Orchard Stable :: Kryty lonżownik

Papillon Rouge · Wysłany: 2019-07-04, 00:34

Prawdą było, że choć Papillon miała już jakieś doświadczenie na czworobokach jak i w pracy z ziemi, było one, chcąc nie chcąc, mocno ograniczone - fakt, że była młodym, przy tym trochę później zajeżdżonym koniem, usprawiedliwiał wszelkie pomniejsze mankamenty napotykane przez Mię podczas takiej pracy. Zwłaszcza, że tym razem izabelowata nie mogła liczyć na żadne wskazówki: nie była wspomagana łydkami czy kontaktem, nie miała nawet wypięcia, które miałoby podpowiedzieć jej najbardziej właściwe ustawienie, które z całą pewnością miałoby pomóc jej złapać na tyle dużą równowagę, aby bez trudu poradzić sobie z zagalopowaniem ze stój. Z resztą, wkrótce miała udowodnić, że nie była znów aż tak daleka ideału - powtarzalność tego ćwiczenia sprawiła, że do końca wykonywała je już raczej poprawnie, choć większość czasu zwyczajnie nie umiejąc do końca powstrzymać odruchu dokładania pojedynczego, nawet bardzo krótkiego kroku kłusa pomiędzy stój czy stępem a galopem. Takie przejścia nie dość, że były od niej fizycznie wymagające, to angażowały ją psychicznie, zmuszając do pełnej koncentracji i zrozumienia próśb lonżującej, w efekcie czego zmęczyła się nimi dużo szybciej. Z tego też powodu z radością przyjęła możliwość przejścia do kłusa, pomimo zmęczenia i świadomości, że jest to raczej końcówka ich dzisiejszej pracy, zachowując sprężysty, lekki krok, pełen subtelnego zaangażowania i namysłu - na pierwszy rzut oka było widać, że zastanawiała się nad tym jak idzie, nie brnąc na oślep zasłaniając się wyczerpaniem i końcem treningu.

Mia · Wysłany: 2019-07-04, 00:48 **Tytuł**: Hodowca

Mia po prawdzie miała w planach także dzisiejszą pracę na wypięciu, ale ostatecznie z niego zrezygnowała, postanawiając odłożyć to na kolejny trening - nigdzie przecież im się nie spieszyło, a w głowie kobiety już pojawiały się pierwsze plany na najbliższe spotkania z izabelowatą.
Dała jej kilka minut w takim kompletnie luźnym kłusie, po nich zatrzymując ją i zmieniając stronę, aby powtórzyć ten sam manewr z kłusem, wkrótce też prosząc już o sam stęp. Miała na uwadze to, że mimo oczywistego końca treningu Papillon dalej wykazywała się sporym zaangażowaniem, za co nie omieszkała ją chwalić, ciesząc się jak dziecko na taki widok, że w końcu ma normalnego konia. Na stęp poświęciła więcej czasu, chcąc mięć pewność, że nie narazi jej na jakąś kontuzję tuż po przyjeździe do Orchardu. Dlatego dała jej dobrych dziesięć minut tego chodu na obie strony, pod koniec także oprowadzając ją raz w ręku, aby mieć pewność, że jej oddech jest wyrównany, a ciało wyschnięte od potu. Wtedy też nagrodziła ją kolejnym smakołykiem, następnie wyprowadzając z lonżownika do stajni.
/zt

Papillon Rouge · Wysłany: 2019-07-04, 23:07

Po cichu liczyła że po przejściu do stępa kolejna partia kłusa nie nastąpi, ale pomimo zmachania bez zająknięcia wróciła w wyższy chód po zmianie kierunku, zachowując obszerność i sprężystość wykroku. Przy okazji w rozluźnieniu wyciągnęła mocno szyję do przodu, nos nieśmiało obniżając i dobre kilka minut niosąc nieomal przy samej ziemi, co świadczyło o jej rozluźnieniu i dobrym samopoczuciu. Podobnie było w stępie, w którym szła już trochę mniej aktywnie niż z początku czy między przejściami, ale dalej pozostając w granicach przyzwoitości, raz po raz leniwie obijając jasnym ogonem o umięśnione boki i jedno z uszu trzymając zwrócone w stronę właścicielki. W końcu, po solidnym rozstępowaniu, u boku Mii ruszyła w stronę stajni, wcześniej delektując się ostrożnie zgarniętym z jej dłoni smakołykiem.
/zt

