Orchard Stable :: Czworobok duży piaszczysty

Jessie · Wysłany: 2018-08-27, 11:05 **Tytuł**: Hodowca

Wysiedzenie takiego galopu nie stanowiło dla Jess najmniejszego problemu, jako że na co dzień pracowała z końmi o bardzo obszernych chodach. Ten trend zdawał się rosnąć z pokolenia na pokolenie, więc ze Scandic i tak pewnie było lepiej niż z obecnymi czterolatkami, które przecież dopiero rozwijały jeszcze swoją równowagę, a już miały galop wynoszący pod niebo... :lol:

W końcówce koła wróciła do pełnego siadu i stopniowo nabrała wodze na kontakt. Chwilę zajęło jej wyczucie ruchu gniadej, ale potem z łatwością w nią "wsiadła", zgrywając się z wybijającym ruchem i niejako go amortyzując. Zakładając, że poruszały się na prawo, to w literze S rozpoczęła kolejną woltę, tym razem o średnicy około dwunastu metrów, a więc trochę mniejszej niż dotąd, co automatycznie wymagało od Scandic mocniejszego zgięcia wokół łydki zawodniczki. Zamknąwszy koło, dalej jechała po ścianie, by z kolejnego narożnika - przy literze M - zjechać na długą przekątną czworoboku, na której zachęciła Scandic do wydłużenia kroku do kłusa pośredniego. Otworzyła się w biodrach, umożliwiając ośmiolatce śmielsze wyjście w przód i łydką zachęciła ją do poszerzenia wykroku, jednocześnie zostawiając jej nieco więcej miejsca z przodu, poprzez lekkie przesunięcie rąk. Na ścianie wróciła do roboczego, w którym jechała do P, gdzie powtórzyła woltę, starannie wyginając klacz od łydki i kontrolując zgięcie zewnętrznymi pomocami. Tym razem po zamknięciu wolty nie wyprostowała Scandic, tylko wykorzystała uzyskanie zgięcie do wykonania łopatki do wewnątrz, na odcinku PR - czyli dosyć krótkim, adekwatnym do treningu, który polegał tylko na doskonaleniu. Prowadząc ją na zewnętrznej wodzy, wewnętrzną utrzymywała przód na wewnętrznym śladzie, zaś w łydkach kontrolowała tor, po jakim poruszał się zad. Jeśli ćwiczenie zostało wykonane dobrze, wyprostowała klacz i pochwaliła ją, zarówno głosem, jak i klepaniem po wewnętrznej stronie szyi, bez odpuszczania kontaktu na zewnętrznej wodzy, co pozwoliło im kontynuować pracę bez rozpraszania się.

Shamrock · Wysłany: 2018-08-29, 22:01

Scandic · Wysłany: 2018-09-02, 17:09

Kiedy ciemnowłosa zaczęła ponownie nabierać wodze, klacz bez problemu wróciła do poprzedniego kontaktu, płynnie wychodząc z koła i powracając na ścianę. Niezmiennym tempem kierowała się w wyznaczonym przez amazonkę kierunku, by w konkretnym punkcie raz jeszcze wjechać na koło. Tym razem figura okazała się bardziej wymagająca, jednak gniadej zupełnie to nie przeszkadzało, a wręcz przeciwnie. Kobyła uwielbiała, gdy stawiano przed nią wyzwania i wymagano nieco cięższej pracy, wówczas angażowała się w trening jeszcze bardziej. Wchodząc na koło, Scandic automatycznie przyjęła właściwe wygięcie, owijając się ładnie wokół wewnętrznej łydki dziewczyny, szyję zginając nieprzerysowanie w kierunku jazdy i nie gnąc się przesadnie w potylicy. Następnie płynnie wyprostowała sylwetkę, będąc już na ścianie. W narożniku zjechała na przekątną, a otrzymawszy odpowiednie pomoce, bez zawahania znacznie wydłużyła swój krok, zarówno przednie jak i tyle nogi wyciągając mocno do przodu i nie traciła przy tym równowagi. Później znów wykonała woltę, radząc sobie z nią dokładnie tak samo jak wcześniej, jednak tym razem po zamknięciu figury nie wyprostowała sylwetki, gdyż Jessie zasugerowała inne niż dotychczas ćwiczenie. Utrzymując zgięcie ciała, poruszała się w ten sposób, że jej łopatki były na drugim śladzie, podczas gdy tylne kończyny pozostawały wciąż na pierwszym. Zachowując aktywność zadu i lekkość na przodzie, poruszała się bardzo miękko i elastycznie, przyjmując większy ciężar ciała na wewnętrzną tylną nogę.
Po skończonym ćwiczeniu, klacz parsknęła przeciągle, przyjmując pochwałę.

