Orchard Stable :: Kryty lonżownik

Bold Venture · Wysłany: 2019-03-26, 16:14

Zerknął na nią z zainteresowaniem, następnie na jej "fuuj" parkając cicho. Nicole to się nie umie bawić, bo zaraz związała włosy tak, aby uniemożliwić mu dostęp do nich. Przynajmniej na razie, ale na pewno każdy moment nieuwagi zostanie skrupulatnie wykorzystany. Następnie podjęli przerwaną czynność, to znaczy Bold wrócił do zataczania kół dość aktywnym stępem - o to nikt nie musiał się specjalnie starać, więcej starań wymagało to, aby z tego aktywnego stępa nie przeszedł do przesadnie aktywnego tempa, albo do kłusa, ale chociaż coś takiego mu się zdarzało, to przynajmniej nie non stop. Czasem też usiłował zmieniać rozmiar koła, po jakim się poruszał, ale poza tym się jej słuchał. Nie zaprotestował jakoś na zatrzymanie, zwłaszcza, gdy dziewczyna poczęstowała go talarkiem marchwi, który chętnie schrupał. Później Nicole prowadząc go przez środek czworoboku i został odesłany w drugą stronę, wracając do nadal aktywnego stępa, ale z mniejszą ilością wybryków i kombinatorstwa. W końcu przez żołądek do serca konia. Po poświęceniu sporej ilości czasu na stęp znowu zmienili kierunek, ale tym razem po jego zmianie Venture otrzymując takie sygnały chętnie przeszedł do kłusa, bo zawsze to coś innego. Z początku miał ambicję, aby nieco za bardzo się rozpędzić, jednak jeśli Nicole próbowała go sprowadzić na ziemię srokacz nie dał się długo prosić, ani też nie okazywał frustracji, że mu każą zwolnić, za to nieoczekiwanie w większym stopniu udało mu się skupić na pracy i zaangażować.

Nicole · Wysłany: 2019-04-12, 19:43

Widząc jak aktywnie Bold ruszył kłusem, Nicole zgodziła się na to, aby w ten sposób przekłusował całe dwa okrążenia. W ten sposób pozwoliła mu chociaż w małym stopniu zaspokoić to pragnienie szybkości. Dopiero później, na spokojnie, bez żadnej presji zaczęła prosić go o zwolnienie, za pomocą spokojnego głosu i subtelnych ruchów lonży. Jeżeli zareagował prawidłowo - w mniejszym lub w większym stopniu - entuzjastycznie pochwaliła go głosem.
Lonża nie była najbardziej interesującym dla konia treningiem, jednak Hiszpanka miała nadzieję, że uda jej się na tyle urozmaicić tą lonże, aby Boldzik się nie znudził. Na ten moment jednak, musiał mu wystarczyć kłus, w którym był bacznie obserwowany. Po takim wstępnym rozgrzaniu w obie strony, Nicole zaczęła prosić srokacza o wyciągnięcie kroku, na dwa koła, a następnie o kłus zebrany na kolejne dwa koła. Nie chodziło jej o szybkość przejść, a o prawidłowy ruch w obu chodach. Początkowo wałach mógł nie łapać o co chodzi, jednak kobieta była nie tylko stanowcza, ale również bardzo wyrozumiała i przymykała oko na ewentualną niedoskonałość przejść.

Bold Venture · Wysłany: 2019-04-15, 13:43

Był całkiem zadowolony, że dała mu przekłusować przez dwa koła, co dawał znać całą swoją osobą, wesoło parskając, lecz jednocześnie skupiając sporą część swojej uwagi na Nicole, ładnie wyginając się i wpisując w te koła. Cieszył się tą chwilą na większych obrotach i samym tym, że ma możliwość się rozruszać, więc kiedy nieco później Nicole na spokojniej starała się go skłonić do zwolnienia, srokacz nie opierał się specjalnie, grzecznie krocząc stępem i tylko raz czy dwa poniosła go energia. Z zadowoleniem reagował też na pochwały.
Zdawał sobie sprawę, że praca na lonży nie jest jakoś porywająco ciekawa. Zdarzało się, że część swojej uwagi poświęcał całkowicie zwyczajnym rzeczom, które innego konia by nie zainteresowały, ale on był tu nowy i dopiero kiedy wszystko obejrzał sobie z dziesięć razy mógłby zacząć umilać sobie czas, ubarwiając Nicole życie. Wtedy jednak został poproszony najpierw o wyciągnięcie kroku i wszelkie plany zostały odłożone na boczny tor. Na początek gubił się w tym czego oczekiwała od niego dziewczyna, aby po pewnym czasie załapać i rzeczywiście wyciągnąć krok, nawet jeśli z początku nie wyglądało to perfekcyjnie. Zebranie w kłusie załapał nieco szybciej, ale też nie było one pozbawione jakichś drobnych błędów, czy niedociągnięć

