Orchard Stable :: Czworobok duży trawiasty

Delfinek · Wysłany: 2017-06-24, 17:48 **Tytuł**: Hodowca

Następnie przeszła z nią na pracę wokół ścian czworoboka. Poprowadziła ją w galopie od A wpierw oddziałując dość aktywizująco - dodała klaczy łydkę, wypchnęła ją z krzyża a jej kontakt został nienaruszony. Następnie, przed narożnikiem rzuciła jej półparadę i lekko wzmocniła kontakt, ażeby się na nim nie wywaliły i ustawiła lewą łydkę przed popręgiem, lewą za jednocześnie dociskając je na samym narożniku. Lewa wodza wzmocniła nacisk i wspomogła łydki oraz miednicę, która ułożyła się w stronę skręcania. Na długiej ścianie po raz kolejny poleciały aktywizujące łydki + wypchnięcie dosiadem, Delphine dorzuciła do tego jednak jeszcze wzmocnienie kontaktu oraz lekkie odchylenie ciała. O ile poszło po jej myśli to Grand wydłużyła krok, który Delphine w połowie ściany kazała jej skrócić poprzez przetrzymanie łydek i wzmocnienie nacisku ze strony wodzy.
Następny odcinek pokonały w galopie pośrednim, do czego dążyły pomoce Delphine, ale uwzględniam, że kilka kroków należało do galopu roboczego.
Pokonując narożnik kobieta znów wsparła klacz łydkami, trzymając także ustalone tempo. Popuściła klacz do galopu roboczego dopiero na krótkiej ścianie, po której znów wyjechała z klaczą narożnik i poprowadziła ją galopem wyciągniętym przez całą ścianę długą.

Grand Illusion · Wysłany: 2017-06-25, 19:29

Jakoś dziwnie brzmi stwierdzenie "praca wokół ścian" jak praca na ścianach. To z przegrzania :lol2:

Pojechały w galopie od A do narożnika, przyspieszając znacząco w galopie przy tym. W nim klacz poprawnie wygięła się w lewo, wyginają się odpowiednio od pomocy kobiety. Na długiej ścianie po raz kolejny wydłużyła krok, wchodząc zadem mocniej pod kłodę i poszerzając przy tym prawidłowo swoje ramy. Trwało to jednak do połowy ściany, gdzie klacz się skróciła dość poprawie. Kolejny odcinek pokonały w galopie pośrednim, gdzie klacz energicznie poruszała się naprzód. Pewnie zrobiły kilka kroków przy tym w galopie roboczym, co nie stanowiło większego problemu dla siwej. Pokonały kolejny narożnik w ustalonym tempie, by powrócić do galopu roboczego na krótkiej ścianie. Tam po niej znowu wyjechały narożnik i znów wyciągnęły krok w galopie na całej długiej ścianie. Tak jak za poprzednim razem, gdzie klacz czasem miewała gorsze momenty i pewnie Delfin musiał ją upominać. Jednak ogólnie wcale nie wyglądało to źle.

Delfinek · Wysłany: 2017-06-25, 23:12 **Tytuł**: Hodowca

Ja już też mylę słownictwo i w ogóle. Sezon wakacyjny, sezon wiecznego ''Proszę Pani a koń ma kopyta czy nogi?'' oraz pisku i wisku. Wybacz.
Po jeszcze jednym okrążeniu w galopie spowolniła klacz do stępa poprzez obciążenie zadu i ściągnięcie wodzy. Po tym puściła jej luźno wodze motywując jedynie do ruchu na wprost, czy też w bok, jesli znajdowały się na narożniku. Sama Delfin pozwoliła sobie na zdjęcie rękawiczek i wsadzenie ich do kieszeni. Współpracowała już z Grand, lubiła tą klacz mimo tego, że nie zawsze było miło i idealnie, czyż nie?
Mimo tego pokonały też swoje ostatnie minuty treningu - 4 okrążenia w stępie, a po tym zsiadała z klaczy i poprowadziła ją w ręku w stronę stajni, przy okazji obdarzyła ją talarkiem marchewki.
/z.t