Elizabeth White · Wysłany: 2018-09-11, 14:08

Starała się trochę zwalczyć podekscytowanie w galopie, już od początku usiłując ostudzić zapały ogier i trochę po podnieść oraz zaokrąglić.
Gdy zmienili stronę i przegalopowali podobną ilość również w drugim kierunku, postanowiła zabrać się za przejścia, które nie mogły być na tym poziomie wyszkolenia tak niedopracowane. Z tego tytułu, mocniej dociążyła grzbiet karusa i poprosiła o powrót do kłusa, a potem również do stępa, dostosowując moc pomocy do zachowania Shamrocka. Następnie zatrzymała go do stój i wtedy, z półparada - bez zbędnego nakręcania się - zaprosiła fryza do galopu. Jeśli wyszło to nieźle, pochwaliła podopiecznego głosem i pozwoliła na przegalopowanie całej długiej ściany. Teraz dla odmiany, w C, zaplanowała przejście do stój. Użyła do tego nieco radykalniejszych pomocy, nie chcąc by ogier miał najmniejsze wątpliwości cd. tego, czego brunetka aktualnie od niego oczekiwała. Powtarzali te dwa ćwiczenia do momentu, aż zaczęły one wychodzić poprawnie. Co jakiś czas wplatała jeszcze wolty czy zmianę kierunku i na tym skończyli.
Na koniec występowała go porządnie i odprowadziła do stajni.

z/t

Elizabeth White · Wysłany: 2018-10-08, 13:07

Korzystając z ładnej, jesiennej pogody, postanowiła potrenować na dworze. Na kiszenie się w hali będą mieli jeszcze okazję, a Elizabeth zamierzała korzystać ze słoneczka tak długo, jak było to możliwe. Ucieszyła się widząc, że czworobok jest aktualnie pusty (?), bo oznaczało to mniej czynników rozpraszających dla Despacito i zarazem większą swobodę pracy. Wprowadziła go na obiekt, gdzie zatrzymawszy się, szybko podciągnęła popręg i opuściła strzemiona, następnie bez większych ceregieli ładując się na grzbiet gniadosza. Jeżeli wytrwał w bezruchu, poklepała go krótko po szyi, by po chwili ułożyć w palcach paski wodzy i przyłożyć do jego boków łydki, tym samym prosząc o rusz naprzód. W pierwszej chwili chciała pokazać mu teren, toteż na kontakcie, oprowadziła go dookoła, nieustannie pilnując, by energicznie maszerował. Jeżeli nic nie wzbudziło w nim sprzecznych emocji, a Desp wykazywał względny spokój, zaoferowała mu dłuższą wodzę. Przez ten czas starała się nie poruszać po pierwszym śladzie, a sprowadziła go na drugi, głównie łydkami pilnując przebiegu trasy. W ten sposób zaoferowała mu 5 minut stępa, ze zmianą strony gdzieś w międzyczasie, po czym nabrała nieco kontaktu i zaczęła kręcić troszkę kół, obszerniejszy wolt i serpentyn. Z czasem dołożyła kilka zatrzymań, poruszając się bez żadnego schematu i często zmieniając kierunek jazdy chociażby przez półwolty.

