Orchard Stable :: Mała hala

Avro Lancaster · Wysłany: 2016-03-27, 20:18

Rozgrzewka była nieodłącznym elementem treningu zwłaszcza, że ogier ostatnio dużo czasu spędzał w boksie i nie miał możliwości pracowania na swoim ciałem. Oczywiście wypady na pastwisko czy padok nie mogły się równać z treningiem, dlatego ich odwiedziny niekoniecznie wpływały na jego kondycję, choć rzeczywiście dawały małą możliwość rozciągnięcia kości i mięśni.
Poproszony o zagalopowanie przemielił niesmaczne wędzidło i lekko zadzierając łba, przyśpieszył kroku. Na szczęście nie wyrywał się do przodu i nie parł bezmyślnie przed siebie, szybko odnajdując właściwy rytm i tempo. Nie miał problemów ze zmianą kończyn, więc bez zawahania ruszył na tę stronę, której wymagała od niego dziewczyna. Wszystkie figury, jakie przyszło mu robić, wykonywał z dużym zaangażowaniem, czasem opierając się na pomocach blondynki, a niekiedy samemu starając się zrobić je dobrze. Był doświadczonym wierzchowcem i to przez czyste lenistwo większy ciężar pracy pokładał na barki jeźdźca.

Alexander · Wysłany: 2016-04-02, 19:27

Anna Ross · Wysłany: 2016-04-03, 17:46

Avro Lancaster · Wysłany: 2016-04-14, 21:35

Przeszedłszy do stępa pozwolił sobie na chwilę odpoczynku. Skorzystał z luźnej wodzy i wyciągnął oraz opuścił łeb do wygodnej wysokości, by nieco ją porozciągać i dać odsapnąć spiętym dotychczas mięśniom, które bezustannie pracowały. Raczej nie skupiał się na stajennym, układającym prowizoryczny parkur. Jego wzrok utkwiony był w piaszczystym podłożu i raczej nieczęsto się unosił, to głównie uszy strzygły na boki. Stopniowo podbierane wodze zmusiły ogiera do ponownego wrócenia do ustawienia. Opuścił nieco łeb, zaokrąglając szyję, uwypuklił grzbiet i automatycznie zaangażował zad, w którym skumulował większość energii. Wyjeżdżając kolejny narożnik płynnie przeszedł do kłusa, jako że został o to poproszony. Parsknąwszy przeciągle, podążył na pierwsze przeszkody, wykonując na nie całkowicie prosty najazd. Podczas przejścia przez drążki, poprzedzające pierwszą kopertę, zniżył pysk. Z drobnymi pomocami dziewczyny udało mu się pokonać ową "przeszkodę", choć równie dobrze poradziłby sobie sam. Niestety ostatnimi czasy nieco się rozleniwił i wolał polegać na jeźdźcu, który trudniejszą część zadania wykonywał za niego. Chętnie ruszył na kopertę, lecz tutaj również w nic nie ingerował, oczekując odpowiedniego impulsu ze strony dziewczyny. Otrzymawszy takowy odbił się od miękkiego podłoża i nieznacznie wyciągnął ciało, ponieważ wysokość przeszkody nie wymagała większego wygięcia. Przyśpieszył do galopu, tym razem nie szarpiąc się w przód - zrobił to z kulturą, jakiej od niego wymagano. Od razu narzucił aktywne, lecz nie mordercze tempo i utrzymując je, zaczął najazd na kolejną przeszkodę. Ponownie odczekał odpowiedniego impulsu, a dostawszy go ponownie wykonał skok. Po lądowaniu zakręcił w wyznaczonym kierunku, po chwili pokonując kolejną przeszkodę. Za każdym razem stosował tę samą technikę i choć wyglądał tak, jakby w ogóle nie przykładał się do zadania, to każdy skok wykonywał z dużym zaangażowaniem.

