Orchard Stable :: Mała hala

Momentum · Wysłany: 2018-12-12, 14:46

Byłoby za fajnie jakby było za łatwo nie? Teoretycznie był gotowy na nowe zadanie, ale jak wyjdzie w praktyce? Wszystko się zaraz okaże. Ogier znał wiele ruchów które dopiero przydadzą mu się w wyższych klasach, nie mówię że umie je perfekcyjnie ale jakiś wstęp do tego właśnie ma. Zgodnie z poleceniem jeźdźca zjechał na drugi ślad przy dłuższej ścianie, gdzie po wjechaniu na niego po 3 foulach zaczęły się ponownie zmiany co 3 tempa w jeździe na wprost. Wraz z pomocami jeźdźca dość płynnie zmieniał nogę prowadzącą, robiąc te przejście minimalnie lekko skocznie wraz z wysunięciem prowadzącej nogi bardziej w przód. Po kilku zmianach wrócili na wcześniejszą ósemkę, gdzie zaczęli zmiany co dwa tempa. Początkowo zgubił rytm raz czy dwa przy zmianie tempa, ale szybko je ponownie łapał i potem już po wpadnięciu w odpowiedni rytm nie miał z tym problemów. Kasztan był cholernie ambitny inie łatwo odpuszczał, co było widać właśnie że nie nudził się częstotliwością ćwiczeń tylko starał się je poprawić a nie robić dalej na odwal się. Jeszcze trochę pokręcili się na przekątnych w ósemce, by ponownie zjechać na drugi ślad gdzie podobnie jak wcześniej robili zmiany tempa tylko co 2 tempa, a nie co 3 jak poprzednio na długich ścianach. Zgodnie z poleceniem Francisa zjechał ostatni raz na przekątną, by podjąć się kolejnego zadania nawet jeśli w formie zabawy to mimo wszystko. Mieli spróbować zmiany co jedno tempo, co już było ekstremalnie trudne. Podobnie jak ze zmianami co 2, miał problem na początku z zachowaniem rytmu ale nawet nie wychodziło mu to nienajgorzej.

Francis Laurent · Wysłany: 2018-12-12, 15:02

Ambicja u konia jest bardzo ważna, wiele koni właśnie często niechętnie podejmuje to samo czy podobne ćwiczenie i poprawia się, mimo dość dosadnych sugestii jeźdźca. Dlatego doceniał owe chęci ogiera nie powstrzymując się w pochwałach słownych czy cielesnych o ile na to pozwoliła mu chwila. Był zadowolony z efektu jaki osiągnęli przy zmianach co dwa tempa, dlatego w jego głowie pojawiła się mała "iskierka" nadziei, że o co tempo powinno wejść. Został pozytywnie zaskoczony przez ogiera robiąc nieśmiałe 4 lotne co tempo, wiadomo brakowało im jeszcze dobrej pracy zadu, gdyż spóźniał przez brak odpowiedniej równowagi, która tu musiała być na ekstremalnym poziomie. Mimo to ogier nie pogubił nóg ostatecznie wykonując ten trudny element przez co po ich wykonaniu sowicie chwaląc ogiera przeszedł z nim ponownie do stępa i dał odetchnąć - w końcu trening był naprawdę wymagający nie tylko fizycznej siły i przygotowania, ale i niesamowitego skupienia.
Po chwili wrócili do zebrania po raz kolejny wracając do galopu zebranego. Wiedział, że ogier wykonuje piruety w stępie, dlatego postanowił z nim wykonać wstęp do piruetów w galopie. Na samym początku jeżdżąc z nim cały czas pod drugim śladzie (w obie strony) wykonywał z nim bardzo ciasne wolty, gdzie skupił się na przesadnym dociążaniu jego zadu i podnoszeniu przodu w mocnym zebraniu, miało go to przygotować do pracy na samym zadzie, które będzie im potrzebny. Z wolty na woltę robiąc coraz mniejsze koło, by ostatecznie w którymś momencie zacząć podejmować próby w trakcie wjeżdżania na woltę powstrzymywania go do ruchu naprzód w kontakcie lekkimi impulsami, a zewnętrzną łydką spychał go zginając go nieco mocniej do środka wewnętrzną wodzą i łydką. Zewnętrzna wodza pozostała prowadząca uniemożliwiając złamanie się do środka. Nie poddawał się nawet jeśli ogierowi na początku nie za bardzo wychodziło, ale nawet przy jednym kroku w piruecie z przejściem na zad chwalił i wracał od razu na drugi ślad nie chcąc przesadzić. Często zmieniła kierunki, by nie przeciążyć którejś ze stron, by po jakimś czasie próbować nawet 2 lub 3 kroki z półpiruetu nie spóźniając się z pochwałą i nagrodą, którą było np. na chwilę żucie z ręki.