Nicole · Wysłany: 2019-04-15, 14:45

Starała się chwalić go za dobrą pracę, a przemilczeć te niedoskonałe przejścia lub momenty w chodach. Jako, że obrała taką, a nie inną taktykę, akcentowała słownie każde coraz lepsze przejście. Była z niego bardzo dumna, bo pomimo że początkowo nie łapał o co chodzi, to ładnie wpisywał się w koło i wyginał.
Nie zamęczała go tym zadaniem, bo miała zamiar zrobić też coś innego, a według planu miała to być lekka lonża. Dodatkowo, Nicole nie wiedziała nic o kondycji Bolda, a wolała go nie wymęczyć już na pierwszym treningu. Po zmianie kierunku, jaką podyktowała srokaczowi, pozwoliła mu przejść do stępa, choć i w nim wymagała od niego aktywnego tempa. Zaczekała, aż chłopak ureguluje nieco oddech i dopiero wtedy powtórzyła ćwiczenie, które wykonywali w tamtą stronę. Nie zależało jej na tym, aby liczba przejść była taka sama, jak poprzednio. Chciała, aby była przybliżona, ale aby ćwiczenie zostało zakończone w miarę dobrym przejściem.
Po skończonym ćwiczeniu znów zmienili kierunek, a kobieta pogłaskała w nagrodę Boldzika, mrucząc też jakieś miłe słówka do tego swojego synusia. <3
Kiedy odsapnęli trochę oboje ( Bold fizycznie, a Nicole psychicznie z dumy :') ), kobieta znów zamknęła konia w trójkącie z bata i lonży. Poprosiła o zakłusowanie, następnie podnosząc końcówkę bata wyżej i pomagając sobie cmoknięciem oraz komendą słowną "galop."

Ruth · Wysłany: 2019-04-15, 15:56

Uznam, że Nicolki tutaj nie ma, bo to zaburzyłoby moją czasoprzestrzeń... :lol2:

Przyprowadziła Hollywooda na lonżownik, by tam posprawdzać jeszcze raz sprzęt, po czym puściła ogiera na spore koło w stępie, zachęcając go cichymi cmoknięciami do ruchu, jednocześnie sama także zataczała małe koło, wspierając ogiera w ruchu a i dostarczając go sobie. Przede wszystkim chciała go teraz trochę rozgrzać, popatrzyć, czy wszystko współgra, czy nie kuleje, nie ociąga się, nie wykazuje jakiegoś niezadowolenia (Pomińmy tutaj pastę, ok? :lol2:

) Wpierw kilka kół w stępie pokonali w lewo, następnie zmieniła stronę, co jakiś czas mówiąc coś do synka, bo wiadomo, dzięki temu się przyzwyczajał jeszcze bardziej.
Po dłuższym stępie poprosiła o kłus ruchem lonży do przodu, mobilizując go cmoknięciem, co było złym nawykiem, ale pomagało kobiecie, której siła zdecydowanie zmalała ze względu na ciążę. Starała się przemilczeć te niezbyt zgrabne przejście w kłus, co jej się udało, prócz uśmiechu bez dezaprobaty.

Hollywood Hell'o · Wysłany: 2019-04-15, 21:19

Ja też tak uznam, żebyśmy nie mieli rozdwojenia jaźni. :lol2:

Grzecznie odczekał ostatnie poprawki w sprzęcie, ale kiedy tylko został pozostawiony sam sobie i posłany do ruchu, zamiast przykładnie wmaszerować na koło on na nie wbarankował. :lol2:

Bryknięcia i inne akrobacje, które wykonywał, nie były jednak groźne dla Ruth bo ani w nią nie celował, ani nie był blisko, ani też nie wyrywał przy tym lonży z rąk, co najwyżej trochę ją wyciągał przy co dziwniejszych wygibasach. Ale właściwie poruszał się po ograniczonym ścianami lonżownika kole i po chwili spuścił ten pierwszy buch energii, co w jego wykonaniu zakończyło się płynnym porzuceniem baranków na rzecz dynamicznego kłusa. Cóż no, był dziś chętny do ruchu a na jego grzbiecie nie siedział nikt nieporadny, takie okazje są, by z nich korzystać!
Niebawem jednak uspokoił się i zszedł do stępa, już będąc na tyle wstępnie rozgrzanym, że stawiał długie, sprężyste kroki, ale zad zaczął naprawdę uruchamiać na wyraźniejsze działanie aktywizujące, to znaczy lekkie zamachnięcie batem wskazujące na jego tyły, bo samo cmokanie nie było jeszcze dla konia o mimo wszystko spokojnym usposobieniu wystarczająco pobudzające, szczególnie, że przed chwilką właśnie się "wyszalał". O paście dawno zapomniał, już powoli przenosił się w świat pracy, który właściwie bardzo mu odpowiadał, nie miał złych doświadczeń, ruch był fajny a Holly odkrywał coraz lepiej, że może być jeszcze fajniejszy, że można się nim bawić. No ale na razie sobie stępował, a kiedy Rucia zachciała za wprowadzić w kłus, niestety nie ruszył z kopyta, i albo musiała się żywo nacmokać, albo też zadziałać batem, który był jednak bardziej efektywną pomocą podczas lonżowania i dla koni, które jeszcze nie były zaznajomione z komendami głosowymi, bardziej zrozumiałą.

Ruth · Wysłany: 2019-04-15, 22:04

Pozwalała mu na te drobne szaleństwa, które zdawały się nie mieć końca. Przynajmniej w odczuciu kobiety, która mimo dezaprobaty pozwalała ogierowi się wyszaleć. Był młody, miał dużo energii i werwy a jak teraz się wyszaleje, to przy późniejszej pracy będzie spokojniejszy.
Pozwalała mu kłusować jak chciał, Mamcia pilnowała jedynie, by jej tam nie wytargał po lonżowniku, ale nawet mu całkiem ufała. Kiedy przeszedł do stępa ponownie, ale nie był zbyt aktywny, to rzeczywiście zastosowała machnięcie zadem w powietrzu, czy jeśli wymagała tego sytuacja, to i stuknęła nim w ziemię za tylnymi nogami Hello. Nigdy nie uderzyłaby zwierzęcia w pełni świadomie, a fakt, że kiedyś to zrobiła jednemu końmi ogromną krzywdę przez zażycie narkotyków i alkoholu teraz wręcz wwiercało się w jej psychikę, nie pozwalając na nawet najmniejsze podniesienie ręki. Owszem, stosowała bat jako pomoc dydaktyczną czy silniejszy sygnał, ale nigdy, przenigdy by go nie uderzyła. A ciąża sprawiła tylko, że wszelkie lęki i współczucie pogłębiło się to rozmiarów kolosalnych.
Pomogła mu więc batem w przejściu w kłus, łączyła z tym jednak cmoknięcie, zaś gdy ogier spokojnie w kłus przeszedł, kobieta nagrodziła go słownie, pozwalając kłusować mu jak sobie chciał. Na razie.
Po dłuższej fazie kłusa poprosiła konia o zwolnienie, jeśli nie chciał tego zrobić po drobnej sugestii, to zmniejszyła mu koło, co finalnie i tak zrobiła, by zmienić stronę, ponownie prosząc ogiera o kłus, teraz już stosując solidniejszy ruch lonżą i zamachnięcie batem.