Taylor · Wysłany: 2016-04-22, 18:21

/zakładając, że na miejscu nikogo nie ma

Weszła na halę z Zetterholmem u boku, wcześniej upewniając się, że nie ma na niej żadnej pracującej pary. Ku jej niezadowoleniu biegalnia była zajęta, dlatego też musiała znaleźć inne miejsce do puszczenia WuZetki luzem. Zamykając za sobą porządnie drzwi, rozejrzała się, klepiąc siwka po łopatce i ruszyła z nim wzdłuż śladu, pozwalając lepiej zapoznać się z nowym miejscu. Jak najbardziej pozwalała mu na zatrzymywanie się i obwąchiwanie różnych rzeczy, etc. Gdy dwulatek zachowywał się już względnie spokojnie (pomijając wszelkie sposoby na okazanie swojego nadmiaru energii, bo to mamy w komplecie :lol:

), znalazła miejsce na środku hali i wypuściła go na koło, ewentualnie samej go na nią odprowadzając, o ile nie znał tej komendy. Na razie nie wymagała niczego poza stępem, ale nie denerwowała się, jeśli koń podkłusowywał czy w inny sposób umilał sobie ten czas - dopóki utrzymywał rysunek i nie ciągał jej po hali, dawała mu bardzo dużo swobody, jednocześnie pokazując mu, że jeśli nie dokonujemy zamachów na życie Taylor, to jest bardzo sympatycznie!

Countess · Wysłany: 2016-04-22, 18:39

Elizabeth White · Wysłany: 2016-05-02, 18:44

W związku z tym, że Elizabeth od samego rana była mocno zabiegana, poprosiła zaprzyjaźnionego stajennego o przygotowanie jej konia. O określonej porze udała się na mniejszą z tutejszych hal i cierpliwie poczekała, aż mężczyzna się zjawi. Już po chwili w drzwiach budynku ukazał się wysoki brunet z kochaną mordką przy boku. Brunetka pośpiesznie ruszyła w ich kierunku, dziękując za pomoc i odbierając z rąk pracownika koniowatego. Odprowadziwszy go na linie środkową, zaczęła go pieczołowicie miziać po pysku i szyi.
- Popracujemy trochę, a potem dostaniesz coś dobrego - mruknęła w jego kierunku, gładząc dłonią jasną i miękką w dotyku sierść. Chciała pojeździć go trochę przed zawodami, powoli wdrażając w życie swój plan.
Sprawnie odwinęła puśliska, podciągnęła popręg i zasiadła na grzbiecie Devona. Poklepała go po szyi po raz ostatni, w między czasie łapiąc drugie strzemię. Na koniec upewniła się jeszcze, czy wodze nie są skręcone i przyłożywszy mu łydki do boków, poprosiła o żwawego stępa. Początkowo dała mu luźne wodze, skupiając się jedynie na tempie. Nieparzystokopytny miał możliwość porozciągania szyi i rozluźnienia się przed jazdą. Po raz pierwszy mieli jechać przejazd klasy P, toteż El wolała się osobiście upewnić, czy aby na pewno są dobrze do owego zadania przygotowani.
Po dłuższej chwili ponownie zaczęła zbierać wodzę na elastyczny kontakt, przygotowując Maślanego do treściwszej pracy. Wykonała półparade, by następnie poprosić Heira o kłus. Chciała, by energicznie wyszedł z zadu, od razu obierając odpowiadające jej tempo. Sama zaś zaczęła rytmicznie anglezować, już od pierwszych chwil pracując nad satysfakcjonującą jakością kłusa.

