Orchard Stable :: Mała hala

Christian Levrull · Wysłany: 2016-06-02, 23:39 **Tytuł**: Hodowca

{Uznajmy, że hala w chwili jak przybyli była pusta.}

Wszedł z klaczą na halę, prowadząc ją na lonży obok siebie (czego mocno pilnował), skinął na Dominicę, która miała mu dziś pomóc, po czym udał się na środek hali. Tam posprawdzał wszystko, dociągnął popręg, puścił swobodnie strzemiona, a następnie "odgonił" ją na koło w stępie. Na początek dał jej się rozluźnić, mogła swobodnie wybrać układ szyi w jakim chce iść. Pilnował jedynie tego, by klacz szła stępem, a jeżeli próbowała ruszyć do wyższego chodu bez zastanowienia pociągnął lonżę, tak, że wędzidło znacząco zadziałało w jej pysku. Jeżeli szła dobrze od czasu do czasu słownie ją chwalił. Ogólnie aktywne tempo do przodu w rozluźnieniu.
Po jakimś czasie "przywołał" ją do siebie, tym razem dopinając do popręgu od jej pyska gumy (chambon gumowy) i z nim ponownie odgonił klacz na koło. Tym razem musiała "walczyć" z gumami, które ściągały jej głowę do niższego ustawienia, tak by klacz uwypukliła plecy i obniżyła zad. Jeżeli walczyła - gumy działały, jeżeli odpuściła - wisiały swobodnie lub były lekko napięte. Czyli ogólnie udawały rękę jeźdźca. Dał jej chwilę na dogadanie się z nimi po czym zacmokał lekko unosząc bat zmuszając klacz do zakłusowania. Tu analogicznie jak wcześniej pilnował jednego aktywnego tempa, gdzie zad miał ją pchać na gumy i zachęcać do żucia i odpuszczenia.

Bremen Star · Wysłany: 2016-06-03, 13:13

Kara podążała za chłopakiem, aż na halę. Kroczyła dość żwawo przy jego boku, nie wyprzedzając go jednak, ani się nie ociągając. Na widok kobiety, skuliła nieco uszy, tolerowanie obcych ludzi, którzy nie byli Chrisem, było jeszcze problemem. Poczekała cierpliwie, aż Chirs wszystko poprawi, by odejść na koło i ruszyć energicznym stępem, po nim. Wyciągnęła szyjsko do przodu i w dół, szła luźno, ale aktywnie nadal. Mieliła wędzidło, zostawiając jedno ucho na chłopaku, drugie mając skierowane do przodu. Po jakimś czasie, zawołana przez chłopaka, wpierw krótko mu się badawczo przyjrzała, by podejść do niego. Kiedy majstrował przy niej, lekko stuliła uszy, ale nie zrobiła nic. Odgoniona na koło, nie była zadowolona z zmiany, faktycznie początki były trudne. Stosowała różne metody, pozbycia się tego dziwnego uczucia, jednak nic nie wychodziło. W końcu jednak odpuściła, schodząc głową do niższego ustawienia, wchodząc na wędzidło, obniżając zad, aktywizując mocniej mięśnie grzbietu. Chwilę później, poproszona przez chłopaka, weszła a wyższy chód. Poruszała się nadal energicznie, chętnie w przód. Pracując chcąc nie chcąc mocniej zadem, podążała za wędzidłem. Równo się na nim opierała, mieląc jednocześnie je w pysku.

