Dzień zdawał się być tak jak każdy inny, ale najwidoczniej właścicielka klaczy postanowiła pokazać jej zupełnie inny świat, który ma się stać jej światem. Notesique uważnie lustrowała otoczenie, chłonąc każdy szczegół. Jak na swój wiek, była całkiem odważna, choć maleńki strach tlił się w jej piersi. Od momentu zajeżdżania, ludzie chcieli jej pokazać, że powinna na nich polegać, że to oni są elementem rządzącym w tym związku. Więc jak Olivier zebrał wodze, klacz przyjęła kontakt z jego ręką. Mijając białe płotki z pstrokatymi kwiatami w każdym newralgicznym punkcie czworoboku, Nox próbowała lekko spłynąć z linii, chcąc być jak najdalej tego białego ustrojstwa i tych kwiatów, z których może wylecieć bąk, a potem stać się ultra bąkiem, a potem bąkiem prime. Poruszała się w kłusie, stosunkowo lekkim, choć czasem nieco nieporadnym. Młode konie mają to do siebie, że mogą pokazywać swe predyspozycje, ale.. mogą zniszczyć to swoim balansem, którego czasem im brak. Facet był inny niż jeźdźcy, z którymi miała do czynienia. Był o wiele delikatniejszy, czasem można byłoby zapomnieć o tym, że siedział na jej grzbiecie. Jednak wiedział, kiedy przypomnieć o sobie, zwłaszcza, kiedy skręcili do środka czworoboku. Nic dziwnego, że Olivier wybrał kłus ćwiczebny. Córka Lockharda mogła nie zdawać sobie z tego sprawy, ale pełen dosiad pomagał jej w dużej mierze odzyskiwać balans i równowagę, zwłaszcza, kiedy wykonywali zakręt, przy którym równowaga naprawdę potrafi być zdradliwa. Znajdując się na lini środkowej czworoboku, Nox poruszała się o stosunkowo prostym ciele. Z resztą Bereiter nie dał jej innego wyboru poprzez wybór pomocy, jaki w tej chwili używał. W połowie lini środkowej, półparady miałby przygotować ją na to, co miało się za chwilę stać. W określonym punkcie, w oparciu o wyraźne sygnały, klacz zatrzymała się za bardzo na przodzie. Jedna z zadnich nóg odstawała od pozostałych, ale na szczęście niewiele. Jednak równomierne rozłożenie ciężaru ciała była w takim przypadku nie możliwa. W tym stadium wyczekiwała kolejnego sygnału, ponieważ zazwyczaj w takich sytuacjach nastąpywał. Na ścianie, wygięła się wokół łydki Oliviera, wchodząc w zakręt w lewo. W połowie długiej ściany klacz została wprowadzona na koło o średnicy dwudziestu metrów. Można by rzec, że jest to jedno z łatwiejszych ćwiczeń, ale nie wtedy, kiedy równowaga próbuje młodziaka zabić. Konsekwencją było wpadanie i wypadanie łopatką czy zadem na dobrze wyrysowanej średnicy koła. No niestety, coś za coś. Jednak tempo jakie zostało narzucone wcześniej, zostało utrzymane. Zamknąwszy koło i tym samym powrotem na ścianę, w najbliższym narożniku klacz płynnie zmieniła chód na wyższy, wyskakując pierwszy takt do góry. Zagalopowała na lewą nogę, nie wychodząc z ustawienia. Jakość jej galopu wynikała z dobrotliwości genów, jakie odziedziczyła po rodzicach. W galopie zad karej w każdej foule wyraźnie i sprężyście odbijał się od podłoża, unosząc całe ciało Nox do przodu i w górę. Jednakże kluczowe dla jej galopu było nie tylko głębokie wkraczanie zadnimi nogami pod kłodę, ale również ich wyraźna separacja. W A wjechała na duże koło, czując się o wiele lepiej, aniżeli w kłusie. W kłusie miała wrażenie, że non stop potyka się o własne nogi, a skokowy galop sprawiał, że mogła płynąć po czworoboku. Podczas tego manewru zachowała upragnioną równowagę, a również jej galop charakteryzował się energią płynącą z jej zadu. Koło zostało dopełnione, a Ci wrócili ponownie na ścianę, a potem pojawiło się przejście. Schowała się za wędzidło, a Olivierem zatrzęsło w siodle jak workiem z kartofli, kiedy to o mało co nie zabiła się o własne nogi Na szczęście Bereiter wiedział co robić w takiej sytuacji i swym doświadczeniem pomógł klaczy w odzyskaniu równowagi i lekkości w ustawieniu. Z kłusa zwolniła chód do stępa, wiedziona poprzednim doświadczeniem.. nieco się usztywniła. Półparada nakłoniła ją do widocznego rozluźnienia i zniżyła swój kruczoczarny łeb. Co jak co, ale jak traci się równowagę, to najczęściej próbuje się ją odzyskać unosząc wyżej głowę. Zwierzęta takie jak psy i koty, mają swoje ogony, które mają im w tym pomagać, w przypadku koni ogon nie jest już tak bardzo przydatny. Zwłaszcza, kiedy jest się naturalnie usztywnionym w okolicach kłębu. To wszystko ma cel, a konie muszą sobie radzić, zwłaszcza młode. W najbliższym narożniku, została wprowadzona na przekątną, gdzie stopniowo została oddana jej wodza, propozycja rozciągnięcia się została przyjęta z miłą chęcią, wszak było to dla niej na ten czas bardziej naturalne. Na szczęście przy tym całym manewrze nie utraciła tempo, a wyciągnięta szyja bujała się swobodnie na boki. Długo ten san nie mógł trwać, ponieważ wracając na ścianę, została pozbierana ponownie do kupy. Ciężko było odmówić tym rozluźniającym półparadom. W narożniku również wrócili do kłusa, ale oczywiście przejście nie było wyjściowe, co w jej przypadku było akurat to przewidzenia. Jednak kilka kroków kłusa pozwoliły im dojść do porozumienia w odzyskaniu kontroli przez Oliviera, a równowagi przez Notesique. To niestety musiało iść w parze. Nawet mimo chęci, a braku równowagi, facet nie mógłby sprawować tutaj kontroli. W połowie czworoboku została ponownie wprowadzona na duże koło, gdzie mimo wskazówek faceta co rusz się gubiła, wypadając to zadem, a czasem łopatką. Oczywiście miała swoje chwilę, gdzie wszystko wyglądało jak trzeba, co w głównej mierze było zasługą jej przewodnika. Kiedy koło zostało dopełnione, to w najbliższym narożniku zagalopowała na prawą nogę, a chwilę później wjechała na koło w tym chodzie. Tutaj trzeba było przyznać, bo gołym okiem można było zauważyć, że galop był dla niej o wiele wygodniejszy. Nie traciła tak bardzo równowagi jak w kłusie, a to pozwoliło jej się dobrze wpisać w koło, wyginając się należycie wokół łydki jeźdźca. Minąwszy literę B, klacz przeszła posłusznie do kłusa. W literze A skręcili na linię środkową, a na linii prostej Olivier już przygotowywał klacz do zatrzymania. Kiedy nadszedł ten czas, klacz zatrzymała się. Równo obciążyła ciężar swojego ciała na wszystkie cztery nogi, ustawiając wszystkie nogi w linii. To było nawet bardzo ładne zakończenie. Może będą jeszcze z niej konie? Co było potem? Fajrant i wyjazd na długiej wodzy. W tym czasie Olivier głaskał ją po jej szyi, a nawet przemycił smaczka, ale to dopiero później - na rozprężalni.