Momentum · Wysłany: 2018-12-12, 15:26

On miał wiele dobrych cech, oczywiście kilka złych też miał ale jednak w większości przeważały te pierwsze. On się nie nudził no choć pewnie jakby po raz setny robił to samo, to w końcu by się znudził jednak po kilku czy kilkunastu powtórzeniach to jeszcze nie tragedia. Parskał na pochwały od jeźdźca, odchylając wtedy częściej uszy w jego stronę. Jednak pozostawał nadal mocno skupiony na swoim zadaniu, bo rozproszenie się całkowite mogłyby być zgubne. Jeszcze będzie miał okazję pewnie nie raz do poprawy tych niedociągnięć na treningach, aż w końcu wypracuje to na tyle dobrze że nie będzie się do czego przyczepić. Choć wiadomo że nie ma takich koni co by wszystko robiły perfekcyjnie idealnie, ale chociaż można się zbliżyć do ideału. Momentum starał się jak najlepiej sprostać oczekiwaniom faceta, co nawet mu się udawało i był sam z siebie zadowolony. Po skończeniu tego ćwiczenia przeszedł ponownie do stępa i miał okazję ponownie do odpoczynku. Podobał mu się ten trening właśnie dlatego że był wymagający za równo fizycznie jak i mentalnie, takie są w końcu najlepsze. Po krótkim odpoczynku powrócili ponownie do galopu zebranego, szykując się na kolejny element tym razem coś nowego w ich treningu. Faktycznie robił już piruety w stępie, ale w galopie jeszcze tego nie robił i to taka nowość będzie dla niego. Na początek jeżdżąc po drugim śladzie na obie strony, wykonali kilka naprawdę ciasnych wolt. Ogier poprawnie wygiął się od wewnętrznej łydki jeźdźca, zginając się odpowiednio także w potylicy. Natomiast ograniczony zewnętrznymi pomocami nie wypadał z ustawienia, wyjeżdżając odpowiednio wolty. Z każdej wolty na woltę robili także coraz mniejsze koło Ostatecznie w którymś momencie w trakcie zjechania na woltę,
spróbować wykonać ten piruet. Na początku miał lekko problem z brakiem ruchu naprzód, bo wydawało mu się to dziwne w pierwszym odruchu. Starał się w tym ćwiczeniu poruszać się wokół wewnętrznej tylnej nogi, która zakreślała koło dość małe. Pozostał lekko zgięty w kierunku w którym się poruszał, mimo zachowania aktywności na kole wydawało się że robił to lekko za wolno. Miał też problem z zachowaniem utrzymania się "w miejscu", bo jakby jednak za bardzo się przesuwał w tym ruchu wraz z każdym krokiem w piruecie. Trudno powiedzieć że to było dobre jak na początek, ale nie od razu Rzym zbudowali. Wracali potem na drugi ślad, poruszając się dalej przed siebie ze zmianą częstą kierunku. Chwilę odpoczynku i pochwał budowały go mentalnie i niezmiernie się z nich cieszył.

