Orchard Stable :: Korytarz skokowy

Angel's Wings · Wysłany: 2017-02-13, 21:12

Wszedł na korytarz za Aaren, obrzucając go wzrokiem. Nie był dla niego żadną nowością. Stał spokojnie, nie wiercąc się, gdy kobieta zmieniła uwiąz na lonżę i odpowiednio ją podpięła. po ostatnim treningu zdążył się zregenerować, a chociaż nie miał nadmiaru energii jak ostatnio i tak nie mógł się doczekać ruchu i ćwiczeń, chociaż niecierpliwość go nie ponosiła. Zadowolił się stepem, do którego wysłała go kruczowłosa. Angelowi zabrało tylko kilka chwil, aby jego stęp stał się aktywny, a tempo równe. nie szarżował w stępie, chociaż też nie wlókł się noga za nogą. Stępował przez pięć minut na obie strony, po czym Aaren pozbyła się jego derki i poprosiła go o kłus. Płynnie przeszedł do kłusa. Nieco przyspieszył, jednak nie były to jakieś zawrotne prędkości, nie stracił przy tym na aktywnym, równym tempie. Siwek miał to do siebie, że starał się dawać z siebie wszystko na treningu. Oczywiście najpierw musiał się trochę rozgrzać, lecz przy upływie czasu jego ruch jeszcze się poprawił. Obecność nowej osoby, przez którą wypadałoby trochę zabłysnąć tylko go motywowała.

Aaren Wayford · Wysłany: 2017-02-13, 21:30

// Będę trochę podganiać tempo żeby zdążyć w tym treningiem ^_^

Dbając o zaangażowanie zadu patrzyła także na górną linię ciała siwego, gdzie chciała, aby koń się rozluźniał w kłusie, odpuszczał w łopatkach i kręgosłupie dodatkowo zyskując swobodę łopatek, niezbędną podczas skoków. Nie mając żadnego wypięcia musiała się liczyć z tym, że koń pracował tak naprawdę na pół gwizdka, jej ujeżdżeniowa dusza musiała jakoś to znieść. W końcu pracowała ze skoczkiem, a nie ujeżdżeniowcem.
Po wykłusowaniu konia na dwie strony, poprosiła o galop sprawnym ruchem nadgarstka wzmacniając komendę głosową. Dbała o odpowiednie wygięcie na kole, ale również o to, aby Angel nie wpadał do środka zadem czy łopatką.
Dopiero, gdy uznała, że ogier jest odpowiednio rozgrzany podeszła do niego i poklepała go szyi.
- Dobry chłopak.- była zadowolona z tego jak bezkonfliktowo do tej pory wyglądała ich współpraca, wyraźnie dojrzały emocjonalnie i psychicznie Angel zwyczajnie nie sprawiał żadnych problemów. Podając mu kostkę cukru w ramach nagrody, ale również wzmocnienia żucia wędzidła, znów odesłała go na koło, ale tym razem nieco w innym miejscu, gdzie nakłoniła konia do kłusowania po cavaletkach, ustawionych na kłus.
Po paru takich sesjach w kłusie, poprosiła osobę obecną na hali, która miała pomagać w podnoszeniu przeszkód o rozstawienie koziołków na galopu i tutaj także dbała o równo tempo, chcąc w ten sposób, chociaż trochę rozgrzać siwego przed czekającym na niego korytarzem.

Angel's Wings · Wysłany: 2017-02-13, 23:27

//I o to chodzi :D

Również z upływem czasu coraz lepiej się rozluźniał, odpuszczając w łopatkach i kręgosłupie, jednocześnie nadal poruszając się aktywnym, żwawym ale umiarkowanym kłusem. Po rozgrzewce w kłusie na obie strony Aaren poprosiła go z kolei o galop, co przyjął z zadowoleniem. Po przejściu do galopu chód pozostał aktywny, natomiast Angel nieco przyspieszył, poruszając się z większą energią. Nie można było też nic zarzucić jego figurze koła, które wyglądało tak jak powinno. Po odpowiednim rozgrzaniu zatrzymał się, następnie otrzymując pochwałę i kostkę cukru od Aaren. Zarówno pochwałę jak i przysmak przyjął z radością.
Po chwili kobieta znów wzięła go na kolo w kłusie, gdzie ustawione były cavaletti. Siwek ucieszył się widząc je. Tym razem lekkie nabuzowanie dało o sobie znać i niepotrzebnie przyspieszył w kłusie, nie aż tak, żeby wymagało to jakiejś dużej korekty ze strony Aaren, albo zaburzyło figurę koła, ale wystarczająco, żeby pokonanie pierwszej cavaletti było lekko zachwiane. Pozostałe pokonał w ładnym stylu i bez takich trudności, unosząc nad nimi nogi. Po kilku powtórzeniach znów został nakierowany przez Aaren na wcześniej ustawione przez towarzyszącą m osobę koziołki, tym razem w galopie. Rozsądnie ogier nie przesadzał z tempem, pokonując koziołki w równowadze i bez trudu, zachowując dobre tempo i rozluźnienie.