Devon Heir · Wysłany: 2016-05-02, 19:08

Kopytny posłusznie kroczył u boku stajennego, niekoniecznie zdając sobie sprawę z tego, że ów mężczyzna miał go jedynie przyprowadzić na miejsce, a wcześniej przygotować do treningu. Wkroczywszy na halę od razu omiótł ją spojrzeniem, jednak z nikłym zainteresowaniem. Po chwili jego uwagę przykuła znajoma sylwetka, która zaczęła zbliżać się w ich kierunku. Maślany parsknął na powitanie, zaraz wyciągając duże łepsko w kierunku swojej opiekunki. Mając Elizabeth w zasięgu swojej morki, szturchnął ją zaczepnie w ramię, a kiedy ruszyła w kierunku środka hali, on posłusznie podążył za nią. Raczony tymi licznymi pieszczotami rozluźnił nieco mięśnie i szastnął ospale ogonem, mordkę wtulając w pierś brunetki.
Zastrzygł uszami, kiedy dotarł do nich znajomy głos. Odsunął się nieznacznie, by mieć lepszy wgląd na sylwetkę kobiety. Jeszcze nie wiedział, co planuje Elizabeth, lecz w najbliższym czasie miał się o tym przekonać na własnej skórze, bowiem plan dotyczył również jego.
Wykręcił szyję, by choć kątem oka zerknąć na właścicielkę, w celu upewniania się co do jej czynności. Odwróciwszy się, poczuł na sobie znajomy ciężar, na który zareagował cichym sapnięciem. Zastrzygł naprzemiennie uszami i obił ogonem o bok, kiedy został poklepany po masywnej szyi. Nie wyprzedzał poleceń dziewczyny, więc ruszył dopiero, gdy dostał ku temu pozwolenie. Miał w sobie sporo energii. Ostatnio dużo czasów spędzał w boksie, a wypady na pastwisko nie pozwalały mu na pozbycie się energii do tego stopnia, by ta nie przemawiała nim na treningach. Mimo to nie rwał się do przodu, a aktywnie stępował wyznaczonych kierunkach. Początkowo nie opuszczał łepka, jednak z kolejnymi krokami wyciągnął szyję i zniżył głowę do wygodnej wysokości.
Przemieliwszy w pysku wędzidło, powoli zaczął wyrabiać w sobie odpowiednie ustawienie, uwypuklając swój grzbiet, podstawiając zad oraz wysuwając nieco nochal. Jego krok już wcześniej był sprężysty, lecz teraz stał się jeszcze lżejszy i bardziej aktywny. W chwili zakłusownia był już nastawionym na porządną pracę. Zaokrąglił swoją szyję, dodatkowo aktywizując zad i zachowując sprężystość kroku. Skupiał się na swoim jeźdźcu, nie zapominając o pracy całego ciała i wędzidła, którym interesował się bezustannie.

Elizabeth White · Wysłany: 2016-05-02, 19:30

Po kilku w miarę luźnych okrążeniach na rozruszanie, zaczęła nakłaniać swojego kopytnego do zebrania się. Owe zadanie starała sobie ułatwić poruszając się po wszelakich łukach, serpentynach i woltach. Przez cały ten czas pracowała ręką, pulsacyjnymi ruchami wyginając łebek Devona. Oczywiście nie zapomniała również o wygięciu w kłodzie, którego skrupulatnie pilnowała łydkami i ustawieniem swojego ciała. Profesor nigdy nie miał problemu w dojściu do wędzidła i podstawieniu zadu, dlatego El liczyła na to, że będzie tak i tym razem. W razie jakichkolwiek problemów kontynuowała pracę, nie odpuszczając mu tego ważnego elementu. Oczywiście w między czasie dbała również o odpowiednie tempo. Nie było mowy o spaniu!
Gdy udało im się już ładnie zebrać, Elizabeth pochwaliła kopytnego głosem i pozwoliła mu wrócić na ścianę. Dała mu przez chwilę trochę spokoju, aż postanowiła skupić się na przejściach. W owym celu wykonała półparade, by po chwili jeszcze mocniej usztywnić się w miednicy, mocniej dociążyć grzbiet konia i zainicjować przejście do stępa. Pilnując by nie spał, pozwoliła mu przejść w owym chodzie piętnaście kroków i powtórzyła ćwiczenie, chcąc się zatrzymać. Odczekała przepisowe pięć sekund nieruchomości i zaczęła stopniowo wracać do kłusa. Całość powtórzyła jeszcze raz i o ile w miarę im to wyszło, pochwaliła kopytnego. Teraz przyszedł czas na coś odrobinę trudniejszego, a mianowicie przejścia kłus-stój. Stosując identycznie pomoce całość wykonała dwa razy i o ile nie pojawiły się komplikacje, ponownie nagrodziła Devona za zaangażowanie.