Delfinek · Wysłany: 2017-06-27, 17:18 **Tytuł**: Hodowca

Z Rollerem także trafiła na trawiasty czworobok, całe szczęście po raz kolejny pusty. Nim ostatnia para opuściła jego teren Delfin przygotowała cały sprzęt ogiera, ustawiła sobie schodki i dopięła wszystko na ostatni guzik. Pochwyciła wodze na lekki kontakt, aby mieć nad nim choć minimalną kontrolę i ruszyła w stronę wejścia na czworobok, wcześniej lewą łydką kontrolując to, by odszedł od stojących koło niego schodków i nie zahaczył o nie kopytami. Nie żartuje, userkę to raz spotkało i nigdy więcej! :lol2:

Wkraczając na czworobok w szrankach puściła ogiera wokół ścian obiektu, przy okazji ustalając aktywne lecz nie wyścigowe tempo. Nie wymagała od niego w pierwszych minutach czegoś więcej niż ruchu w przód i w miarę stałego tempa, gdyż nie na tym rzecz polega. Zapoznawała się z ruchem siwka, przy okazji rozruszając zastane mięśnie. Dopiero po 4 pełnych okrążeniach zebrała wodze, robiła to miękko, przy okazji starając się nie zaniechać wcześniej (mam nadzieję) nabytego rozluźnienia. Mimo to zapewne tak się stało, dlatego wciąż działając miękką, elastyczną ręką skierowała się na najróżniejsze wolty i wężyki, na których działała łydka ograniczająca. Starała się trzymać ogiera w rysach, przy okazji porozciągać go i rozluźnić nim pojawił się trener.
Nawet osoby, które z końmi pracowały i jeździły wiele lat potrzebowały korekt i rad. Z takiego założenia wychodził Delfin, dlatego zwróciła się z tym do Luke'a, który miał dzisiaj skopać jej dupę za złe nawyki nabyte podczas wyścigów i zwykłego lenistwa.

Anna Ross · Wysłany: 2017-06-27, 22:35

Unannounced Pleasure · Wysłany: 2017-06-28, 19:43

//bez zbędnej gadaniny
To smutne :(. Smakołyki są najlepszą rzeczą w życiu. Trochę się buntował przed pomocami, lecz z czasem reagował na nie coraz szybciej - zaangażował zad i całe ciało w pracę. Krążenie po czworoboku było nijakie, dopiero na pierwszych figurach lekko się ogarnął. Miał nawet ładne łyki, zarówno na narożnikach jak i na wolcie. Potylica dobrze się wyginała, zad pracował w miarę aktywnie zarówno na wolcie, jak i na narożnikach i wszelkich innych zakrętach. Na przekątnej lekko zagryzł wędzidło chcąc przyśpieszyć, przy czym wybił się z rytmu, lecz prócz tego szedł nawet dobrze. Zarówno na kolejnej wolcie, jak i na krótkiej ścianie.

Roller Coaster · Wysłany: 2017-06-29, 13:11

Siwy był typem konia tryskającego energią i chociaż raczej można go było określić jako grzecznego, to jednak z dłuższym ustaniem w miejscu jeszcze przed treningiem miewał czasem trudności, aczkolwiek jakoś dawał dziewczynie tłumić swoje zapędy do ruchu. Otwarta przestrzeń działała na niego dodatkowo pobudzająco, na hali łatwiej było mu się opamiętać a na takim otwartym czworoboku, cóż, aż rozpierały go chęci. Kiedy Delfin już siedziała na jego grzbiecie ruszył energicznie naprzód, od pierwszych kroków wykazując się chęcią do pracy ale też już teraz zdradzając łatwość, z jaką się nim kierowało.. albo i zaburzało jego ruch po prostej linii. :lol:

Także od razu ustąpił od łydki broniącej go przed wejściem w schodki by następnie udać się do wnętrza czworoboku. Właściwie nie wymagał od Delphine stałego podtrzymywania tempa jako takiego, raczej po prostu dziewczyna musiała działać dosiadem nieco dociążając na jego zad tak aby dopełnić aktywności wszystkiego co należy w stępie. Roller był względnie rozluźniony, aczkolwiek zaproszenie go na lekki kontakt w którym miał już zacząć robić coś więcej niż po prostu kroczyć do przodu było dobrym pomysłem. Co prawda oparcie na wędzidle ze strony Coastera nie wyszło tutaj stuprocentowo poprawnie, jako że zabrakło trochę działania dojeżdżającego łydki, niemniej jednak stęp stracił na dynamice tylko troszkę a koń począł się wyginać od pomocy dziewczyny, tym samym wykonując kolejno wszelkie zaplanowane przez nią figury. Łatwość, z jaką można było przesuwać poszczególne części jego ciała, poniekąd mogła być utrudnieniem, tak jak na przykład teraz czasami ustawiał się na zbyt małym łuku w stosunku do tego, po jakim się akurat poruszali. Starczyło mu bardzo niewiele do bardzo znacznej zmiany w ułożeniu ciała, dlatego wybór go jako wierzchowca do jazdy z trenerem nie był takim głupim pomysłem, bo ciężko było na nim zatuszować jakieś błędy.

