Tom Voss - 2018-09-07, 07:18 Był to doprawdy urzekający widok, który znacznie poprawił mu humor. W końcu nie tak często zdarza się przeżyć podobną przygodę w bibliotece, zwłaszcza że bibliotekarka nie była w jego typie, a potrafiła być męcząca. Przynajmniej jeszcze go nie zgwałciła, ale musiał mieć się na baczności. Tutaj jednak nie wyczuwał podobnego zagrożenia. Był bezpieczny. Poczuł... dotyk. Nie ten z tych subtelnych, jakie widzi się na filmach, a jedynie przypadkowe i trochę niezręczne otarcie. W każdym razie niezręczne dla niej. Owszem, Tom był odludkiem, ale nie przerażał go dotyk lub obecność innych ludzi. Traktował te zjawiska jako coś całkowicie zwyczajnego. Na swój pokręcony sposób było to nawet miłe, zwłaszcza że dziewczę potrafiło w tak widowiskowy sposób przybierać barwę dojrzałej truskawki lub innego owocu, który akurat kojarzył się mężczyźnie z rumieńcami. Fakt, nie był to widok tak budujący jak, dajmy na to, rozszczepienie jądra atomowego, ale przecież od czegoś trzeba zacząć. Spojrzał na nią ponownie z grzecznym zainteresowaniem. Odchylił się, żeby móc spojrzeć na jej nogi. - Ciekawy fason - stwierdził, wskazując ołówkiem na jej buty. Jedynie w ten sposób skomentował zaistniały incydent. Jillian - 2018-09-09, 23:11 Bibliotekarki to podstępne bestie, nigdy nie wiesz, kiedy zza pleców usłyszysz charakterystyczne „Ciiiiii (cho)”.Wracając jednak do bohaterki, a właściwie do Jillian, która w duchu miała nadzieję, że ten mały „wybryk” zostaje jej szybko zapomniany. Starając się skupić nad albumem i zapomnieć o tym, co miało miejsce przed chwilą próbowała znów nie rzucać się w oczy. Bezskutecznie, widząc jak mężczyzna jej się przygląda, a w dodatku zagląda po stół jeszcze mocniej się zarumieniła. Starała się opanować swoje emocje i stłumić to zawstydzenie, z którym zmagała się od lat w kontaktach damsko-męskich. Na szczęście jej dzisiejszy rozmówca okazał się być kulturalnym i odrobinę zaciekawionym mężczyzną, a nie natrętnym i gburowatym przystojniakiem. - Hmmm?- Mruknęła w pierwszej chwili nie rozumiejąc co miał na myśli. Dopiero później skojarzyła fakty i spojrzała na swoje szpilki. - Dziękuję.- Uśmiechnęła się nieśmiało i ponownie spuściła wzrok na album. Tom Voss - 2018-09-12, 13:16 Za bardzo nie wiedział, jak radzić sobie z nieśmiałymi ludźmi (czy z ludźmi w ogóle), dlatego tylko uśmiechnął się uprzejmie słysząc jej odpowiedź. Prowadzenie konwersacji to trudne zadanie, chyba że ktoś ma charyzmę Adolfa Hitlera, Stalina lub innego wąsatego dyktatora. Tom jednak nie mial wąsów (w każdym razie nie takich...) i był łysy, więc to trochę utrudniało sprawę. Cieszył się, że przynajmniej wygląda poważnie i w sam raz na swój wiek. Taka dojrzała prezencja przydaje się w pracy w różnych "tajnych" instytucjach i przy załatwianiu spraw urzędowych. W bibliotece również sobie radził, chociaż z powodu wyboru książek musiał czasem znosić dziwne (sugestywne?) spojrzenia pani za biurkiem. Bibliotekarze to państwo w państwie, ale to nic się nie poradzi. Tutaj nawet bomba wodorowa nie pomoże. Tom uświadomił sobie, że warto byłoby jakoś odpowiedzieć na jej słowa, a nie tylko gapić się jak w sroka w gnat. Jeszcze ucieknie z krzykiem i co wtedy? Znowu będzie musiał się tłumaczyć. - Hm... proszę? - i to był jego szczyt elokwencji. Mógłby dalej komplementować jej ubiór, ale to byłoby dziwne i trochę nie w jego stylu. Nie znał się na modzie i uznawał tylko dwie kategorie ubrań - te, które mu się podobają i te, które można przerobić na szmaty. Pewnie dlatego wszystkie rzeczy mieściły mu się w jednej szafie. Jillian - 2018-09-13, 21:30 Daleka była od ucieczki i paniki z powodu spojrzenia mężczyzny, które obecnie spoczywało na jej osobie. Była to odrobinę krępująca sytuacja, ale już po chwili bruneta z powrotem wróciła do swoich zajęć. Dopiero po chwili usłyszała kolejne słowa, w reakcji uśmiechając się i podnosząc spojrzenie znad książek wprost na twarz mężczyzny. - Zawsze pan komplementuje damskie buty?- Zwykle mężczyźni lubowali się w obserwowaniu i podziwianiu damskich nóg, które podobno im dłuższe i zgrabniejsze tym lepsze. Nie wnikała jednak w to, zwyczajnie i uprzejmie zaczepiając swojego towarzysza. Zawsze mógł szybko zakończyć rozmowę i wrócić do studiowania swoich dzieł literatury naukowej jednoznacznie dając Jillian do zrozumienia, że nie jest zainteresowany ucinaniem pogawędki. |
||||||
