Borderline individuals are the psychological equivalent of third-degree-burn patients. They simple have, so to speak, no emotional skin. Even the slightest touch or movement can create immense suffering.

Tony cierpi na pograniczne zaburzenie osobowości, powszechnie znane jako osobowość borderline. Nie został nigdy zdiagnozowany, ale jego problem zdaje się być oczywisty. Wszystko zaczęło się we wczesnym dzieciństwie. Poza osobniczymi skłonnościami, najczęstszym powodem zachorowania jest trauma i wczesne wspomnienia, jak to właśnie wygląda w jego przypadku. Tony, jako wrażliwy chłopiec, bardzo przeżył "nieobecność" ojca - który choć fizycznie był, to duchem był z dala od rodziny. Pracoholizm Gerarda, a także późniejsze problemy z alkoholem, przyczyniły się do wielu rodzinnych konfliktów, których Tony był świadkiem. Brak miłości i zrozumienia ze strony rodziców, którzy po prostu mu tego nie dawali, zbyt pochłonięci sobą i swoimi problemami, bezpośrednio przyczynił się do tego, kim stał się Tony. I hate you, don't leave me - to krótkie zdanie najlepiej oddaje to, z czym Wayford zmaga się na co dzień. Dr. Jekyll i Mr. Hyde w żywej osobie. Jego dwie osobowości codziennie się ze sobą ścierają, ale ta ciemna przeważnie wygrywa, zważywszy na socjopatyczne skłonności bruneta. Jest urodzonym kłamcą oraz manipulantem, zdolnym do wykreowania sztucznych relacji dla własnych korzyści. Skrywa swoje prawdziwe ja pod niezliczoną ilością masek, bojąc się, że wszyscy go zostawią, jeżeli prawda wyjdzie na jaw. Dlatego wiele osób nie wie o jego najgorszych cechach. Do każdego podchodzi indywidualnie, przedstawiając mu taką wersję siebie, jaka najbardziej odpowiada danej osobie. Jedynie najbliżsi wiedzą, że życie z nim nie jest takie kolorowe. To właśnie ukochane osoby rani najbardziej, odpychając je od siebie i jednocześnie pragnąc ich bliskości. Ma bardzo silnie rozwinięty lęk przed odrzuceniem. Niczego nie boi się bardziej niż samotności i porzucenia, za czym często stoi zazdrość i irracjonalne podejrzenia; pragnie bardzo bliskiej, wyłącznej relacji z drugą osobą. Jest bardzo zaborczy względem ukochanej osoby i potrzebuje częstych zapewnień o miłości z jej strony. Bierze się to również z niskiej samooceny. O ile nie ma żadnych kompleksów dotyczących wyglądu, to ma ich wiele odnośnie swojego charakteru i umiejętności. Na co dzień towarzyszy mu chroniczne uczucie pustki, braku sensu w życiu. To najczęściej dni, w które jest nijaki - ani szczęśliwy, ani smutny. Paradoksalnie są one dla niego najcięższe. Tony nie jest w stanie w żaden sposób zwalczyć tego uczucia, a trzeba wiedzieć, że próbuje na rozmaite sposoby. Ukojenia najczęściej szuka w seksie, który daje mu tylko chwilową ulgę. Przez to tworzy też zamknięte koło, bo w poszukiwaniu ukojenia, Tony coraz bardziej przesuwa granice... Nie raz ucieka się również do autodestrukcyjnych zachowań, takich jak wdawanie się w bójki, branie narkotyków, picie alkoholu, jazda z nadmierną prędkością czy gra w pokera. Jest to jego również sposób na karanie się. Mianowicie Tony najbardziej ze wszystkich nienawidzi siebie. Nienawidzi tego, co robi innym, swoich czynów, nad którymi nie ma kontroli oraz swojej słabości. Ta nienawiść niekiedy jest tak silna, że przejawia się w niekontrolowanych wybuchach agresji. W walce z tymi wybuchami najbardziej pomagają mu regularne treningi boksu oraz walki, podczas których może wyładować całą złość, nikogo przy tym nie krzywdząc. Nie zawsze jednak udaje mu się nad tym zapanować w codziennych sytuacjach, co zwykle kończy się awanturami. Po każdym takim wybuchu, często krzywdzącym najbliższych, Tony obiecuje sobie, że to ostatni raz. Stara się być dobrym człowiekiem, takim, jakiego chcą go widzieć bliscy, ale czasem nic nie może na to poradzić. Często nie dotrzymuje składanych obietnic, ale nie wynika to z jego złej woli.

Miejsce na historię postaci. Pogrubiony tekst.

♦ Ciekawostka pierwsza.
♦ Ciekawostka druga.