Hollywood Hell'o · Wysłany: 2019-04-16, 08:58

Z tym batem to różnie bywa, niektórzy rzeczywiście nie umieją go używać i zamiast motywować konia, to go w poirytowaniu chcą uderzyć, no żeby szedł szybciej głupek. Jednak osoba dobrze kontrolująca tę pomoc mogła, końcówką bata (nie tą sztywną tylko końcem "linki") praktycznie dotknąć, wręcz musnąć konia w odpowiednim miejscu, czy to w zad, czy w tylną nogę, nawet to konktetne miejsce "przy popręgu", gdzie zadziałałaby łyka. Takie czary. No w każdym razie jemu pomagało się zmobilizować nawet to machnięcie za zadem, bo wtedy od niego się odpychał do dalszego ruchu.
W samym już kłusie szedł mniej energicznie niż na samym początku i dobrym posunięciem ze strony Ruth byłoby jego lekkie pogonienie, tak by mocniej się zaczął otwierać, rozciągać, opierać na wędzidle, do którego przyczepione miał wypinacze. Krótko mówiąc, konieczne było w przypadku Hollywooda częste przypominanie mu, że może a nawet powinien iść żywo przed siebie i angażować się przy tym w ruch mimo, że nie ma na grzbiecie jeźdźca.
Idący mocniej naprzód zaczął swobodniej zagarniać troszkę więcej terenu, czemu towarzyszyła lepsza akcja kończyn. Poparskiwał sobie troszkę w rytm chodu i w miarę jak rósł jego stopień rozgrzania, tak lepiej wpisywał się w łuk koła, po którym się poruszał. Nie opierał się jednak bardzo przed powrotem do stępa i po zmianie kierunku nie miał obiekcji, że w tę stronę to on nie będzie chodzić. Po prostu znów zakłusował, pracując podobnie jak wcześniej.

Ruth · Wysłany: 2019-04-16, 13:57

Przede wszystkim Holly był jeszcze młody i traktowany raczej jak dziecko, stąd nie był koniem po przejściach, a sam bat był taką rzadkością, by mógł się nawet lekkiego sygnału bać. Kobieta to mimo wszystko wykorzystywała, z bólem serca, ale jednak. Jeszcze przez te ciążowe humorki mu wybuchnie płaczem, bo się przestraszy bata, którym sama machnęła? Who knows.
Widząc, że gaśnie w kłusie zamachnęła mocniej lonżą do przodu, ponownie łącząc machnięcie batem, cmoknięcie i jakąś krótką, motywacyjną gadkę, jak na prawdziwego szega, coacha i właściciela firmy przystało. Brakowało tylko zdjęcia z kciukiem do góry i tekstem ''Ty też możesz''. I rzeczywiście - Węgierka coraz bardziej zdawała sobie sprawę z tego, że o ile z siodła angażowanie go do pracy było czymś naturalnym, nawet zbytnio się nad tym nie zastanawiała, tak z ziemi musi więcej siły i uwagi przykładać w ustaleniu stałego, aktywnego tempa. No dobra, przynajmniej aktywnego. Mimo to zwolniła go na chwilkę do stępa ponownie, dając chwilę na odetchnięce, ale kroczenie w aktywnym stępie, na co zaczęła zwracać uwagę, by później znów wpuścić ogiera do kłusa, na dość krótko, prosząc ponownie ruchem lonży, machnięciem batem i kilkoma słowami o donośniejszym tonie o galop. W nim rzeczywiście trochę go poganiała, aby w którymś momencie spowolnić go znów do stępa, zmienić stronę i znów wpuścić w galop. Dopiero po tym zaczęła wszelkie zmiany tempa, chwaląc ogiera za samo wykonanie ćwiczenia, niżeli jakość, bowiem zdawała sobie sprawę, że Synek wymaga więcej wskazówek i wpływu, niż mogła mu oferować z ziemi. Albo przynajmniej na lonży.
Kiedy ogier poprawnie wykonał ćwiczenia w postaci zmian tempa i reagował pozytywne na wszelkie pomoce mobilizujące, Ruth zawołała go do siebie, a raczej podprowadziła, głaszcząc po głowie, aby chwilę skupić jego uwagę na sobie, poprzez głaskanie i słowa. Następnie postanowiła zabrać się za przypomnienie kilku rzeczy, które kiedyś tam miał wprowadzane.

Bold Venture · Wysłany: 2019-04-16, 19:20

Słowne pochwały od Nicole naprawdę podnosiły go na duchu i dodawały chęci do dalszej, aktywnej pracy. Tak więc nie wydziwiając szczególnie kontynuował swoje starania, raz się wyciągając, raz zbierając, przy tym próbując zachować prawidłowe wygięcie. Najpierw zmienił kierunek, a potem zwolnił do stępa, nie marudząc przy tym szczególnie. Nie miał też najmniejszych problemów z aktywną pracą, bo bez niej jednak zacząłby się nudzić. Po właściwie krótkiej przerwie na wyregulowanie oddechu - chociaż na specjalnie zasapanego nie wyglądał - powtórzyli ćwiczenie. Tym razem wałach nie miał problemów z załapaniem co też Nicole od niego chce i przykładając się do ćwiczenia, chciał aby poszło mu lepiej niż poprzednio. W końcu praktyka czyni mistrza.. Znowu zmienili kierunek i Venture miał chwilę na odsapnięcie, podobnie jak Nicole, która pękała z dumy. Droga pani właścicielko, zabierz mnie kiedyś na parkur, to dopiero cię zadziwię. Taka chwila odpoczynku mu wystarczyła i znowu chętnie zakłusował, wciąż aktywnie.

