Orchard Stable :: Hala rekreacyjna

Charleston · Wysłany: 2017-07-11, 22:39

Bez oporu wrócił do kłusa, w tym chodzie nawet wchodząc mocniej na kontakt już z własnej woli. Im bardziej szedł do przodu z odpowiednią motywacją od pomocy jeźdźca, tym łatwiej przychodziło mu poprawne zachowywanie się w innych sytuacjach. Na lewo był mniej podatny na progresowanie, aczkolwiek jeśli Jess się nie zrażała i nie wykonywała żadnych pochopnych ruchów, zwyczajnie dając mu stronę więcej czasu i dojeżdżając go wyraźniej wewnętrzną łydką, to i tutaj nie zawiódł, szczególnie, że już zdążył trochę się rozciągnąć w galopie na prawo. Zajęło mu to może chwilę dłużej przez co mniej czasu spędził z sylwetką zbliżoną do tej uzyskanej jeszcze kilka chwil temu, niemniej jak na długotrwałe psucie i tak relatywnie szybko mógł wrócić do normy, zapewne jego poprawa będzie rosnąć wykładniczo!
Był z natury dość mało obficie pocącym się koniem i wyjątek stanowiły tylko sytuacje, w których rzeczywiście pracował, także teraz po zakończeniu galopu miał tylko lekko pociemniałą sierść na szyi i łopatkach, co nieco na słabiźnie no i spocony był naturalnie pod siodłem. Ostatnie treningi kondycyjne okazały się pomocne przed oficjalnym wejściem w trening pod siodło, dały Charlowi możliwość wstępnego przygotowania mięśni na nadchodzące wysiłki. Rozluźniony po galopach stanął na wysokości zadania schodząc do ręki Jess podczas żucia, chociaż nie przesadzał jeśli chodzi o głębokość, na jaką spuścił pysk. Niebawem przeszedł płynnie do stępa i pozostał w nim przez czas uznany przez właścicielkę za odpowiedni, wówczas wyrównując oddech i dostarczając swoim mięśniom dawki swobodnego ruchu. Po wszystkim w towarzystwie brunetki opuścił obiekt, nie mając ochoty utrudniać jej życia po drodze.

zt

Sensationet · Wysłany: 2017-08-18, 23:31

Chris Moore · Wysłany: 2017-08-31, 13:18

Korytarz skokowy był ostatnio dość mocno oblegany, podobnie jak i parkury. Pogoda zdawała się być dziś optymalna na trening na dworzu, więc Christopher zaczekał aż większość jeźdźców wyniesie się na zewnętrzne maneże i razem ze stajennym zbudował roboczy korytarz skokowy na hali rekreacyjnej. Wprowadził Windsora na halę i z początku, w ramach rozstępowania, oprowadził go w ręce po całym obiekcie, pozwalając mu przyjrzeć się przeszkodą i ogólnie otoczeniu.
Następnie w ramach rozgrzewki wziął pozostawiony na boku bacik i lonżę, puścił siwka na koło, początkowo prosząc jedynie o aktywny stęp. Po około 3 okrążeniach na obie strony poprosił belga o kłus, przesuwając bat bliżej jego zadu i wspomagając się cmoknięciem. Mieli za sobą jeszcze rozstępowanie w ręku, więc bez przeszkód mogli przejść do kolejnych elementów rozgrzewki.

Windsor · Wysłany: 2017-09-05, 13:00

Wchodząc na halę, przejawiał umiarkowane zaciekawienie otoczeniem. Nie był płochliwym koniem, więc podczas oględzin miejsca nie zdradzał jakichkolwiek oznak niepokoju.
Odesłany na koło, posłusznie zszedł na wyznaczony ślad i to jego trzymał się przez kolejne minuty, nie zwracając większej uwagi na Chrisa. Z początku szedł dość sztywno, zdecydowanie wymagając dobrego rozruchu przed rozpoczęciem pracy. Poproszony o ruszenie kłusem, odpowiedział na komendę od razu, ale także w tym chodzie przez chwilę przejawiała się sztywność i lekka niechęć. Z czasem jednak to wrażenie zaczęło się zacierać, szczególnie gdy wałach zaczął kroczyć żwawiej.