Delfinek · Wysłany: 2019-07-26, 13:29 **Tytuł**: Hodowca

/Skoro z Hollym zamrożone, to uznajmy, że nikogo tu nie ma/

Przybyła z Awake na lonżownik, mając tam już postawiony bat obok, bo jakby go jeszcze miała nieść, to klaczka totalnie by ją znielubiła. A tak jest szansa, że ją jeszcze udobrucha! :lol2:

Wpierw pozwoliła sobie trochę popracować z nią w ręku, tym samym powoli skierowała się wokół ścian lonżownika, przetrzymując klacz w stępie lekkim napięciem lonży koło szyi klaczy, tym samym przez wędzidło ciągnąc klacz głowy do dołu. Nie powinno ją to w żadnej sposób boleć czy irytować, bowiem sygnały były całkiem przystępne, na ile w ogóle pozwala wędzidło w pysku.
Wpierw dwa koła w jedną, podczas których nie pozwalała klacz szaleć, zaś za spokojny stęp chwaląc ją głaskaniem po szyi. Nie dawała jej na razie smakołyków, gdyż mogłoby to być epicko trudne, by je zjeść a to tylko mogłoby ją poirytować.
Tym samym po kole w jedną stronę, przeszła przez średnicę koła, zmieniając stronę i postępując identycznie, cały czas będąc dość cichą i spokojną.

Awake My Soul · Wysłany: 2019-07-30, 13:23

Na chwilę zapomniała o nawoływaniu koni, które zostawiła w stajni, lecz wraz z momentem wejścia na lonżownik znowu zadarła łeb do góry i głośno zarżała. Najwyraźniej miała bardzo rozwinięty instynkt stadny i niechętnie traciła inne konie z zasięgu wzroku, ale to można było wykorzystać na późniejszych etapach treningu.
Póki co była to jednak uporczywa cecha, bowiem ściągnięcie jej łba do dołu praktycznie graniczyło z cudem. Momentami odpuszczała, by za chwilę usłyszeć coś, co sprawiało że znowu odczuwała niepokój i podnosiła łeb. Mocno wszystko przeżywała i zwalczenie tego z pewnością nie miało zająć jednej sesji na lonżowniku, tylko przynajmniej tygodnie regularnej pracy, bo Awake wyraźnie miała inne priorytety w życiu.

Delfinek · Wysłany: 2019-07-30, 13:52 **Tytuł**: Hodowca

Owszem, prowadzenie klaczy i jej ciągły łeb w górze były uciążliwe, szczególnie, że Delfin nie był sporej postury, powiedziałabym, że wręcz przeciwnie. Mimo to kobieta pozwalała klaczy na to, bo po pierwsze niewiele miała do powiedzenia, a po drugiej najważniejsze w tym momencie było, by przyzwyczaiła się do wędzidła. Zdawała sobie także sprawę, że nie będzie to proces łatwy, ale wszystko ma swoje plusy - późniejsze trenowanie klaczy na torze w sparingach, mogły wywołać w klaczy nie tylko chęć ścigania, co dogonienia innego konia.
Ponownie skłoniła klacz do stępa wokół lonżownika, wpierw prowadząc ją na spokojnie, pozwalając się rozglądać, by później samej zataczać coraz mniejsze koło, zaś klacz puszczając na coraz dłuższą lonżę. W razie problemów albo ściagała ją do siebie, albo podchodziła, albo cmokała i czasami nawet świsnęła batem na sobą, na razie skłaniając ją tylko do ruchu w przód.

Awake My Soul · Wysłany: 2019-07-30, 15:51

Nie zarejestrowała momentu, w którym Delphine zwiększyła dystans między nimi. Wciąż szła tym samym, wyznaczonym przez kobietę śladem i stawiała dość sztywne, krótkie kroki, co było spowodowane ciągłym rozglądaniem i niesieniem łba wysoko. Zrozumiała jednak, że żaden koń jej nie odpowie na rżenie, więc coraz częściej zaczęła schodzić głową niżej i przypominała sobie przy tym o wędzidle, którym poruszała w pysku, choć nie już tak zajadle jak wcześniej.
Pierwsze problemy wystąpiły dopiero wtedy gdy właścicielka stała już praktycznie na środku lonżownika. Wtedy Awake po prostu się zatrzymała, spojrzała na nią i czekała. Niewiele robiła sobie z głosu, ale już cmokanie i bat zachęciły ją do ruchu naprzód, choć zareagowała na nie przejściem w kłus. Poruszała się w nim jak podjarany arab, lecz nie trwało to bardzo długo. Jeśli nie zachęcona przez Delfinka, to sama zwolniła z powrotem do stępa... i znowu przeraźliwie zarżała, chyba sprawdzając wytrzymałość uszu Francuzki.