Despacito · Wysłany: 2018-10-08, 18:07

Może i było jeszcze ciepło, ale organizm Despacito wskazywał na co innego. Na miejsce letniej sierści dostawał puchu, zwyczajnie szykując się na zimę, choć zapewne człowiek zamierzał go w tym prędzej czy później wyręczyć, goląc i ubierając w "kurtkę". Można i tak. Póki co był rad z ostatnich promieni słońca, choć momentami było dosyć chłodnawo, gdy zawiał silniejszy wiatr.
Na czworoboku nie było innych par, ale drzemiąca w ciele gniadego energia była wystarczającym rozproszeniem. Ciężko było mu się skupić, gdy słyszał szelest liści poruszanych przez wiatr i inne takie "atrakcje". Mimo to zdołał nie odfrunąć podczas drogi na czworobok, a także grzecznie ustał podczas wsiadania, po którym ruszył bardzo energicznym stępem przed siebie. Jego kroki były jednak lekko skrócone i spięte, a w odczuciu był jak tykająca bomba. Jazda na kontakcie była wskazana od pierwszej sekundy i chyba tylko to utrzymało go pod tyłkiem Elizabeth na czas rozstępowania. Nie bał się, ale chciał biegać, najlepiej dużo. W końcu folblut!
Zdawał się jednak rozumieć, że jazda nie może mieć takiego przebiegu i z czasem zaczęło mu się udzielać opanowanie Elizabeth. Dalej był przeczulony na wszystko wokół, ale opuścił trochę szyję i wyrównał rytm stępa, powoli zaczynając się rozluźniać pod wpływem wygięć czy przejść w dół, które dodatkowo odwracały jego uwagę od myślenia "do przodu".

Elizabeth White · Wysłany: 2018-10-09, 13:55

Czując drzemiące w Despie pokłady energii, zmieniła troszkę swój plan. Szybciej plotła łuki, wężyki i zatrzymania, chcąc zająć czymś głowę ogiera i skłonić go do wyginania zamiast szybkiego i sztywnego dreptania po prostej. Gdy wreszcie zaczął się rozluźniać i troszkę uspokajać, pochwaliła go głosem, stępując jeszcze przez chwilę.
Wkrótce nadszedł czas na kłus, a Elizabeth liczyła się faktem, że wraz z przejściem wróci ochota na pędzenie. Tak czy siak, po półparadzie zaprosiła swojego podopiecznego do wyższego chodu, mocnym akcentowaniem anglezowania, od pierwszych chwil narzucając mu swój rytm. Jeśli jej obawy się sprawdziły, nie zamierzała się z Despacito szarpać, a podobnie jak w stępie, od razu sprowadziła go na łuki - początkowo obszerniejsze, potem ciaśniejsze ale w dalszym ciągu dostosowane do gibkości gniadosza. Prowadziła go na zewnętrznej wodzy, wewnętrzną pulsując, rozluźniając i nadając kierunek jazdy. Jej łydki nie pozostawały bierne i na bieżąco korygowały sylwetkę kopytnego, nie pozwalając mu iść niczym pociąg towarowy. W tym przypadku również prowadziła go bez większego planu, robiąc woltę, a już po chwili odbijając w całkiem innym kierunku. Po czasie dołożyła zatrzymania. Początkowo opierały się one na płaszczyźnie kłus-stęp-kłus, a gdy Desp je przyswoił i nie toczył z właścicielką walki o parcie naprzód, dołożyła również zatrzymania.

