Orchard Stable :: Boksy

Papillon Rouge · Wysłany: 2020-01-11, 14:27

Spokojnie kroczyła u boku właścicielki, ze spokojem rozglądając się po znajomym już otoczeniu, podobne opanowanie zachowując również na myjce oraz solarium, gdzie widocznie zrelaksowana rozluźniła się, cofając lekko uszy i przymrużając oczy. Z widocznym zadowoleniem weszła jednak do własnego boksu, powrót do bezpiecznych czterech ścian uważając za największą nagrodę, choć oczywiście czas spędzony na pieszczotach również przyjęła z ogromną radością, sama raz po raz zaczepiając Mię, trącając ją chrapami. Pozostawiona sama sobie szybko rozprawiła się z zostawionymi w żłobie smakołykami, a potem wytarzała się, kolejne kilkadziesiąt minut spędzając wygodnie ułożona na ściółce.

Nadya · Wysłany: 2020-01-11, 15:27

Shinrinyoku · Wysłany: 2020-01-11, 15:33

Sensual Seductress · Wysłany: 2020-01-11, 18:43

Dies'irae · Wysłany: 2020-01-11, 20:31

Czas jej dzisiejszego padokowania najwyraźniej się skończył, dlatego posłusznie maszerowała za stajennym z powrotem do stajni. Zwykle powrót z dworu związany był z porą karmienia, ale krocząc przez korytarz, bystra Dies jakby zorientowała się, że coś jest nie tak, bo wcale nie panowało obiadowe poruszenie. Ostatnie kroki do własnego boksu pokonała już mniej chętnie, niemniej wewnątrz przynajmniej czekała na nią porcja siana, wobec czego, nie mając nic lepszego do roboty, kasztanka zajęła się skubaniem go. Na stajennym korytarzu nie działo się więcej niż zwykle, dlatego z umiarkowaną częstotliwością wyglądała na niego, głównie wtedy, kiedy ktoś przechodził bezpośrednio przy jej drzwiach, co w normalnych warunkach działo się najczęściej raz na kilka minut.

Audrey · Wysłany: 2020-01-11, 23:13

Długo się wahała przed powrotem do dawnej pracy, kierowana głównie tym, że czuła się zbyt wrażliwa do tego. Jednak przez wzgląd na zbliżające się zawody i konieczność pełnienia opieki nad końmi zgodziła się na to ostatecznie. W stajni późnym rankiem, w zasadzie nie mając wiele do roboty, ale woląc mieć to z głowy jak najszybciej. Pierwszą w kolejce miała Dies'irae, która pewnie szybko wyłapała obecność znanej już sobie osoby pod jej boksem. Audrey doskonale pamiętała ją z treningu i liczyła, że i ona przypomni sobie i ją rozpozna. Towarzyszył jej stajenny, który do boksu wszedł jako pierwszy i który miał pomóc rudowłosej, przytrzymując klacz. Dopiero wtedy weszła do środka, wcześniej założywszy rękawiczki. Podeszła do ciemnorudej szyi konia, którą pogłaskała po przywitaniu się z nią, strzykawki trzymając poza zasięgiem jej wzroku. W pewnym momencie złapała palcami za kawałek skóry na szyi, w który wbiła igłę i spokojnym ruchem nacisnęła tłok strzykawki, uspokajając holenderkę głosem. Za dobre sprawowanie w trakcie szczepienia pochwaliła ją i poklepała po łopatce. Przygotowała sobie strzykawkę z pastą odrobaczającą, którą podała jej, trzymając ją za nos w dole. Wycisnęła zawartość pod język konia, pilnując, aby połknęła wszystko, po czym opuściła jej boks, chcąc oszczędzić jej dalszego stresu, niemniej zostawiając w boksie kawałek jabłka.