Devon Heir · Wysłany: 2016-05-02, 20:10

Kopytny właściwie już sam, instynktownie i z przyzwyczajenia wyrabiał w sobie zebranie. Mimo wszystko działania jeźdźca pomagały Maślanemu w umocnieniu tego ustawienia i większym wyczuleniu go na wszelakie pomoce. Początkowo izabelowaty miał pewne trudności z utrzymaniem odpowiedniego wygięcia na figurach, lecz z czasem i ewentualnie mocniejszą pracą brunetki wbił się odpowiednio w rytm i bardziej skupiając się na kobiecie, bez problemowo poradził sobie z resztą gimnastyki. O tempo nie musiała się martwić, bowiem wałach nie miał z nim żadnego problemu. Kroczył aktywnie i sprężyście, w określonym rytmie, którego się trzymał i którego nie przerywał.
Po tych ćwiczeniach kopytny stał się zdecydowanie bardziej przepuszczalny, rozluźniony oraz wyczulony na wszelkie pomoce. Podstawił bardziej swój zad, kumulując w nim swoją energię. Bardziej zaokrąglił masywną szyję i wysunął mordę poza pion, również wypychając grzbiet. Krok Devona stał się o wiele przyjemniejszy - także dla oka obserwatora. Pełnię swojej uwagi skupiał na jeźdźcu, a wykonana półparada jedynie potwierdziła tę wysoką wartość skupienia. Odczytawszy poprawnie pomoce brunetki, wałach sprawnie przeszedł do aktywnego stępa. Niechętnie przemielił w pysku wędzidło, po chwili przygotowując się do następującego po półparadzie postoju. Zatrzymawszy się, parsknął krótko i tupnął mocno przednią kończyną. Jedynie strzygł uszami na boki, czekając na kolejne polecenia, które otrzymał po upływie tych kilku sekund. Ochoczo przebył przez wszystkie czynności, ostatecznie wracając do kłusa. Powtórka ćwiczenia również wyszła poprawnie, a właściwie więcej niż poprawnie, bowiem wałach zatrzymał się i w momencie całkowicie znieruchomiał, aż do kolejnych zadań. Na pochwałę tradycyjnie zareagował odchyleniem uszu i delikatnym odwróceniem głowy. Przejścia kłus-stój również nie wychodziły mu najgorzej. Za pierwszym razem odrobinę się zagalopował, więc mimo przygotowującej półparady izabelowaty mocno drgnął, mimowolnie przesuwając się w przód, kiedy teoretycznie powinien już stać . Jednak kolejne próby tego ćwiczenia wyszły zaskakująco dobrze.

Elizabeth White · Wysłany: 2016-05-03, 11:57

Elizabeth na nikim nie czerpała tak dużej przyjemności z jazdy jak na Maślanym. Rejestrowała jego każdy postęp i czuła, że serce jej rosło, gdy coś zaczynało im poprawnie wychodzić. Po za tym wiedziała, że kopytny stara się jak może, co starała się sowicie wynagradzać.
Po udanych przejściach postanowiła odpuścić mu to ćwiczenie i skupić się na czymś odrobinę trudniejszym. Ustępowanie od łydki wliczało się w program przejazdu, który mieli jechać na zawodach, toteż nie było mowy o odpuszczeniu sobie tego elementu. W owym celu pozwoliła Devonowi na powrót do stępa i dała mu ścianę odpoczynku. Na początku chciała spróbować wykonać ustępowanie w najwolniejszym chodzie, co by przypomnieć Profesorowi z czym to się je.
Wykonała krótką półparade chcąc skupić na sobie uwagę wałaszka i zabrała się do pracy. Obciążyła wewnętrzną stronę konia i przesunęła wewnętrzną nogę nieco za popręg, by skutecznie móc przesuwać konia zarówno w bok jak i w przód. Zewnętrzną nogę minimalnie cofnęła do tyłu w celu przypilnowania zadu, a rękoma ograniczała niepotrzebną wędrówkę łba. Za pierwszym razem nie liczyła wcale na fajerwerki, aczkolwiek pochwaliła kopytnego tak czy siak i powtórzyła całość jeszcze raz. Jeżeli w dalszym ciągu wychodziło im to średniawo, postanowiła spróbować jeszcze raz, starając się dawać możliwie najczytelniejsze sygnały. Jeżeli jednak wszystko było w porządku, to pochwaliła Andaluzytana i postanowiła spróbować w kłusie.