Nicole · Wysłany: 2019-04-17, 14:54

Drogi synusiu, wezmę Cię na parkur, już niedługo. <3
Tak jak wspomniałam w poprzednim poście, Nicole poprosiła Bolda o zagalopowanie. Podejrzewała, że bat nie będzie potrzebny i że gdyby tylko poprosiła wałacha, lub zacmokała ten wykonałby zadanie. Mimo wszystko, kobieta uniosła go do góry, tak jak robi się to przy lonżowaniu. Bat nie był w końcu niczym złym, bo prawidłowo używany sprawiał, że koń lepiej rozumiał polecenia i zastępował łydkę. Jeżeli ruszył od razu galopem wyciągniętym, nie miała mu tego za złe, doskonale rozumiejąc że po prostu rozpiera go energia. Ewentualne baranki również tolerowała, a przynajmniej kiedy wykonywał je na zewnątrz koła, bo gdyby już schodził ku niej, do środka, nie wahała się go trochę ochrzanić i sprowadzić na ziemię. Jeśli zaczął wyżej wspomnianym już, wyciągniętym chodem Nicole stopniowo próbowała zwalniać go do pośredniego galopu. Rozgalopowanie nie trwało długo, bo zaledwie po ok. 3/4 minutki na każdą ze stroną.
Ostatnim ćwiczeniem jakie chciała dzisiaj wykonać z podopiecznym, było pomniejszanie i powiększanie koła. Najpierw jednak pozwoliła mu postępować kilka kółek, dla uregulowania oddechu. Ćwiczenie rozpoczęli w stępie, a miało ono sprawdzić giętkość Bolda i pewnie nieco ją poprawić. Nicole powoli nabierała lonżę, tak aby srokacz po spirali, stopniowo pomniejszał koło. Jednocześnie zachęcała go do ruchu naprzód, bo tylko wtedy to ćwiczenie miało jakikolwiek sens. Na małej wolcie utrzymała go dwa okrążenia, po czym zaczęła oddawać mu lonżę i odsyłać na duże koło.

Bold Venture · Wysłany: 2019-04-20, 17:44

Dobrze, mamusiu <3
Zgodnie z przewidywaniami Nicole nie trzeba go było szczególnie zachęcać do zagalopowania. Jedynie strzygnął uszami, kierując je ponownie na kobietę i żwawo przeszedł do tego chodu, jednak nie usiłując narzucić jakoś super zabójczego tempa. Lekko wyciągnął wykrok, poszerzając foule i galopując sprężyście, zachowując wygięcie. Ponadto zdarzało mu się, że entuzjazm go trochę ponosił, czy to poprzez tempo, czy to poprzez oddanie jednego czy dwóch baranków, ale poza tym nie stwarzał niebezpieczeństwa :-D

Na sygnały do pośredniego galopu Bold tylko bardziej jeszcze się wyciągnął w galopie, ale po chwili nie tyle zrozumiał, czego chciała Nicole, ale respektował to, przechodząc rzeczywiście do galopu pośredniego. Powtórzył to też na drugą stronę, ale ćwiczenie nie trwało na tyle długo, aby mógł się zmęczyć. W końcu zwolnił znów bez jakichś protestów, zapewne przez kłus do stępa, w którym chwilę poruszał się, dalej prawidłowo wyginając, zaliczając chwilę odpoczynku po galopie. Następnie poproszony o zmniejszanie koła na początku parsknął ciut nerwowo niezbyt do tego chętny, jednak po chwili podjął to ćwiczenie. Na początku miał problem z tempem, które nieco zanikało, co wynikało z jego początkowej niechęci do zmniejszania koła, jednak dopilnowany przez Nicole żwawiej ruszył naprzód. Na mniejszej wolcie poruszał się dwa koła, starając się przy tym prawidłowo wyginać, po czym znacznie chętniej zaczął wracać na większe koło.

