Orchard Stable :: Karuzela

Cassiopeia · Wysłany: 2019-09-03, 19:58

Podekscytowanie zdawało się wypływać jej nawet uszami, co okazywała przede wszystkim przez ciągłe caplowanie i zbliżanie się to do przedniej to do tylnej ściany, za którą stał Lysander. Miało to jednak swoje plusy, bo zdawało się że klacz do perfekcji opanowała obracanie głowy w tył, a podążanie wciąż w tym samym kierunku. :lol:

Oprócz towarzystwa dwóch koni, zniknięcie C.J'a również wpłynęło na jej zachowanie. Wówczas stała się jeszcze bardziej wyrywna, miotając się w boksie karuzeli niczym zwierzak w klatce. Co jakiś czas zerkała również w stronę gdzie zniknął mężczyzna, ale nie mogąc się go dopatrzeć wracała do wcześniejszych czynności. Piszcząc - bo to chyba najlepsze słowo określające jej rżenie - próbowała jakoś zaczepiać fryzyjczyka, choć było to szczególnie trudne, skoro zmuszona była iść do niego tyłem. To spotkanie było dla niej czysto integracyjne, bo Peia innych spotkań raczej nie miała, a nawet gdyby miała to czy zdążyłaby to załapać?
Uszy odwrócone w stronę ogiera były najlepszym dowodem na to, że kobyłka próbowała ciągle kontrolować co ten robi tam z tyłu, żeby przypadkiem coś ciekawego jej nie ominęło. Zwolniła również na tyle aby iść tuż przed ścianą dzielącą ją z karoszem, co nie było trudne dzięki krótkim nóżkom. Kilka razy podrzuciła też energicznie łbem, nie będąc pewna czy może sobie na to pozwolić również zadem, żeby jej ściana nie walnęła w tyłek tym razem. :lol:

Lysander · Wysłany: 2019-09-04, 12:42

Co tu dużo mówić, Lysander był bardzo zainteresowany nową znajomą, która szła przed nim. Szkoda tylko, że byli tu po to, by pracować, a nie się zapoznawać. Z chęcią przyjąłby ofertę swobodnego zapoznania się z klaczą, chociaż było to mało możliwe ze względu jakiegoś bezpieczeństwa. Przynajmniej tak sobie fryzyjczyk tłumaczył. Musiał im starczyć kontakt na karuzeli. Sam nic by sobie nie zrobił z nieobecności stajennego, ale izabelowata panienka przed nim widocznie się zaniepokoiła, przy czym poruszała się w swoim boksie dość nerwowo. Widać ktoś ma za dużo energii. Parsknął cicho, kombinując w głowie, jak odpowiedzieć na zaczepki młodszej. Górą raczej jej nie zaczepi, kratka była położona dość wysoko i uniemożliwiała zaczepianie konia przed sobą, ale... Dół? Tam było sporo miejsca, chociaż będzie to bardzo niewygodne, żeby cokolwiek zrobić. Tylko panna musiałaby zwolnić, by jego sprytny plan obmyślany w równie sprytnej głowie się udał. Również nieco zwolnił, żeby mieć wystarczającą swobodę szyi do wykonania manewru, pochylając głowę praktycznie do ziemi i wyciągając ją pod kratką, gdzie zdołała przejść jedynie połowa pyska. To starczyło, aby lekko skubnąć wargą staw pęcinowy kobyły. Gotów był do jak najszybszego zabrania głowy, gdyby gotowa była się odwinąć, ale karus był na tyle sprytny, że dzieliła ich siatka, przez co nie zdoła mu zrobić większej krzywdy. Haha.

Cassiopeia · Wysłany: 2019-09-08, 15:56

Skubnięta w pęcinę kwiknęła cienko, zarzucając ogonem i obracając łeb w stronę ogiera. Ani myślała odwinąć mu się, bo jak na przytulankę przystało nie odbierała źle takich zaczepek. Ba, Peię sprowokować do złości było naprawdę dużym wyzwaniem, bowiem ta nawet agresywnych zachowań zdawała się nie rozumieć, a przecież to co zrobił Lysander do takich nie należało. Tak czy inaczej złapana za staw, zaczęła wyżej podnosić nogi czyniąc ten stęp bardziej ujeżdżeniowym, albo takim jakby chodziła przez drągi. Wyglądało to o tyle dziwnie i śmiesznie, że nie zrobiła w taki sposób dwóch czy trzech kroków, a właśnie tak szła przez kolejne kółka. :lol:

Wydymając szeroko nozdrza oczekiwała powrotu stajennego, który zmieni kierunek karuzeli. Idąc za ogierem będzie miała zdecydowanie większe pole do popisu, a wtedy to karus się nie opędzi od niej. Na razie musiała się pogodzić z tym, że jest właśnie tą zaczepianą a nie zaczepiającą. Mimo wszystko postanowiła zaprezentować się jak najlepiej, a więc oprócz tego niezwykłego chodu, opuściła łeb wyciągając szyję i pokazując całą swoją sylwetkę.

