Orchard Stable :: Korytarz skokowy

Naomi Eaton · Wysłany: 2017-06-10, 10:21

Jak po każdym udanym innym, udanym przejściu przez korytarz, Naomi pochwaliła ogiera po pokonaniu ostatniej przeszkody. Jeszcze raz poprosiła go o pokonanie tego samego zestawu przeszkód, by następnie podnieść przeszkody - dwie ostatnie, czyli stacjonatę i okser - o 10 centymetrów. Wciąż nie były to wysokości, które mogły stanowić jakikolwiek problem dla ogiera, aczkolwiek poprzeczka zaczęła stopniowo rosnąć. W tym przypadku schemat postępowania był podobny; Naomi zadbała o to, by ogier wszedł galopem w korytarz, następnie niejako kierowała go głosem, a na samym końcu pochwaliła go bądź nie - w zależności od tego, czy przeszedł korytarz na czysto. Jeśli nie, po prostu to zignorowała, poprawiła przeszkody i poprosiła Angela raz jeszcze o zmierzenie się z całym zestawem, choć podejrzewam, że obyło się bez tego. Przynajmniej teraz.
Od razu powiem, że po jednokrotnym pokonaniu tego zestawu raz jeszcze podniosła wysokość obu ostatnich przeszkód o kolejne 10 centymetrów, czyli stacjonata miała metr, a okser metr dziesięć, który dodatkowo jeszcze trochę rozszerzyła.
Oczywiście po ustawieniu przeszkód puściła Angela w korytarz.

Angel's Wings · Wysłany: 2017-06-12, 14:50

Po pokonaniu tak ustawionego zestawu przeszkód, Naomi skierowała go na niego ponownie. Angel skoncentrował się na przeszkodach, zagalopował na pierwszą z nich i znowu pokonał tor w podobny sposób co poprzednio. Miał krótką przerwę, podczas której kręcił się w pobliżu Naomi, nie przeszkadzając jej jednak w podnoszeniu przeszkód. Z przeszkodami o takiej wysokości nie powinien mieć najdrobniejszych problemów, jednak i tak były większym wyzwaniem. Przyjrzał się dokładnie przeszkodom, chociaż zmieniła się tylko ich wysokość. Wkrótce kobieta znów zagoniła siwego na korytarz w tempie galopu, który ogier intuicyjnie uznał za najbardziej odpowiedni. Pokonał pierwsze przeszkody znajdując właściwe miejsce do wybicia, Naomi też cały czas prowadziła go głosem. W końcu przyszedł czas na pokonanie ostatnich dwóch przeszkód, tych podwyższonych. Oldenburg płynnie i w ładnym stylu pokonał przed ostatnią, biorąc poprawkę na to, że jest wyższa niż poprzednio. Skrócił się nieco do oksera i przyhamował by wybić się przed nim dynamicznie. W ten sposób pokonał całe ustawienie na czysto i odczekał, aż dwudzestodwulatka znowu podniesie przeszkody, po czym skieruje go znowu na korytarz. I tym razem pokonał całe ustawienie na czysto, poradził sobie również bez problemu i z lekkim zapasem z podwyższonymi przeszkodami.

Naomi Eaton · Wysłany: 2017-06-12, 19:17

Po udanym pokonaniu zestawu przeszkód, ponownie pochwaliła konia i raz jeszcze podeszła do toru, by zmienić jego ustawienie. Tym razem dokonała większych zmian niż tylko podniesienie wysokości. Mianowicie przebudowała korytarz tak, by zostawić w nim tylko okser kończący dotychczasowe ustawienie przeszkód i stacjonatę, która stanęła przed okserem w odległości dwóch foule. Przed nią leżała jedynie wskazówka ułatwiająca ogierowi prawidłowe odmierzenie skoku. Okser dodatkowo urozmaiciła "podmurówką" - kładąc pod przednią częścią przeszkody cztery pachołki. Zawsze to jakieś urozmaicenie i większe wyzwanie dla konia, prawda? Naomi zresztą chciała tym wykrzesać z Angela jeszcze trochę więcej zaangażowania. No i trochę wzmocnić jego potęgę skoku. W każdym razie stacjonata pozostała metrowa, a okser urósł o dodatkowe dziesięć centymetrów. Wpuszczając Angela w tak ustawiony korytarz nie miała wątpliwości, że stacjonatę pokona bez problemu, ale podczas pokonywania oksera "wspomogła" ogiera strzałem z bata w powietrze, co miało go zmotywować do oddania skoku nawet jeśli zaniepokoiły go ustawione pod okserem pachołki. Za udane pokonanie przeszkody mógł się spodziewać pochwały, po której obie przeszkody poszły pięć centymetrów w górę. Co by nie przedłużać powiem, że za kolejnym razem Naomi raz jeszcze podniosła wysokość, tym razem samego oksera o kolejne 5 centymetrów, zarazem lekko go poszerzając. Było to ostatnie zadanie, z którym miał się zmierzyć Angel - jeżeli poprawnie pokonał przeszkody, Naomi zakończyła na tym dzisiejsze "spotkanie". Jeśli nie wyszło, zrobiła oczywiście powtórkę.
Niemniej trening dobiegł w końcu końca i Naomi luzem rozstępowała ogiera po hali pilnując, by cały czas kroczył. W odpowiednim czasie zapięła go na uwiąz i wróciła z nim do stajni. /zt