Luke · Wysłany: 2017-06-29, 19:59

Zjawił się na czworoboku o umówionej godzinie, fucha trenera bardzo pasowała do tego jaki był poukładany i punktualny. Albo i może odwrotnie. Pora jeszcze niezbyt późna toteż oczy bruneta przesłaniały przeciwsłoneczne okulary, outfit typowo jeździecki plus z racji ciepłego dnia butelka wody mineralnej. Już z daleka mógł zaobserwować sylwetkę siwego ogiera i poczynić pierwsze obserwacje. Zanim jednak miał poczynić pierwsze uwagi, uznał, że najpierw wypadałoby się przywitać, dlatego podszedłszy bezpośrednio pod czworobok uniósł wolną rękę na wysokość ucha, układając wewnętrzną, otwartą stronę dłoni w kierunku amazonki (nie, nie machał xD).
- Delphine, prawda? Jestem Luke. - Co prawda na pewno nie raz mieli okazję minąć się w stajni, niemniej jednak znanie się z widzenia to nie to samo co zapoznanie się ze sobą osobiście, no a umawianie się na jazdę przez telefon też się nie liczy! No, to już załatwione. - Zgaduję, że na razie tylko stępowałaś? Musisz więcej działać łydką jako elementem półparady, nawet jeśli koń idzie aktywnie do przodu jeździec i tak musi go w ten przód wysyłać, dzięki czemu tworzy się dopiero dobry kontakt ręki z pyskiem i tylko wtedy można naprawdę pracować nad podniesieniem przodu przy zaokrąglonej sylwetce. Na razie siwy opada Ci trochę na przednie nogi, postaraj się wyraźniej działać dosiadem na jego zad, łydką przesyłać impuls do przodu a ręką jednocześnie lekko unosić cały przód, jednocześnie działając przy tym delikatnie pod siebie, coby szyja pozostała zaokrąglona i pomagała rozciągać się grzbietowi. Nie daj się mu też nudzić, poza łukami prostuj go co jakiś czas i zatrzymuj, cofaj, tak aby on już teraz zaczął się przygotowywać do oczekiwania na Twoje pomoce podczas treningu. - Zaraz też wlazł na środek czworoboku aby móc obserwować parę z najbardziej dogodnego miejsca, nie ukrywajmy, że im bliżej się znajdował tym więcej szczegółów był w stanie wychwycić. Wiązało się to trochę z jego wzrokiem, ale no niestety, także z tym, że zajmował się tym tak profesjonalnie wcale nie od tak znów bardzo dawna i wolał mieć tę bliższą perspektywę. - A, no i przy tym nie zapominaj o swojej sylwetce. Zawsze kontroluj mostek, niech będzie lekko uniesiony i z przodu, dzięki temu powinny Ci swobodnie ułożyć się ramiona w odpowiedniej pozycji i ogólnie tułów. Pięta ciągnie trochę w dół osadzając dosiad głębiej w siodle jak i nogę w lepszej pozycji, kolan nie wciskaj do wewnątrz i ogólnie myśl o oddychaniu, żeby nic nie blokować. A tak w ogóle, powiedz mi dokładniej może, czy chcesz popracować nad czymś konkretnym? - Napił się łyczka swojej wody by następnie butelkę odstawić na jednym z białych słupków z literkami.