C.J. Marshall · Wysłany: 2019-09-12, 12:16

Na Charlim te wszystkie dźwięki nie robiły już żadnego wrażenia. Przywykł do tego, że konie chodzące w karuzeli, zwykle robiły w niej sporo hałasu, co zapewne brało się stąd, że nie dostawały wystarczającej dawki ruchu poza nią. Ten tutaj najwyraźniej im nie wystarczał.
W każdym razie kwiki i obijanie się po karuzeli, dopóki nie były naprawdę głośne, nie oderwały mężczyzny od pracy. Przy karuzeli pojawił się dopiero gdy nadeszła pora na zmianę kierunku, a wtedy zobaczył z jaką gracją Cassiopeia porusza się kłusem, o co nawet by nie podejrzewał tej kulki. :lol:

Za chwilę zwolnił karuzelę do stępa, a potem całkowicie ją zatrzymał by płynnie zmienić kierunek i dać koniom chwilę na ogarnięcie sytuacji. Nie przewidział jednak przerwy przed ponownym zakłusowaniem, więc karuzela zaraz znowu zwiększyła obroty, odwracając role - teraz to Peia mogła gonić Lysandra, a nie na odwrót.

Lysander · Wysłany: 2019-09-12, 12:32

Przez kratę obserwował jej reakcje z nadal pochyloną głową, parskając rozbawiony sytuacją. Myślał, że bardziej się odwinie, zacznie wierzgać lub strzeli porządnego kopa w ściankę ich oddzielającą, a tu proszę. I to jak ładnie teraz szła. Przez moment, Lysander szedł z głową dość nisko, ale wystarczająco wysoko, żeby obserwować, jak bardzo zaangażowała się w zwykłe chodzenie dzięki jego interwencji. No, nawet koń, który nie wygląda na takiego, który ma predyspozycje do ujeżdżenia, może ładnie wyglądać, gdy się serio postara! Uważnie patrzył, gdy jej chód zacząłby wyglądać jak zwykłe człapanie, by ponownie pochylić się i przesunąć głowę pod ścianką działową, by skubnąć izabelowatą w zadnią pęcinę. Każdy musi się trochę pomęczyć! Sam nie wiedział, jak będzie to wyglądać, gdy zmieni się kierunek chodzenia, ale teraz bardzo mu to odpowiadało. Lubił nadzorować pracę innych, szczególnie że do nowo poznanej klaczy zapałał sympatią. Szkoda, że prawdopodobnie w przyszłości raczej się nie spotkają na dłużej. A może będzie z nią chodzić częściej na karuzelę? Przynajmniej mężczyzna wyprowadzający konie mógł mieć pewność, że się nie pozabijają ani nie rozwalą tego wspaniałego urządzenia, które umożliwiało stojącym koniom ruch. Zjawił się jednak stajenny, przez co podniósł głowę i przez moment zawiesił na nim wzrok, stopniowo przechodząc do stępa, a następnie do stój. Był blisko ściany oddzielającej ją od mniejszej klaczy. Parsknął przy tym cicho, opuszczając głowę, dopóki krata nie zaczęła przybliżać się właśnie do niego, na co przez moment cofał się z lekko cofniętymi uszami, by potem zręcznie wykręcić i ruszyć żywszym stępem, a następnie kłusem. Utrzymywał się w środku swojego pola, od czasu do czasu wykręcając głowę, by kątem oka spojrzeć na klacz. Utrzymywał dystans od niej, by nie mogła się odwinąć, a w jego ślepiach błysła iskierka rozbawienia. I co teraz?