Charlotte · Wysłany: 2017-06-12, 23:45

//Uznając, że korytarz jest pusty.//
Przyprowadziła Romka (Promise -> Promek -> Romek) do obiektu zwanego korytarzem skokowym, po czym pierwsze czym się zajęła to oprowadzeniem go po obiekcie. Nie chciała, żeby jej się tutaj ogier przestraszył czegoś, więc obeszła z nim dwa kółka w ręku, przy okazji głaszcząc go i gadając coś bardzo cicho.
Finalnie zamknęła wejście na obiekt i lekko się wahając puściła ogiera wolno, ażeby rozbiegał się trochę a ona mogła w spokoju ustawić przeszkody. Nie planowała go na razie przemęczać, więc na pierwszy ogień poszedł szereg - stacjonata 40 centymetrów, 3 metry dalej okser 50 centymetrów i kolejna stacjonata - 40 centymetrów. Filigranowe przeszkody miały służyć za rozgrzewkę dla skoczka, bo przecież nim był Romek.
Zabrała się za ustawienie przeszkód, co sprawiło jej wiele frajdy - odliczanie metrów, dobieranie koloru drągów - zachowywała się jak mały dzieciak, lecz czy nie o to w tym chodziło? Jazda i trening ma być frajdą.
- Promuś, chodź do mnie! - Zdobyła się na w miarę głośne zawołanie, po czym o ile koń do niej podszedł złapała go za kantar i poklepała po umięśnionej szyi.
- Zaczynamy pracę.

Promise Me · Wysłany: 2017-06-13, 22:43

Ogier szedł spokojnie. Chwilowo nie odczuwał tak wielkiej ochoty brykania. Co jak co, ale przed chwilą biegał i już nie mógł się doczekać, gdzie to dziewczyna go prowadzi. Lekko się wzdrygnął i zarżał. Dał się oprowadzić po obiekcie, od czasu do czasu, łypiąc na dziewczynę. Orientując się, że ta go uwolniła ruszył w swoją stronę. Z odległości obserwując jak ustawia przeszkody. Ciekaw był, czy da mu wyzwanie czy też coś, co pokona bez przeszkód. Słysząc słowa dziewczyny, początkowo nie zareagował, jedynie zastrzygł uszami. Dopiero spokojnie do ruszył i przyjął dawkę pieszczot, przy okazji charapami zaczął memłać jej włosy, nie żeby coś miał przeciw nim.. :lol2:

Charlotte · Wysłany: 2017-06-13, 23:22

Po przyjrzeniu się jeszcze raz przeszkodom lekko zdziwiona łypnęła wzrokiem na końskiego fryzjera, który teraz obśliniał jej ciemne włosy. Odepchnęła lekko jego głowę i machnęła swoją z dezaprobatą, aby chwilę później podejść do boku hali, skąd wzięła bat i znów podeszła do ogiera, tym samym na dalszą odległość. Machnęła kilka razy batem, ażeby ogier znów zaczął biegać, a po kilku minutach otworzyła korytarz i zapewne lekko rozbieganego konia skupiła na sobie cmoknięciem i krótkim przywołaniem jego imienia. Romek zapewne skupił się na niej, dlatego kobieta wykonała charakterystyczny ruch, tym razem odchodząc od przejścia na korytarz i poganiając ogiera do galopu w nim machnięciem batem.
//kolejne bedą bardziej rozwinięte//