Chris Moore · Wysłany: 2017-09-05, 16:08

Chrisowi nie umknęło, że Windsor może i jest posluszny, ale z pewnością nie ma dziś szczególnej ochoty na pracę i werwy. Postanowił trochę go rozruszać dlatego zwykłe, energiczne kłusowanie na lonży naprzód zaczął urozmaicać różnymi przejściami. To wychodził przed przód ogiera, hamując go krótkim 'prr' i obniżeniem położenia bata. Łokieć trzymał zgięty, luźno przy ciele, starał się być dla siwka przede wszystkim czytelny.
Początkowo poprosił o przejście do stępa na kilka kroków, na rozruszanie kilka prostszych komend, by dogadali się spokojnie i by wałach zrozumiał wymagania. Następnie Christopher powtórzył wstrzymujące pomoce, zatrzymując profesora. Po około 10 sekundach zatrzymania, zacmokał, również podniesieniem bata zachęcając konia do ruszenia aktywnym stępem. Po kilku krokach pojawiła się także prośba o zakłusowanie. Mężczyzna starał się nagradzać wszelkie, prawidłowe reakcje i utwierdzać Windsora w przekonaniu, że właściwie postępuje. Po kilku kołach takich zmian, ostatecznie zatrzymał siwka w stępie i zaczął lekko ściągać go do środka, zwijając lonżę w równe pętle. Jeśli wałach na to zasłużył to na środku dostał mały poczęstunek na zachętę i po chwili został posłany na koło na powtórkę na drugą stronę. Brunet obserwował uważnie, czy przyjęta metoda przynosi oczekiwane rezultaty czy raczej nie...
Jeśli tak to pozwolił belgowi na odpoczynek od zmian tempa przez koło czy dwa aktywnego kłusa i po chwili zaprosił go do galopu, dając mu początkowo wolną rękę w doborze foulii i pozwalając się wyluzować. Kontrolował przy tym średnicę koła, gdyby wałach nabrał tempa, miał zamiar poluzować lonżę, ułatwiając mu trochę utrzymanie odpowiedniego wygięcia i zmniejszając obciążenie jego stawów.

Windsor · Wysłany: 2017-09-07, 11:50

Nie chodziło nawet o chęci, tylko o ograniczenia fizyczne, które dotknęły wałacha wraz z wiekiem. Ściągnięty bezpośrednio z padoku bywał bardziej elastyczny, ale po paru godzinach w boksie wyraźnie sztywniał, toteż potrzebował dłuższej chwili by rozgrzać stawy i mięśnie.
Windsor bardzo dobrze reagował na sygnały i komendy Chrisa, dlatego poproszony o przejście do stępa, uczynił to niezwłocznie. Podobnie było z zatrzymaniem, jako że ostatnio sporo chodził na lonży i reagował na polecenia wręcz automatycznie, bez głębszego zastanowienia. Stojąc nie próbował się obracać przodem do mężczyzny, cierpliwie czekał, aż ten ponownie pośle go w przód.
Następnie ponownie ruszył stępem, a z niego kłusem, wciąż trzymając raczej umiarkowanie energiczne tempo. Kolejne powtórzenia jednak poprawiły jego ruch, siłą rzeczy stał się on swobodniejszy i lżejszy, co też przełożyło się na chęci Windsora, którego już zdecydowanie nie było trzeba poganiać, choć zwalnianie też nie było konieczne. Po wykonaniu tej samej serii ćwiczeń na drugą stronę, nadeszła pora na galop, do którego siwek przeszedł całkiem chętnie. Trzymając tempo, oparł się lekko na ręce mężczyzny, dzięki czemu prościej było mu zachować równowagę. I tak patatajał sobie w kółko, od czasu do czasu poparskując. :lol:

Chris Moore · Wysłany: 2017-09-07, 12:17

Christopher właściwie przestawał się dziwić, że Windsor prócz kariery skokowej, rozwija się także jako profesor. Jak dotąd był właściwie bez problemowy, a na zajęciach, pod okiem odpowiedniego instruktora mógł służyć swoim doświadczeniem młodym jeźdźcom, bez nadwyrężania własnych sił. Właściwie siwek sam oszczędzał mu roboty, bo brunet był właściwie przygotowany na korygowanie różnorakich błędów, które mogły się pojawić - a to wypadanie zadem czy łopatką, które jest istnym klasykiem, ale może być mało prawdopodobne przy tak doświadczonym koniu (acz nie niemożliwe, w końcu on sam mógłby podyktować mu zbyt mały łuk, zmuszając go do popełnienia takiego błędu własną pomyłką), nietrzymaniem się kształtu koła czy dyktowanego tempa.
Lonża miała właściwie po prostu go rozruszać, rozgrzać trochę mięśnie przed przejściem do skoków, dlatego nie wymagał dużo - nie pracował ręką nad zaokrągleniem szyi i zgięciem potylicy, nie ingerował w ustawienie siwka, dając mu wolną rękę. Właściwie osiągnął to, co chciał - rozluźnił go, zaktywizował i przygotował do kolejnych wyzwań. Co by nie pozostawić w tej sytuacji żadnej asymetrii po kilku minutach lub okrążeniach, zależnie od tego, jak ocenił siły i kondycję belga, zwolnił go do kłusa i stopniowo sprowadził go do środka koła, by puścić go w galop także na drugą stronę. Po tym wszystkim zaserwował mu jeszcze chwilę stępa. Nie był bowiem wcale taki pewny, czy puszczony luźno siwek da sobie chwilę luzu w stępie, czy nie.
Spuścił go z lonży, pozwalając na swobodną eksplorację hali a sam wziął się za ustawianie przeszkód.
Rozpoczął od dość prostego i standardowego praktycznie ustawienia - start krzyżakiem 90cm, 3 foule galopu, stacjonata 100cm, 4 foulee i stacjonata 105cm. Uznał, że w samym akcie skakania też przydałaby mu się mała rozgrzewka, stąd takie prostsze ustawienie korytarza i przeszkody poniżej możliwości siwka. Po ustawieniu całości otworzył oba końce korytarza i zacmokał, zachęcając Windsora do podejścia. Jeśli profesor zareagował, dostał niewielki smakołyk. Chris dał mu chwilę na schrupanie przysmaku i po chwili wprowadził go w korytarz (nawet jeśli w alternatywnej wersji wydarzeń musiał go po prostu złapać), zachęcając do wejścia w galop, zarówno komendami głosowymi, jak i ewentualnie bacikiem, jeśli to okazało się za mało.

Windsor · Wysłany: 2017-09-07, 12:46

Z tych samych względów Windsor był dla niektorych jeźdźców mało atrakcyjnym koniem, bo raczej nie stawial wyzwan ani zagadek. Wiele potrafil, mial swoje nawyki i ciezko bylo mówić o dalszym doskonaleniu się - fizycznie nie dałby rady skakać jeszcze wyżej ani też nie podolalby zaawansowanemu treningowi ujezdzeniowemu, bo po prostu byl przecietnym koniem, a nie zadnym klasowym sportowcem. Zreszta blizej mu bylo juz do emerytury na lakach niz do podbijania miedzynarodowych aren.
Po zmianie strony szedł jednakowo chętnie, najwyraźniej nie mając określonych preferencji, mimo iż pewnie miał jakieś asymetrie w ciele. Takie rozprezenie w zupełności mu wystarczyło, było odpowiednio długie by dobrze się rozgrzal, a zarazem na tyle krótkie by się nie zmeczyl bardziej niż to normalne. Spuszczony z lonzy po paru minutach stepa, raczej nie wykazywał chęci do spacerowania po hali. Ze spokojem przygladal się poczynaniom Chrisa i dopiero gdy ten przywołał go do siebie, zbliżył się by zgarnąć smakołyk.
Dobrze wiedział na czym polega korytarz, robił to nie raz, dlatego gdy został weń zagoniony, nie próbował uciec ani się wymigac od zadania. Co prawda w galop wszedł w ostatniej chwili, ale to mu wystarczyło by złapać rytm i przygotować się do skoku. Przeszkoda nie była duża, to tez uzyskana prędkość była wystarczajaca. Wszedł w odskok z właściwego punktu, stawiając na własne doświadczenie. Natomiast w kolejnych fazach skoku dostatecznie wysoko podniósł nogi, by pomimo braku większego zapasu na czysto pokonać przeszkodę. Większym zaangażowaniem wykazał się przy drugiej przeszkodzie, bo jednak była o te 10 cm wyższa, co poprawnie ocenił. Poskutkowało to kolejnym skokiem, któremu nie można było nic zarzucić. Wówczas została mu ostatnia przeszkoda, której wysokość chyba nie do konca dobrze ocenił, bo pomimo zachowanej energii i niespoznipnego odbicia, tracil lekko drag, pozostawiając fo jednak na swoim miejscu.