Cassiopeia · Wysłany: 2019-09-12, 20:36

Powrót C.J'a spotkał się z głośną aprobatą ze strony Pei, która nawet spróbowała wyjść mu naprzeciw i przeniknąć przez boczną ścianę karuzeli. Jakież było jej zdziwienie kiedy okazało się, że nie jest duchem ani taranem i krata nie ustąpiła! Pozostało jej tylko patrzeć w stronę stajennego i co najwyżej parskać do niego, czy to wesoło czy też skarżąc się w swoim języku na minusy działania karuzeli.
Podejście człowieka do panelu nie zwiększyło jej uwagi, ale że poruszała się raczej przy tylnej ściance, zdążyła zareagować, tudzież wyhamować i przejść do stępa. Widząc zbliżającą się kratę, płynnie zawróciła, lekko przysiadając na zadzie. Stosunkowo małe gabaryty wykorzystała ponownie, nisko oddając z zadu ale widowiskowo chowając przy tym łeb między przednie nogi. Ten baranek został jednak wpisany w kroczek galopu, więc kobyłka ciągle się poruszała i nie spotkała się z żadną z krat boksu. Widząc jak ogier zwiewa w przód lekko się zirytowała, głównie dlatego że nie mogła go dosięgnąć. Głośno oddychając, zaczęła szturchać chrapami kratę dzielącą ich, a nawet tykając ją językiem, jakby ta miała przez to się zlitować i sobie pójść. :lol:

Lysander · Wysłany: 2019-09-14, 17:05

Zastrzygł uszami, widząc, jak się jego towarzyszce spieszy do człowieka. Co, jego towarzystwo jej już nie wystarczało? Aż cofnął uszy, lekko zaskoczony daną sytuacją. Do świadomości fryzyjczyka nie dochodziło, że ktokolwiek może woleć... Kogokolwiek tak naprawdę bardziej od jego towarzystwa. Parsknął cicho, potrząsając głową i ponownie skubnął ją w pęcinę, by dać znać, że on też tu jest i nie musi się jakimś stajennym zajmować. Gdy sobie swobodnie kłusował w drugim kierunku, usłyszał jakieś hałasy za sobą, dlatego obejrzał się na Cassiopeię. Teraz nagle jej się zebrało na chęć podarowania mu nieco uwagi? Tuż po tym, jak wolała człowieka od niego? Musiał się mocno zastanowić, czy przychylić się do jej prośby, dlatego początkowo odwrócił głowę z uszami skierowanymi w stronę klaczy i przeżuwając powietrze w pysku, myślał nad tym, czy dać jej kolejną szansę. Być może wcześniej nie mogła poznać takiej osobistości, jaką był Lysander, więc tym razem jej wybaczy. Nieco zwolnił swój krok, przybliżając się do tylnej ściany boksu i utrzymując takie tempo, by być cały czas w tym jednym miejscu. Rzucał spojrzenia niższej kobyle, a jego niechęć po zobaczeniu tego, co zobaczył, ustąpiła miejsca ciekawości, pomimo że trochę duma go bolała.

C.J. Marshall · Wysłany: 2019-09-14, 19:17

Entuzjazm, z jakim Peia witała CJ'a ilekroć ten pojawił się w zasięgu jej wzroku, doprawdy był rozczulający. Skłonił go nawet do uśmiechu, ale nic poza tym nie mógł w tym momencie dać klaczy, która - chcąc nie chcąc - musiała spędzić na karuzeli jeszcze trochę czasu.
Cała wizyta w tym miejscu trwała prawie godzinę, z czego ostatnie dziesięć, piętnaście minut konie spędziły stępując, gdy CJ ponownie pojawił się w pobliżu karuzeli i zmienił prędkość na najmniejszą z możliwych.
W końcu pojawił się przy maszynie po to, by całkowicie ją zatrzymać, ale tylko na chwilę; dosłownie na tyle, ile potrzebował by pierw wyprowadzić z boksu Lysandra i jego urażoną dumę. :lol:

Przy odrobinie szczęścia ogier nie próbował unieszkodliwić swojej konkurencji, tj. CJ'a, podczas odprowadzania go do stajni. Gdy już został zamknięty w swoim boksie, mężczyzna wrócił po swoją ulubienicę, czyli Cassiopeię, której w drodze powrotnej do stajni pozwalał się ponownie zaczepiać, jeśli miała na to ochotę. zt

/Po 2 punkty kondycji dla was. ;)