Aaren Wayford · Wysłany: 2017-02-13, 23:43

W galopie starała się go nie ograniczać zbyt mocno, nie chcąc, aby tracił równowagę, umożliwiała mu poruszanie się po dużym kole dbając przy okazji o aktywny zad i pracujące plecy. Tempo, w jakim poruszał się koń było do przyjęcia, z czasem w końcu musiał się uspokoić. Gdyby jednak było inaczej zaczęła delikatnie wstrzymująco działać ręką, której przedłużeniem była lonża.
Za pierwszym razem miało prawo nie wyjść, Angel sam musiał zrozumieć, że musi zwolnić i nieco rozważniej podejść do drągów. Jeśli tylko za drugim razem się poprawił pochwaliła go głosem, zachęcając nadal do ruchu przed siebie. Dopiero po koziołkach w galopie i przegalopowaniu konia na obie strony zatrzymała go do stępa i pozwoliła na chwilę odpoczynku w międzyczasie prosząc osobę pomagającą o ustawienie korytarza składającego się z: koperta 60 cm, krok galopu koperta 70 cm, dwa kroki galopu, stacjonata 70 cm, krok galopu, stacjonata 60 cm i na sam koniec po trzech krokach galopu okser o wysokości 70 cm i szerokości 60 cm.
Zatrzymując całkowicie Angela poklepała go solidnie po szyi odpinając lonżę, wprowadzając ogiera w zamknięty korytarz pozwoliła mu na krótką chwilę swobody i po chwili zachęcając batem do ruchu naprzód pogoniła w stronę stojących przeszkód przy okazji wydając komendę galopu.
Z uwagą śledziła poruszającego się konia próbując wyłapać ewentualne mankamenty i rzeczy, które mogłyby wymagać poprawy.

Angel's Wings · Wysłany: 2017-02-14, 09:43

Po problemach z pierwszym koziołkiem jeszcze w kłusie kolejno w galopie obrał raczej umiarkowane, ale nadal dynamiczne tempo. Na kole wyginał się, wpisując się w figurę, nadal angażując zad i pracując plecami. Z koziołkami później także nie miał już problemów, pokonując wszystkie bez trudu. Po przejechaniu przez koziołki w galopie Aaren rozgalopowała go na obie strony, po czym poprosiła go o stęp, do którego płynnie przeszedł, korzystając z chwili przerwy. Przyglądał się tymczasem kolejnym zmianom wprowadzonym na korytarzu. Niektóre z ustawionych przeszkód dzielił tylko jeden krok galopu, poza tym były to przeszkody niskie jak na możliwości ogiera, więc teoretycznie powinien sobie z nimi poradzić z palcem w nosie - co oczywiście anatomicznie było niemożliwe.
Gdy się zatrzymał i otrzymał klepnięcie w szyję parsknął i trącił kobietę nosem, gdy była w jego zasięgu. Był to gest prawie przyjacielski i dobrze rokujący na resztę treningu.
Aaren odpięła lonżę i po chwili napuściła oldenburga na korytarz, kierując go na przeszkody. Nie trzeba mu było dwa razy tego powtarzać. Przeszedł do dynamicznego galopu, który jednak nie był przesadzony. Najpierw koperta 60 cm, skierował się instynktownie na jej środek i wybił przed przeszkoda, w ten sposób by oddać spokojny ładny skok z lekkim zapasem. Oddawanie astronomicznych skoków na niskiej przeszkodzie nie miało większego sensu. Zmieścił się spokojnie z galopem pomiędzy kopertami, po czym oddał podobny skok na niewiele wyższą kopertę. Za kopertą stała z kolei stacjonata 70 cm. Poruszał się nadal aktywnym, umiarkowanym galopem. Wybił się przed stacjonatą ładnie układając ciało w skoku i miękko lądując. podobnie wyglądał też skok na z kolei niższą stacjonatę. Angel skupił się i skoncentrował na ostatniej przeszkodzie, lekko przyspieszył, jednak nie było obawy, że wpadnie na ustawiona przeszkodę zamiast jej przeskoczyć. Kolejne, dynamiczne wybicie, ładny baskil, w efekcie siwek oddał dalszy skok z lekkim zapasem nad okserem.