Francis Laurent · Wysłany: 2018-12-12, 15:39

Ogier pozytywnie go zaskoczył, gdy udawało mu się robić nieśmiałe 2/3 kroki w piruecie, które przerywał wyjeżdżając z tego "kręciołka" co by na razie nie przesadzić z wymaganiami jakie przed nim stawia. W ramach rozciągnięcia się - by nie przedobrzyć ze zgięciem wplótł w trakcie tych prób wykonywania paru kroków piruetu dodania na długich ścianach (dalej wszystko na drugim śladzie). Nie zaniedbywał tego elementu mocno skupiając się na okrągłej fouli ogiera, by otrzymać efekt mocnego galopu pod górkę. Było to znacznie ułatwione wcześniejszymi ćwiczeniami, które właśnie wymagały od ogiera przeniesienie ciężaru mocno na tył. Pilnował poszerzenia jego ram, a nie rozciągnięcia się w szybszym galopie by następnie płynnie wziąć go na siebie i praktycznie od razu wykonując kolejną próbę wykonania max. 3 kroków w piruecie.
Jako, że ogier wykonywał owe próby, a na razie nie planował aż tak mocno technicznie tego dopilnować - w końcu były to początki i postanowił zakończyć trening, by ogier mógł sobie nieprzeciążony to przemyśleć. Chwilę po tej decyzji przeszedł z nim do kłusa i wykonał dłuższe żucie ręki dając mu maksymalnie rozciągnąć górną linię w ramach nagrody i zdrowia, przede wszystkim. Czując, że ogier się rozluźnia przeszedł z nim do stępa i dał długą wodzę, by wreszcie sobie dychnął, w między czasie zarzucił mu derkę na grzbiet, samemu na niej siadając i porządnie stępowali, nawet z 15 min. Następnie zsiadł z niego opuszczając zadowolony halę.

[zt]

Momentum · Wysłany: 2018-12-12, 19:10

Starał się choć to wcale nie było proste zadanie, ale jakoś pomału do przodu brnął. Cieszył się że facet był z niego zadowolony i dzięki pochwałą się czuł doceniony. Nawet malutkie kroczki były ważne, ponieważ krok za krokiem i zbliżali się do upragnionego celu. W ramach ćwiczeń odwracających uwagę od tych trudniejszych, ogier wraz z pomocami od jeźdźca dodał na długich ścianach. Obciążając bardziej zad i unosząc się na przodach, poszerzył swoje ramy i zaczął wykonywać ruch. Od razu z tego ruchu zaczęli wykonywać ponownie piruet chociaż na kilka kroków, ale zawsze coś. W końcu dojdzie do tego że wykona pełny w galopie. Krótko potem przeszli do kłusa, gdzie ogier wykonał żucie z ręki, podążając za ręką jeźdźca w dół i przód z mieleniem wędzidła w pysku. Potem przeszedł do stępa w celu rozstępowania się i złapania oddechu po długim i intensywnym treningu, by po wszystkim wyjść z hali do stajni.

z.t

Christian Levrull · Wysłany: 2018-12-18, 10:31 **Tytuł**: Hodowca

Nie słysząc nikogo na małej hali to tam postanowił się skierować z Karą chcąc mieć trochę spokoju. Mimo swego rodzaju pewności przed wejściem na halę krzyknął "uwaga!", ale nie otrzymując odpowiedzi wszedł z Ginką do środka, następnie zamykając za sobą drzwi. Od razu skierował swe kroki w stronę schodków zatrzymując ją przy nich. Dopiął wszystko, skorygował, by następnie odkładając bacika i ostrogi na bandę wejść po schodkach i trzymając klacz delikatnie na wodzy jedną ręką z wyczuciem umieścić swój tyłek w siodle. Pochwalił ją o ile stała grzecznie, by chwilę później zamykając ją w łydce i wypychając z biodra ruszyć stępem do przodu.
Na razie liczyło się dla niego aktywne tempo na luźniejszym kontakcie tak by klacz mogła się swobodnie wyciągnąć i rozciągnąć. Temu drugiemu pomagały niezobowiązujące zawijasy, na które ją kierował na razie nie narzucając za wiele, miała dowolność - mogła się starać lub podejść do tematu niedbale. Po jakimś czasie wziął ją na długi kontakt praktycznie zachęcając do żucia i dalej kontynuował dziwne zakręty coraz bardziej "angażując" się w jej pracę, czyli po prostu wprowadzając "w razie w" korekty czy to łydką czy ręką, swobodnie podążając za nią dosiadem.