Cassiopeia · Wysłany: 2019-09-14, 20:12

Czas spędzony na karuzeli pozwolił klaczy w pewnym stopniu przyzwyczaić się z przymusem pracy w obecności innego konia. Taki stan miał się zapewne utrzymać tylko na czas tej karuzeli, jednak i to było pocieszające. Próbę można było uznać za udaną, więc być może Peia zyska jakiegoś towarzysza w codziennych pobytach w tym miejscu, bo bieganie w samotności raczej nie było jej ulubionym zajęciem, chociaż i na to nigdy nie narzekała. Stęp kończący pracę pozwolił jej przede wszystkim uspokoić się już do końca, bo zmęczyć się mogła głownie tymi swoimi szaleństwami. Lekko wilgotna sierść szybko wyschła, tworząc tylko niewielkie zaklejki na szyi i klatce piersiowej, łatwe do rozczesania choćby zwykłym zgrzebłem.
Kiedy stajenny zbliżał się do maszyny, klacz wyraźnie oczekiwała otwarcia swojego boksu. Nie bardzo mieściło się w tej izabelowatej łepetynie dlaczego to ogier wyszedł pierwszy, jednak dla kucynki nie był to żaden powód do dłuższego namysłu. Pożegnała panów rżeniem, czujnie odprowadzając ich wzrokiem i denerwując się trochę dopiero gdy znikli z jej pola widzenia. Robienie z siebie żyrafy i wypatrywanie mężczyzny na wszelkie możliwe sposoby opłaciło się, więc ostatecznie radośnie wróciła z nim do stajni, nie odsuwając chrap od jego ciała ani na moment. :lol:

z.t

Lysander · Wysłany: 2019-09-14, 21:02

Pochodzili jeszcze trochę, dopóki nie zwolnili do najwolniejszego chodu, a maszyna nie pracowała w najwolniejszym możliwym tempie. Parsknął cicho, wyciągając lekko głowę do ziemi i odpoczywając po trudach pracy, które wcale nie były takie ciężkie. Ale się trochę zmęczył ciągłym kłusowaniem i lekkimi modyfikacjami w ekspresji chodu, dlatego jego kara sierść była nieco wilgotna. Po dłuższym staniu, nie miał zupełnie kondycji, ale nie było to nic, czego nie dałoby się odbudować. Tym razem to on wychodził jako pierwszy, tuż po opuszczeniu boksu podnosząc głowę i odpowiadając na pożegnanie basowym rżeniem, po czym posłusznie poszedł za stajennym, obijając ogonem o swoje boki. Przynajmniej się gdzieś ruszył, a izabelowata klacz przypadła mu do gustu. Być może będą się częściej spotykać na karuzeli?

zt

Panta Rhei · Wysłany: 2019-12-05, 16:59

Podczas gdy właścicielka Panty miała ograniczony czas na treningi, w podtrzymaniu kondycji klaczy pomagała jej karuzela. Klacz chodziła w niej regularnie, więc gdy po raz kolejny w tym tygodniu została tu przyprowadzona przez stajennego, który akurat miał swoją zmianę, to do środka weszła jak stara, nawet się nie zastanawiając. Nie była to jej ulubiona forma aktywności, ale jak to mówią, lepiej taka niż żadna, więc Panta doceniała nawet taki ruch. Po umieszczeniu w boksie i uruchomieniu karuzeli stępem, ruszyła przed siebie aktywnym krokiem, od razu opuszczając łeb niemal do samej ziemi. "Tropiła" tak przez kolejne metry, jakby sprawdzając, kto tu był przed nią, po czym znowu uniosła lekko łeb i bujając nim w rytmie stawianych kroków, spacerowała w karuzeli do momentu, aż nie dołączył do niej kolejny koń, co musiało się wiązać z krótką przerwą na wprowadzeni go do środka.

Fleau de Baian · Wysłany: 2019-12-05, 21:00

Sezon jesienno-zimowy niejako wiązał się ze zmniejszoną aktywnością dla Fleur, która i tak częściowo była już wykluczona z treningów. W zasadzie tylko karuzela miała zapewnić jej utrzymanie wyrobionej kondycji i nieobrośnięcie tłuszczykiem, co przy jej apetycie było całkiem częstym zjawiskiem. Przez tę regularność była już stosunkowo przyzwyczajona do tego typu aktywności i nawet potrafiła przewidzieć, po co przychodził po nią stajenny o tej samej porze. Dzięki temu też zamknięta w karuzeli nie panikowała, jakby to miała w zwyczaju, będąc w stanie zachować względny spokój wyłącznie w towarzystwie innych koni. Panta Rhei raczej nie miała okazji poznać, ale mimo to wydawała się być spokojniejsza po tym, jak została zamknięta w swoim przedziale, a karuzela została włączona na stęp. Potulnie, początkowo ze skulonymi uszami ruszyła w wyznaczonym kierunku, krocząc początkowo dość leniwie, trzymając się bardziej tylnej ściany, nieco zbyt zaaferowana jabłkowitą znajdującą się za nią, której posyłała krótkie spojrzenia.