Aaren Wayford · Wysłany: 2017-02-14, 19:56

Chwaląc głośno siwka głosem, podeszła do niego łapiąc go znów na uwiąz i stępując z nim w ręku, poprosiła stajennego o podniesienie każdej z przeszkód o 10 cm, przy czym okser został podniesiony o 20 cm i rozszerzony również o taką odległość. Teraz cała linia wyglądała tak, że pierwsze dwie koperty sięgały wysokości 70 i 80 cm, następnie stacjonaty 80 i 70 cm i okser mierzący teraz 80 cm.
Znów naprowadzając siwego do korytarza, spuściła go zachęcając subtelnie batem do galopu i wejścia w stojącą linię przeszkód. Jeżeli tylko się wahał, w którym momencie, zachęcała go głosem lub ewentualnie batem, który miała w pogotowiu.
Po poprawnie pokonanej linii, przeszkody znów zostały podniesione, ale tym razem o 20 cm, pierwsza koperta zachowała swoje 70 cm, natomiast z drugiej została zrobiona stacjonata o wysokości sięgającej jednego metra. Otrzymując informację od Jess, że Angel chodzi N w skokach Aaren zamierzała go trochę obskakać przed zawodami.
Znów puszczając konia w korytarz, przyglądała mu się z uwagą dbając o poprawne oddawanie skoków.

//skracam jak mogę bo czas goni xD

Angel's Wings · Wysłany: 2017-02-14, 20:38

Parsknął i podrzucił łbem zadowolony z pochwały. Następnie Aaren podpięła mu uwiąz i Angel stępował spokojnie, czekając aż przeszkody zostaną podniesione, przyglądając się całemu procesowi. Odezwał się w nim znów głód i radość skakania.Dlatego, gdy przeszkody zostaly podniesione o 10 cm, a okser o 20 cm i poszerzony również o 20 cm.
Kiedy zmiany zostały naprowadzone, Aaren puściła go na korytarz, znowu prosząc go o galop. Siwek starał się obrać optymalne tempo. Pokonanie pierwszej koperty poszło mu jak z płatka. Ruszył następnie prosto na drugą, odbił się w odpowiednim miejscu i wyciągnął nad przeszkoda, znowu pokonując ją bez problemów. Podobnie wyglądało pokonanie stacjonat 80 i 70 cm. Ogier poruszał się równym tempem, dostosowując je ewentualnie przed wybiciem, i oddawał skok dostosowany do rozmiarów przeszkody. Nic nie zapowiadało, że miałby mieć problemy z okserem. Znowu nieco przyspieszył. Wydawało się, że odbił się we właściwym miejscu, jednak podczas skoku lekko trącił drąg, co było wynikiem złej oceny wysokości, lub po prostu chwilą dekoncentracji. Zwiesił nos na kwintę wracając do Aaren, ale pewnie po chwili się rozpogodził.
Przeszkody znowu zostały podniesione o 20 cm, poza jedną z kopert. Oldenburg znowu ochoczo zagalopował kierując się na pierwszą przeszkodę. Tak jak poprzednio nie miał problemów z kopertami. Kierował się na ich środek, wybijał, prezentował ładny baskil, pokonując je z zapasem. Przeszkody w końcu zaczęły rosnąc, co tylko motywowało go do działania i większego zaangażowania. W podobny sposób co koperty pokonał stacjonaty. Przed wyższą z nich wpadł w lekki poślizg, ale w dobrym stylu się z tego wykaraskał, pokonując przeszkodę na czysto i pokazując, że jest wygimnastykowany. Znowu lekko przyspieszył, zwalniając trochę przed samym okserem. Bardzo dobrze trafił z wybiciem, unosząc przody, potem tyły i kryjąc całą przeszkodę. Również okser został pokonany na czysto, a skok zakończony miękkim lądowaniem. Tym razem był w pełni zadowolony ze swoich skoków, co wyraził oddając wcale nie niskiego baranka. Plusem treningów na korytarzu było to, że nikt nie miał chyba nic przeciwko okazywaniu radości trzynastolatka w taki własnie sposób.