Anna Ross · Wysłany: 2016-06-04, 22:42

Insostenible · Wysłany: 2016-06-05, 13:26

Christian Levrull · Wysłany: 2016-06-05, 22:25 **Tytuł**: Hodowca

Bremen Star · Wysłany: 2016-06-05, 22:57

Christian Levrull · Wysłany: 2016-06-05, 23:50 **Tytuł**: Hodowca

Jako, że klacz jak na razie bardzo dobrze się zachowywała pozostali na kole, gdzie w międzyczasie - kiedy już klacz zaakceptowała jego ciało w stu procentach - lekko się wiercił, zmieniając swój punkt równowagi i w niewielki sposób również zakłócając jej. Ogólnie chodziło o to, by coś takiego nie wpływało na jej samoniesienie, czyli po prostu stały ruch do przodu. W razie czego zachęcona była cmoknięciem i łydką - z czego przy tym drugim każda prawidłowa reakcja była automatycznie pochwalona.
Po chwili (wcześniejsze próby z równowagą nie trwały długo, może tak z minutę max. dwie) zaczęli próby zatrzymania i ruszenia. W razie czego wszystko było wspomagane głosem, jako, że te komendy już "znała na pamięć" miały one na celu wspomóc jej w rozumieniu działania jeźdźca - lekkie cofnięcie ręki na kontakcie i wycofanie ciała jako zatrzymanie, natomiast wypchnięcie z biodra wraz z łydką i koniecznie na kontakcie jako ruszenie. W razie czego pomagała dziewczyna jako osoba lonżująca.
Kiedy i to zaczęło w miarę wyglądać i klacz zaczęła łapać o co chodzi, dali spokój z tym, tak by nie przesadzić.
- Dobra teraz kłus, pilnuj ruchu do przodu, by mogła swobodnie odnaleźć równowagę, a nie kombinować.
Odparł w stronę brunetki, by ta po chwili wraz z jego pomocami do ruszenia zakłusowała. Od razu wszedł w anglezowany, by zapewnić maksimum wygody dla klaczy i możliwość odnalezienia się w najłatwiejszym do zniesienia dosiadzie - o ile jeździec był w prawidłowej równowadze. Łydki nie przylegające na razie, nic nie wymagał nie licząc ruchu do przodu na kontakcie. Tu jak wcześniej starał się o najłagodniejsze siadanie w siodło przy jednoczesnym ułatwieniu jej swoim ciałem znalezienie punktu równowagi.
Jeżeli zaczęło być ok, na chwilę przeszli do stępa, pochwalili ją i zmienili stronę. To samo w drugą, ponownie zakłusowali przedtem przez chwilę ćwicząc przejścia zatrzymanie - stęp, stęp - zatrzymanie.

Bremen Star · Wysłany: 2016-06-06, 11:50

Starała się ! Niech będzie z niej dumny, klacz naprawdę dość się zmieniła. Szczególnie od momentu, gdy tu trafiła. Socjalizacja ze stajennymi oraz końmi, przynosiła pożądane efekty, choć do ideału jeszcze bardzo daleko. Kiedy się wiercił, lekko się ponownie spięła, szastając ogonem o swoje boki. Mimo to, starała się poruszać wyznaczonym chodem oraz tempie, co jej się prawie udawało. Miała moment, że zwolniła na chwilę, ale poprawiona szybko, powróciła do odpowiedniego chodu, ignorując wiercenie się chłopaka, a skupiając na prawidłowym ruchu. Nie od razu, połączyła owe pomoce z zatrzymaniem, więc wpierw wspomagali się głosem. Na to reagowała idealnie, jeśli mówimy o zatrzymaniu. Natomiast z ruszeniem, nie miała takich problemów, gładko jej się udawało to odczytywać. Po paru razach (zatrzymaniach), klacz zaczęła poprawnie reagować na otrzymywane pomoce, może do ideału daleko, bo krzywo stawała dość często, ale reagowała, a to chyba ważniejsze. Nie rozumiała ich słów, więc skupiała się tylko ne gestach (pomocach). Kara dość łatwo, zaskoczył w kłus, poruszała się średnim tempem, przynajmniej pierwsze kroki, bo nie wiem jakie tam oni chcieli. Kłusowała już raz z facetem na grzbiecie, ale trochę inaczej. Z początku, odnajdywała się w tym dopiero, jej pierwsze kroki były dość chaotyczne, a ustawienie nie te. Jednak dojeżdżając do pełnego koła, zaczęła ponownie schodzić w dół, mieląc mocniej wędzidło, opierała się na nim równo. Angażowała nadal w pracę mięśnie grzbietu, poruszając się dość równym tempem. Po jakieś chwili, przeszli do stępa, by zmienić stronę. Na tą drugą, zaczęli powtarzać te same ćwiczenia: przejścia (które były nieco lepsze, od poprzednich), potem wejście w kłus i kontynuowanie go na kole.

Countess · Wysłany: 2016-06-11, 13:47

Nadya · Wysłany: 2016-06-15, 11:58

Korzystając z dobrej pogody większość obiektów na świeżym powietrzu była oblegana przez jeźdźców, dlatego Nadya od razu skierowała się na mniejszą hale, która na ich potrzeby powinna wystarczyć. Oprowadziła Presc'a po hali, zatrzymała go w narożniku, poprawiła popręg i strzemiona, po czym korzystając ze schodków wspięła się na jego grzbiet. Poprawiła się w siodle i po chwili poprzez łydkę, napięcie krzyża i ewentualne wypchnięcie z bioder wysłała kasztana do stępu na luźnej wodzy. Od razu go skorygowała, jeżeli miał kaprys za bardzo się rozpędzić, jednak o ile pozostawał w stępie nie ingerowała, póki co dając mu możliwość, by spokojnie się rozgrzał przed właściwym treningiem skokowym.