Dies'irae · Wysłany: 2020-01-12, 00:53

Pojawienie się rzeczywiście kojarzonej jakoś przez Dies osoby pod jej boksem wywołało reakcję nie inną jak tylko zdradzającą zainteresowanie - kobyła niby to od niechcenia oderwała się od siana i podeszła bliżej drzwi by wywęszyć o co chodzi. Zaraz jednak przy Audrey pojawił się stajenny, i skoro to on wszedł do jej mieszkania, zakładając niemal od razu kantar, kasztanka byłaby skłonna przypuszczać, że znów opuszcza boks. Tak się jednak nie stało, a że do jej małej przestrzeni wkroczyła zaraz także dziewczyna, Irae zafurczała chrapami z jednej strony jakby rozczarowana, z drugiej może nawet lekko sfrustrowana. Dwie osoby w boksie to było dla niej dużo. Choć nie zareagowała nerwowo, to widać było na pierwszy rzut oka, że dość mocno się spięła. Bardzo czujnym wzrokiem obserwowała poczynania tej dwójki, póki jednak nie istniało realne zagrożenie, pozostawała nieruchoma, acz sprawiająca wrażenie, jakby zaraz miała się wyrwać stajennemu i zwrócić na tyłach o przynajmniej dziewięćdziesiąt stopni. Rutynowe wizyty weterynarza nie robiły na niej wrażenia jako takie, ale w ostatnich latach przyzwyczajono ją, że odbywają się w intymnej atmosferze ona vs wet, i zwykle oboje wychodzili z tej konfrontacji zadowoleni. Interwencja większej ilości osób kojarzyła jej się dość nieprzyjemnie, ale w tym przypadku najwyraźniej zupełnie niepotrzebnie. Zaraz było też po krzyku, bo nie rzucała się jak wariatka przy wkłuwaniu igłą ani nie utrudniała specjalnie podawania sobie pasty. Jakoś się też względnie rozluźniła po połączeniu nitek, co się dzieje, niemniej ze względu na swój pierwszy odruch pozostała czujna do momentu, w którym jedna z postaci opuściła jej boks. Z jakimś takim niezadowolonym wyrazem pyska (na pewno po tej paście) odprowadziła ich kawałek wzrokiem, by następnie dobrotliwie rzucić zajście w niepamięć i zająć się jabłkiem, którym została obdarowana.

Decembrist · Wysłany: 2020-01-12, 01:30

Dzisiejszego dnia byłem senny i niezbyt chętny do jakiejkolwiek aktywności. Leżałem z przymrużonymi oczami, w końcu wykładając się na miękkiej słomie jak długi. Na szczęście póki co nie zanosiło się żeby ktokolwiek planował mi przerywać :lol2:

Audrey · Wysłany: 2020-01-12, 02:01

Następny w kolejce miał być Decembrist, do którego Audrey musiała zajść do skrzydła z ogierami. Odnalezienie jego boksu miało jej znowu zająć kilka minut, tym bardziej, że ten w najlepsze zalegiwał sobie na ściółce, sprawiając wrażenie pustego boksu. Kiedy jednak natrafiła na odpowiednią tabliczkę i zajrzała do środka, dostrzegła, że ogier był już obudzony i jedynie wylegiwał się w najlepsze. Zacmokała do niego i otworzyła drzwi boksu, tym samym zapewne motywując go do podniesienia się. Tym razem znowu nie była sama, a w towarzystwie stajennego, który i tym razem miał jej pomóc i przytrzymać gniadosza. Słyszała o dość przyjaznym charakterze konia, ale wolała zachować ostrożność, bo każdy inaczej reagował na widok igieł - również ludzie. Z tego powodu starała się, żeby Bryś nie dostrzegł strzykawek, a samo szczepienie przebiegło szybko i sprawnie. Stojąc przy jego łopatce, wbiła igłę w fałd skóry i zaaplikowała szczepionkę, podobnie postępując z pozostałymi dwiema. Po skończonej pracy zabezpieczyła strzykawki i rozmasowała ukłute miejsca, jakby na zrekompensowanie tej krzywdy. Decembrist nie mógł jednak liczyć na pełnię spokoju, bo pozostawało jej jeszcze odrobaczenie. Przytrzymała go za pysk i wsunęła strzykawkę z pastą pod język, spokojnym, ale zdecydowanym ruchem wyciskając ją. Zużyte opakowanie oddała stajennemu i sama zdjęła kantar z głowy ogiera, racząc go przy tym krótkim drapaniem za uchem, po czym opuściła jego boks i pozwoliła kontynuować słodkie lenistwo, którego skrycie mu zazdrościła. :lol:

Hachiro · Wysłany: 2020-01-12, 12:21

Przebudził się w boksie pewnego pięknego poranku, decydując się ruszyć z miejsca i chociaż trochę rozprostować kości. Parsknął na dobry początek dnia, po czym podszedł do żłobu, gdzie czekały na niego resztki śniadania, które wsunął po nocy, jak stajenni rozdawali owies i inne, dziwniejsze pasze. Następnie zajął się skubaniem dorzuconego mu wcześniej siana, swobodnie potrząsając bujną grzywą i omiatając swój zad ogonem, beztrosko odpoczywając przed kolejnym dniem nic nie robienia.

Laylah · Wysłany: 2020-01-12, 12:38

Bremen Star · Wysłany: 2020-01-12, 17:35

Niestey nie wszyscy klienci Laylah będą mili, grzeczni i bezproblemowi. W asyście stajennego kara jeszcze nie była taka zła, bo miał kto ją ogarnąć i uspokoić. Tak to pewnie kobieta by cały dzień u niej spędziła bez pomocy, a tak? Pójdzie jej pewnie szybciej, może nie ekspresem ale jednak. Kiedy kobieta do niej przemówiła, spojrzała na nią spod byka z wysoko uniesionym łbem i furknęła. Nie należała do zbyt cierpliwych koni, więc o ile na początku zachowała stoicki jak na nią spokój, to z czasem zaczęła się kręcić. Nie było to zbyt bezpieczne ani dla niej ani dla ludzi obok niej, bo próbowała wszystkiego i za wszelką cenę. Więc za pewne na moment przerwali, gdzie facet za zgodą kowala przeszedł się z karą kawałek. Chciał żeby ochłonęła, bo jej nerwowość mogła się w przerodzić w coś niebezpiecznego w jej wydaniu i dać kobiecie chwilę spokoju, bo wiedział że jak ta się zdenerwuje to w starciu z karą cienko by to widział. Obie wyglądały na uparte i zawzięte, ale tylko jedna z nich nie bała się zrobić drugiej krzywdę - bez wahania. Dopiero wtedy kobieta mogła kontynuować swoje działania, dzięki czemu w końcu kopyto jedno zostało prawie zrobione - jedynie brak mu podkowy jeszcze.

Aristo · Wysłany: 2020-01-12, 18:51

Kary ogier arabski stał w swoim przestronnym boksie, rozglądając się wokoło i strzygąc z ciekawością uszami. Zdążył się już zadomowić w nowym otoczeniu i poznać inne konie, dzielące z nim stajnię, ale zbyt długie przebywanie w niej zdecydowanie mu się nie podobało. Był energicznym, ruchliwym i wymagającym zwierzęciem, toteż na widok swojej opiekunki zaczął z niecierpliwością przebierać nogami, uderzając kopytem w drzwi boksu. Domagał się w ten sposób uwagi i zainteresowania z jej strony. Zarżał z niezadowoleniem, kiedy weszła do boksu jednej klaczy, by zająć się jej nogą i podrzucił głową, usiłując zwrócić na siebie uwagę dziewczyny.

