Orchard Stable :: Biegalnia

Anna Ross · Wysłany: 2015-02-22, 16:27

Oj tam spróbują chociaż od tego się nie umiera nie? :lol2:

Każdy miewał gorsze dni, ale kobieta postanowiła ostatecznie spożytkować jego energię inaczej niż planowała ale powinno przypaść to koniowi do gustu. Lonża była długa więc mógł hasać sobie do woli, nie przeszkadzała mu w biegu czy innych wybrykach bo była dość elastyczna. Kobieta jednak nie zamierzała puszczać ogiera całkowicie wolno bo nie chciała by stajenni ganiali go potem po całej biegalni, bo ona zbytnio biegać nie mogła :lol2:

Przecież i tak nie rozumie co ona do niego mówi to i się nie obrazi, co do ucieczki prędzej czy później znudziło by mu się wieczne uciekanie bo to monotonne i nudne a konie nie lubią się nudzić no chyba że mają to w dupie.
-Choć pieronie spożytkujemy twoją energię. - powiedziała do gniadosza i stanowczo wyszła z nim gdzieś, po większym lub mniejszym trudzie ale jednak.

z.t

Avro Lancaster · Wysłany: 2015-02-24, 14:08

Żeby nie przeciągać. Ostatecznie uspokoił się nieco i podszedł do dziewczyny, jednak wciąż uporczywie pociągał lonżę w swoją stronę. Próbował wyprzedzać brunetkę i co jakiś czas bujał dziko łbem. Wyszedł energicznie, nieco się szarpiąc.

[zt]

Diego Montana · Wysłany: 2015-03-08, 20:10 **Tytuł**: Hodowca

W stajni zgarnął jeszcze długi bat, postanowił trochę zmienić wzór założonego planu, wszedł z ogierem na biegalnie prowadząc go na luźnej wodzy jednakże nie opierdzielając się po drodzę. Obszedł w ręku z ogierem po hali pokazując mu obiekt, ostatecznie zostawił go na kole oddalając się nie znacznie od ogiera.
-Stęp. - rzucił do niego, cmokając jeszcze jak nie ruszył pogonił go batem uderzając w piach za jego zadem jak nie pomogło to dotknął końcówką jego zadu. Jak się siw ruszył to pilnował tempa powtarzając czynności z zdania wcześniej ale nie pozwalał mu na szybszy chód.

Shadowfax · Wysłany: 2015-03-09, 15:03

Wszedł za mężczyzną na halę, jak zwykle po drodze próbując się obijać, idąc swoim leniwym stępem, do którego tak przywykł. Zakładając jednak, że Diego nie pozwolił Shadowfaxowi się lenić i prosił go o szybsze tempo, Misiek parskał niby z niezadowoleniem, ale przyśpieszał, przynajmniej na krótką metę. Jeszcze niedawno protestował przed jakimikolwiek próbami zaktywizowania go. Teraz fasada lenistwa kruszyła się, ale ogier nie pozwalał, by została całkowicie zburzona. Po wprowadzeniu na halę jednak nieco się ożywił, korzystając z okazji, żeby dobrze się rozejrzeć po obiekcie.
Kiedy Diego zostawił go na kole, a sam się oddalił ogier zerknął na niego, zostając w miejscu. Zastrzygł uszami, przenosząc ciężar ciała z jednej nogi na drugą. O dziwo ruszył się od razu, gdy otrzymał komendę, a po niej cmoknięcie. A i owszem ruszył się z miejsca, w stępie, jednak tempo stępa było raczej leniwe, a andaluz mimo tego, że kiedyś startował w zawodach ujeżdzeniowych ani trochę nie przykładał się do stępu, przez co chód wyglądał nieco niemrawo. Jeśli jednak mężczyzna nie pozwalał mu na nazbyt powolny chód, poganiając go batem, Misiek parskał niezadowolony i oburzony, ale przyśpieszał, wchodząc w szybsze, aktywniejsze tempo. Sam z siebie jednak nie przyśpieszał do szybszego chodu, gdyż nie leżało to w Miśkowatej naturze.