Chris Moore · Wysłany: 2017-09-07, 13:14

Wielbiciele wyzwań z pewnością mieli w czym wybierać, jeśli szukali czegoś innego. To mimo wszystko trochę smutne a jednak nie aż tak zaskakujące, że mając do dyspozycji konia, który spełnia właściwie wymagania do sukcesywnego startowania w swojej klasie i jest już wyrobionym wierzchowcem, wolą wybrać innego kopytnego i dążyć z nim do tego samego poziomu wyszkolenia (no, może wyższego, jeśli predyspozycje tego "konkurenta" na to pozwalają). Brunet najwyraźniej prawidłowo przewidział, że siwek pewnie nie zdobędzie się na dłuższy spacer po hali - nic zresztą dziwnego, skoro pokazał mu ją podczas oprowadzania w ręce na stępie, właściwie nieco nudne to zajęcie.
Pierwszy człon linii właściwie mógł bez problemu zostać pokonany z kłusa, Chris jednak uznał, że nie będzie to dziś miało szczególnej wartości treningowej, dlatego wolał przypilnować wejścia w galop przed ruszeniem na przeszkodę. Uważnie obserwował, jak siwek pokonuje przeszkody, gotów do ich modyfikacji. Odległości między przeszkodami uznał za dobrze wymierzone. Zamknął wejście do korytarza i także jego wyjście, gdy ruszył nagrodzić Windsora na finiszu. Podwyższył co poniektóre przeszkody - krzyżak 100cm, stacjonata dalej 110cm i kolejna to 115cm. Puścił wałacha na otwarty ponownie korytarz, myśląc już nad kolejną sekwencją przeszkód.
Przed trzecim puszczeniem w korytarz zmodyfikował przeszkody następująco: zostawił na starcie 100cm krzyżak, stawiając przed nim wskazówkę, 3 foulee za nim została również 110cm stacjonata. Tym razem jednak 2 foulee za nią znalazł się nieco barwniejszy okser 115cm, którego nie sposób było niezauważyć, po lądowaniu 2 foulee wolnościa za nią jedna stacjonata 110cm. Chris myślał nad rozbudowaniem dalszej części korytarza, ale dla bezpieczeństwa wolał najpierw wybadać reakcję Windsora na okser. Ponownie zachęcił go do wejścia w korytarz.

Windsor · Wysłany: 2017-09-07, 15:29

Gdy tylko wyszedł z korytarza, zatrzymał się parę metrów dalej i stamtąd obserwował dalsze poczynania Chrisa. Oczywiście nagroda zadziałała nań całkiem motywująco, co dało się dostrzec przy kolejnym podejściu do korytarza. Wałach ponownie zagalopował niemal w ostatniej chwili, najwyraźniej będąc bardzo oszczędnym, jeżeli chodzi o gospodarowanie swoimi siłami.
Wycelował dokładnie w sam środek krzyżaka,energicznie podnosząc przody i lekko uwypuklając grzbiet podczas skoku. Odległości między przeszkodami jak najbardziej mu pasowały, nie musiał kombinować ani się przesadnie skracać. Nie miał też skłonności do wydłużania sylwetki i spieszenia się do przeszkód, także pokonanie korytarza wyszło mu całkiem płynnie. Tym razem także trzecią przeszkodę pokonał przyzwoicie, mając na uwadze to, że ostatnim razem był bliski zrzutki - a jak to doświadczony koń, zwyczajnie za nimi nie przepadał.
Po wyjściu z niego ponownie zatrzymał się niewiele dalej i poczekał na nowe ustawienie przeszkód. Zagoniony w rozbudowany korytarz, ponownie podszedł do niego entuzjastycznie. Dużo pomagał mu krzyżak jako pierwsza przeszkoda, bo niejako "wciągał" go w całą resztę. Wymiary oksera wciąż mieściły się w możliwościach wałacha, także nie zląkł się przeszkody, a jedynie lekko poszerzył foule, by mieć więcej energii do pokonania przeszkody. W locie wyraźnie bardziej się rozciągnął, natomiast po lądowaniu szybko odzyskał właściwą równowagę, dzięki czemu pokonanie ostatniej przeszkody także nie stanowiło większego problemu; przeniósł ciężar ciała na zad, jednocześnie otwierając się przodem, wobec czego mógł się wybić z lekkością. Była to jednak optymalna wysokość przeszkód dla niego, większe oznaczałyby już spory wysiłek, ale na razie czuł się komfortowo. Oddychając nieco szybciej i głośniej, oddalił się kłusem po ostatnim lądowaniu.