Imagination ST · Wysłany: 2018-12-18, 23:26

Przy schodkach stała w miarę spokojnie, zabierając się za zabawę dopiero gdy próbował wsiąść. Ruszyła już wtedy powolnym stępem, dając się poprowadzić w odpowiednim kierunku. Tempo było aktywne, klacz była rozjuszona i pełna energii, do tego jej młodzieńcze zapędy do ganiania i hasania widoczne były na każdym kroku. Nastolatka, musi się wyszaleć. Lekko ciągnęła za sobą tyły, nie angazując ich za bardzo, z drugiej zaś strony mieliła ładnie wędzidłem, czujnie patrolując halę zarówno uszami, jak i bystym spojrzeniem. Na łukach pracowała jak jej naszło, jak się zagapiła, to ścinała i wymagała korekty, jak skupiła na Chrisie, to ładnie wyjeżdżała wokół łydki. Była plastyczna i czujna, na wszelką pomoc reagowała dość szybko, ale jednak - w większości tych pomocy potrzebowała. Mimo jakiś swoich przyzwyczajeń i wrodzonego talentu, na samym początku treningu była zbyt żywa i zamyślona,aby robić coś za jeźdźca. Z czasem mogło się to jednak zmienić.
Czując lżejszą wodzę spuściła łeb, mieląc dalej wędzidło ale i trochę się rozpraszając. Nie spuściła go maksymalnie nisko, gdyż równowagi w obecnym stanie by nie zachowała (alkohol od 18), ale jednak opuściła a to u tak młodego konia także się liczyło. Czując sygnały do łuków owijała się wokół łydki Chrisa, czasami wpadając gdzieś łopatką czy zadem, bądź spinając się w potylicy, gdy nagle namyśliła się na patrzenie na schodki, ale z drugiej strony wystarczyła lekka półparada a wracała w łaski.

Christian Levrull · Wysłany: 2018-12-27, 15:26 **Tytuł**: Hodowca

W żaden sposób nie karał Młodej za ową niedbałość, takie było jej prawo w trakcie pierwszego stępa, jedynie ważne dla niego było aktywne tempo oraz kwestia tego, by pozostała na ręce, co bardzo szybko w razie czego korygował pulsacją na wodzy zachęcając ją do przeżucia i zaakceptowania wędzidła. Po dłużej chwili zakłusował z klaczą na ścianie dalej pomocami działając do żucia, by w nim się rozgrzała, musząc znacznie bardziej zaangażować plecy do takiej pracy. Tutaj również zaczął ją wprowadzać na rożne zawijasy do których wykorzystał cały teren hali, również wolty robiąc coraz ciaśniejsze. Wszystko na prowadzącej zewnętrznej wodzy, a zginającej jej ciało wewnętrznej wodzy i łydce, które były w razie przesadnego wypadnięcia zadem kontrolowane przez zewnętrzną łydkę. W razie dekoncentracji klaczy upominał ją niejako półparadą, ponadto wprowadzając do pierwszej pracy w kłusie sporo przejść do stępa czy stój i analogicznie ruszeń ze stój czy stępa do stępa/kłusa. Miały one skupić klacz na robocie. Oczywiście same przejścia zarówno w górę jak i w dół były kontrolowane przez aktywnie działającą łydkę, a dolne ustawienia starał się utrzymać nawet w owych przejściach, korygując ją na wodzy w razie potrzeby. Pilnował by przejścia były płynne i w równowadze. Nie zapominał o pochwałach, które dla niej były na pewno bardzo istotne.