Diego Montana · Wysłany: 2015-03-10, 20:49 **Tytuł**: Hodowca

Przestudiował jego tabliczkę więc znał już trochę ogiera czego może się po nim spodziewać i tym podobne. Widząc że bez bata ogier będzie się opierdzielał więc zostawił go za jego zadem by go poganiać w razie konieczności.
-No dawaj Shadowfax. - pogonił ogiera z uśmiechem na ustach. Zrobił 6 kół z ogierem w stępie po czym rzucił komendę kłus, poganiając batem. Trochę manipulował lonżą by ogier wygiął szyję do wewnątrz a batem dotknął kilka razy jego zadu prosząc o jego aktywizację.

Shadowfax · Wysłany: 2015-03-11, 16:27

Metoda podziałała. Chociaż niby niezadowolony, uciekając się do starych sztuczek z symulacją zmęczenia, parskając i strzygąc uszami, z batem za swoim zadem utrzymywał stałe, dość aktywne tempo w chodzie i nie zwalniał. Mimo to, nadal trochę się obijał, sam krok, czy praca nóg pozostawiały wiele do życzenia. Można powiedzieć, że Shadowfax obijał się z zasady, jednak z każdym kolejnym treningiem coraz bardziej przykładał się, był zaangażowany, zapominał o tym, że powinien "bronić" swojej reputacji patentowanego lenia.
Po 6 kołach w stępie dostał od Diega komendę do przejścia do kłusa. Przejście było dość płynne. Tak jak z początku w stępie, jego kłus był nieco niemrawy, a Misiek się obijał, jednak dotknięcie bata na zadzie sprawiło, że utrzymał stałe, pośrednie, ale aktywne tempo w kłusie, a co więcej aktywizował zad, a szyja siwka była bardziej wygięta do wewnątrz. Jak widać czasami wystarczy tylko poprosić.

Diego Montana · Wysłany: 2015-03-14, 21:20 **Tytuł**: Hodowca

Utrzymywanie aktywnego tempa i dobrej postawy ogiera to był dopiero lada wyczyn :lol2:

Widać siwka bardzo dobrze wyszkolili za młodu gdyż widać było od razu że nauczono go też naturalnych metod bo nie każdy koń pozwoli sobie na takie zachowanie jak prezentował Diego.
-Dobrze Shadowfax. - pochwalił siwka, po dwóch kołach gestykulując lonżą poprosił konia o wyprostowanie szyi, ale aktywną pracę zadu i chód pilnując tych partii batem. Kolejne 4 koła przejechali normalnym kłusem, w końcu rzucił komendę "galop" proszą siwka o przejście do najwyższego chodu. Znowu zrobili jedno koło luźniejsze i powtórzył cały proces z odgięciem szyi konia do wewnątrz i tak przez dwa koła. Potem znowu naprostowanie i 3 koła do końca by było szczęść w sumie, potem po mału stopował ogiera jedno koło w kłusie i dwa w stępie. Po zatrzymaniu siwka przepiął lonżę na drugą stronę i powtórzyli wszystko w drugim kierunku po czym rozstępował go i zaprowadził do stajni.

z.t

Shadowfax · Wysłany: 2015-03-15, 14:42

Mimo, że za młodu był wcieleniem diabła, rzeczywiście w Hiszpanii dobrze go wyszkolono i zajeżdżono. W ostatnich latach jednak wiele się zmieniło: najpierw zmarła jego właścicielka, jej mąż go sprzedał, a nowy właściciel użytkował jako konia szkółkowego, ze względu na raczej spokojny charakter Shadowfax'a. W efekcie Shadowfax stał się nieco za puszystym i leniwym Miśkiem, jednak ogier cały czas utrzymywał tendencję wznoszącą, mimo, że nie mógł się od razu całkiem pożegnać z wyuczonymi nawykami. Andaluzowi używanie bata nie bardzo się podobało, jednak miał przed nim respekt, a Diego używał go z wyczuciem, co też dobrze o nim świadczyło.
Zastrzygł uszami i parsknął, gdy zrozumiał, że mężczyzna go chwali. Zgodnie z sygnałami płynącymi od Diega wyprostował szyję, nadal aktywnie pracując zadem i utrzymując stałe tempo. Na komendę do galopu po 4 kołach w kłusie, zareagował z natychmiastowym skutkiem. Płynnie przeszedł do galopu, mimo, że z początku chód ten wyglądał nieco niemrawo. Utrzymywał raczej wolniejsze tempo w galopie, chyba, że Diego życzył sobie inaczej, przyśpieszał wtedy do wyznaczonego tempa. Gdy po zrobieniu luźnego koła, Diego znów dał mu pomoce do wygięcia szyi do wewnątrz i aktywizacji zadu, Shadowfax bez problemu zastosował się. Zwalniał tylko raz na jakiś czas, jakby przypominając sobie, że miał zgrywać lenia.
Po dwóch kołach znowu wyprostował szyję, pokonując jeszcze 3 koła w galopie, po czym Diego zaczął go powoli zwalniać, aż do zatrzymania, gdzie przepiał lonżę i powtórzyli wszystko w drugim kierunku. Andaluz stosował się do komend mężczyzny, czasem tylko zwalniając zamierzenie, lub symulując zmęczenie, bardzo nieprzekonująco. Nie miał z resztą przekonywać mężczyznę, tylko siebie, że nadal jest tym leniwym obżartuchem. Po rozstępowaniu opuścił biegalnię za Diegiem.