Angel's Wings · Wysłany: 2017-06-14, 10:42

Tak jak wcześniej kręcił się w pobliżu korytarza, nie przeszkadzając jednak Naomi, która wprowadzała większe zmiany w przeszkodach ustawionych na korytarzu. To była dla niego okazja na chwilę przerwy, a jednocześnie przyglądał się zmienionemu korytarzowi przeszkód. Składał się on teraz tylko ze stacjonaty ze wskazówką i oksera z podmurówką z pachołków. Ostatecznie Naomi skierowała siwka z powrotem na korytarz. Pogalopował w stronę metrowej stacjonaty, która nie sprawiła mu trudności: wybił się we właściwym miejscu, ułożył ładnie do skoku i miękko wylądował za przeszkodą. Niecodzienny wygląd oksera zaniepokoił go trochę, ale trwało to tylko chwilę,a strzelenie z batu we właściwym momencie spełniło swój cel. Zaangażował tu bardziej zad, wybijając się z niego dynamicznie. Oddał co prawda przesadnie daleki skok, jednak przeszkodę zarówno pod względem jej wysokości jak i szerokości i tak udało mu się pokonać. Parsknął zadowolony na pochwałę i odczekał, aż kobieta podniesie przeszkody o 5 cm, po czym znów wpuściła go na korytarz.Oldenburg pogalopował równym tempem na stacjonatę, która teraz mierzyła 105 cm. Wyregulował tempo przed nią, wskazówka i własna intuicja pomogły mu w znalezieniu właściwego miejsca do wybicia. Pokonał więc stacjonatę na czysto. Chociaż okser urósł także o 5 cm, już nie budził w czternastolatku takich obaw. Wings nie oddał też tym razem przesadzonego skoku - udał mu się skok w sam raz. Gdy pokonał okser, ciemnowłosa kolejny raz podniosła, tym razem sam okser, który został poszerzony i podwyższony o 5 cm. Następnie siwek znów skierował się na korytarz i pogalopował do stacjonaty, którą pokonał podobnie jak wcześniej, czyli na czysto i bez trudu. Następnie skierował się na okser, gdzie wszystko wyglądało podobnie jak wcześniej, jednak jakiś drobny błąd przy wybiciu czy obliczeniach sprawił, że podczas skoku ogier trącił jeden z drągów, który jednak został na swoim miejscu. Ponownie naprowadzony na niezmienione przeszkody pokonał tym razem obie na czysto.
Przy rozstępowaniu nie sprawiał jej problemów, gdyż był to dla niego moment odsapnięcia. Potem instruktorka odprowadziła go do stajni.

zt

Promise Me · Wysłany: 2017-06-14, 15:07

Ogier zarżał gdy dziewczyna odepchnęła jego łeb, nawet niejako że smutkiem się jej przyglądał. Przecież tylko poprawiał jej włosy, nie widział w tym nic złego. :lol2:

obserwował dziewczę cały czas, znał bat jednak.. Ta rzecz nigdy mu się nie podobała, miał ochotę wyrwać to jej z ręki. Jej szczęście, że tylko używa tego jako pomoc. Romkowi nie trzeba było długo tłumaczyć, jak prosili o bieganie to biegał, wysiłek to jego 'konik'. Tak więc to kłusował to galopował sobie. Tym razem, przywołanie dziewczyny, było bardziej skuteczne I Romek-Promek skupił się na niej. Podbiegł ładnym kłusem, przy okazji posyłając Lottie uśmiech. Ruch dziewczyny jak i pogonienie go sprawiło, że ogier galopem ruszył w kierunku wejścia na korytarz. Nie miał obiekcji, ruszył więc galopem.

Charlotte · Wysłany: 2017-06-14, 22:41

W ramach przypomnienia:''stacjonata 40 centymetrów, 3 metry dalej okser 50 centymetrów i kolejna stacjonata - 40''.
Dlatego wpierw na swojej drodze ogier spotkał stacjonatę, przed którą Lottie zmotywowała go do skoku poprzez lekkie cmoknięcie. Następnie trafił mu się tak samo niski, lecz szerszy okser, przed którym także następowało cmoknięcie i ewentualnie lekki ruch batem. Myślę jednak, że te drugie nie było konieczne - ogier miał chęć biegać, teraz miał okazję się wyszaleć.
Na sam koniec, oddalona o kolejne 3 metry stacjonata, która otrzymała także cmoknięcie. Po jakże krótkim i niskim szeregu ogier miał spory obszar zwykłego biegu, skąd w końcu wyleciał na otwarty teren. Lottie nie omieszkała go nie pochwalić, tym bardziej jej słowa były sowite w miły ton, skoro tak niskie przeszkody były zapewne pokonane poprawnie. Sama znów trafiła do środa, wpierw zamykając korytarz a później zabierając się za ustawianie przeszkód. Podwyższyła obecne o 10 centymetrów, dodała mu na początek jeden drąg do pokonania a na końcu szeregu, oddaloną o 6 metrów stacjonatę - 70 centymetrów. Przeszkody nie były już takie niskie, lecz nie powinno być problemów z pokonaniem ich - z taką myślą Lottie wyszła znów na otwarty teren, otworzyła wejście na korytarz i pogoniła do niego ogiera.

