Orchard Stable :: Czworobok duży piaszczysty

Chilli Child · Wysłany: 2019-07-17, 23:29

Przytyć może się nie przytyło, ale mięśnie trochę jej spadły przez mniejszą ilość treningów. No i co to ma być, ja się pytam? Wstyd i hańba. Mam jedynie nadzieje, że nasza kochana matka Polka weźmie się do kupy i coś z tym zaniedbaniem zrobi.
W pierwszym momencie po wejściu na kontakt, Chilli zaczęła maszerować dużo żwawiej, a nawet w pewnym momencie próbowała zakłusować. Niestety Ruth miała do naprawienia kilka złych nawyków, które ruda złapała przez te długie miesiące. I to był niestety jeden z nich. Na szczęście dość szybko dała sobie uświadomić, że to nie czas na kłus i wtedy straciła już ten szalony entuzjazm.
Po wejściu na koło, nie próbowała z niego usilnie uciekać, choć gołym okiem cało się zauważyć, że jest dość sztywna. Na pewno minie jeszcze trochę czasu, zanim da się dziewczynie rozpracować. I o ile w stępie rozluźniała się dość łatwo, co amazonka mogła zauważyć już chwilę później, to im wyższy chód, tym było z tym ciężej. Więc z tej przyjemnej sylwetki, wraz z przejściem do kłusa ponownie się pospinała. Od pierwszego kroku wrzuciła aktywne, zdrowe tempo, idąc swobodnie, równym krokiem. Nie skupiała się za bardzo na niczym, po za ruchem w przód i jedynie czujnym okiem łypała na boki. Tak na wypadek, gdyby coś chciało ich zaatakować.

Shamrock · Wysłany: 2019-07-18, 12:57

Dobrze się porządnie rozgrzać przed poważnymi zadaniami na treningu, bo można inaczej łatwo złapać kontuzję. Miał nadmiar energii owszem, ale był bardzo posłuszny i niemal bezproblemowy w wykonywaniu zadań na treningu czy zawodach. Wykonując kolejne ćwiczenia zeszli na dwudziestometrowe koło, podczas którego ogier wyginał się od wewnętrznej łydki kobiety. Pilnowany zewnętrzną nie wypadał zadem z ustawienia, zginając się poprawnie w potylicy i dawał się gładko prowadzić po kole. Po jakieś chwili z kolejnymi pomocami od Jennifer, karosz przeszedł płynnie do wyższego chodu. Niósł ją dość miękko przed siebie, galopując aktywnie przed siebie z zadu w przód. Miał dość obszerną foule, ale też doskonale potrafił się skracać jak była taka potrzeba. Na kole nie zmiennie poruszał się jak najlepiej mógł wpisując się w rynek koła, by powrócić na ścianę i po galopować pod nią na wprost. W ciągu dalszego treningu wykonali jeszcze kolejne wolty, a także dodania czy skrócenia. Koła wykonywał tak jak te poprzednie, przy dodaniach poszerzał swój wykrok oraz ramy znacząco dodając w tempie przy tym. Ze skróceniem także większego problemu raczej nie miał, zmienił kierunek przez przekątną czworoboku. Lotna niby wyćwiczona przez niego była, jednak drobne zawahania przy jej pierwszym wykonaniu było. Zgubił przy tym na początku rytm, jednak pewnie kobieta wspomogła mu w jego odzyskaniu. Powrócili przy tym pod ścianę jadąc dalej przed siebie galopem roboczy, wykonując po drodze dwie wolty i dodanie na długiej ścianie, a skrócenie na krótkiej. Z tym nie miał większego problemu, aczkolwiek nie od razu Rzym zbudowano nie? Po jakimś czasie wykonywania figur i przejść, zwolnił do kłusa i opuścił za pozwoleniem szyję i ją wydłużył. Rozluźnił się przy tym, jednakże nadal poruszał się aktywnie przed siebie i pozostał skupiony na amazonce. Przejście kolejne do stępa, gdzie podobnie się zachował.