Despacito · Wysłany: 2018-10-10, 22:42

Wyciszenie się nie było łatwym zadaniem. Nawet gdy zdawał się już odpuścić, po chwili okazywało się, że dalej energia gryzła go w tyłek. Było to widoczne szczególnie podczas przejścia do kłusa, podczas którego jednak nie uciekł od kontaktu, co mogłoby mu ułatwić pędzenie. Wręcz przeciwnie - wykorzystał swoją siłę i uwiesił się na ręce. Jak wiele młodych koni przechodził tego rodzaju bunt i namiętnie uwalał się na przodzie, nie reagując zanadto na półparady ani działanie ręki. Próby rozluźnienia go nie przynosiły raczej skutku, w odpowiedzi okazjonalnie przeżuwał jednorazowo kiełzno lub minimalnie zaokrąglał szyję, ale dalej był twardy w pysku. Niewykluczone, że potrzebował mocniejszego bodźca, a może nawet tymczasowej zmiany kiełzna, aż wszystko mu się poukłada w głowie na dobre.
Rozmaite koła i wolty zmniejszały nieco problem pędzenia, ale nie czyniły ogiera lżejszym. Próbował natomiast zwalniać na łukach bardziej, niż to konieczne, szukając w ten sposób swojej równowagi. Jeszcze wiele takich "drobiazgów" wymagało dopracowana w jego przypadku, a nie było to najprostsze zadanie, choćby przez wrodzoną toporność. Nie można o nim powiedzieć, żeby był wrażliwym olbrzymem. :lol:

Oczywiście nie ignorował sugestii Elizabeth i ulegał im w znacznym stopniu, tym samym poprawiając błędy, choć dalej były one widoczne.
Jeśli natomiast chodzi o przejścia, to wadziło mu przede wszystkim wspomniane wieszanie się na ręce, przez które całkowicie uwalał się na przodzie podczas przejść w dół, a także na które reagował ze znacznym opóźnieniem.

Elizabeth White · Wysłany: 2018-10-16, 02:20

Gdy Despacito topornie uwiesił się na jej ręce, postanowiła go troszkę zaskoczyć, na sekundę puszczając wodze i zapewne mocno dziwiąc tym ogiera. Starała się mu w ten sposób uzmysłowić, że nie tędy droga, a szukanie równowagi poprzez uwieszanie się na ręce nie jest dobrym rozwiązaniem. Oczywiście chwilę później wróciła na elastyczny kontakt, miękko współpracujący z pyskiem konia. Wiedziała jednak, że przed nimi jeszcze długa droga, zanim Despacito troszkę się ''zmiękczy'', ale nie przejmowała się tym teraz. Mieli czas, w końcu małymi kroczkami do celu.
Pilnowała, by gniadosz nie przesadzał i nie zwalniał nadmiernie, gdy nie było ku temu prawdziwego powodu. W końcu nie kazała mu robić zwrotów na zadzie, toteż na bieżąco starała się walczyć z jego kombinatoryką i nie pozwalać mu na takie drobne przestępstwa, które w późniejszym czasie mogły się zamienić w nawyk. Podobnie było z przejściami, podczas których dążyła do poprawy, a każdą pojedynczą zmianę na plus od razu nagradzała głosem.
Następnie, pozostając w dalszym ciągu w kłusie, wprowadziła podopiecznego na obszerną ósemkę. Postanowiła bowiem bardziej skupić się na wszelakich łukach, widząc, że Desp niewątpliwie tego potrzebuje. Tak więc w dalszym ciągu pilnowała dobrego wygięcia jak i tempa, starając się prowadzić go na zewnętrznej wodzy, wewnętrzną lekko pulsując. Pomiędzy okręgami prostowała go na kilka kroczków, by po chwili zmienić kierunek i zacząć kręcić drugą połówkę. Ćwiczyli to dłuższą chwilę, z krótkim przerywnikiem na prostej, aż Elizabeth zadecydowała o krótkiej przerwie w stępie, by dać ogierowi chwilę odsapnąć, ale i ułożyć sobie w głowię dalszy plan działania.

