Zazdrośnik- zaśmiała się i trąciła go nosem, za chwilę delikatnie się odsuwając w celu kontynuowania rozmowy z mężem.
- No widzisz, na pierwszy rzut oka nie wygląda na kogoś, kto by lubił zwierzęta.- Mruknęła krótko za moment urywając temat ojca, o którym nie lubiła mówić. A co do jej rodzinki to była nie tylko ta rosyjska, ale też i włoska. :lol2:

Nie bez powodu jego żona była nie tylko temperamentna, ale i urodziwa. :lol2:

- Zaraz będziemy się zbierać, ale dopóki Sleep opiekuje się naszym synem...- zamruczała rozbawiona i obróciła się przodem do męża tylko po to aby go pocałować. I tak, zdążyła za tym zatęsknić. <3

Anthony Wayford · Wysłany: 2019-10-24, 23:41

- Nie do końca - był zdania, że to raczej ona się upomni, on jej co najwyżej mógł przypomnieć. :lol2:

- Chciałaś chyba powiedzieć, że nie wygląda na kogoś, kto lubi kogokolwiek - mruknął, przypominając sobie tych parę razy, kiedy widział jej ojca na żywo. Żadne z tych spotkań nie było szczególnie udane, choć obyło się też bez tragedii. Gorszą relację i tak miał chyba z Lucasem.
Opieka Sleepa nad Willem była dyskusyjna, ale skoro ogier od dłuższej chwili po prostu stał w miejscu, jakieś pięć metrów od nich, Tony pozwolił na to by Aaren chwilowo odciągnęła jego uwagę od dziecka i konia. Odwzajemnił pocałunek, niespecjalnie spiesząc się z zakończeniem go, po czym subtelnie dał Aaren do zrozumienia, że jednak muszą się już zająć dzieciakiem. Oboje więc podeszli do konia, ale tym razem to Tony zwrócił się do syna. - Pojeżdżone? Chodź do mnie, mama nam jeszcze pokaże jakie Sleep robi sztuczki i będziesz mógł mu dać jeszcze trochę marchewek - powiedział, biorąc chłopca na ręce, podczas gdy Aaren mogła zająć się koniem.

Aaren Wayford · Wysłany: 2019-10-25, 19:53

- Zobaczymy w domu- rzuciła tajemniczo nie zamierzając dopominać się czegokolwiek. Co innego gdyby to mąż subtelnie jej zasugerował, że o czymś zapomniała, wtedy oboje mogliby się dogadać. ;>
- Nie przesadzaj, na weselu piliście razem wódkę i najwyraźniej dobrze się bawiliście.- Przypomniała mu i choć z pozoru Aron mógł wydawać się strasznym sztywniakiem i raczej mało przyjemnym gościem, to nie taki diabeł straszny. :lol2:

Lucas miał sporo z jego charakteru, był jednak wyraźnie uprzedzony do Wayforda i nie miało szybko się to zmienić.
Na krótką chwilę odpłynęła zupełnie oddając się słodkiemu pocałunkowi, który całkowicie zawładnął jej ciałem i myślami. Dopiero Tony ściągnął ją na ziemię, przypominając o obiecanych sztuczkach.
Po tym jak brunet zdjął chłopca z grzbietu Sleepa, Aaren rozsiodłała konia pozostawiając go jedynie w ogłowiu. Wtedy też sięgnęła po leżący na ziemi bacik i stając przed Sleepem i trzymając wodze w dłoni zaczęła się cofać jednocześnie prosząc konia o stęp hiszpański.
- To jest właśnie stęp hiszpański o którym mówił tata.- Wyjaśniła i poklepała ogiera po szyi podsuwając mu za moment talarek marchewki pod nos.

Sleepwalker · Wysłany: 2019-10-27, 21:10

Podejście Tonego i Aaren zainteresowało ogiera, któremu już powoli zaczęło się dłużyć stanie w miejscu czy kręcenie się w kółko. William dawał mu tyle swobody, że Sleepwalker musiał się naprawdę pilnować, by się nie zapomnieć, że jednak nie jest puszczony luzem. :lol:

Gdy Wayford ściągnął swojego potomka z jego grzbietu, ogier lekko trącił chłopca nosem w nogę, po czym skupił uwagę na Aaren. Widząc, jak kobieta sięga po bat, przechylił nieznacznie głowę i rozwarł lekko nozdrza, dobrze wiedząc, że nie był to ruch wykonany bez powodu. Za chwilę za pomocą bata właścicielka poprosiła go o jeden z dobrze wyuczonych ruchów, w reakcji na co standardowo położył po sobie uszy; nie ze złości, ale w skupieniu, choć sztuczki generalnie nie były czymś ultra komfortowym, bo po prostu były bardzo nienaturalne. Prawda była jednak taka, że gdyby ogier nie chciał ich zrobić, to po prostu by ich nie zrobił.
W każdym razie, zaczął powoli podążać za Aaren, unosząc wysoko na przemian przednie nogi i za każdym razem wyciągając je daleko do przodu.
Nagrodzony kawałkiem marchewki parsknął krótko i zjadł ją, a potem spojrzał uważnie na Aaren, jakby rzucał jej wyzwanie, ale w pozytywnym sensie.

