Orchard Stable :: Korytarz skokowy

Desmond · Wysłany: 2019-05-05, 18:15

Pochwalił ją, kiedy już skończyła i przywołał do siebie, ewentualnie podchodząc do niej i po raz kolejny podprowadzając do wejścia do korytarza, gdzie pogonił ją do galopu. Tym razem zwrócił uwagę, czy klacz wyciągnęła wnioski i pomiędzy kopertami dostosowała swoją foule, czy jednak nie. Kiedy skończyła, tym razem puścił ją w tę samą sekwencję przeszkód, ale od drugiej strony, tak samo, jak wcześniej po dwa razy. Po ostatniej próbie nie wolał już jej do siebie, dając jej czas dla siebie, by tym razem zmienić co nieco w korytarzu. Pozbył się cavaletti, koperty przybliżył do siebie, by były na skok wyskok i zbudował za nimi stacjonatę wysokości ok 60cm w odległości 2 foule. Jeśli chodzi o ustawienia przeszkód, to kierował się bardziej swoją wyobraźnią, niż doświadczeniem, więc to, co będzie prezentował Cassi pewnie będzie różnić się od jakiś standardowych zestawów tworzonych przez wyjadaczy.
Na taką kombinację puścił ją od początkowej strony, przyglądając się, czy coś sprawia jej jakiś problem.

Cassiopeia · Wysłany: 2019-05-05, 19:02

Po ukończonym korytarzu, nie tracąc tempa wybiegła na halę. Dopiero po kilku krokach, zwolniła do kłusa w którym zatoczyła małe koło, a później skierowała się w stronę Desmonda. Trącając go kilkukrotnie pyskiem, tym razem próbowała wyżebrać smakołyka, no bo przecież sobie zasłużyła! Mimo wszystko, nawet jeśli go nie dostała, podprowadzona po raz kolejny od tej samej strony w tor przeszkód, chętnie ruszyła naprzód. Tym razem jednak, już od samego początku wyciągnęła bardziej wykrok, tak aby ze swoją krótką foule idealnie wpasować się w cavalettki i późniejsze odległości między kopertami. Wyraźnie pchając się od zadu i pracując grzbietem, uważnie podnosiła nogi, później stawiając je mocno, aby mieć się z czego wybić. Dzięki tej uwadze pokonała koziołki bez żadnego problemu, zaraz po nich zarzucając energicznie łbem. Dając upust swojej energii, wyskoczyła do koperty w odpowiednim miejscu, pozostawiając nad drążkami naprawdę duży zapas. Lekko oddała z zadu nad przeszkodą, ale na tym skończyła skupiając się już na kolejnej przeszkodzie. Po lądowaniu idealnie zmieściła się w odległości, wykonując te dwa zaplanowane kroki w galopie. Wysokość nie była jakaś znaczna, więc klacz nie baskilowała nad kopertą jakoś bardzo widowiskowo, jedynie nieznacznie uwypuklając grzbiet i obniżając szyję. Wjazd z drugiej strony, również nie sprawił palomince już żadnych problemów. Różnica była taka, że przy tych dwóch kolejnych próbach z przeciwnej strony, nie miała zamiaru się już przemęczać i oszczędzając siły, wyskakiwała tylko na tyle, aby bez zrzutki pokonać przeszkodę.
Chwilę czasu dla siebie tym razem wykorzystała, aby poparskując zapoznać się z innymi elementami hali. Na Desmonda zwróciła ponownie uwagę dopiero, kiedy ją zawołał czy też zacmokał. Wpuszczona w korytarz, zagalopowała ze stój i strzygąc uszami najechała na pierwszą kopertę. Niestety nie zauważyła, że druga jest w tak bliskiej odległości i po lądowaniu, wyskoczyła z tzw. piątej nogi. Zapewne odmówiłaby skoku, gdyby była to wyższa przeszkoda, ale przy tej wysokości... To jednak nauczyło ją i już wyskakując zwróciła uwagę na stacjonatę. Po dwóch foule ponownie oderwała się od ziemi, tym razem już w znacznie lepszym stylu.