Imagination ST · Wysłany: 2018-12-28, 12:04

A na tej sygnaturze, to rozumiem, że Imagination nie widać, bo jest kara? ;c
O aktywne tempo i żucie nie musiał się martwić, była skora do ruchu a sygnały z ręki stymulowały ją do żucia, do którego i tak było przyzwyczajona. W kłusie nie przygasła, początkowo jednak ciągnęła za sobą zad, ktory dopiero przy korekcji z siodła i licznych woltach zaczął się uaktywniać. Pomoce na łukach pozwalały na uzyskanie znośnych łuków, nie było to jednak jeszcze cudo, bowiem przy takiej temperaturze, momentami też rozkojarzeniu, potrzebowała więcej do nabrania elastyczności i zgrabności ruchów. Strzygła uszami, skupiając się na często błahych elementach jak drąg przy ścianie czy odgłosy wiatru na blasze, mimo to z czasem zaczęła się skupiać i uaktywniać. W przejściach czasami się jeszcze zagapiła, z każdym jednak momentem było tego coraz mniej. No cóż, każdy miewa gorszy i lepszy dzień, a klacze to już szczególnie. Nawet, jeśli jeszcze troszeczkę zniewieściałe.
Pochwały przyjmowała ochoczo, pojmując gdzieś tam w szarych komórkach, że go dzięki temu, że się postarała i nie zagapiła, często jednak pokusa była większa, a ona potrafiła zatracić tempo czy nawet się spiąć, widząc coś nowego, ciekawego.

Christian Levrull · Wysłany: 2018-12-28, 13:07 **Tytuł**: Hodowca

Zlała się z tłem. :lol2:

Cóż, pamiętał, że Kara lubi znaleźć sobie jakiś punkt zaczepienia i niekoniczne jest nim Christian w trakcie treningu. Dlatego tak istotne było, żeby mężczyzna co chwilę dawał klaczy nowe zadania. Dlatego po tej lekkiej rozgrzewce przeszedł z klaczą do stępa jak na razie będąc w miarę z niej zadowolony nie licząc jej rozkojarzenia. Po przejściu do stępa dał jej chwilę luzu w międzyczasie prosząc osobę z ziemi o ustawienie drążków na przekątnych hali, tak by poruszali się po ósemce. Kiedy wszystko było już gotowe zakłusował ponownie z klaczą tym bardziej wyczuwalnie skracając wodze i delikatnie podnosząc ją w ustawieniu dalej półparadą działał w celu rozluźnienia jej jak i zainteresowania. Chwilę pojechali po ścianie, by następnie skierować się na pierwszą przekątną, na których leżało ok 10 drągów ułożonych na płasko na wprost. Domknął klacz przed nimi tworząc korytarz z wodzy, a łydkę przycisnął w razie czego pilnując przed spłynięciem. Ponadto pilnował by nie przyśpieszyła w razie czego biorąc ją na siebie i zwalniając na wodzy, a gdyby szła za wolno nie powstrzymywał się przed mocniejszym użyciem łydki. Po przejściu drągów (o ile było ok) pochwalił ją głosem i nie dojeżdżając do ściany zakręcił na drugą przekątną (przez co poruszali się po ciasnej ósemce), gdzie czekała ich taka sama ilość drągów jak i i ustawienie, gdzie przypilnował klacz tak samo. Po dwukrotnym przejeździe obu przekątnych osoba z ziemi po każdym przejeździe podnosiła drągi na cavaletti 15 cm, by docelowo wszystkie znalazły się w powietrzu. W tym wypadku tym bardziej pilnował, by klacz szła w jednym rytmie, nie chcąc by pogubiła nogi w trakcie przejazdu.

edit
/pasujemy do siebie teraz avatarami :lol2:

Imagination ST · Wysłany: 2018-12-28, 13:41

W stępie była raz rozkojarzona, raz skupiona, mimo to z przewagą tego drugiego. Ożywiło ją ponowne przejście do kłusa, ale ale! To co ją czekało zdecydowanie wymagało skupienia. Pierwsze drągi były słabe - na trzy potknęła się o dwa, ale kiedy kolejny raz walnęła kopytem to już się ogarnęła w miarę. Przed kolejnymi drągami, co trało mili, sekundę się ogarnęła aby pokonać jedną przekątną z 3 stuknięciami na 10 drągów, więc jak na jej obecny stan całkiem nieźle. Na drugiej przeszkodzie uaktywniła jeszcze bardziej zad, skupiając się na Chrisie, bo jednak kopytka bolą, jaka Pani lubi mieć połamane, obolałe paznokcie?
Z każdą przekątną, z każdym drągiem było coraz lepiej, choć bywała momentami nieprzepuszczalna w potylicy, czy traciła gdzieś skupienie, potykając się o własne nogi czy drągi, to im większe wyzwanie, tym większe skupienie. Następnie były cavaletti, które zapowiadały się obiecująco. To zad, tu cyk szmyk ładnie nóżki, rozluźnienie, wyciągnięcie ciała, oh, ah, eh i pyk. Cholera. Stuknęła. Jedno, małe, mikroskopije stuknięcie w drąg sprawiło, że kolejne 4 cavaletii zostało albo totalnie pokopane, albo przeskoczone, coby w nie nie walnąć, bo jednak Imagination nie chciała także pogubić nóg, a cavaletti mogą je odgryźć... rozumiesz. Odskoczyła gdzieś w bok i miną zbitego psa spojrzała gdzieś za siebie, próbując namierzyć wzrokiem Chrisa siedzącego na niej, jak gdyby zamieniła się umysłem z kotem ze Shreka. A może raczej spojrzeniem?