Astrid · Wysłany: 2020-01-12, 18:53

Laylah · Wysłany: 2020-01-12, 19:10

Niestety, nie żyła w idealnym świecie, gdzie konie są dobrze wychowane i nie chcą zabić kowala na miejscu. Co prawda, prawdopodobnie nie była to ich wina, a poprzednich właścicieli, ale za to Laylah musiała zbierać plony ich pracy. Zawsze jak miała mieć do czynienia z trudniejszym koniem, którego nie znała, wolała wziąć ze sobą kogoś, kto by zdołał uspokoić nerwowego osobnika. Tak samo było i teraz, gdzie po pewno chwili próby uspokojenia klaczy, ta musiała się przejść, na co jedynie spojrzała na kopyto, czy przy tym nie zrobi sobie krzywdy i pozwoliła na to. Otarła rękawem pot z czoła, nie sądziła, że praca z jednym koniem pochłonie z niej tyle sił, a tu proszę. Nie była zbyt doświadczona, dlatego nie sądziła, że tyle energii z niej wyssie jedna klacz. Chyba to dzisiaj będzie jej koniec pracy, bo jak sobie pomyślała o tym, że zostały jej jeszcze trzy nogi i podkucie czwartej, to jej się słabo robiło. Gdy klacz wróciła na swoje miejsce, kobieta wyciągnęła rękę do jej nosa, mrucząc pod nosem jakieś pozbawione sensu zdanie, po czym rozpoczęła przymiarkę podkowy do nogi. Opuściła ją, by wygiąć podkowę w odpowiedni kształt na miniaturowym kowadełku za pomocą młota. Ciężko było to zrobić na zimno, ale dawało radę. Prawdopodobnie zajęło jej to parę przymiarek do nogi Bremen, dopóki nie uznała, że kawałek metalu w miarę pasuje do nogi i nie będzie przeszkadzał klaczy w chodzeniu. Zanim jednak rozpoczęła ostateczny zabieg, pozwoliła stajennemu oprowadzić prawdopodobnie zniecierpliwioną klacz, by mogła przejść parę kółek na uspokojenie, samej przygotowując się do dłuższej procedury, by przebiegła jak najsprawniej. Gwoździe wsadziła do kieszeni, obcęgi miała w zasięgu ręki, by móc uciąć ostre końce, nóż miała w kieszeni. Po ostatecznym sprawdzeniu, czy wszystko ma, Bremen wróciła na swoje miejsce, a ona rozpoczęła podkuwanie. Podniosła nogę, kładąc tam podkowę i rozpoczęła ekspresowe przybijanie podkowiaków, skupiając się jedynie na tym, by zostały wbite pod odpowiednim kątem. Rozpoczęła od środka kawałka metalu, by przejść na najbardziej oddalone ramiona i tu wyciągając nogę klaczy, by uciąć zagięte wcześniej gwoździe, wykonać rowki, by można je było potem wyciągnąć i zaokrągliła je tarnikiem. I tutaj ewentualnie była przerwa dla klaczy, żeby się mogła przejść i uspokoić. Zostało jeszcze im parę podkowiaków do wbicia, ale to już pójdzie szybciej i mniej nerwowo. Starała się uwzględnić fakt, że trakenka potrzebowała przerw i obecności osoby, która potrafi się nią posługiwać. Obie w końcu chcą wyjść żywe i jak najmniej znerwicowane. Jak Bremen ochłonęła lub nie potrzebowała oprowadzania, rozpoczęła końcowe procedury wbijania pozostałych nitów, podobnie jak poprzednie zaginając i ucinając, by potem je przypiłować i stworzyć odpowiednie wgłębienia w puszce kopytowej, po czym pozwoliła na przerwę. No, to teraz jeszcze trzy nogi. Wykonała je w podobny sposób i z przerwami, by Bremen mogła ochłonąć, a gdy podkuwanie się zakończyło, kazała stajennemu się przejść z klaczą, samej dołączając do nich i obserwując, czy klacz porusza się swobodnie i regularnie oraz czy pasują jej nowe buty, po czym została odstawiona do boksu.