Delfinek · Wysłany: 2019-07-30, 16:06 **Tytuł**: Hodowca

Kiedy klacz się zatrzymała, rzeczywiście pogoniła ją dalej, skłaniając ją znów do stępa. W nim trzymała klacz, albo zwalniając, albo poganiając, jeśli postanowiła się zatrzymać. Rżenie skomentowała przewróceniem oczyma, będąc świadomą, że to jeszcze małe dziecko, stęsknione za innymi końmi.
- Ta, ta, iha ha ha. - Rzuciła, odetchnęła i skłoniła ją do dalszego ruchu na lonży, miejmy nadzieję, że dalej w stępie, następnie zaś skłoniła ją do ruszenia kłusem poprzez machnięcie batem i cmoknięcie. Jeśli klacz grzecznie przeszła, pochwaliła ją spokojnym tonem głosu, nie tyle licząc się, że ta ją zrozumie, co przyzwyczajając ją do swojego głosu i tego, że obecnie był to przyjemny, kojący ton, wskazujący, że nie wyskoczy tutaj zaraz jakiś pirat na papę. :lol2:

Awake My Soul · Wysłany: 2019-07-30, 21:17

Bat i cmokanie okazały się skutecznym środkiem przekazu. Awake ruszyła do przodu niezwłocznie, przy czym machnęła energicznie łbem, zdradzając drzemiące w niej pokłady energii. Nie miała jednak wystarczająco dobrej równowagi by biegać po kole i brykać, więc trzymała to w sobie, znowu idąc jak niewydarzony arab - czyli z wysoko uniesionym łbem, nadętymi nozdrzami, paradnym krokiem i lekko uniesionym u nasady ogonem. Była wyraźnie podekscytowana, roztrzepana i nieprzygotowana do pracy, ale na tym etapie też raczej nikt nie oczekiwał od niej niczego poza ruchem naprzód i reagowaniem na komendy, a to, póki co, robiła dosyć dobrze. Dopiero po jakimś trzecim okrążeniu trochę zeszła z tonu i skierowała jedno ucho w stronę Delfinka, sprawdzając, czy ta ma cos ciekawego do powiedzenia.

Hollywood Hell'o · Wysłany: 2019-08-01, 18:19

Ruth · Wysłany: 2019-08-01, 22:43

Chwaliła go sowicie za każdym razem, gdy coś takiego robił. Tym samym nie ustawała, dalej kontunuując podnoszenie nóg. Ogólnie postawiła sobie za cel dzisiejszego dnia nauczenie go podnoszenia tylnych nóg, tym samym kontynuowała to ćwiczenie kilkanaście, czy nawet kilkadziesiąt razy, aż rzeczywiście ogier nie zaczął przeskakiwać w miarę płynnie. Wtedy zaś zabrała się za powolne stępowanie, przystając na moment, by skłonić go do podniesienia nogi, następnie krocząc ponownie kilka kroków, prosząc o podniesienie drugiej. Jeśli to się udało, dała ogierowi kolejnego smakołyka. zmieniając stronę i powtarzając ćwiczenie.
Następnie wprowadziła powolny stęp i klepanie tylko jednej tylnej nogi, tak, by tylko ją podnosił. Jakikolwiek ruch poza normalny stęp był chwalony ze strony kobiety, zarówno słownie, jak i głaskaniem.
Wszystko powtarzała wielokrotnie, by ogier to sobie utrwalił i skojarzył z pochwałami, zaś po tym występowała go jeszcze trochę w ręku i zaprowadziła do stajni.
/zt, by nie przedłużać XD