Desmond · Wysłany: 2019-05-06, 12:55

Chłopakowi nie umknął też to, że jak na tak młody wiek Peia ładnie pracowała zadem i nie miała problemu z zachowaniem własnej równowagi, co znaczyło, że wcześniej była w dobrych rękach i faktycznie nie była oporna na naukę.
Tym razem nagrodził ją smaczkiem, zauważywszy wcześniej, że się jego domagała. W zupełności sobie zasłużyła, szczególnie za wyratowanie z zaistniałej pomiędzy kopertkami sytuacji. Puścił ją na to jeszcze raz, czy dwa w zależności od tego, jak sobie radziła i znów zajął się przestawianiem. Krzyżaczki przeszły metamorfozę w stacjonaty o wysokości 70 i 80,a do ostatniej przeszkody dostawił sobie stojaki i włożył w ich kłódki dodatkowy drąg, tworząc okser, który również mierzył 80cm. Pomiędzy nimi były dwie foule przerwy a przed pierwszą stacjonatą postawił wskazówkę w odpowiedniej odległości, co miało ułatwić jej wejść w ten szereg. Nie pozostało mu nic innego, jak zaprosić ją znowu do galopu i pokierować do korytarza.

Cassiopeia · Wysłany: 2019-05-09, 16:51

Chętnie zgarnęła z ręki chłopaka smakołyk, nie robiąc żadnych problemów przy ponownym zaganianiu w korytarz. Chcąc nie chcąc musiała zagalopować dość aktywnie, aby dobrze wpasować się w odległości między przeszkodami, które już wcześniej zdążyła poznać. Tym razem przed pierwszą kopertą wybiła się troszkę wcześniej, co pozwoliło jej bezpiecznie przelecieć nad przeszkodą, ale również bezbłędnie wylądować i wyskoczyć do kolejnej koperty. Stacjonata w odległości dwóch foule również nie stanowiła dla niej żadnego problemu, więc pokonała ją podobnie jak wcześniej. Nie przemęczała się za bardzo, bo dzięki rozgrzewce w postaci rozruchu na lonży i niskich skoków, pozbyła się już nadmiaru energii.
Pozwoliła Desmondowi na zmianę ustawienia przeszkód, zachowując się przyzwoicie. Ta chwila pozwoliła Cassiopeii również uregulować oddech, co w tym momencie było jej naprawdę potrzebne. Trochę się zasapała tymi własnymi szaleństwami, choć pokłady sił miała jeszcze duże. Pogoniona, najpierw ruszyła energicznym kłusem, dopiero po kilku krokach przechodząc w galop. Na kilka kroczków przed stacjonatą, postawiła uszy na sztorc, mocniej wchodząc zadnimi nogami pod kłodę i wydłużając wykrok. Dzięki wskazówce postawionej przez Desmonda, Peia ładnie dojechała do przeszkody, nie wybijając się za wcześnie. W odpowiednim miejscu poderwała się do skoku, szybko zabierając przednie nogi, bo prawda była taka, że to nimi klacz na ten moment najbardziej się przejmowała. Tył wymagał jeszcze dopracowania, bo Cassi zdarzało się nieświadomie zbyt szybko opuszczać zadnie nogi, ale to mogło się udać tylko dzięki regularnym treningom i naskakaniu. Dopóki jednak nie wykonywała ostrych zakrętów po przeszkodzie, dawała radę. Stacjonata o wysokości 70 centymetrów nie była wielkim wyzwaniem dla palominki, więc pokonała ją na czysto, pozostawiając sobie troszkę zapasu. Po lądowaniu znów uniosła łeb, przyglądając się kolejnej przeszkodzie i w sam raz wpasowując się w odległość. Jako, że ta stacjonata była o dziesięć centymetrów wyższa, Peia tym razem wyraźniej baskilowała. Po kolejnych dwóch foule, klacz wreszcie miała okazję się wykazać. Okser był szerszą przeszkodą, a kobyłka zaniepokojona tym, spróbowała podjechać trochę za blisko. W rezultacie musiała bardzo mocno się wybić i ledwo zdołała złożyć nogi, lekko pukając przodem. Drąg jednak nie spadł, nawet kiedy puknięcie zostało powtórzone tyłem, a Peia poddenerwowana po lądowaniu, zarzuciła kilkukrotnie łbem.