Panta Rhei · Wysłany: 2019-12-09, 18:16

Gdy zauważyła, że stajenny nadchodzi z kolejnym koniem, obróciła łeb w jego kierunku i rozszerzyła lekko nozdrza, sprawiając wrażenie zaciekawionej. Tylna ściana boksu karuzeli zmuszała ją jednak do ciągłego ruchu, więc nie miała okazji przyjrzeć się Fleur do czasu, aż mechanizm nie został zatrzymany, a klacz wprowadzona do środka. Panta wówczas zajrzała ciekawsko do boksu przed sobą, chcąc zobaczyć, kto do niej dołączył. Nie było jej jednak dane bliżej się zapoznać z Fleur, bo karuzela zaraz została ponownie uruchomiona, zmuszając oba konie do kontynuowania stępa. Idąc za Fleur, Panta mogła bez wysiłku trzymać tempo, w przeciwieństwie do karej, która wciąż była zaoferowana towarzystwem siwej. Pancie minęło to dość szybko, bo mimo wszystko bardziej była zainteresowaną możliwością poruszania się, więc gdy po paru minutach karuzela ruszyła szybciej, prowokując konie do zakłusowania, to Holsztynka przeszła do wyższego chodu nad wyraz ochoczo. Od razu uniosła lekko ogon, zadarła łeb i jednocześnie ruszyła kłusem, w którym uparcie goniła ścianę przed sobą, jakby chciała ją zmusić do szybszego odsuwania się.

Fleau de Baian · Wysłany: 2019-12-10, 22:07

Hanowerka nigdy nie przejawiała agresywnych reakcji względem innych koni, jeśli nie miała ku temu powodów, tak więc i do Panty była nastawiona dość pozytywnie. Korzystając z tego, że stajenny jeszcze nie zdążył uruchomić karuzeli, również wyciągnęła w jej stronę pysk, zapoznając się z jej zapachem. Kiedy tylko karuzela ruszyła, a rozdzielająca je ściana ponagliła Fleur do ruszenia, ta uskoczyła w bok spłoszona, kuląc przy tym uszy i szastając ogonem nerwowo. Przyzwyczaiła się do tej sytuacji dość szybko i obyło się bez podobnych ekscesów z jej strony. Przez dłuższą przerwę od pracy rozleniwiła się jednak znacznie, więc gdy tylko karuzela została przestawiona na kłus, a karuskę znowu pogoniono, z kwikiem podrzuciła zadem, wyraźnie niezadowolona z tego, że coś ją po dupsku dotyka (nie to co Holly :lol2:

). Kłusowała jednak dość aktywnie, głowę niosąc przy ziemi i jedynie parokrotnie podrywając go, żeby obejrzeć się na jabłkowitą, którą przyjaźnie zaczepiała rżeniem, najpewniej ze znudzenia, bo ta aktywność jednak do najciekawszych nie należała.

Panta Rhei · Wysłany: 2019-12-13, 12:58

Dopiero po paru minutach odpuściła pogoń, zaczynając rozumieć, że napieranie na ścianę nie ma żadnego sensu, bo ta i tak nie zacznie przesuwać się szybciej. Zwolniła więc o pół kroku i przeciągle parsknęła, po czym potrząsnęła łbem i znowu nastawiła uszy na sztorc, gdy usłyszała ciche rżenie klaczy z naprzeciwka. Za chwilę odpowiedziała Fleur tym samym, widocznie też lubiąc sobie "pogadać". Bieganie w kółko mimo wszystko jej nie nużyło, bo mogła jednocześnie obserwować najbliższą okolicę, a na dziedzińcu stajni jak zwykle działo się dość sporo. Dlatego często kierowała ucho na zewnątrz, czasem też sięgając tam wzrokiem, poza tym koncentrując się na stawianiu kolejnych kroków, co by się przypadkiem nie potknąć o własne nogi.
Po dłuższym czasie stajenny znowu pojawił się przy karuzeli, by zmienić koniom kierunek, co miało im pozwolić na równomierne obciążenie obu stron. Gdy karuzela zwolniła, Panta płynnie przeszła do stępa, by po chwili zatrzymać sie wraz z całym mechanizmem. Wiedziała, z czym się to wiąże, więc automatycznie obróciła się w drugą stronę i poczekała aż mechanizm znowu ruszy.