Chris Moore · Wysłany: 2017-09-08, 11:27

Ekonomię się ceni - szczególnie, jeśli idzie w parze z doświadczeniem i odpowiednią wiedzą, a u Windsora z pewnością można było zauważyć wszystkie te przymioty. U młodego i niedoświadczonego konia podobna ekonomia mogła być prostą drogą do zrzutek w źle wymierzonych skokach, ale u lepiej przeszkolonego wałacha była ewidentną oszczędnością sił, które można było spożytkować na kolejnych metrach parkuru.
Christopher nagrodził go za kolejne, sukcesywne pokonanie korytarza. Zastanawiał się właściwie czy pozostawić wysokości przeszkód na tym poziomie i postawić ewidentnie na rozruch i samodzielne załapywanie doświadczenia, czy może uderzać w większe wysokości, utrudniając trochę belgowi? Ostatecznie zdecydował się na ustawienie mu znacznie prostszego pod kątem przeszkód korytarza na koniec, który będzie uderzał w większe wysokości. Tymczasem do tego korytarza dodał na końcu dwie stacjonaty 115cm, odgrodzone od siebie dwoma foulami, od oksera również. By trochę utrudnić siwkowi zadanie Chris cofnął nieco drugą przeszkodę, sprawiając, że najazd na nią powinien być minimalnie skrócony... Z drugiej strony dawało to Windsorowi wygodniejszy i korzystniejszy najazd na okser, podczas którego bez przeszkód mógł nabrać prędkości. Mężczyzna zapędził siwka do korytarza, zamknął go za nim. Po zachęceniu go do wejścia przynajmniej w kłus (zdążył zaufać, że doświadczenie podyktuje profesorowi zagalopowanie w odpowiednim momencie), wycofał się, by obserwować przebieg.

Windsor · Wysłany: 2017-09-09, 11:56

Podczas gdy Chris przerabiał korytarz, Windsor opuścił łeb do samej ziemi i zaczął spacerować po niewielkim obszarze hali. Kiedy mężczyzna ponownie go zagonił do ruszenia galopem, siwek ruszył przed siebie kłusem, za chwilę obierając kurs na korytarz. Znowu zagalopował w ostatniej chwili, by po dwóch foule galopu odbić się do krzyżaka. Lądując za nim, dostrzegł, że druga przeszkoda stoi nieco bliżej niż dotychczas. Wycofawszy ciężar ciała na zad, zdołał się stosownie skrócić, by w optymalnym miejscu wybić się po raz kolejny. Tym razem lot był nieco bardziej okrągły, wyraźnie dostosowany do rodzaju przeszkody. Za stacjonatą, zgodnie z prognozami, wydłużył nieco foule celem lepszego przygotowania się do następnego skoku, który musiał być zdecydowanie szerszy. Ponownie wybrał poprawnie miejsce odbicia, dzięki czemu pokonał okser na czysto, lekko rozciągając nad nim sylwetkę. Poprawne wejście w szereg - czy korytarz - było podstawą sukcesu. Dzięki temu Windsor nie musiał teraz kombinować z odległościami, bo te najzwyczajniej w świecie mu się zgadzały, sprawiając, że także pokonanie dwóch ostatnich stacjonat nie było dlań problemem. Nie licząc oczywiście wysiłku; po pokonaniu korytarza wałach ponownie oddychał nieco głośniej i szybciej, ale nie niepokojąco. Był też spocony, ale to też raczej normalne. Oczekując na dalsze wskazówki, stępował od niechcenia po hali, szastając łagodnie ogonem.