Ruth · Wysłany: 2019-07-18, 13:39

Chwilę w totalnie luźnym kłusie pozwoliły Ruth na przyzwyczajenie się do dawno nie odczuwanego ruchu, bo co jak co, ale to trochę jak powrót na siłownię, by po mniej więcej okrążeniu, ponownie rzucić półparadę w celu wjechania na małe koło. Na nim przesunęła łydki bliżej ciała klaczy, delikatnie napinając wewnętrzną wodzę, zaś zewnętrzną kontrolując zgięcie szyi. Aktywizującym łydkami i lekkim ściśnięciem w kolanach starała się utrzymać równe tempo. Wszelkie wolty i później wchodzące w kłus serpentyny miały na celu rozluźnienie klaczy i skupienie jej na pomocach Węgierki, dodatkowo przygotowując do pracy na cavaletti.
Jak mówiłam, po kole nastąpiło pokonanie dwóch ścian i serpentyna, także w kłusie, podczas której także węgierka musiała się nieco ożywić i zdobyć na odpowiedni refleks w pomocach, co na pierwszej serpentynie skończyło się nierównymi odległościami brzuszków, na drugiej zaś udało im się odpowiednio dopasować oba. Klaczy należało się pochwalenie, stąd ponownie ręka Ruth spoczęła na jej szyi głaszcząc, nie klepiąc, co od dłuższego czasu w sobie rozpracowuje. :lol2:

Następnie wyjechały na ścianę, gdzie wpierw kobieta usiadła dość zgrabnie w siodło, pierwszym momentem walcząc ze spięciem, po chwili jednak bez problemu się rozluźniając, by objąć klacz w łydkach i delikatnie oddać jej wodzę w celu wydłużenia ciała. Miała na celu przede wszystkim poszerzenie ram kłusa oraz zaangażowanie zadu, gdy zarówno dosiad w postaci napięcia pośladów i ud, i łydka, cofnięta lekko za popręg, skupiały się na jego działaniu.
/kupa, przepraszam

Jennifer Frost · Wysłany: 2019-07-18, 15:03

Bo wspominanej chwili na złapanie oddechu i oczyszczenie głowy, Jeniifer powoli wróciła na kontakt, przygotowując się do kolejnego ćwiczenia. Zamierzała teraz popracować trochę nad rozluźnieniem w potylicy i uzyskaniem uległości w przypadku łopatek. Co prawda nie trenowała na ogierze regularnie, więc nie wiedziała z czym dokładnie miał problemy, ale to było coś, co przydaje się zawsze.
Póki co poruszali się w stępie, w którym to Jennifer próbowała uzyskać dobre, rytmiczne i aktywne tempo. Polegając na dotychczasowych obserwacjach, to nie powinno być trudne, więc w literze A wprowadziła karego na linię środkową, od razu zamykając w korytarzu z pomocy, co by uniknąć spływania na którąś ze stron. Wyprostowaną sylwetkę utrzymywali jednak tylko przez kilka kroków, bo już po chwili Jenny przestawiła pomoce na do łopatki na prawo. W ten sposób zrobili kilka kroków, załóżmy że 5, po czym niebiesko włosa płynnie zmieniła pomoce na drugą stronę, nakłaniając Shamrocka do wykonania tej samej figury na drugą stronę. Również na 5 kroków. Potem jeszcze raz na prawo, jeszcze raz na lewo i na koniec wyprostowała go, zjeżdżając w C na ścianę. Przez cały ten czas, oprócz stałego konta wygięcia, pilnowała odpowiedniego impulsu, nie pozwalając ogierowi na zmianę tempa. Następnie w najbliższym narożniku wprowadziła go na półwoltę i wtedy od C znowu wjechała na linię środkową, gdzie jeszcze raz powtórzyła całe ćwiczenie.

Chilli Child · Wysłany: 2019-07-24, 00:21

Bez obiekcji weszła na wspomniane koło, w pierwszym momencie troszkę wpadając do środka łopatką. Samo skorygowanie tego uchybienia nie było szczególnie trudne, ale Chilli zdecydowanie na takich ciaśniejszych łukach nadal potrzebowała mocniejszego podparcia. W innym przypadku, zdarzało jej się gubić równowagę i właśnie chociażby zaburzać ów łuk wpadaniem do środka lub wypadaniem na zewnątrz. Tak czy siak, nie robiła niczego złośliwie i była posłuszna jak baranek, a wszelakie niedociągnięcia wynikały z braków w jej umiejętnościach.
Po kole wróciła na ścianę, utrzymując raczej jednakowe, aktywne tempo. Serpentyna poszła im już lepiej. Może dlatego, że Ruth wiedziała już na co musi uważać i jak wspomagać rudą, by tej było łatwiej. Co prawda pierwsze podejście nie było idealne pod względem rysunku, ale drugie wypadło znacznie lepiej.
W reakcji na pochwałę, Child cofnęła wewnętrzne ucho, ale nie urosła w piórka i nie zmieniła swojej sylwetki. Zwolniła dopiero w momencie, gdy Węgierka usiadła w siodło i się usztywniła. Kobyłka wykorzystała ten pretekst, ale wystarczyła aktywizująca łydka, żeby zmobilizować ją do bardziej wydajnego ruchu. A jeśli już o mobilizacje chodzi, to dodania w kłusie były czymś, z czym biedna miała już problem za czasów jej poprzedniej właścicielki. Tym razem - tak jak i wtedy - odebrała te pomoce jako pomoce do zagalopowania i wesoło wskoczyła do wyższego chodu, robiąc to na dodatek dość mało efektownie.