Aaren Wayford · Wysłany: 2017-02-14, 20:58

Śledząc konia poruszającego się w korytarzu zwracała uwagę na pracę jego szyi, grzbietu oraz przednich nóg nie zapominając również o zadzie. Wyraźnie wyższe wysokości motywowały Angela, co tylko wywołało uśmiech na twarzy brunetki, odławiając konia po pokonaniu niektórych metrowych już przeszkód pogładziła go po szyi znów zabierając na spacer w ręku. Tym razem przebudowa korytarza zajęła nieco więcej czasu, okser został zamieniony miejscami z kopertą, przez co wejście w linię znajdowało się teraz z drugiej strony. Zmiana nogi prowadzącej w galopie również miała znaczenie, a chcąc odpowiednio wyskakać siwego Aaren podjęła decyzję o zmianie kierunku.
Znów linię rozpoczynała koperta tym razem mierząca 80 cm, po niej stała stacjonata o wysokości 90 cm, oraz kolejne dwie mierzące 100 cm, a po nich okser o wysokości 100 cm i szerokości 90 cm.
Wprowadzając konia w korytarz od drugiej strony uważała na to, aby Angel nie próbował kierować się w drugą stronę, tak jak poprzednio. Zachęcając konia do wejścia w linię i skoków rozmawiała z nim cały czas jednocześnie sprawdzając reakcję na komendy oraz to jak siwek sobie radzi.
Przy kolejny podejściu linia w swojej ostatecznej formie wyglądała tak: koperta 80cm, stacjonaty kolejno 100cm, 120 cm i 110 cm. A na sam koniec okser mierzący solidne 130 cm o szerokości metra. Mając cichą nadzieję, że siwek poradzi sobie z takim wyzwaniem poprosiła go o galop teraz mogąc już tylko obserwować i jedynie zachęcać głosem lub batem do zaatakowania przeszkód.

Angel's Wings · Wysłany: 2017-02-14, 21:30

Parsknął zadowolony z miziania. Widocznie nabrał więcej zaufania do Aaren. Spacerował z nią w ręku, przyglądając się przebudowie na korytarzu i nie okazując swej niecierpliwości do powrotu na korytarz. W końcu chwila przerwy mu się należała. Kiedy przebudowa przeszkód dobiegła końca Aaren nakierowała Angela na przeszkody z drugiej strony, zaczynając od oksera i oczywiście prosząc go o galop, do którego przeszedł od razu z większą energią, Płynnie zmienił nogę prowadzącą. Ruszył prosto na okser 100x90cm. Zwolnił przed samą przeszkodą, wybił się bardziej z dynamiką z zadu. Zaprezentował ładny baskil, pokonując przeszkodę na czysto i w naprawdę ładnym stylu. Teraz czekały go dwie stacjonaty o wysokości 100 cm. Jedno ucho miał skierowane na kobietę, która do niego przemawiała, zwracając oczywiście również uwagę na jej komendy. Obie stacjonaty pokonał na czysto, wybijając się już bardziej dynamicznie, przez co udawało mu się pokonać przeszkody i mieć jeszcze zapas Miał problemy przy lądowaniu za drugą stumetrową stacjonatą Zachwiał się przy nim, być może na skutek jakiejś nierówności. Wybiło go to z rytmu Ruszył jednak na trzecią stacjonatę, wiedząc już po drodze, że może mieć zeskokiem problemy. Co prawda wybił się tuż przed przeszkodą, trącając ją kopytem, jednak drąg nie spadł na ziemię. Została mu już tylko koperta, która za bardzo nie urosła, więc jej pokonanie przyszło mu z łatwością.
Po raz kolejny przeszkody ulegly zmiano, podczas gdy siwek miał chwilę przerwy, spacerując z Aaren. Później kobieta naprowadziła go znowu na przeszkody. Ogier skierował się na niezmienioną jeśli chodzi o wysokość kopertę, przechodząc do aktywnego galopu. Nakierował się na środek koperty, wybił we właściwym miejscu, unosząc przody, potem tyły i miękko lądując, tym razem bez żadnego zachwiania. Ochoczo i odważnie ruszył na stacjonatę 100 cm, której pokonanie okazało się dla niego bułką z masłem, a przynajmniej pokonał ją na czysto i ładnie, dając z siebie w tym momencie swoje 200% normy. Znacznie bardziej był zainteresowany stacjonatą 120 cm i okserem 130x100 cm. Były to już przeszkody wyższe, ale jak najbardziej w jego zasięgu. Znowu skierował się na środek stacjonaty, przysiadł nieco na zadzie, oddając ładny skok, ze sporym zapasem, jakby chciał pokazać, że owszem, może sobie poradzić z taką przeszkodą. Gorzej wyglądała sprawa z okserem. Przyspieszył przed nim, osadził się nieco na zadzie i wybił zsiłą z niego. Poradził sobie z wysokością, ale nie poradził z szerokością, myląc się w obliczeniach, czy pokonując jakiś błąd w trakcie lotu. W każdym razie mocniej trącił drąg. gdy usłyszał, że drąg spada na ziemię "oklapł", przyklejając uszy do potylicy i obniżając nos, po czym wrócił do Aaren.