zt

Adele · Wysłany: 2015-03-16, 21:28 **Tytuł**: Hodowca

Weszła prowadząc Wacława. Po szczelnym zamknięciu drzwi hali odpięła linę od różowego halterka swojego rumaka i zachęciła go do hasania sobie po tymże miejscu. Do dyspozycji miał dwie niskie przeszkody, kilka piłek i w ogóle biegalnię. Taka duża świetlica dla kucyków <3

Wacuś · Wysłany: 2015-03-16, 21:39

Wacław wszedł na teren biegalni, nadal niezwykle zasmucony reprymendą Adele. Był tak zdołowany, że doszedł nawet do wniosku, że nie pocieszyłaby go nawet tona słodyczy. A przecież najbardziej na świecie lubił słodycze.
Ryjek miał ciągle zawieszony przy ziemi. Nie podniósł go nawet na moment. Miało to na celu wzbudzenie współczucia u Adele. Przeszkody bardzo go zaciekawiły. Piłki jeszcze bardziej. Mimo wszystko, nie ruszył się nawet na krok.
Położył się i wykonał niewidzialną komendę - zdechł koń. Umarł ze smutku. Na niby.

Adele · Wysłany: 2015-03-17, 15:59 **Tytuł**: Hodowca

Różne sztuczki miał Wacław, ale tej nie znała, wiec uniosła znacząco brwi do góry i z lekką dozą zdziwienia podeszła do konia, usiadła obok niego i przytulila.
- Przepraszam Wacus. Nie chce, żebyś wyglądał jak te inne konie... To zbyt mainstreamowe. Twoja figura obecnie jest idealna. - i to powiedziawszy zaczęła na nowo miziac swojego jednorożca.
Była przepełniona współczuciem i przy okazji zachwycona nowym trikiem konia.

Wacuś · Wysłany: 2015-03-18, 15:23

Wacław wlepił w nią obrażone oczka. Nidy nie rozgryzł dlaczego ludzie w ogóle do niego mówią, skoro on ich nie rozumie. BUm, puk, sium, sialalala. Zaśpiewał po końsku, w geście odpowiedzi.
Bardzo spodobały mu się pieszczoty Adele. Wtulił w nią mordkę, podgryzając ubranko, które miała na sobie. Taki czuły, taki kochany.
Machnął ryjkiem i wstał. Na nowo rozejrzał się po biegalni. Jego uwagę przykuła wielka piłka (zdecydowanie większa od Wacka). Ruszył w jej stronę szybkim galopem, mając w zamiarze rozerwanie materiału, z którego została wykonana. Zaatakował ją zębami, ale uciekła. Rzucił się na nią całym cielskiem, ale skończyło się to dla niego upadkiem i ucieczką piłki w jeszcze dalsze rejony pomieszczenia.
Z racji iż znajdował się na ziemi, postanowił się przy okazji wytarzać. Po wykonaniu serii piruetów, wstał, stanął dęba i pogalopował w stronę przeszkody, którą po chwili pokonał. YEACH, WACŁAW.