Devon Heir · Wysłany: 2016-05-03, 23:29

Wróciwszy do stępa, parsknął krótko i otrzepał sporych rozmiarów łepek. Nie zdążył się jeszcze zmęczyć, toteż jego krok wciąż był sprężysty i energiczny, a przy tym bardzo przyjemny w odczuciu. Maślany był bardzo wygodnym koniem i w tej kwestii nie można mu było niczego zrzucić. Wykonawszy półparadę, dźwignął odrobinę głowę, przygotowując się do dalszych ćwiczeń i pełnię swojej uwagi ponownie kierując w stronę dziewczyny. Początkowo nieco się zirytował i ponownie wydając z siebie głośne parsknięcie, obił ogonem o jasny bok. Dopiero po chwili zrozumiał o co dokładnie chodzi i interpretując pomoce brunetki, wszedł w odpowiednie ustawienie. Nie zginał się przesadnie w żebrach, jedynie w potylicy ustawił się w przeciwnym kierunku do kierunku ich ruchu. Za pierwszym razem odrobinę przeciążył swoją szyję, wyginając ją nieco za mocno oraz ruchy kończyn izabelowatego nie do końca były takie, jak powinny. Jednak z kolejnym podejściem wszystko wyglądało już znacznie lepiej. Było tak, bowiem wałach znał już te wszystkie ćwiczenia, jednak brak regularnych treningów i lekkie zaniedbanie jego pracy, którego skrupulatnie doznawał u poprzednich właścicieli mocno wpłynęły na jego pracę w obecnym czasie. Musiał przypominać sobie wszystko, a to z kolei wymagało od jeźdźca dużego zaangażowania i poświęcenia. Lecz Elizabeth to nie przeszkadzało - najwidoczniej. Kolejna próba przyniosła zamierzony efekt - Maślany już nie wyginał tak mocno szyi, a zachowywał rozsądne wygięcie jedynie w potylicy, zaś jego nogi przybrały poprawną akcję, tj. wewnętrzne kończyny wychodziły przed zewnętrzne, widocznie się z nimi krzyżując. Przy tym izabelowaty nie gasł, a cały czas aktywnie przesuwał się do przodu, w niezachwianym rytmie stępu, ostatecznie płynnie przechodząc do kłusa i powtarzając ćwiczenie właśnie w tym chodzie.

Elizabeth White · Wysłany: 2016-05-04, 00:19

Po wykonaniu ćwiczenia w kłusie (o ile wyszło przyzwoicie), po raz kolejny nagrodziła Devona i postanowiła mu odpuścić w tej kwestii. W końcu co za dużo, to nie zdrowo, a chodziło jedynie o przypomnienie. Dała mu okrążenie swobodnego kłusa, podczas którego nie ingerowała zbytnio w jego ustawienie i dopiero potem zaczęła przygotowywać go do galopu. Przejście w wyższy chód postanowiła wykonać na środku dłuższej ściany, specjalnie chcąc sprawdzić reakcje Maślanego na pomoce. Uprzedziwszy go o działaniu półparadą, zasiadła w siodło i wypchnęła go do przodu, ustawieniem swojego ciała sugerując mu nogę. O ile wyszło im zgodnie z założeniem, pozwoliła mu iść do przodu. Jeśli jednak koń postanowił zdecydować się na kontrgalop, wróciła szybko do kłusa i spróbowała jeszcze raz. Na pierwszym okrążeniu dała mu swobodę, pozwalając iść do przodu i zużyć nadmiar energii. Dopiero później zaczęła go zbierać, nieustannie utrzymując na elastycznym kontakcie i nieco skracając. Dążyła do rytmicznego, zaokrąglonego galopu, pozostając przez cały czas w pełnym siadzie. Gdy doszli już do konsensusu, postanowiła przeprowadzić kolejne ćwiczenie, a mianowicie skracania i wydłużania fouli. Na krótkich ścianach starała się możliwie najmocniej zebrać swojego konia, by już na długich wypuścić go do przodu i pozwolić na wyciągnięcie. O ile efekty pracy ją zadowoliły, po okrążeniu dała sobie spokój i pochwaliła go za poprawne wykonanie polecenia. Przed zmianą strony wykonała jeszcze dwa koła o średnicy dwudziestu metrów, które ulokowała na środkach krótszych ścian. Na figurach dbała, by kopytny wpisywał się w łuki nie wypadając z nich ani łopatką ani zadem. Na koniec dała mu jeszcze jedno okrążenie i wjechała na pół wolty w celu wykonania lotnej. Nie była pewna czy ten element im wyjdzie, toteż w razie potrzeby wróciła na chwilę do kłusa i jeszcze raz poprosiła o galop. Całość powtórzyła na drugą stronę i pozwoliła kopytnemu na powrót do niższego chodu.