Desmond · Wysłany: 2019-05-11, 10:48

Po wyjściu z korytarza podszedł do niej, by sprawdzić, czy aby na pewno nic nie stało się jej przez puknięcie w drąg, bo pomimo tego, że było lekkie, to wolał dmuchać na zimne. Obmacał ją dokładnie po nogach, ale nie zauważył niczego niepokojącego, również nie były one bolesne, więc uznał, że można wznowić trening.
Nie zmieniał nic w przeszkodach, chociaż przez chwilę przeszła mu przez głowę myśl, by zmniejszyć szerokość oksera, który sprawił jej problem. Pomysł ten jednak odrzucił, licząc się z tym, że odbierze jej wtedy możliwość nabrania doświadczenia, bo i na zawodach w jej klasie mogła pojawić się podobna kombinacja.
Kiedy już ochłonęła, puścił ją ponownie na te samo ustawienie przeszkód, po tym dając jej dłuższą chwilę na odpoczynek.

Cassiopeia · Wysłany: 2019-05-16, 13:22

Widząc podchodzącego Desmonda, momentalnie przeszła najpierw do stępa, a później do stój. Pozwoliła mu oglądnąć nogi, choć zupełnie nie rozumiała o co mu chodzi, przez co początkowo podnosiła je, tak jakby chciała podać je do czyszczenia. Rzeczywiście, nie były one ani uszkodzone, ani bolesne. Podobnie było z kopytami, bo puknięcia były na tyle lekkie, że kobyłka nawet ich nie zarysowała. Oddychając głośno, znów ruszyła w korytarz, kiedy tylko chłopak ją zagonił, ale zmęczenie pokazywała już całą sobą. Zmoczona potem szyja i dyszenie przy każdym kroku, powinno być dla Desmonda czytelnym sygnałem, choć mimo to Peia nie zmniejszyła wykroku. Dzięki temu, w odległość między wskazówką w postaci drąga i przeszkodą, zmieściła się idealnie. Opuszczając lekko łeb, wychodząc nosem przed pion i zaokrąglając szyję, wraz z wypchnięciem kłębu, przeszła zgrabnie nad pomocniczym drążkiem, a następnie bezproblemowo uporała się ze stacjonatą mierzącą 70 centymetrów. Po lądowaniu, od razu uniosła łeb, strzygąc uszami i furgocząc chrapami, a w odpowiednim i najwygodniejszym dla siebie miejscu z lekkością wybiła się ponad przeszkodę. Tutaj wyraźniej zaznaczyła już baskil, zaokrąglając w łuk grzbiet i obniżając szyję. Uważnie schowała "podwozie", nauczona poprzednimi puknięciami, a po lądowaniu trochę nakręciła się na oksera, który wcześniej sprawił jej problem. Mocniej niż normalnie wchodząc zadnimi nogami pod siebie, zaangażowała zad, z którego wyraźnie wybiła się ponad przeszkodę. Tym razem zrobiła to wcześniej, ale też dużo wyżej się wybijając, nie mając ochoty znów przywalić którąś częścią ciała w drągi. Z około dziesięciocentymetrowym zapasem, przefrunęła nad przeszkodą, ładnie zaokrąglając się ponad nią i trzymając przytulone do ciała kończyny. Dopiero schodząc do lądowania, oddała z zadu poddenerwowana, a kiedy jej kopyta zetknęły się z podłożem, niemal natychmiast przeszła w kłus, którym wybiegła na halę, głośno furkocząc przy tym chrapami.