Despacito · Wysłany: 2018-10-19, 20:24

Nagła utrata oparcia faktycznie go zaskoczyła. Tracąc chwilowo równowagę, potknął się niegroźnie, co przynajmniej na chwilę postawiło go do pionu i zapobiegło wieszaniu się na ręce. Ulga była jednak krótkotrwała, bo jednak ciężko było mu to zmienić ot tak, na pstryknięcie palcem. Można było o nim powiedzieć wiele dobrych rzeczy, ale niestety nie był idealny, bo po części był świadom swojej siły i całkiem sprytny, jak na syna Desperado przystało. Elizabeth mogła być jednak pewna, że jak już go sobie "ujeździ", to lepszego już nie znajdzie. <3
Powoli więc dłubał z Elizabeth ku lepszemu, nawet podczas jednego treningu wykazując poprawę. Niedużą, ale w dłużej perspektywie czasu było to istotne i dawało widoczne rezultaty. Dość wygodnie niósł Elizabeth na swoim grzbiecie, wyraźnie jednak wybijając w kłusie, który dzięki dolewce innej krwi, nie prezentował się najgorzej. Despacito generalnie był nieco zgrabniejszy i bardziej efektowny ruchowo od rodziców, z których genów wyciągnął wszystko, co najlepsze. Także nawet w roboczym kłusie prezentował się całkiem dobrze, pomimo tej tymczasowej toporności, która siłą rzeczy ograniczała jego swobodę w łopatkach. Mimo to starał się giąć na łukach wedle oczekiwań Elizabeth, która jednak musiała być czujna i pilnować przede wszystkim jego łopatki, którą miał skłonność wypadać.
Wreszcie przeszedł do stępa, choć wcale nie odczuwał zmęczenia, bo kondycję pomimo dość wczesnego etapu treningu, miał naprawdę wzorową. Wciąż więc szedł energicznie, z zainteresowaniem wyglądając w przód, ale będąc odpornym na ewentualne straszaki wokół.

Elizabeth White · Wysłany: 2018-10-26, 01:36

Nie mogła trzymać Despacito zbyt długo w małej aktywności, bo była świadoma drzemiących w nim pokładów energii. Tak więc ów chwila stępa nie przeciągała się w nieskończoność, a Elizabeth wkrótce na nowo poprosiła go o kłus. Chwilę później wprowadziła ogiera na obszerne koło, nie pozwalając mu pędzić, ale jednocześnie pilnując tego, by odpowiednio wyginał się na łuku. Tak, to był ten czas, kiedy Panna White chciała go rozgalopować. Nie zamierzała jednak pozwolić, by było to chaotyczne i oparte o gonienie przed siebie, w czym miało jej pomóc właśnie koło. W międzyczasie przeszła w kłus ćwiczebny, a gdy sama forma tego chodu jej odpowiadała, posłała Despacito półparadę by chwilę później subtelnym ruchem bioder i stosownym działaniem łydki zainicjować galop. Gdy już się udało, pozostała na figurze przez jakiś czas, starając się troszkę uspokoić gniadosza. Dopiero gdy poczuła, że odpuścił, pozwoliła mu wejść na ścianę, choć chwilę później i tak wprowadziła go na kilka, pojedynczych wolt.