Aaren Wayford · Wysłany: 2019-10-27, 21:19

Po krótkiej prezentacji stępa hiszpańskiego, Aaren pochwaliła Sleepa i chcąc zaprezentować jeszcze parę sztuczek małej, ale prywatnej widowni poprosiła ogiera najpierw o ukłon, a następnie o położenie się. Miękkie kwarcowe podłoże gwarantowało komfort przy wykonywaniu wspomnianych akrobacji, dzięki czemu Sleep mógł swobodnie położyć się czy uklęknąć.
Za każdą poprawnie wykonaną sztuczkę nagradzała ogiera zarówno marchewką jak i klepaniem po szyi. I choć Kary znał ich o wiele więcej to Brunetka zakończyła pokaz widowiskowym dębowaniem po którym nagrodziła raz jeszcze konia i pogłaskała go czule po kości nosowej za moment całując w czarny nosek. <3
- Wracamy do stajni chłopcy. Tony weźmiesz siodło?- Poprosiła i sama wykonała gest, ruchem dłoni zachęcając Willa do tego aby do niej podszedł. Wtedy też wsadziła go na oklep na Sleepa i prowadząc ogiera razem z mężem i synem udała się do stajni.
/zt

Sleepwalker · Wysłany: 2019-10-27, 21:40

Wykonywał te sztuczki na tyle rzadko, że zawsze potrzebował paru sekund na reakcję, podczas których przypominał sobie dany ruch. Miał je jednak głęboko zakorzenione w głowie, więc gdy Aaren poprosiła o ukłon, Sleepwalker wykonał go po chwili, zginając lewą nogę w nadgarstku by oprzeć się na niej. Drugą w tym czasie wysunął wyprostowaną do przodu, a łeb schował między nogi, grzywą dotykając ziemi. Jeśli Aaren podała mu nagrodę w taki sposób, że nie poczuł potrzeby zerwania się na nogi, to do leżenia przeszedł z tej pozycji, z cichym stęknięciem uwalając się na boczku. :lol:

Nie kładł jednak się na płasko, o ile mu nie kazano. Schrupał kolejny kawałek marchewki i spojrzał krótko na Williama, który był wyraźnie zachwycony tym pokazem umiejętności.
Wreszcie zerwał się na równe nogi, otrzepał i przemielił powietrze w pysku, stawiając uszy na Aaren. Dębowanie było jego ulubioną sztuczką, a zarazem jedną z tych najbardziej ekspresyjnych, choć Aaren powinna jeszcze kiedyś spróbować się z nim poganiać. :> Wspiął się wysoko, teraz znacznie przerastając wzrostem nawet Tonego. Niemal się wyprostował, by po chwili opaść z powrotem na ziemię i podrzucić łbem. Sam podszedł po zasłużony kawałek marchewki i buziaka, dobrze wiedząc, że należą mu się jak psu buda. :lol:

Chwilę później znowu dostał młodego na grzbiet i wrócił z rodzinką do stajni. zt

William Wayford · Wysłany: 2019-10-27, 21:53

Wzięty w ramiona taty, objął go i obejrzał się z uśmiechem na Sleepwalkera, którym zajęła się mama.
- Było suuuper - odezwał się, po czym z przejęciem zaczął oglądać mini pokaz, jaki Aaren zaprezentowała z udziałem Sleepwalkera. Stęp hiszpański oczywiście nie zrobił na nim takiego wrażenia jak kładzenie się czy dębowanie, kiedy to jedynym komentarzem, na jaki było go stać, było "łoooo". Na końcu jednak zaczął klaskać. - Brawo Sleep! I mama! - Zawołał, podbiegając do mamy zaraz po tym, jak Tony postawił go na ziemi. Przytulił się do niej, a potem został podsadzony na grzbiet konia, na którym było o wiele wygodniej bez siodła. I jak ciepło. <3 zt

Anthony Wayford · Wysłany: 2019-10-27, 22:06

- Tak... Bo piliśmy wódkę - podkreślił Aaren ten istotny szczegół, który sprawiał, że można było dogadać się niemal z każdym. Powiedział to ze swego rodzaju wstrętem, do dziś żałując tamtego dnia, mimo iż minęły +/- trzy lata. :lol2:

Trzymając małego na rękach, razem z nim oglądał sztuczki, też lubiąc na to patrzeć, choć może nie aż z takim entuzjazmem jak William. Był jednak pod wrażeniem Sleepwalkera, a właściwie jego zachowania; nietrudno było odnieść wrażenie, że z ogierem można zrobić dosłownie wszystko.
Po skończonym pokazie postawił Willa na ziemi i odpowiedział Aaren skinięciem głowy, po czym wziął siodło oburącz i udał się z rodziną do stajni. zt