Ruth · Wysłany: 2019-07-26, 00:58

Kiedy Ruda przeszła w galop kobieta momentalnie ją powstrzymała, dociążając zad i przyciskając łydki w celu zwolnienia znów do kłusa. Dlatego między innymi mają teraz rozstawione na czworoboku cavalleti. Na stęp i rozgrzewkę miały dwa drągi, później zaś drążki na podwyższeniu, w odległości idealnej do kłusa z lekko większym wykrokiem niż normalny.
Finalnie jednak dalej kierowały się kłusem, w którym przeszła w anglezowanie, ponownie na ścianie wzmacniając kontakt, by wraz z unoszeniem się z siodła, dodawać jej lekkie łydki. W tym wszystkim miała także delikatne pchnięcia miednicy w przód podczas siadania w siodło. Przede wszystkim w taki sposób miała więcej pomocy na rzecz kłusa, jak choćby anglezowanie, z drugiej strony chciała pokazać klaczy jej ograniczenie w kontakcie, które nie ma tylko i wyłącznie drażnić jej podniebienia, ale stanowić też jakiś sygnał. Była mimo wszystko bardzo delikatna, bardziej stanowczością niż siłą pomocy chcąc wpłynąć.
Ponownie skierowała Rudą na woltę, by później wyprostować ją na małej ścianie i jakiś kawałek od zakrętu skręcić na równoległą linię do długiej ściany. Tym samym po prawej stronie został ślad, którym wcześniej jechały wzdłuż ściany, zaś teraz kierowały się idealnie na środek dwóch drągów. Przed nimi usiadła w siodło i rzuciła klaczy półparady, zwalniając do stępa, by wpierw pokonać drobne przeszkódki właśnie w tym chodzie. Przed samymi drągami dodała klaczy łydkę i pchnęła ją lekko biodrami, już nad drągami przesuwając łydki lekko w przód, podobnie jak nadgarstki, pozwalając jej tym samym na nieznaczne wydłużenie szyi. Gdy pokonały drągi w jedną stronę, to poprosiła klacz o kłus, zakręcając pomiędzy drągami a cavaletkami, kierując się już w drugą stronę i powtarzając ćwiczenie w stępie kilkukrotnie na obie strony.

Chilli Child · Wysłany: 2019-07-28, 23:23

To nie był szalony galop, a i Chilli nie miała zamiaru pędzić przed siebie jak opętana, byle tylko do przodu i byle tylko szybciej. Z tego powodu, powrót do kłusa przebieg bez obiekcji, choć ruda poczuła się jeszcze bardziej zdezorientowana a może i nawet trochę podirytowana. Kobieto, zdecyduj się! Najpierw chcesz galop, a sekundę później już nie. Jeden wielki MINDFUCK.
Tak czy siak, szybko odnalazła się w kłusie, tym bardziej, że Ruth zaczęła anglezować czym nadawała jej optymalny rytm. Wkrótce ładnie się również zaokrągliła, głównie za sprawą tych wolt, na których dzięki rzetelnym pomocom, nie miała problemu z zachowaniem równowagi. Dopiero gdy wyjechały naprzeciwko owych drągów, Chilli wyraźnie się zaciekawiła, nastawiając uszy na sztorc i wpatrując się w tę szalenie trudną przeszkodę. A trzeba zaznaczyć, że klaczka była totalnym nielotem. Czasami jej brak talentu do skoków był wręcz przerażający, więc biedna często gubiła się również na cavalettkach czy nawet drągach. Tak czy siak, zwolniła do stępa, w którym to zrobiła sekundową stopkę. Ponaglające pomoce sprawiły jednak, że finalnie przetoczyła się na drugą stronę. Każde kolejne podejście było coraz lepsze, a ruda zaczęła czerpać z tego fun.