Nicole · Wysłany: 2019-04-20, 19:28

Kiedy wałach cyknął te parę baranków, Nicole nie zareagowała w żaden sposób. Przecież nie miała za co go karcić, bo nie zrobił nic złego. No dobra, uśmiechnęła się tylko pod nosem, bo przyjemnie było tak zobaczyć jak go energia rozpiera, choć stara się być grzecznym.
Gdy zwalniał schodząc na coraz mniejsze koło, kobieta lekko popędzała go, aby cały czas szedł jednakowym tempem. Nie wymagała szybkiego kroku, wiedząc że może wtedy stracić na jakości wygięcia, jednak nie mogła pozwolić aby szedł wolniej niż ślimak. Po powrocie - również po spirali - na duże koło, Hiszpanka pochwaliła głosem srokacza, by po chwili znów powtórzyć ćwiczenie, poprzedzone półparadą wysłaną z lonży. Całość powtórzyli po 2 razy na każdą ze stron, a później spróbowali zrobić je jeszcze po razie, ale już w kłusie. Było to już cięższe zadanie, ale kto jak nie synuś!
Ostatecznie skończyli trening dziesięcioma minutami stępa, po których Nicole wymiziała Bolda i skierowała się w stronę stajni.

z.t

Bold Venture · Wysłany: 2019-04-24, 17:56

Widząc, że Nicole nie wyciągnęła przeciw niemu żadnych konsekwencji za te baranki parsknął do niej porozumiewawczo, zrobił jeszcze jednego baranka i więcej nie nadużywał jej pobłażliwości.
Następnie zmniejszając koło, poproszony przez Nicole o zachowanie równego tempa i najlepiej nie tempa ślimaka, zabawnie się zmarszczył, jakby chciał jej przekazać "no co ty nie powiesz". Dopilnowany przez nią początkowo nadal tracił tempo przy zmniejszonym kole, aby jednak później nieco się ogarnąć. Wtedy lekko przyspieszył, nie forsując jakiegoś mocniejszego tempa. Został jednak na aktywnym i co ważne równym tempie. Ucieszył się z powrotu na większe koło, które było dla niego zdecydowanie bardziej komfortowe, a nawet nieco dodał w tempie. Kiedy jednak znowu został poproszony po półparadzie o zmniejszenie koła po spirali nie marudził szczególnie, starając się na tym mniejszym kole wyginać prawidłowo z zachowaniem równego tempa, aby po chwili pracy na tym mniejszym kole ochoczo wrócić na większe. Powtórzyli to jeszcze po dwa razy na każdą ze stron. Boldowi zazwyczaj udawało się prawidłowo wyginać, a jego tempo aż tak nie zanikało na mniejszym kole, po czym z większą chęcią i energią wchodził na większe.
Faktycznie próba powtórzenia ćwiczenia w kłusie nie była taka prosta. Ponownie przy zejściu po spirali na mniejsze koło wałach zaczął tracić tempo i trochę cierpliwość, parskając z lekkim niezadowoleniem, ale jednak jakoś oboje to przetrwali, nawet jeśli dodatkowo nie wyginał się aż tak dokładnie, zwłaszcza na mniejszym kole w kłusie.
Natomiast w stępie już nic nie kombinował i całkiem się rozluźnił, dopóki na sygnał od kobiety się nie zatrzymał, dając się jako tako wymiziać, a tak naprawdę była to dla niego okazja, żeby wyżebrać smakołyk i kto wie, może dorwać się do jej włosów. Potem wrócili do stajni.
zt

Adele · Wysłany: 2019-05-03, 17:27 **Tytuł**: Hodowca

Weszła z ogierem na lonżownik, odkładając bat na jego środek i jednokrotnie oprowadzając izabelowatego po obiekcie stępem. Następnie zaczęłą cofać się do środka, pilnując, aby Gortat nie próbował iść za nią - w razie potrzeby, odgoniła go luźną końcówką lonży, nie spiesząc specjalnie do łapania się za bat. Cmokając, pilnowała, aby stępował w miarę aktywnie, choć nie wymagała zbyt wiele, pozwalając mu póki co iść tak, jak było mu najwygodniej, byle nie przesadnie wolno. Po kilku minutach zmieniła stronę, analogicznie pilnując wyłącznie tempa i wykroku oraz tego, by pozostawał na kole, resztą póki co aż tak bardzo się nie przejmując, jako że czas na właściwą pracę miał dopiero przyjść.