Promise Me · Wysłany: 2017-06-15, 22:46

Promise na sam początek zobaczył stacjonatę. wiedział, że to jego pierwszy cel do pokonania. Niewysoki, łatwy do przeskoczenia na rozgrzewkę. Gdy dziewczyna cmoknęła to kasztan się wybił do skoku. Pokonując stacjonatę w bardzo ładnym stylu. Nie był to dla niego wielki wyczyn. W kłusie pokonał odstęp do oksera. Jako, że ten był wyższy, to ogier wyskoczył mocniej i lepiej się wygiął podczas skoku. Gdy okser był za nim, zwyczajnie zarżał. Jakby chciał kobiecie powiedzieć, że to nic Wielkiego i powinna się bardziej postarać. Kolejna stacjonata pokonana wzorowo a ogier wybiegł z korytarza, bardzo z siebie zadowolony, zwłaszcza z pochwał. :lol2:

Charlotte podniosła poprzeczki i dodała dużo wyższą stacjonatę. Bez większego obijania się Promise wbiegł do środka, nieco rozbrykany i wysztkie poprzeczki pokonał z galopu. Nieco niezdarnie, jakby od niechcenia. Nie przywiązywał uwagi do tego by prezentować się należycie. :lol2:

Charlotte · Wysłany: 2017-06-15, 22:54

Wracając do samego pokonywania wyższych przeszkód - poganiała ogiera i motywowała go do lepszych skoków poprzez pokrzepiające słowa i cmoknięcia. Dawno nie obcowała z końmi, nie wiedziała od której strony niektóre rzeczy brać - między innymi dlatego postawiła na pracę z ziemi.
Wpierw obserwowała jego skoki, które nie grzeszyły urodą, lecz miejmy nadzieję, że kasztan się wyrobi.
Po zaserwowaniu mu 3 przeszkód znów wybiegł zapewne z korytarza a kobieta po raz kolejny zamknęła wejście do środka i skorygowała przeszkody. Tym razem dodała po jednej przeszkodzie na początku i jedną na samym końcu. Odległości pozwalały na odpowiednie pokonanie przeszkód - pierwsza koperta 50 centymetrów była odległa 4 metry od następnej przeszkody, a końcowa koperta o tym samym wzroście - o 3 metry. Wyrabiało to jednak ogiera w większym skupianiu się na przeszkodach, bo przecież wymagano od niego szybszego przybierania i podnoszenia nóżek.
Po raz kolejny otworzyła korytarz i pogoniła ogiera do środka przy okazji uważnie pomagając mu w pokonaniu pierwszych 3 przeszkód - cmoknięcia, machnięcia batem i słowa wsparcia, które mogły niby zdziałać cuda lały się jak mleko w mleczarni.
/kupa part 2

Promise Me · Wysłany: 2017-06-17, 12:24

Motywacje dziewczyny komentował parskając lub rżąc. Oczywiście dzięki nim ogier się zmotywował i jego skoki były lepsze. Na pewno z czasem się wyrobi, nie od razu Rzym zbudowano. Kasztan spokojnie zaczekał gdy dziewczyna znowuż korygowała przeszkody i starał się ją popędzić, wydawał różne parsknięcia i temu podobne odgłosy. Gdy tylko drzwi się otworzyły a Charlotte opuściła korytarz kasztan ruszył galopem. Już tym razem, bez poganiania. Energia w nim buzowała i musiał ją upuścić. Skierował się na kopertę i skorygował szybkość aby mieć dobry moment wybicia. Gdy wyskoczył w górę jego ciało ułożyło się idealnie, baskil wyglądał odpowiednio, chociaż nie idealnie. W końcu jak by nie było, ten koń dopiero się uczy. Wiele aspektów wymaga poprawy. Romek zarżał pokonując stacjonaty, w lepszym stylu jak poprzednio. Generalnie bardziej się skupił i już nie pokonywał ich na odwal. Z pokonaniem ostatniej koperty nie miał problemu, zrobił to jeszcze lepiej jak przy pierwszej. W końcu trening czyni mistrza. Czyż nie ? :lol2:

Charlotte · Wysłany: 2017-06-17, 12:42

Oczywiście! Dlatego motywowała go cmoknięciami, ażeby pokonał kolejne przeszkody, choć rzeczywiście - zauważała poprawę w jego zachowaniu i była z niego bardzo dumna. Był uroczym koniem, bardzo towarzyskim i hm... przyjacielskim? Cieszyła się, że na pierwsze od wielu lat spotkanie z końmi trafił się jej akurat taki wierzchowiec.
Uznając, że kolejne przeszkody jakie mu zostały pokonał równie prawidłowo po tym jak wybiegł z korytarza przywołała go do siebie i pogłaskała po szyi w nagrodę. Kostkę cukru dostanie na koniec, na razie niech zadowoli się zadowoleniem Lottie, które wprost od niej biło.
Po raz kolejny pogoniła go do biegania, ażeby się nie zastał a sama zamknęła korytarz i zabrała się za jego kolejną przebudowę. Teraz pozostawiła tylko 3 przeszkody- wszystkie w odległości 3 metrów od siebie. Wpierw na sam początek był drąg, 3 metry później koperta 50 centymetrów, następnie stacjonata 55 centymetrów a na sam koniec okser 60 centymetrów i 3 metry później - kolejny drąg. Zwykły ciąg, dość niski lecz nie zależało jej tutaj na rekordach w skokach. Do tego jeszcze dojdą 8-)

Po raz kolejny otworzyła korytarz i już przedostatni raz pogoniła ogiera do środka, wciąż motywując go do skoków cmokaniem - ot, taka uboczność zawodowa z tym motywowaniem.

Promise Me · Wysłany: 2017-06-17, 13:00

Nie da się ukryć, że kasztanowi szło coraz lepiej. Faktycznie jest towarzyskim koniem, który lubi towarzystwo ludzi. Jest troszkę rozbrykany i narwany ale nie narowisty w niebezpiecznym tego słowa znaczeniu. Odczuwał też jakąś chęć pokazania się z dobrej strony.
Gdy wyleciał z korytarza a dziewczyna go przywołała, nie omieszkał ruszyć do niej dumnym krokiem wydając krótkie rżenie. Co mogło na ludzkie znaczyć. - Widzisz? Bądź dumna, jestem coraz lepszy. :lol2:

Z radością przyjął dosyć krótkie pieszczoty, czekając na kolejną zmianę przeszkód. W tym czasie kłusując lekko chociaż nieco nerwowo. Gdy dostał sygnał to ruszył z kopyta. Stopniowo wytrącając szybkość szykując się do wybicia na kopercie. W odpowiednim momencie wybił się wyginając ciało w łuk wyciągając szyję. To miało pomóc w przeniesieniu środka ciężkości w czego efekcie najpierw na ziemię opadły jego przednie kopyta a potem tylne, ogier od razu ruszył w kierunku stacjonaty. Tutaj musiał się wybić nieco mocniej niemniej pokonał ją praktycznie wzorowo. Zarżał krótko kierując się na okser. Ten był wyższy i trudniejszy w pokonaniu niż poprzednie przeszkody. Mocno się wybił aby jego skok był wyższy i dłuższy. Jego szyja obniżyła mocniej, gdy starał się wydłużyć skok. Drąg na końcu nie był wyzwaniem, więc pokonał go z łatwością oo czym wybiegł z korytarza.

Charlotte · Wysłany: 2017-06-17, 13:11

Uśmiechnęła się szeroko będąc dumną z jego poczynań. Między innymi dlatego przywołała go do siebie i po raz kolejny poklepała po szyi, nim znów pogoniła go do galopu by po raz drugi pokonał cały szereg. Nie motywowała go już tak, choć jeśli tego potrzebował to i to robiła. Obserwowała uważnie jego ruch by na sam koniec po raz kolejny zamknąć korytarz i posprzątać poustawiane przeszkody. Dopiero po tym przywołała ogiera do siebie, przypięła mu lonżę i zabrała się za spokojne, długie występowanie. Mięśnie musiały ostygnąć, natomiast ogier uspokoić po mimo wszystko wyczerpującym zajęciu. Był świeży w Orchardzie, z resztą tak jak Lottie. Dla istot praca w nowym miejscu jest zazwyczaj o wiele bardziej wyczerpująca, niżeli na starych śmieciach.
Finalnie wyprowadziła go z obiektu i poprowadziła w stronę stajni.
/z.t