Hollywood Hell'o · Wysłany: 2019-08-03, 09:37

Lubił swoją właścicielkę i tym bardziej lubił być przez nią chwalony, szczególnie, kiedy to szło w parze ze smakołykami. Tym samym po kilku minutach reagował coraz szybciej, a nawet sam z siebie unosił zaraz drugą nogę, kiedy tylko odstawił pierwszą. Nie da się jednak ukryć, że już samo stanie przy bardziej dynamicznych "przeskokach" z nogi na nogę było trudniejsze, i tym samym gniadosz też na własną rękę próbował ruszać do przodu, pukany w tyły unosząc je przy tym z zawieszeniem. Nie był to jeszcze piaff, co to, to nie, ale na pewno widocznie szło to w tym kierunki, i to z powodzeniem. Po jakimś czasie ruszył swobodnie za Rucią stępem i reagował szybko na jej przystawanie i impuls bacikiem, samemu także się zatrzymując i wykonując wcześniej wypracowane podnoszenie nóg. Czasem jedną z nich za długo zawieszał w górze, przez co opadał na ziemię trochę nieudacznie, ale też widać było po nim, że ma przy tym trochę frajdy i stara się, bo wcale nie wysychał z tych miejsc, które pociemniały od potu jeszcze podczas lonżowania.
Po drugiej stronie i powtórce z rozrywki przyszło dla niego większe wyzwanie, tu nie od razu załapał, żeby podwyższać akcję nóżek podczas stępa zamiast stój. Bardziej zmotywowało go ponowne wzmożenie impulsów i najlepiej wprowadzanie ich na obie nogi, a kiedy zamiast zwykłej pochwały otrzymywał taką słodką i smaczną, z większym zaangażowaniem i szybszą reakcją wykonywał kilka następnych powtórzeń.
W końcu zostało mu odpuszczone a Holly zaczął wrzucać na luz, stępując u boku Ruth, czasem tylko niegrzecznie próbując się zatrzymać i się o nią wycierać. Po występowaniu wyszedł z nią z obiektu w stronę stajni.

[ zt ]

Delfinek · Wysłany: 2019-08-05, 15:43 **Tytuł**: Hodowca

Awake My Soul · Wysłany: 2019-08-07, 00:49

Nie szalała, nie mając ku temu sprzyjających warunków. Sytuacja na pewno wyglądałaby inaczej na otwartej przestrzeni lub wolnosci. Tymczasem była ograniczona ścianami lonżownika, które wymuszały na niej ruch po okręgu i znacząco ograniczały jej pole widzenia sprawiając, że nie rozpraszała się aż tak otoczeniem.
Zmianę kierunku wykonała dość płynnie tylko dlatego, że Delphine dokonała jej w bezpośredni sposób, nie każąc klaczy zgadywać. Ponownie ruszyła po kole, trochę spokojniej aż ostatnio, przynajmniej do czasu aż ponownie została pogoniona do kłusa. Nieco energiczniejsza prośba o przejście sprawiła, że Awake ruszyła bardzo ekspresyjnie, machając przy tym łbem i dość daleko wyrzucając przed siebie nogi w kłusie. Taki pokaz energii nie trwał jednak długo, w krótkim czasie wróciła do swojego sprężystego, nieco drobiącego kłusa, w którym wysoko niosła łeb i łapała powietrze przez szeroko rozwarte nozdrza.

Delfinek · Wysłany: 2019-08-08, 00:35 **Tytuł**: Hodowca

Ponownie kłus nie był super długi, by nie zanudzić klaczki a tym samym machnięciem bata, Delfin dała jej pozwolenie na galop, który mógł totalnie wyzbyć ją wszelkich sił. No może nie do końca, ale przynajmniej przed następną pracą. Dlatego w galopie pozwalała jej biec całkiem szybko, pilnując jedynie, by nie wylądowała w tym pędzie na ścianie, zamiast biegnąc wokół niej. Wpierw sporo czasu w jedną stronę, później ponownie nastąpiła bezpośrednia zmiana kierunku, dalej galop.
Dopiero po dłuższym czasie Delfin sprowadziła do siebie klaczkę, dając jej kostkę cukru, która była najlepszym rozwiązaniem przy pierwszych chwilach z wędzidłem. Równie dobre były tylko banany, ale je nie każdy koń lubi. :lol2:

Kiedy klacz była już przy niej, Delfin wpierw przepięła lonżę na koło wędzidła, by mieć bezpośredni wpływ na pysk klaczy, po czym zaczęła z nią chodzi, zarówno robiąc różne zawijasy gładząc ją po szyi, by w pewnym momencie zatrzymać klacz tylko napięciem lonży i cofnięciem wędzidła. Jeśli klaczka się zatrzymała, oczywiście została pochwalona, a czynność powtórzona w losowych momentach chodzenia.
Przy koniach stricte pod siodło klasyczne, metody zajeżdżania były bardziej złożone. Jeśli chodzi o wyścigowce, to w komunikacji z pyskiem była podstawowa metoda- w końcu to jedna z 3 pomocy, a nawet dwóch, jakie koń podczas wyścigu może dostać.