Aaren Wayford · Wysłany: 2017-06-29, 21:27

Delfinek · Wysłany: 2017-06-29, 23:54 **Tytuł**: Hodowca

Widząc Luczka na horyzoncie skierowała siwka do wejścia na parkur, gdzie niebawem pojawił się mężczyzna. Nie wypadało się witać w rękawiczkach, więc na chwilę popuściła ogierowi wodzę i zdjęła ją z prawej dłoni podając maleńką, prawie dziecięcą rączkę w stronę mężczyzny.
- Tak, miło mi poznać. - Rzuciła przy okazji zaciągając swoim francuskim akcentem, znacznie bardziej słyszalnym niż przez telefon. Spojrzała na mężczyznę kiedy ten zadał jej pytanie a ona zakładała rękawiczkę, by po chwili przytaknąć na jego pytanie i wsłuchać się w polecenia wydane z jego strony. Wiedziała o tym, jak bardzo zaniedbała się w technice. Ostatnimi czasy rzadko ćwiczyła ujeżdżenie, ostatni trening był dość nużący i niestety bez większego wkładu. Stąd telefon do Luczka Dobra Rada.
Słysząc rzetelne tłumaczenie tego, co miała począć poczekała, aż ten trafi na środek gdzie się wybrał i zaczęła kręcić ogiera po połowie parkuru, coby Luke dobrze ją słyszał. Działa przy tym jak nakazał - lekko obciążyła zad, ułożyła łydki na stałe bliżej brzucha ogiera, choć było to skomplikowane patrząc na to, że wystawały one tylko lekko za siodło. Docisnęła je dodatkowo, jednocześnie lekko pulsując wodzą i unosząc ją wyżej. Obciążyła mu zad jednocześnie lekko pukając łydkami przy jednoczesnym unoszeniu wodzy do góry.
- Wiesz, właściwie przez ostatni brak większej staranności zostałam z umiejętnościami sto lat za austropolitekiem. Przyłapałam się na nieczytelnych sygnałach w stronę koni i zbyt niechlujnym wykonywaniu ich. Chciałabym sobie ogół przybliżyć i poznać, jak wygląda to z perspektywy osoby trzeciej. Więc właściwie nic bardzo konkretnego. - Rzuciła wciąż starając się sprostować wymaganiom mężczyzny. Obciągnęła piętę starając się zachować linię między piętą a biodrem i łopatką, co z czasem zaczęło jej coraz naturalniej przychodzić. Przesunęła mostek i starała się zachować w takiej pozycji, co z początku lekko ją spinało, lecz z każdym kolejnym krokiem cała pozycja przychodziła jej coraz naturalniej. Starała się przy tym kontrolować pracę ogiera, poprzez wyżej wspomniane uniesienie wodzy, a raczej nadgarstków z nimi, oraz aktywizującą łydkę. Dociskała obie nogi równocześnie, aby ogier nie sugerował się nimi jako przesunięciem ciała, natomiast sam dosiad obciążał zad, choć widać było lekkie spięcie. Oddychać oddychała, jeszcze. :lol2:

Kręciła z Rollerem różne wolty, lecz słuchając się odgórnych poleceń zatrzymywała go silniejszym obciążeniem zadu, dociśnięciem łydek i lekkim napięciem i rozluźnieniem wodzy. Po tym znów prosiła go o stęp ruchem z krzyża, przy okazji powtarzając te obciążenie zadu i podnoszenie przodów, jeśli nadal by jej to z Siwkiem nie wychodziło. Pięta uciekała lekko do góry, tym samym napinając Delfina, jednocześnie Rollera, lecz kobieta przyłapywała się na tym dość szybko, tym samym naprawiała to poprzez silne obciągnięcie jej, stałe przylgnięcie łydki do boków ogiera i działając na niego aktywizująco. Mimo samych chęci ogiera starła się przekonywać go do swojej ręki i tego, że ten jego ruch to tak na prawdę jej chęci (Gó*no prawda) łydką i pulsowaniem wodzy wraz ze stałym naciskiem.