Despacito · Wysłany: 2018-10-28, 20:10

Energicznie powrócił do kłusa, od pierwszego kroku idąc obszernie i zdecydowanie do przodu. Wejście na koło powstrzymało go przed pędzeniem, ale właściwe wygięcie przyszło mu dopiero z czasem - jeszcze średnio rozumiał ideę opierania się na zewnętrznej wodzy, więc pomimo tego, że był prowadzony w korytarzu z pomocy, nie do końca potrafił to wykorzystać. Starał się jednak odpowiadać na pomoce amazonki we właściwy sposób i zapamiętywać niesioną z nich naukę.
Chwilę później odpowiedział na łydkę do galopu, niemal bezbłędnie przechodząc w wyższy chód. Nie uniknął jednak minimalnego wybicia się z rytmu, na wskutek przyspieszenia przed wejściem w galop. Była to rzecz, której musiał się jeszcze nauczyć, ale przede wszystkim musiał złapać równowagę. W miarę sprawnie zdołał się ogarnąć w galopie na skutek działań podejmowanych przez Elizabeth - siedząc w siodle i zabierając jego zad dosiadem, sprowokowała go do mocniejszego pchania się nim. Zabawa wędzidłem także nakłoniła go do zaokrąglenia szyi i wyczuwalnego rozluźnienia się w potylicy. Można powiedzieć, że na swój jeszcze dziecięcy sposób się "zebrał", odrobinę podnosząc i dźwigając większy ciężar na zadzie.
Po powrocie na ścianę nieznacznie uniósł łeb, ale jeśli Elizabeth upomniała go półparadką i nie zaprzestawała jechać go dołem, powrócił do poprzedniego ustawienia sylwetki i pozostał w nim dłuższą chwilę, grzecznie galopując po ścianach czy kołach. Z natury miał dużą foulę, ale czworobok był wystarczająco duży, żeby Despacito nie musiał się skracać.

Elizabeth White · Wysłany: 2018-11-10, 17:14

Po stosownej dawce galopu na jedną stronę, wróciła do kłusa, w którym zmieniła kierunek i ponownie weszła na woltę. Powtórzyła całą sekwencję, zagalopowując i ustawiając ogiera na łuku, dopiero później puszczając go na ścianę i ponownie kręcąc kilka, rozrzuconych wolt. Finalnie pozwoliła na powrót do kłusa, którym od razu wprowadziła Despacito na woltę, chcąc wykonać żucie z ręki. W tym celu prowadząc go głównie łydkami oraz swoim dosiadem, zaczęła stopniowo oddawać wodzę, delikatnie się nimi bawiąc i tym samym zapraszając gniadosza do spuszczenia szyi i wyciągnięcia się. Nie zapomniała jednak o pilnowaniu wygięcia jak i samej trasy, nie rzucając ich luzem na szyi, co by móc je bez problemu nabrać tuż przed zamknięciem koła. Wtedy zwolnili również do stępa, a Elizabeth nagrodziła podopiecznego poklepaniem po szyi i dała mu chwilkę odsapnąć. Jeżeli udało jej się spuścić z niego troszkę pary i nie miał już takiego parcia na ruch do przodu, oddała mu również wodze i pozwoliła rozciągnąć szyję.

Despacito · Wysłany: 2018-11-10, 21:59

Przeszedł do kłusa, w którym pierwsze kilka kroków postawił dość chaotycznie, uspokajając się dopiero po tym, jak Elizabeth lekko go przytrzymała. W odpowiedzi szastnął ogonem, nadymając lekko nozdrza i wycofując uszy. Zmienił kierunek ruchu by na wolcie wykonać nowe zagalopowanie, w którym wciąż przejawiał tyle samo energii. Pozostawał jednak pod kontrolą Elizabeth, więc nie było w tym niczego złego, pod warunkiem, że pozwalała mu na tę swobodę ruchu.
Kolejno zwolnił do kłusa, tym razem bez spięcia i wszedł w nim na koło, na którym idąc za sugestią amazonki, zaczął obniżać szyję. Dość mocno pociągnął nos do dołu i w przód, ale nie pozostał na długo w dale za sprawą utraty równowagi. Poderwał więc łeb do góry, nie zaprzestając raźnego kłusa po łuku. Dosłownie sekundę później znowu opuścił łeb, szukając wędzidła, aż wreszcie właścicielka pozwoliła mu przejść do stępa. Dalej miał sporo energii, bo tyle ruchu to było dla niego nic, ale nie był chwilowo zainteresowany bieganiem, więc kobieta mogła mu spokojnie oddać wodzę. Stępując, pomimo luźnej wodzy zaokrąglił w pewnym momencie szyję, głośno przeżuwając wędzidło w pysku.