Aaren Wayford · Wysłany: 2017-02-14, 21:39

// Mała korekta xD Napisałam, że okser został zamieniony miejscami z kopertą przez co znów był jako przeszkoda kończąca korytarz w momencie zamiany stron. ;)

Chciała już skończyć zabawę z korytarzem pozostając przy tych kończących 130 centymetrach. Nie pozwoliła jednak na to aby trening zakończył się zrzutką na okserze, dlatego jeszcze raz przegoniła Angela poprzez linię przeszkód, gdzie tym razem wysokości pozostały takie same jak przed chwilą. Jeżeli tym razem udało się pokonać całość bez zrzutek na tym zakończyła trening, podchodząc do siwego i łapiąc go tym razem na lonżę.
Podała mu kostkę cukru w nagrodę i poprosiła o kłus, gdzie pozwalała mu wyciągać nos do dołu i złapać oddech po wymagających skokach.
Po rozkłusowaniu ogiera nakryła go derką i występowała porządnie na dużym kole, chcąc aby trochę wysechł przed powrotem do stajni. Po siedmiu minutach aktywnego marszu, podpięła uwiąz z łańcuszkiem, wyprowadzając Oldenburga do stajni.

/zt

Angel's Wings · Wysłany: 2017-02-14, 22:02

/zaraz poprawię :D

Był zadowolony z tego, że Aaren dała mu możliwość do poprawienia się, inaczej jeszcze by wpadł w deprechę czy co ;P. Mając możliwość do drugiej próby na tych samych przeszkodach z początku poniosły go emocje i zanadto się rozgalopował. Jeżeli jednak kobieta go nie przystopowała, zrobił to sam, zwalniając do optymalnego tempa przed kopertą, zanim gładko ją pokonał. Utrzymywał to optymalne tempo do stacjonaty. Skierował się na jej środek, w odpowiednim miejscu wybijając się. Zaprezentował ładny baskil pokonując przeszkodę z zapasem. Wylądował trochę dalej, mając w pamięci zrzutkę oksera. Przez to musiał się skracać do kolejne przeszkody, ale mimo wszystko zmieścił się i zdążył przygotować do kolejnego, czystego skoku. Teraz czekała go znowu stacjonata 120 cm.Pokonał ją spokojnie i na czysto. Wybił się i ułożył ciało w locie, pokonując przeszkodę z zapasem i tym razem lądując bliżej, bez zbędnego zapasu jeśli o szerokość chodzi. Zmierzył okser wyzywającym wzrokiem i ruszył na niego odważnie. Przyspieszył, zwalniając nieco przed przeszkodą. Osadził się trochę na zadzie wybijając z niego i rozciągając się w skoku. Tym razem poradził sobie zarówno z wysokością i szerokością. Lądowanie już do bardzo miękkich nie należało, ale po pokonaniu oksera Angel okazał radość, jakby cofnął się jakieś dziesięć lat wstecz. Różnica była taka, że trzyletni Angel poukładanym i zrównoważonym koniem nie był. Uspokoił się trochę, gdy Aaren poczęstowała go kostką cukru, podpięła lonżę i poprosiła o kłus, chociaż tempo kłusa było żwawe, to jednak nie przesadzał. Jednocześnie jednak skorzystał z okazji by wyciągnąć nos do dołu, tym razem nie z powodu niezadowolenia, ale odsapnięcia po skokach i można powiedzieć relaksu. Gdy go rozkłusowała, nakryła go derką i kolejno rozstępowała. Po kilku minutach stępa Aaren podpięła uwiąz i wyprowadziła go z hali. Aniołek nie ociągał się i ruszył za nią, nie sprawiał jej jednak kłopotów po drodze.