Zetterholm · Wysłany: 2016-05-05, 12:18

Devon Heir · Wysłany: 2016-05-05, 19:08

W kłusie ów ćwiczenie wyszło zadziwiająco dobrze, zdecydowanie lepiej niż w stępie, dlatego pochwała była jak najbardziej na miejscu. Otrzymawszy ją, Maślany zastrzygł naprzemiennie uszami i parsknął cicho. Podczas chwili swobodnego kłusa nie zaprzestawał ustawienia, w które wszedł wcześniej i teraz tak szybko z niego nie wyjdzie. Dla niego logicznym było pozostawanie w takim układzie, dopóki jeździec jasno nie poprosił o przerwanie. Wykonawszy półpradę, przeciął ogonem powietrze, w chwilę później przechodząc do galopu na wskazaną wcześniej nogę. Nie mia problemu z odczytywaniem takich pomocy. Podczas pierwszego okrążenia spalił odrobinę nadmiaru energii, dodatkowo odnajdując swój wygodny rytm oraz tempo. Jak można się było domyślić, kopytny nie gnał na złamanie karku, ale również się nie ociągał. Na tym etapie był już całkowicie rozluźniony i przepuszczalny. Przyjmował każdy impuls oraz wszelkie pomoce, nie ignorując jeźdźca. Wracając do bardziej zorganizowanego zebrania, przemielił niesmaczne wędzidło, po chwili podstawiając swój zad i wyprężając resztę ciała tak, jak to było od niego wymagane. Wypychając nieco grzbiet, zaokrąglił szyję i sprężystym, rytmicznym krokiem zaczął energicznie poruszać się przed siebie. Kiedy wszystko wyglądało już tak, jak wyglądać powinno, izabelowaty przystąpił go kolejnego ćwiczenia. Znajdując się na krótkich ścianach, możliwie mocno skracał swój wykrok, zdecydowanie bardziej drobiąc, zaś na długich ścianach wyciągał się, robiąc większe, acz równie pewne kroki. Wymagało to od niego odrobiny skupienia i zaangażowania, jednak z tym nie miał problemu, dlatego owe ćwiczenie za pierwszym razem wyszło wręcz idealnie - bez przesadzania. Pochwalony zareagował tak jak za każdym razem. To podbudowywało go i zachęcało do dalszej pracy. Podczas wykonywania okrążeń wałach ładnie wygiął swoje ciało, głównie w żebrach, nie nadwyrężając szyi. Również dzięki pomocą brunetki poradził sobie z zadaniem śpiewająco, nie wypadając z koła ani zadem, ani łopatką. Po wyjechaniu na pół woltę i otrzymaniu wyraźnego impulsu, kopytny bezproblemowo wykonał lotną zmianę nogi. Pochłonięty rytmem treningu i w pełni skupiony na jeźdźcu oraz zadaniach posługiwał się dużym refleksem oraz sprytem, więc wszystko poszło zgodnie z planem już za pierwszym razem.