Christian Levrull · Wysłany: 2016-06-16, 11:59 **Tytuł**: Hodowca

Bremen Star · Wysłany: 2016-06-16, 15:38

Z czasem zaczynała rozumieć, łączenie pojęć dobrze wykonane zadanie = nagroda. W zależności od pochwały, na głos reagowała lepiej niż na sam dotyk. Tutaj do ideału jeszcze brakowało, jednak przynajmniej nie rzucała się na nich. Nie ukrywajmy, chuderlaczkiem to on nie był, jednak jakoś dawała sobie radę. Starała się, wykonywać wszystko należycie, jednak pewnie do całkowitego ideału, było daleko. Jednak była jeszcze młoda, nie doświadczona i dopiero zaczynała, prawidłową pracę z Chrisem. Klacz łapała, zasadę zatrzymania-ruszania, pewnie z każdym kolejnym powtórzeniem, będzie lepiej. Po przejściu do stępa, para zaczęła coś kombinować na co kara, skuliła jedno z uszu. Chris miał nosa, pukanie jej batem czy czym kolwiek innym, przyniosło by odwrotny skutek od zamierzonego. Prawdopodobnie dodatkowo niszcząc to, co już udało im się zbudować. Kiedy się zatrzymali, kara złapała kilka głębszych oddechów, kondycję miała dość marną, więc mimo słabego teoretycznie treningu się nieco zmęczyła. Zgrzytnęła zębami, gdy kobieta odpinała lonżę przez co, dopiero po sekundach weszła na kontakt. Z lekkim też zapłonem, ruszyła stępem przed siebie, o dziwo szła bez żadnych wybryków, lekko sztywna. Jednak, każdy jej początek wyglądał tak samo, więc po kilku krokach dopiero się rozluźniła. Po kilku krokach, zaczęła efektowniej pracować mięśniami, które były jeszcze marne, ale jakieś były. Będąc bardziej rozluźnioną, ale nie rozlazłą. Naprowadzona przez faceta, skręciła na ścianę, poruszała się dość dobrze. Energicznie nie za szybko nie za wolno, mieliła wędzidło, które w tym momencie działało dla niej jako wsparcie. Stępowali po ścianie, trochę koślawo, bo kara nie miała jeszcze wyczucia w chodzeniu po prostej, choć starała się ! To przejścia jej, wychodziły prawie, że doskonale <3 Tym razem łydka w przejściu do kłusa, była wystarczająca. Tutaj nadal, poruszała się dość płynnie i energicznie, może dupki nie urywało w efektowności, ale tragedii nie było. Uzyskała w genach, wszystko co najlepsze, oczywiście po rodzicach.

Alexander · Wysłany: 2016-07-01, 22:58

Countess · Wysłany: 2016-07-04, 13:21

Nie dało się ukryć, że z każdym kolejnym treningiem Countess nabierała pewności siebie w skokach, spokoju i umiejętności pokonywania przeszkód bez żadnych chaotycznych ruchów wykonywanych kilka foulee przed skokiem; brakowało jej doświadczenia w kontekście parkurów wyjazdowych oraz zawodów, bo jeśli o same skoki chodziło nie dało jej się zarzucić niewypracowanej techniki czy innych niedociągnięć - po prostu nie była przyzwyczajona do nerwowej atmosfery. W każdym razie poprowadzona w stronę linii zastrzygła uszami, zawieszając podekscytowane spojrzenie na co prawda niskiej stacjonacie i natychmiast mocniej wchodząc w wędzidło, usiłując delikatnie przyspieszyć. Wraz z sygnałem ze strony jeźdźca oderwała się od ziemi, wysadzając mocno do góry w geście nadmiaru energii i zostawiając po sobie imponujący zapas, bez trudu lądując po drugiej stronie wybierając lewą nogę. Pewnie pogalopowała do kolejnej przeszkody, której wysokość w dalszym ciągu nie wywierała na niej wrażenia, powtarzając ten sam schemat co w wypadku poprzedniego skoku i miękko lądując po drugiej stronie, pozwalając sobie jednokrotnie oddać z zadu - nie z braku wychowania czy złośliwości, a najzwyklejszej radości.