/ ;> ;> ;>

Christian Levrull · Wysłany: 2018-12-28, 14:15 **Tytuł**: Hodowca

Pocieszające było to, że po stuknięciach sama wyciągała wnioski, aczkolwiek liczył na to, że od samego początku przypomni sobie do czego służą te patyki na ziemi. :lol:

No trudno, trzeba będzie jej przypomnieć. Pod koniec pokonywania drągów na płasko, było w miarę, ale jeszcze miał sporo pracy by klacz stała się bardziej przepuszczalna przechodząc przez nie. Natomiast kiedy pojawiły się cavaletti i po pierwszych, udanych drągach po puknięciu przeskoczyła na raz ostatnie cztery drągi zatrzymał się z nią za nimi z miną typu: :-|

, no cóż bywa i tak. Widząc jak patrzy w jego stronę westchnął cicho.
- Chyba Ci dzisiaj lekko rozum odjęło. :lol:

Od razu ruszył z nią kłusem i ponowił ćwiczenie na ósemce z drągami, tylko jeśli znów próbowała "ponieść" od razu ją zatrzymywał i wyjeżdżał z drążków i tak do skutku, aż było ok. Teraz znacznie wzmocnił działanie półparad jak i korytarz z wodzy uniemożliwiając takie cyrki, a zachęcając do porządnej pracy. Chwilę później przeszedł z nią do stęp, ale na kontakcie i mimo przerwy by ją czymś zająć kręcił wolty, by następnie zagalopować z klaczą na ścianie. Wpierw w półsiadzie, zachęcając ją działaniem pomocy do dolnego ustawienia, następnie usiadł w siodło starając się nie stracić aktywnego tempa. Po jakimś czasie zaczął na drugim śladzie przejeżdżać drągi na szeroki galop, pilnując, by ta nie straciła rytmu, który jako jedyny umożliwiał jej równowagę. Jeśli było w porządku drążki powędrowały w górę, gdzie pilnował zamknięcia klaczy na pomocach, by nie wymyślała powtórki z kłusa. Chwilę później zmiana kierunku przez kłus i ten sam przejazd przez cavaletti (dajmy, że było ich 6) tylko, że na drugą stronę.

Imagination ST · Wysłany: 2018-12-28, 14:29

Proszę nie ubliżać jej rozumowi. To bardzo inteligentny koń, po prostu dusza artystyczna i widzi głębię nawet w tych 15 centymetrowych cavaletii...
Następnie najechanie sprawiło, że się spięła, mimo to Chris nie pozwolił jej na skoczenie a więc z lekko kocim grzbietem pokonała cavaletii, potem cicho prychając, jakby właśnie pokonała parkur CSIO***** a nie 15 centymetrów nad ziemią. No ale, czasami można jej to odpuścić.
Do stępa przeszła niechętnie, ale jeździła wolty jako tako, czasami pchając się sama z siebie do kłusa, co oczywiście właściciel poprawiał, no ale proszę Was... Ona tutaj Wielką Pardubicką chciała pokonywać, a on jak się rozgrzewała przed skokami na 150 cm ją do stępa zwolnił... DLatego też przejście w galop zaakcentowała lekkim zarzuceniem zadem, nie tyle złowrogi, co oddającym jej energię i chęć biegu... No i trochę chciała się też przez drapieżnymi drągami uchronić. W galopie uaktywniła zad, ochoczo i z natury lekko zaokrąglając ten chód, aby następnie pokonać drągi. Znów chciały ją zjeść, lecz w galopie lepiej zachowała rytm, odrobinę z obawy o własne zdrowie skupiając się na Chrisie, któremu ufała i wiedziała, że on jako jej dzielny rycerz ją dobrze pokieruje. Dlatego z lekko przesadnym strachem, ale jednak pokonała drągi zarówno w jedną stronę, jak i drugą, przechodząc gładko w kłus ku zmianie kierunku.