Desmond · Wysłany: 2019-05-22, 14:38

Poczekał aż samoistnie przejdzie do stępa i spokojnie się do niej zbliżył, w pierwszej chwili raźnie chwaląc ją za dobrze wykonaną robotę, gładząc ją jeszcze po szyi. Kolejno podpiął karabińczyk lonży do wędzidła i ruszył z nią u boku, nieśpiesznie krążąc po hali, omijając korytarz. Stępował z nią w ręku dłuższą chwilę, dając jej czas na uspokojenie oddechu i tętna, raz czy dwa razy zmieniając kierunek, w którym się poruszali. Kiedy już dostatecznie ochłonęła, wyszedł razem z nią z hali, aby oczywiście wrócić do stajni. W drodze powrotnej raczej jej już nie zaczepiał, biorąc pod uwagę, że jest po treningu zmęczona.

zt./

Cassiopeia · Wysłany: 2019-06-09, 13:34

Przejście do stępa nastąpiło stosunkowo szybko, bo Peia była już po prostu zmęczona. Opuściła łeb, dając chłopakowi bez problemu dopiąć lonżę i zaczęła krążyć razem z nim po hali. Nie była już specjalnie zainteresowana przeszkodami, więc po prostu tuptała u jego boku, wlekąc nogami po podłożu. Rozstępowanie minęło w całkiem zwykłej atmosferze, bo kobyłka nawet nie szukała już kontaktu z Desmondem. Dopiero po uregulowaniu tętna i oddechu została odprowadzona do stajni, gdzie lekko się ożywiła i zaczęła nawoływać inne konie, a po wejściu do boksu szybko zaspokoiła pragnienie.

z.t

Taylor · Wysłany: 2019-06-17, 18:04

Spokojnym krokiem weszła z Echo na halę, szczelnie zamykając za sobą drzwi, chcąc mieć pewność, że w razie sytuacji awaryjnej żaden przypadkowy pracownik, koń czy jeździec nie ucierpi - nie miała w końcu pojęcia, czego się po niej spodziewać przy takiej ilości dziwnej energii. Niemal natychmiast odesłała ją na koło, z założenia w stępie, ale spodziewała się, że sześciolatka może nie chcieć przystać na tą propozycję; na szczęście droga ze stajni na korytarz (i wydłużony spacer po korytarzu zapewne też) była już jakąś nienajgorszą rozgrzewką, dlatego jeżeli francuzka miała w planach odpalać wrotki, Taylor przynajmniej nie musiała martwić się o stan jej stawów. Chyba, że dla odmiany stępować czy odejść wcale nie chciała - wówczas blondynka skorzystała z luźnej końcówki lonży, a jeżeli to nie wystarczyło, z podniesionego z ziemi bata.

Echo d'Arsouilles · Wysłany: 2019-06-17, 19:07

Echo natomiast nie mogła sobie ani na chwilę pozwolić na spokojny krok, powtarzając swoje wybryki z korytarza, gdzie wyprzedzała możliwie Taylor, aby następnie poczekać, aż do niej dołączy. Odesłana na koło znowu zgrywała obrażoną księżniczkę, nie ruszając się z miejsca - tak dla odmiany po całej tej rozrywce związanej z nadmiarem jej energii. Pogoniona końcówką lonży tylko skuliła uszy, choć jak się okazało także użycie bata nie było dobrym pomysłem. Dostrzegając go w dłoni Taylor, zarżała krótko i bojaźliwie, aby po mocnym oddaniu z zadu ruszyć mocnym galopem w przeciwną stronę, gdzie wszystko zależało od szybkości reakcji kobiety i tego, co postanowiła zrobić wraz z uciekającym koniem.