Chris Moore · Wysłany: 2017-09-09, 14:29

Ponownie wynik przebiegu go zadowolił, czego nie omieszkał przekazać Windsorowi. :)
Po nagrodzeniu wałacha wziął się za przebudowę dotychczasowego korytarza. Właściwie widział, że powoli siwus zaczyna się męczyć a nie chciał go przesadnie, kondycyjnie obciążać, więc zdecydował się na powolne dążenie do końca treningu. Obniżył pierwszego krzyżaka do 100cm, utrudniając go trochę linią drągów przed przeszkodą. Mała gimnastyka, wprowadzająca w całą resztę korytarza. Drągi do pokonania kłusem oczywiście, wskazówka i skok nad krzyżakiem. Resztę korytarza zostawił właściwie bez zmian. Puścił Windsora na linię przeszkód, kontrolując w miarę możliwości jego tempo - mimo wszystko nie mógł przewidzieć, czy teraz nie zdecyduje się na ruszenie galopem szybciej, co może zaważyć na sukcesie całego przebiegu.
Na sam koniec mężczyzna skrócił korytarz do początkowej formy trzech przeszkód ze wskazówką przed pierwszą z nich. Wzrosły jedynie wysokości - krzyżak 120cm, tym razem bez najazdu po drążkach, 3 dłuższe foulee okser 125cm, trzy standardowe skoki galopu i stacjonata 130cm. Po wpuszczeniu belga w korytarz wycofał się, by obserwować, czy przed kolejną powtórką powinien wprowadzić jakieś zmiany... Jeśli tak - zajął się tym oczywiście od razu, gdy siwek opuścił korytarz.
Na koniec podwyższył wszystkie przeszkody o 5cm, bez ciężaru jeźdźca Windsor powinien móc sukcesywnie pokonać takie wysokości.
Przy wyjściu z tego, najwyższego dzisiaj korytarza czekał już Chris, by złapać Windsora i rozstępować go po treningu, sprzątaniem hali zajmie się po odprowadzeniu go do boksu.

[z/t]

Windsor · Wysłany: 2017-09-09, 23:24

Nie do końca spodziewał się takiej przebudowy, więc gdy został zagoniony w korytarz, z przyzwyczajenia zagalopował. Widząc jednak ciasno ustawione drągi, dosłownie po jednej foule galopu przeszedł do chaotycznego kłusa. Wysoko podnosząc nogi i balansując szyją, by się nie potknąć, pokonał linię drągów i za chwilę wybił się do krzyżaka, korzystając z ustawionej wskazówki.
Resztę przeszkód pokonał bez zmian, zaś po pokonaniu ostatniej niemal od razu przeszedł do stępa, a z niego do stój po wykonaniu zaledwie trzech kroków. Cierpliwie poczekał na nowe ustawienie przeszkód, a gdy korytarz został już otwarty, Windsor ponownie ruszył galopem. Nie spiesząc się ani nie nakręcając, nie miał problemu z wyrobieniem się w ustawionych przez Chrisa odległościach. Odnalazł się w takim ustawieniu bardzo dobrze, choć zwiększenie wysokości nie obyło się bez echa. Wyraźnie wkładał w to więcej wysiłku, brakowało mu już tej lekkości, bo po prostu doszedł do limitu swoich możliwości. Niemniej poprawnie pokonał ten, i kolejny korytarz, czym zasłużył sobie na porządny odpoczynek. Po rozstępowaniu został odprowadzony do stajni. /zt

Jessie · Wysłany: 2017-09-29, 14:48 **Tytuł**: Hodowca

Przyszła z Bad na halę, którą przed oporządzeniem klaczy przygotowała sobie na trening. Poustawiała sporo drążków, kawaletek, a także przeszkód, chociaż trening wciąż miał się zaliczać do ujeżdżeniowych. Tylko trochę inaczej niż zwykle.
Wsiadła na Bad ze schodków, pierw sprawdzając popręg, by przypadkiem nie polecieć z siodłem. Usadziwszy się w nim, dała klaczy łydkę do stępa, wodze trzymając na kontakcie. Zostawiła je na tyle długie, by kara mogła nieć szyję niemal wyprostowaną, co jednak nie wykluczało drobnego, acz wyczuwalnego ograniczenia ze strony Jess. Wiedziała, że w przypadku Bad nie może sobie pozwolić na brak czujności, dlatego praktycznie od początku zajmowała ją zadaniami. Wymagając aktywnego stępa i pozwalając na swobodny ruch, stępowała po całej hali, zmieniając kierunki przez półwolty czy wplatając w jazdę pierwsze, króciutkie ustępowania.Generalnie dążyła do tego by postawić Bad na pomocach, także najważniejszą rolę odgrywała zewnętrzna wodza i wewnętrzna łydka.