Adele · Wysłany: 2015-03-18, 21:11 **Tytuł**: Hodowca

Jej rączy, nieobrażony Wacław wrócił <3 Zdawała sobie sprawę z tego, że szybko zmieniał nastroje, ale widziała w nim w sumie taką drugą siebie. Tak samo szalony, wiecznie głodny, odstający od otoczenia, euforyczny i wychillowany jak ona. Uniosła kąciki ust jeszcze wyżej (miała je bowiem dosyć wysoko, ale widać niewystarczająco), widząc, jak Jamesowi wraca siła. Moc, energia, amfetamina :lol:

Cośtam mruczała pod nosem, do czego kucyk powinien już być przyzwyczajony - zawsze rozmawiała ze swoimi podopiecznymi. I czasem miało to sens, a czasem nie. Tym razem długo nawijała w kierunku niezainteresowanego kucyka o szamponie dla koni, który kupiła. Cały monolog skwitowała krótkim, gimbusiarskim 'Dwa na dziesięć, nie polecam' i zaśmiała się krótko i szczerze, jak to miała w zwyczaju. Wyciągnęła z kieszeni gumę cynamonową i wrzuciła ją do ust, by za chwilę ruszyć na środek biegalni gdzie przyglądała się poczynaniom kucyka. Zauważywszy, jak kucyk bez problemu pokonał szalone 30 centymetrów ustawione na hali, postanowiła trochę podwyższyć przeszkodę - w razie, gdyby zechciał brać udział w potędze skoku. Tym razem Wacuś mógł ujrzeć stacjonatę z lekkiego, PCV'owego drąga i bezpiecznych materiałów o wysokości pięćdziesięciu centymetrów. Nie zachęcała go, co najwyżej cmoknęła dwukrotnie, dając kucykowi wolność i swobodę.

Wacuś · Wysłany: 2015-03-19, 10:10

Gdyby Wacław ją rozumiał, najpewniej obraziłby się, że nowy szampon nie został na nim jeszcze wypróbowany. Uwielbiał być kąpany, a jeszcze bardziej pociągały go wspólne wycieczki nad jakieś jeziorko. Wacek pływak. Bez względu na to, czy szampon był dobry, czy nie. Chciał być w nim umyty. Chociaż jeszcze o tym nie wiedział.
Kucyk spojrzał na przeszkodę, wyczuwając wyzwanie. Ogólnie rzecz biorąc, bardzo dobrze skakał. Ale zbyt mały i zbyt słodki, żeby ktoś zawracał sobie tym głowę. Zatrzymał się na drugim końcu biegalni, kopiąc nóżką w ziemi. Chciał wyglądać jak byk, czy coś. Wziął długi rozbieg, rozpędzając się do niesamowitej prędkości i przeskoczył przeszkodę, foule po tym się zatrzymując. Wyczuł gumę. Podszedł do swojej kobiety. Popatrzył na nią maślanymi oczkami i usiadł, niczym pies proszący o przysmak.

Adele · Wysłany: 2015-03-19, 16:38 **Tytuł**: Hodowca

Obserwowała z zadowoleniem poczynania kucyka, nawet nie musząc zachęcać go do skakania - sam doskonale wiedział, co ma robić. Rozbawiona patrzyła, jak kucyk grzebie kopytem w ziemi i rusza szaleńczym tempem, niemal szarżując na przeszkodę. Nie mogła uśmiechnąć się szerzej, ale gdyby jej usta na to pozwalały - zrobiłaby to. Z każdą minutą ten uśmiech by narastał, a buzia stawała się jeszcze bardziej roześmiana. Trochę zdziwiła się widząc gwałtowne zatrzymanie, ale zrozumiała je w chwili, w której Wacek zapragnął skosztować gumy do żucia. Zmierzyła go uważnym spojrzeniem i zastanowiła się, czy może go nią poczęstować. Chyba nie bardzo. Więc skrzywiła się trochę, ale w zamian za to zaoferowała mu coś, co jak najbardziej mógł jeść mimo, że nie było wskazane dla koni - cukierki. Poczęstowała go, no chyba, że nimi pogardził, wtedy cofnęła obrażoną rękę.
Spędziła z nim jeszcze dłuższą chwilę na biegalni, ale wkrótce uświadomiła sobie, że goni ją czas - westchnęła więc, podpięła lonżę do haltera Wacusia i cmokając wyprowadziła go z biegalni.
{zt}