Jeżeli uczucie ciepłego, bezpiecznego objęcia mogłoby mieć swoją ludzką formę, byłoby najpewniej Quentinem. Jego pełne troski i uprzejmości zachowania nie biorą się z żadnej chorobliwej potrzeby bycia lubianym - wszystkie ciepłe uczucia, które okazuje innym ludziom, nieważne czy bliższym czy dalszym, wynikają z jego najszczerszej życzliwości. Wielokrotne zawody i rozczarowania do tej pory nie zdołały nauczyć go ostrożności w kontaktach z ludźmi. Na świat zdaje się patrzeć stale przez różowe okulary, w każdej osobie starając się dostrzec jakieś dobro, jakkolwiek miałby być przez nią wcześniej potraktowany. Właśnie dlatego nawet w przypadku większych sprzeczek, nietrudno o jego przebaczenie. Z resztą, sprzeczki same w sobie nie są częstym zjawiskiem w przypadku kogoś naturalnie tak ugodowego. Na ogół trudno sprowokować Gauthiera do negatywnych reakcji - nawet jeżeli z jakiejś dobrze uzasadnionej przyczyny odczuwa negatywne emocje, najczęściej robi wszystko, aby trzymać je w sobie.
Urodzony opiekun - troską otoczy każdego, kto będzie tego potrzebował. Fizycznie niezdolny do odmawiania pomocy, często przystaje na rzeczy na które nie ma ochoty, siły czy czasu. Z tego względu jest idealnym obiektem wszelkich manipulacji: zerowa asertywność w połączeniu z dziecięcą naiwnością i wiarą w ludzkie dobro sprawiają, że owinięcie go dookoła własnego palca to kwestia zaledwie kilku minut. Kompletnie brak mu umiejętności poznawania się na ludziach i przeraźliwie ciężko jest mu dostrzec różnicę pomiędzy kimś zwyczajnie zagubionym, a kimś o złych intencjach.
Co do jego zaradności również nie ma żadnych wątpliwości. Nie wychował się po prawdzie w warunkach, które wymagały od niego podejmowania drastycznych kroków i decyzji od najmłodszego, ale zawsze starał się pracować na swoje własne zachcianki, nie lubiąc i nie chcąc być obciązeniem dla rodziców. Choć innym nie odmawia pomocy, sam rzadko kiedy o nią prosi, zawsze usiłując samemu znaleźć rozwiązanie dla danego problemu. Rzetelny i obowiązkowy, perfekcjonistyczny - nie ma wielu rzeczy, które uwielbia bardziej od poczucia dobrze wykonanego zadania, nieważne, czy jest to zadanie związane z nauką, rodziną czy pracą. Bez wątpienia ambitny, ale i samokrytyczny; często stawia sobie nierealistyczne cele, a potem karci się za to, że nie potrafi ich osiągnąć, ciężko znosząc własną porażkę, zwłaszcza jeżeli ma świadomość własnych błędów. Nie obawia się pracy i z pełną świadomością podejmuje się nowych wyzwań, zawsze chętny, aby nauczyć się czegoś nowego.
W pracy z końmi nie brak mu cierpliwości. Konsekwentny i stanowczy, akurat zwierzakom stara się nie pozwalać wchodzić sobie na głowę. Bardzo profesjonalny i odpowiedzialny - nie porywa się z motyką na słońce i zachowuje ogromny rozsądek w sytuacjach treningowych, zawsze działając w najlepszym interesie wierzchowca. Mimo, że o koniach ma całkiem przyzwoitą wiedzę, zawsze z radością czerpie wiedzę od innych, którzy znają się na nich lepiej. Tego nie brak mu też z resztą w życiu codziennym: rzadko kiedy jest przekonany o stuprocentowej słuszności swoich poglądów, chętny aby wysłuchać zdania innych, nawet, jeżeli nijak nie pokrywa się ono z jego sposobem postrzegania świata.

Miejsce na historię postaci. Pogrubiony tekst.

♦ Ciekawostka pierwsza.
♦ Ciekawostka druga.