zt

Marcus Roller · Wysłany: 2017-03-20, 19:55

Falling Away · Wysłany: 2017-03-21, 18:57

Na pochwałę zareagował zadowolonym parsknięciem, a poproszony o lepsze zaangażowanie i zaokrąglenie na lonży najpierw trochę pomarudził, bardziej dla zasady niż potrzeby, żeby w dużym stopniu spełnić oczekiwania Marcusa, lepiej angażując zad i wyginając się na lonży. Utrzymywał żwawe tempo,ale nie pędził. W tym czasie stajenny ustawił drągi, które ściągnęły na siebie uwagę Fallinga. Chociaż były to proste "przeszkody", nie mógł się doczekac, kiedy zostanie na nie skierowany.
Wkrótce został poproszony o kłus,do którego przeszedł, poruszając się nadal nieco energicznym tempem, może aż za energicznym. Przesunęli się bardziej w lewo i ruszyli na koło z drągami. Gniadosz nie powinien mieć z nimi najmniejszych problemów, ale w praktyce pojawiły się one przy pierwszym drągu, ze względu na tempo. Trącił drąg. Opanował się i pozostałe pokonał już płynnie i z łatwością. Podobnie było przy kolejnych podejściach, pokonali drągi po kilka razy na każdą stronę, po czym zeszli z koła na chwilę odpoczynku, tyle, że ogier wcale nie odczuwał potrzeby na przerwę. Miał swoje humorki i wybujałe ego, ale kiedy już się angażował w pracę, ćwiczył do zmordowania. Co oczywiście miało swoje słabe strony. Holender zerknął na chłopaka, który trzymał w dłoni dziwne urządzenie, do którego mówili ludzie, albo czasem w nie stukali swoimi palcami. Przy rozstępowaniu zachował spokój,ale kiedy na tym ich trening a właściwie lekki rozruch się skończył, czterolatek był mocno zawiedziony i okazywał to Marcusowi.

zt

Nicole · Wysłany: 2017-03-28, 21:42

Przybyła z Devo na halę, od razu wprowadzając ją głębiej, w miejsce przeznaczone na rozgrzewkę koni. Sprawnym ruchem pozbyła się derki, odwieszając ją na bandę. W tym czasie młoda mogła rozejrzeć się po otoczeniu, zapoznać z mieszaniną zapachów, lub po prostu zrobić to co tam chciała.
Rozciągając lonżę, wysłała skarogniadą na koło, tylko w ewentualności wspomagając się subtelnymi ruchami batu. Chciała, aby kobyłka zwracała uwagę na człowieka, i to co on nakazuje. Nie chodziło tutaj o wymuszanie, czy też jakiegoś rodzaju postraszanie. Miała czas. Mogła tu z nią spędzić nawet cały dzień. :lol:

Po dziesięciu minutach stępa, oraz zmianach kierunków które wystąpiły w tym czasie, odesłała podopieczną kłusa. Komendę głosową ubarwiła kilkoma cmoknięciami, pilnując aby kopytna aktywnie ruszyła do przodu. Od początku postarała się o aktywny zad, a delikatnymi ruchami nadgarstków zachęcała do przeżuwania wędzidła i skierowania nosa ku podłożu.

Devocatis · Wysłany: 2017-03-30, 21:54

Przyprowadzona na halę, rozejrzała się po niej bez większych emocji. Nie miała nic przeciw braku innych koni, więc była cicho, nie stresując się samotnością. Odesłana na koło zeszła na wskazany ślad i ruszyła po nim stępem. Wbrew temu, że niewiele ostatnio robiła i miała sporo niespożytkowanej energii, nie zaczęła szaleć. Takie rzeczy robiła na pastwisku, więc nie miała potrzeby brykać na lonży. Nieróbstwo w tym przypadku przekładało się na swego rodzaju lenistwo, bo chociaż nie wlokła się noga za nogą, to nie prezentowała też najefektowniejszego stępa. Poproszona do kłusa, od razu zareagowała na komendę wchodząc w pożądany chód. Tutaj jednak też nie siliła się na utrzymanie szybkiego kroku, Nicole musiała ją zdecydowanie zachęcić do aktywniejszej pracy zadem, bo Devo zwyczajnie nie miała motywacji uruchomić tyłów. Zachęcona do tego jednak zaczęła się nim pchać, zaś pod wpływem działania ręki zaokrągliła szyję, która mimo braku mięśnia i tak wyglądała 'widowiskowo', choć przez tłuszcz :lol2:

.