Ruth · Wysłany: 2019-07-29, 12:20

Pokonał kilkukrotnie drągi na obie strony, finalnie po raz ostatni w stępie jadąc je z zakrętu na lewą nogę. Za każdym razem chwaliła Chilli, gładząc ją po szyi i mówiąc pochwały głosowe, które pewnie brzmiały ''Aaaa, moja zdolniacha, jestem dumna Chilli!''. Za każdym razem dawała jej jasne sygnały i starała się jak najlepiej potrafiła pilnować rytmu. Delikatnymi sygnałami z łydki wyznaczała miejsce, w którym Chilli powinna wejść na drągi. Następnie po pokonaniu ich skłoniła klacz do kłusu ruchem miednicy i przesunięciem łydek, skręcając w prawo, na ścianę.
Doskonale zdawała sobie sprawę z anty-umiejętności Rudej w skokach, ale nie do skoków ją kupiła a takie cavaletti czy drągi były do wyuczenia nawet dla totalnych pingwinków. Ruth chociaż miała konie zarówno ujeżdżeniowe, jak i skoczków czy WKKWistkę, także nie była wybitna w skokach, zwykle po prostu nie potrafiąc jechać przejazdów szybko i przy okazji taktycznie. Miała jakąś blokadę w tym, by pozwolić wierzchowcowi biec, tym samym ujeżdżenie, w którym miała totalną kontrolę nad tempem, było dla niej o wiele lepsze.
Ale, ale! Teraz jest teraz, dlatego dalej sobie kłusowały na ścianie, na której dociążyła zad klaczy i dodała lekką łydkę ze wzmocnieniem kontaktu, w celu silnego zaangażowania klaczy, następnie jakiś metr od krótszej ściany napinając prawą wodzę, nie popuszczając lewej, coby mimo pracy na drągach, nie zatracić pożytku ujeżdżeniowego, następnie zaś naprostowała klacz w wodzach i łydkach na drągi. Dwa kroki od drągów zaczęła anglezować, w odpowiednim miejscu dodając łydkę Rudej, skłaniając ją do przekłusowania nad drągami.

Chilli Child · Wysłany: 2019-07-29, 23:31

Nie rozumiała ani słowa z tego szczebiotania swojej właścicielki, ale jej podekscytowany ton głosu i głaskanie po szyi utwierdzały ją, że to swego rodzaju pochwała.
Wraz z kolejnymi podejściami, Chilli coraz odważniej maszerowała na drągi, nie robiąc już żadnych pauz i całkiem wysoko podnosząc nogi. Okazało się, że nie jest to wcale takie trudne jak myślała, a te kolorowe patyki jednak nie pożerają koni. Matka, dumna bądź!
Finalnie, po ostatnim pokonaniu ów przeszkody, ruda płynnie przeszła w sprężysty, miękki kłus. Z łatwością weszła w ustawienie, pomimo tej chwilowej przerwy w stępie, kompletnie się nie spodziewając co teraz na nią czeka. Nakierowana na drążki, ładnie upchnęła rude cielsko w narożniku, chwilę później zapatrując się na ów elementy, które jeszcze przed chwilą wydały jej się totalnie zwyczajne. W pierwszym momencie próbowała spłynąć z najazdu, bo wydało jej się to najprostszym rozwiązaniem. Ale jak mniemam, Ruth wtedy zamknęła ją pomocach i nie dopuściła do wyłamania, bo swoją drogą Child wcale na to uparcie nie nalegała. Przez drążki jednak nie przeszła, robiąc stopkę tuż przed, nawet jeśli dotychczas utrzymywały zdrowe tempo. Wtedy w jej mózgu zaczęły zachodzić nieopisane procesy i po tych paru sekundach rozpracowała sposób na przedostanie się na drugą stronę. A mianowicie wybiła się niczym dorodny zając, ze wszystkich czterech kończyn na raz, sadząc nie tylko wysoko ale i daleko. Po jakże twardym lądowaniu, ruszyła szybkim kłusem, oddalając się z miejsca zbrodni jakoby nigdy nic.