Leon · Wysłany: 2018-12-29, 22:33

Przyszedł z klaczą na jedną z hal. Padło akurat na małą, ponieważ było tu na tyle pusto że mógł bezpiecznie trenować z Bijou między parami które jednak tu były. Uprzedził ich wejście na halę, by udać się pod schodki w rogu hali, gdzie poprawił do końca i na ostatni guzik jej sprzęt i dosiadł jej. Trzymając ją na wodzach prosił o zachowanie nieruchomości, a kiedy jej się to udało poklepał ją w pochwale po szyi. Dał jej na razie długą wodzę, trzymając ją jednak pod kontrolą z minimalnie dosłownie kontaktem na wszelki wypadek. Nie znał jej na tyle dobrze, by jeszcze jej w pełni zaufać że czegoś nie zrobi. Lepiej chuchać na zimne jak to mówią. Prosił ją na razie o stęp wzdłuż ścian hali przez dłuższy czas, by raz na jakiś czas zmienić kierunek przez przekątną hali dla odmiany od krążenia dookoła.

Christian Levrull · Wysłany: 2019-01-02, 12:17 **Tytuł**: Hodowca

Był bardzo zadowolony z jej jakości galopu, dlatego korzystając z jej równowagi i samoniesienia korygował ją tylko wtedy kiedy ostatecznie było to potrzebne. Standardowo w trakcie jazdy w galopie przez drążki miała jego wsparcie na zasadzie działających i sugerujących jej zachowanie pomocy. Chwilę ją w tym galopie potrzymał, dając jej możliwość trochę wyciszenia się i spożytkowania nadmiaru energii. Nie przesadzał jednak, planując ją zaraz nieco pomęczyć gimnastycznie na treningu, a do tego potrzebowała siły. Dlatego chwile później ponownie przeszli do stępa, w trakcie którego poprosił osobę z ziemi o ułożenie szeregu, który ostatecznie prezentować się będzie tak: KLIK.
Na początku ustawione zostały 3 drążki na kłus, koperta 60 cm, a 4 pozostałe krzyżaki były na tyle niskie, że można było je pominąć (30 cm). Pozbierał więc wodze wracając z klaczą do lekkiego ustawienia, by następnie zakłusować i najechać z klaczą na linię środkową energicznym tempem, gdyby potrzebowała lekko się podnieść w dojeździe nie powstrzymywał jej na ręce, tworząc jednak pewny korytarz z wodzy, uniemożliwiając ucieczkę w bok, dodatkowo pchając ją na przeszkodę łydką. W odpowiednim miejscu posłał ją do skoku płynnie wchodząc w półsiad i podążając za nią ręką patrzył na kolejne "krzyżaczki", pilnując, by została w galopie i zrobiła odpowiednio między przeszkódkami 1, 2, 2 i 3 foule. Po ostatnim krzyżaku zmienił kierunek wracając na ścianę i przeszedł do kłusa w połowie długiej ściany. Ponownie najechał na krzyżaka zachowując się tak samo jak wcześniej między przeszkodami. Ponowna zmiana kierunku, gdzie w między czasie również drugi krzyżak urósł na wysokość 60 cm, przejechali to po jednym razie na stronę, a z każdym co drugim przejazdem zostały podniesiony również kolejno 3, 4 i 6 krzyżak na wysokość 60 cm, tak, że w ostatnich przejazdach wszystkie krzyżaczki były na równi. Jeżeli wszystko było w porządku po tych około 10 przejazdach zrobił klaczy przerwę.