Sherry Shepherd · Wysłany: 2019-11-17, 11:29

Korzystając z faktu ładnej pogody i wolnego maneżu, skierowała się z ogierem właśnie w tamtą stronę. Nie chciała dzisiaj porywać się na skoki, dlatego skończą na zwykłym treningu ujeżdżeniowym. Albo rozruchu, jak Piotruś nie będzie skory do współpracy z nią. Weszła na plac, zamykając za sobą bramę, po czym ruszyła razem z ogierem w ręku, by obejść cały maneż. Nie chciała, by ją niemiła niespodzianka zaskoczyła z siodła, dlatego wolała najpierw występować konia w ręku, pomimo swojej marnej kondycji do takich zadań, dlatego wykonała tylko jedno kółko w jedną i jedno kółko w drugą stronę, na sam koniec podchodząc do schodków i dociągając popręg, przy okazji poprawiając długość strzemion. Wsiadała dość powoli, miękko opadając na grzbiet, jednak szybko dążyła do tego, by obciążyć obie strony siodła równomiernie. Złapała wodze za sprzączkę, po czym dała sygnał śnieżnobiałemu do ruszenia stępem, by ponownie wrócić na ślad i energicznym tempem się zacząć rozgrzewać.

Peter Pan · Wysłany: 2019-11-20, 18:02

W drodze na maneż prawdopodobnie skutecznie pochwycił jedną z wodzy, tuż przy wędzidle i tak sobie ją żuł podczas tego spacerowania, nie będąc za bardzo skłonnym do oddania Sherry wodzy. :lol:

Dał się przekonać dopiero niedługo przed wsiadaniem, kiedy to kobieta postawiła go przy schodkach. Nigdy nie miał problemu z tym, by przy nich stać, więc podczas gdy kobieta ładowała się na jego grzbiet, ogier wyciągnął szyję i szeroko ziewnął, po czym spojrzał bystrze przed siebie. Już z Sherry na grzbiecie, po otrzymaniu łydki, ruszył przed siebie w miarę energicznym stępem, choć już od początku rzucało się w oczy to, że nie stawiał tak obszernych kroków jak mógłby to robić naprawdę. Jeżeli chodzi o ujeżdżenie, to był dosyć kiepskie w te klocki, choć ogólnie brakowało mu talentu do sportu.

Sherry Shepherd · Wysłany: 2019-12-17, 15:46

Prawdopodobnie nawet bardzo skutecznie chwycił wodzę, którą memlał sobie w pysku. Sherry spojrzała na niego, po czym uśmiechnęła się, kręcąc głową z niedowierzaniu. Jeszcze nie spotkała takiego konia z takim zamiłowaniem do żucia, ciekawa była, skąd mu się to wzięło. Musiała jednak odebrać mu zabawkę, od razu lekko napinając wodze z ziemi, by się sytuacja nie powtórzyła, bo ciężko było zdobyć kontrolę nad sprzętem. Utrzymywała delikatny kontakt na długich wodzach, pozwalając ogierowi się rozgrzać, jednocześnie dosiadem zachęcając do ruchu naprzód lekko wypychającymi ruchami bioder, jednocześnie przykładając to jedną, to drugą łydkę podczas poszczególnych kroków konia. Być może uda im się chociaż lekko wyciągnąć krok, który był strasznie skrócony na konia jego rozmiarów. Być może to po prostu kwestia tego, że dopiero co zaczynali rozgrzewkę i musiał się rozciągnąć podczas treningu. Okrążyli raz maneż, po czym Sherry wprowadziła Piotrusia na przekątną, pilnując go podczas zakręcania w kierunku środka ujeżdżalni w narożniku, a zrównoważonym rozlaniem się dosiadu po siodle i równomiernym przyłożeniem pomocy, w tym napięcia wodzy oraz dotyku łydek, pilnowała go, by szedł wyprostowany i nie spływał na boki. Podobno był WKKW’istą, ale na razie nie zaprezentował się z najlepszej strony. Cóż, może w przyszłości będzie lepiej. Zmieniła kierunek dzięki wyjechaniu przekątnej, wspomagając Peter Pana na zakrętach pomocami, przesuwając zewnętrzną łydkę lekko w kierunku zadu, wewnętrzną wyginając kremowego ogiera wokół swojej nogi, zaś zewnętrzną wodzą pilnowała wygięcia szyi i całego ciała, by zakręt był wyjechany poprawnie. Jedno duże koło wokół ogrodzenia w drugą stronę, jedynie lekko pilnując ogiera przy wyjeżdżaniu narożników. Po tej dość krótkiej rozgrzewce, wprowadziła ogiera na dość szerokie koło, płynnie wychodząc ze ściany dzięki przyciśnięciu wewnętrznej nogi i przesunięciem zewnętrznej łydki, pilnując ustawienia zadu, a także wodzami, napinając bardziej zewnętrzną, a wewnętrzną dłoń nieco podnosząc. Zewnętrznym biodrem wypychała lekko konia, by wspomóc jego równowagę podczas długo trwającego zakrętu, po czym płynnie wrócili na ścianę, prostując ogiera wzdłuż ściany. Parokrotnie powtórzyła to ćwiczenie, robiąc go w innych miejscach, aby koń się nie nudził, a następnie zmieniła kierunek przez drugą przekątną maneżu, by powtórzyć tworzenie kół na drugą stronę, by równomiernie rozgrzać mięśnie ogiera.