Shamrock · Wysłany: 2019-07-29, 23:44

On tam czuł się doskonale, a i energii oraz zapału mu zdecydowanie nie brakowało. Na szczęście umiał zachować się przyzwoicie, nie sprawiając kobiecie większych problemów podczas jazdy. Mimo ogromnej wielkości, posiadał złote serce które nie raz pokazywało jaki on rzeczywiście jest. Do obcych podchodzący z rezerwą i ostrożnością, jednak za kimś kogo zna to wskoczyłby w ogień. Wraz z pomocami od Jennifer powrócił do wcześniejszego ustawienia, wracając również na kontakt z jej ręką. Nie znali się jeszcze zbyt dobrze, ale pewnie to nie ich ostatnie spotkanie więc będą mieli okazję rozwinąć tą znajomość. Nie miał problemów z utrzymaniem tempa, które w zasadzie naturalnie i tak było dość żwawe. Ogier był duży, miał długie nogi i stawiał przez to równie duże kroki. Jednak Jenn na jego grzbiecie tam na górze mogła się czuć bezpiecznie, a przy tym był bardzo wygodny i niósł miękko. Zjechał dość potulnie w A na linię środkową, poruszając się idealnie na wprost. Po kilku krokach jednakże prawidłowo się zgiął w kłodzie, wychodząc znacząco łopatkami na drugi ślad wraz z lekkim przesunięciem przednich kończyn w ruch za łopatką. Zostawiając jednocześnie tylne kończyny na pierwszym śladzie i wchodząc jednocześnie mocniej zewnętrzną tylną nogą pod kłodę. Po pięciu krokach w tym ruchu naprostował się i przestawił na pomoce do wykonania łopatki na drugą stronę, by wykonać ją tak samo. Po 5 krokach znowu naprostowanie i łopatka na prawo na 5 kroków, kolejne naprostowanie i łopatka na 5 kroków w lewo. Ostatecznie się naprostowali i zjechali pod ścianę w C, utrzymując cały czas jednakowe tempo oraz zaangażowanie w pracę. Dojeżdżając do następnego narożnika zjechał na półwoltę, by znaleźć się raz jeszcze na linii środkowej i powtórzyć sekwencje z łopatką na niej.

Ruth · Wysłany: 2019-07-30, 13:01

Oooo, moja córeczka chyba dorasta, staje się silną, odważną, niezależną kobyłką! <3
Okej, userka ma throw back do pierwszej jazdy w teren na swojej klaczce, kiedy to moja ruda postanowiła przeskoczyć kałużę wielkości dłoni. To były piękne czasy... <3
Kobieta była gotowa na jakiś odpał, odskoczenie, odejście, ale takie losowe skoki były zawsze super mega zaskakujące. Mimo to utrzymała się w siodle dzięki mocnemu ściśnięciu kolanami, ściągając wodze i podnosząc się w strzemionach. Po wylądowaniu klaczy i kilku krokach kłusa, zatrzymała ją i puściła w stęp, zakręcając jakieś esy floresy, by znaleźć się w dogodnym miejscu, aby przejechać pomiędzy drągami. Tak drodzy mili, Ruth inteligentna kobieta, jak nie przejdzie drzwiami, to wejdzie oknem. Postanowiła puścić klacz pomiędzy drągi, wpierw pozwalając jej zapoznać się z drągami, następnie zamykając ją w pomocach i kierując pomiędzy owymi patykami.
Jeśli to się udało (oczywiście w stępie) postanowiła zakręcić koło i zrobić tak w kłusie, w razie problemu dając klaczy silniejszą łydkę czy dotknięcie batem, oczywiście nie bijąc, co bardziej przejeżdżając nim.

Chilli Child · Wysłany: 2019-07-31, 23:55

Ruda nie była zbyt szczęśliwa, bo podczas swojego manewru ''rykoszetem'' dostała wędzidłem do zębach. Szybko to jednak wybaczyła swojej właścicielce, nie próbując jej nigdzie wywieźć. Zwolniła do stępa tak naprawdę po pierwszych kilku krokach, nadal będąc w zbyt dużym szoku, żeby wiedzieć co się stało :lol2:

Chwilę później, ruda jakby nigdy nic przeszła pomiędzy drążkami, bo przecież nie było w tym nic nadzwyczajnego. Przecież zdążyła już sobie uświadomić, że te dwa egzemplarze są wyjątkowo łagodnie usposobione i nie zabijają koników, halo. Co innego przez nie przejść, bo wtedy to już nie wiadomo co świrom strzeli do łba! Tak więc zarówno w przypadku stępa jak i kłusa, Chilli zachowywała się jak wzorowy konik.