Aurelie · Wysłany: 2019-06-21, 21:08

Taylor · Wysłany: 2019-06-23, 22:53

Zdecydowanie nie była na tyle głupia, aby ładować się prosto pod nogi kobyły i myśleć, że to przyniesie właściwe efekty - z tego też powodu widząc reakcję kasztanki, nie próbowała jej zatrzymywać w taki nierozsądny sposób, zamiast tego błyskawicznie przekładając lonżę do prawej, silniejszej ręki i zapierając się, aby serią naprawdę mocnych i wyraźnych półparad, w ostateczności nawet pociągnięć podziałać na pysk francuzki, oczywiście uprzednio upuściwszy bat który był powodem całego zamieszania. Nie miała jednak bojowego nastawienia i jeżeli szybko przekonała się o tym, że takie sygnały nie wystarczą, aby trochę przemówić sześciolatce do rozsądku, nie dała się targać po piasku - po prostu puściła lonżę, wiedząc, że drzwi i banda są zamknięte, a w pogotowiu znajduje się personel stajenny, który na sam widok drobnej Taylor siłującej się z kobyłą już był na tyle zaalarmowany, aby w razie potrzeby ruszyć jej z pomocą złapania Echo, jeżeli nie zdołała się uspokoić.

Echo d'Arsouilles · Wysłany: 2019-06-23, 23:08

Półparady zdawały się stawać na niczym, kiedy Echo zaparła się przed działaniem kiełzna, otwierając pysk i zarzucając łbem przy jednoczesnym przekładaniu języka przez wędzidło. Odłożenie bata też nie zadziałało, więc puszczona luźno odbiegła daleko od Taylor, nie przestając strzelać baranków i oddawać z zadu. Wkrótce jednak lonża zaczęła plątać się jej między nogami, powodując rosnącą panikę, przez którą próbowała uciekać przed nią, tym razem ze zwykłego przestraszenia przez coś pomiędzy nogami (wow same).

Taylor · Wysłany: 2019-07-05, 22:32

Jako że Echo była już dawno poza jej kontrolą i radośnie przemierzała halę, Taylor nie miała wpływu ani specjalnej szansy na reakcję w obliczu jej paniki na plączącą się pod nogami lonżę - stajenni już wcześniej widzieli, co się dzieje, więc szybko zareagowali na popłoch kasztanki, ruszając z odsieczą blondynce, która, chcąc nie chcąc, przy swoich gabarytach nie miała szansy samodzielnie uporać się z panikującym zwierzęciem. Pominę już opisywanie, jak to przebiegło, bo w sumie jakby się żabojad uparł, to by się nigdy nie dał złapać, ale zakładam że dzięki pomocy personelu udało się prędzej czy później kasztankę odłowić. Gdy się tak już stało, Taylor zdecydowała się nie ryzykować więcej, nie tylko nie chcąc krzywdy podopiecznej, ale również swojej, wiedząc, że przy takim poziomie energii klaczy nie będzie miała najmniejszych szans. Z tego też względu odpięła lonżę od ogłowia, puszczając luzem po hali, upewniając się wcześniej, że korytarz jest póki co zamknięty, w razie konieczności zachęcając klacz do ruszenia stępem bądź kłusem, choć nie ingerując jeżeli zdecydowała pozwiedzać galopem.

Echo d'Arsouilles · Wysłany: 2019-07-06, 13:53

Emocje, jak i dłuższa chwila nieopanowanego galopu sprawiły, że w końcu zaczęła opadać z sił i zwalniać, co w porę zostało wykorzystane przez obecnych pracowników stajni. W nerwach i strachu dalej kopała wszystko na oślep, próbując jakoś odgonić lonżę, która ostatecznie została złapana przez jednego z mężczyzn, co zasadniczo powinno pomóc jej w uspokojeniu się. Zajęło jej to kilka dobrych minut, w trakcie których oddychała ciężko i płytko, jeszcze przez chwilę nie pozwalając się komuś zbliżać bardziej niż na parę metrów. Wkrótce sama jak córka marnotrawna podeszła do Taylor z głową nisko uniesioną, wręcz domagając się odpięcia lonży. Dalej była mocno spięta, ale usposobieniem wyglądała na kompletnie innego konia, potulnego i lękliwego po całym tym zajściu z paniką na korytarzu skokowym. Otarła się łbem o jej plecy, odesłana do kłusa oddając lekko z krzyża, niemniej ruszając sztywnym, elektrycznym kłusem z wycofanymi uszami i nerwowo obijającym ogonem.