Luke · Wysłany: 2018-11-21, 19:15

Co prawda sezon halowy już się rozpoczął i przez kilka najbliższych miesięcy wszelkie zawody będą się odbywać pod zadaszeniem, niemniej jednak póki pogoda na to pozwalała, brunet lubił trenować na zewnątrz, szczególnie, że czworobok w wymiarach jakie miał, tak stał, natomiast na co dzień ciężko było ustawić jego konstrukcję na dużej hali, co praktycznie zdarzało się tylko przy okazji zawodów organizowanych w orchardzie. A zatem chcąc ćwiczyć na obiekcie o wymiarach konkursowych mogli albo pójść na halę o takich wymiarach (której nie posiadali, cóż, nie można mieć wszystkiego) albo na zewnątrz, na stojący fizycznie, duży czworobok. No więc to tutaj przyszedł Luczek z Otellem, chociaż miał wielką chrapkę na pracę na kawaletkach to jednak wolał to zostawić na "za jakiś czas", kiedy w stałym treningu na pewno nie wynikną żadne pokontuzyjne komplikacje. Marzyło mu się co prawda popracować z ogierem nad siłą zadu i akcją nóg, ale przecież nie mogło im to uciec. Na dziś miał nadzieję na pracę nad zagalopowaniami i poszerzeniami w tym chodzie a także w kłusie, ale chyba najpierw wypadałoby wejść na konia, do czego się zabrał, kiedy już zatrzymał ogiera przy schodkach. Upewniwszy się, że popręg jest wystarczająco podpięty, opuścił strzemiona i przytrzymując wodze sprawnie wspiął się na podwyższenie z którego już blisko mu było do zajęcia miejsca w siodle. Standardowo, z przyzwyczajenia wręcz od razu uruchomił blokadę z pomocy coby kopytny ruszył dopiero na zapraszający do tego sygnał. Na razie dał mu sporo luzu szczególnie na wodzy, pozostawił mu możliwość zupełnie swobodnego niesienia głowy na samym początku podczas gdy jego biodra nadawały czy też wspomagały dynamikę stępa, łydki póki co swobodnie oplatały boki i nie uaktywniały się niepotrzebnie. Dopiero po kilku pierwszych okrążeniach zaliczonych w obu kierunkach zaczął wyraźniej wysyłać go do przodu także łydkami, bowiem stopniowo nabierał wodze do długiego ale jednak kontaktu i chciał sprawić, by Otello od samego początku do tego kontaktu chciał przychodzić. Od teraz też, oprócz zwykłej jazdy dookoła, miały miejsce wszelkie duże figury - koła, serpentyny o trzech łukach, także jakieś mniej określone wywijasy ale nadal o sporym promieniu łuku. Dłonie trenera robiły na tym etapie zachęcały gniadego do okrągłego niesienia szyi na niższym ustawieniu, a było to możliwe tylko dzięki półparadom - najpierw dosiadem i łydką prosił o zaangażowanie i wytworzenie energii w zadzie, którą posuwistym ruchem bioder dalej przesuwał naprzód by lekkim przytrzymaniem na zewnętrznej wodzy nie pozwolić ogierowi przyspieszyć ale za to za krótką chwilę stworzyć mu miejsce do opuszczenia głowy. W przeciwieństwie do takiej półparady w najbardziej roboczym wydaniu, te były widoczne dla oka pod kątem działania rąk, niemniej jednak nie znaczyło to, że Sugarman rzucał wodze czy nimi motał. Kiedy uzyskał pożądany efekt, znów wracał do niewidocznych sygnałów i nie kazał mu schodzić niżej, natomiast jeśli ogier na moment się gubił czy spinał - ponawiał swoje "prośby". Przy tym wszystkim stopniowo zaczął też bardziej go gimnastykować, wprowadzając coraz ciaśniejsze zawijasy oraz wyginając go nie tylko w stronę wygięcia krzywej, ale także na odwrót, dzięki czemu sprawdzał, na ile miękki i przepuszczalny jest w samej potylicy.