Jennifer Frost · Wysłany: 2019-08-01, 00:33

Była zadowolona z przebiegu ćwiczenia, więc zakończywszy drugie podejście, nagrodziła Shamrocka głosem i dała mu sekundę luźniejszego stępa (czyt. na kontakcie, ale bez żadnych figur). Nie trwał on jednak długo, bo Jenny szybko poukładała sobie w głowie co dalej chce robić i wtedy zaprosiła olbrzyma do kłusa. Szybko go poustawiała, co raczej nie było trudne, zważając na jego wcześniejsze zachowanie, i przystąpiła do kolejnego ćwiczenia.
Wyjeżdżając z krótkiej ściany na długą, rozpoczęła ustępowanie od łydki do linii ćwiartkowej. Wewnętrzną łydkę pozostawiła na popręgu, zewnętrzną cofając i używając jako siły spychającej, pilnującej zadu. Obie ręce przesunęła trochę w stronę środka i pilnowała, by ogier za bardzo jej się nie przegiął.
Dojeżdżając do linii ćwiartkowej, wyprostowała Shamrocka i poprowadziła go kilka kroków prosto. Następnie poprosiła o wykonanie łopatki do wewnątrz, skupiając się przy tym, by zad nie schodził z linii w stronę ściany, bo nic tak naprawdę ich teraz nie ograniczało. I dopiero przed końcem linii wyprostowała karego, pozwalając mu wrócić na ścianę. Całą sekwencję powtórzyła jeszcze raz albo dwa, zmieniając przy tym kierunki i pozwoliła na powrót do stępa.

Ruth · Wysłany: 2019-08-01, 10:48

Co za litościwa Panienka! No po prostu po kopytkach całować... XD
Skoro kolejne przejścia pomiędzy drągami zadziałały, postanowiła zrobić jeszcze jedno podejście by je pokonać. Wpierw najechała z małej wolty w stępie, totalnie zapominając o cavaletkach, bowiem skoro klacz boi się drągów (okej, pamiętam, one jedzą biedne koniki) to cavaletti będą na kolejny trening.
Po najechaniu na drągi wyprostowała klacz w łydkach i skłoniła ją do przejścia zamknięciem w pomocach, przy okazji chwaląc klacz sowicie głaskaniem po pokonaniu ich. Jeśli to się udało, zakłusowała na lewo, ponownie nakierowując klacz na drągi, tym razem blokując ją w pomocach, jednocześnie trzymając się mocno kolanami. Jak wywali jej gonga, to przynajmniej utrzyma się.
Nie bacząc na to czy się udało, czy nie, Węgierkę gonił czas a dalsze przekomarzanie się nie miało większego sensu. Po kilku woltach w kłusie, podczas których ponownie narzuciła jej pomoce do lekkiego wyciągnięcia kroku, przeszła w stęp, dając Rudej wolne wodze, by finalnie opuścić czworobok. /zt

Shamrock · Wysłany: 2019-08-01, 12:00

Starał się jak mógł wykonywać jak najlepiej ćwiczenia. Po zakończeniu drugiej serii wykonywania ćwiczeń, parsknął w odpowiedzi na pochwałę od kobiety i szedł przez chwilę po prostu aktywnym stępem przed siebie, bez wykonywania żadnych figur przy tym. Po krótkiej chwili "odpoczynku", wraz z pomocami od Jennifer przeszedł do kłusa. Wraz z kolejnymi pomocami zjechał z krótkiej ściany na długą, by zacząć wykonywać ustępowanie od łydki do linii ćwiartkowej. Shamrock zgiął się w potylicy w przeciwnym kierunku, niż ten na który się poruszał. Płynnie przy tym poruszał się z zadu w przód i bok, poprawnie krzyżując nogi i utrzymując ten ruch do momentu w którym kobieta nie postanowiła inaczej. Właśnie na linii ćwiartkowej, wyprostował się i wykonał kilka kroków na wprost. Wtedy raz jeszcze wykonali łopatkę, a wraz z końcem linii środkowej naprostował się i wrócił na ścianę. Powtórzyli później jeszcze z raz czy dwa całą sekwencję, zmieniając kierunek przy tym by wykonać wszystko na obie strony. Wtedy zwolnili do stępa, gdzie czekał na dalsze polecenia.