Otello · Wysłany: 2017-06-30, 16:11

Cofanie wykonywane w przeszłości było dla ogiera już tak mglistym wspomnieniem, że gdy po paru minutach stępa na "rozgrzewkę" został poproszony o wykonanie go po raz pierwszy, zupełnie nie wiedział, jak powinien zareagować. Coś mu świtało z tyłu głowy, ale za słabo, by jego reakcja była prawidłowa - szastnąwszy ogonem, wyraźnie się spiął, dopóki Luke nie dotknął jego piersi dłonią, wywierając nań nacisk. Dopiero ten gest nakłonił gniadosza do zrobienia kroku w tył, po czym został utwierdzony w tym, że właśnie o to chodziło. Dzięki temu za każdym kolejnym podejściem płynniej i pewniej wykonywał cofanie, wreszcie dochodząc do momentu, w którym mógł to robić bez pomocy Sugarmana i jedynie za sprawą pomocy używanych przez Aaren. Prawdę mówiąc był takim głupio-mądrym konikiem, dość szybko się uczył, a gdy dostał jeszcze motywację w postaci słodkiego cukru, błyskawicznie załapał o co chodzi dwunogom. Tym samym końcówkę treningu można było uznać za naprawdę udaną.
Po solidnym rozstępowaniu wrócił z Aaren do stajni. /zt

Roller Coaster · Wysłany: 2017-07-01, 02:31

Holender posłusznie pokierował się za sugestią dziewczyny w stronę trenera, zatrzymując się przy nim może niespecjalnie równo ale bez większych oporów. Odczekał swoje by następnie żwawo powrócić do maszerowania i z zainteresowaniem zaczął wsłuchiwać się w nieco zmodyfikowaną mowę ciała ciemnowłosej. Czując bardziej wyraźne dociążenie zadu pokornie rozbujał się bardziej w stępie dzięki mocniejszemu wkraczaniu tylnych nóg pod kłodę, dzięki czemu zaczął schodzić z ciężaru z przodu, co owocowało bardziej elastyczną szyją i swobodniejszym chodem. Długość nóg dziewczyny za bardzo mu nie przeszkadzała, za to zaczął mieć drobny problem z ich konkretniejszym dociśnięciem, które spowodowało u niego chód jak po kielichu lub dwóch - nie do końca prosty, jako, że człowiek no nie był w stanie bez sumiennego wyćwiczenia jednostajnie naciskać z obu stron z taką samą siłą. Przez to ich kontakt, chociaż może się nie pogorszył, także nie uległ szczególnej poprawie, bo choć Roller rzeczywiście fajniej się uformował w odpowiedzi na podjęte działania, ale jednak ta łydka coś mu nie grała. Stopniowo, jak Delphine zaczęła się kręcić i rozluźniać w siodle, także i siwy wydawał się lżej nieść, niemniej jednak gdy w zamian za ogólne dociśnięcie łydek dostał jednoczesne ich pulsowanie, niepotrzebnie przyspieszył bez pogłębienia kroków. Po niedługim czasie "utrzymywanie" pozycji przez człeka go dosiadającego okazało się dlań chyba sporym obciążeniem psychicznym, bo coś mu się jednak na plecach zblokowało. :lol2:

Na szczęście poza suchym łażeniem po prostej dostał też solidną dawkę wygięć i zatrzymań, dzięki czemu nie musiał się usztywniać aż tak, jak robiła to Delphine od czasu do czasu. Cóż, w każdym razie coś się gdzieś ruszyło w tym ich połączeniu, aczkolwiek no ciężko powiedzieć, żeby to było "właśnie to". Coaster niestety nie oszukiwał i mimowolnie pokazywał jeźdźcowi, że no niestety, ale pan/pani to jednak nie jest idealny. :lol2:

Luke · Wysłany: 2017-07-01, 03:22

No to po uścisku dłoni skończyły się przyjemności. :lol2:

Ściągnął lekko brwi ale nie po to, by wyglądać bardziej groźnie, tylko żeby jemu samemu się wydawało, że bardziej się skupia.
- Pamiętaj, że dla konia wszystko, co jest jednostajne, nie jest sygnałem. Nie dociskaj mu łydek tak po prostu, w stępie dajesz wewnętrzną łydkę kiedy wewnętrzna łopatka idzie do przodu, tak samo z zewnętrzną stroną. To musi być wyważone działanie, ale nie bój się, że od tego będzie iść bardziej krzywo niż teraz. Pamiętaj o oddychaniu. To dosyć ważne podczas jazdy, no chyba, że umiesz wstrzymywać czterdzieści pięć minut. - Pozwolił sobie na pogodny ton i lekki żarcik, coby może atmosfera na treningu była bardziej przyjemna i budująca. - Jeszcze w stępie masz tę możliwość, by naprawdę odetchnąć, spuścić z siebie powietrze i wsłuchać się w ciało konia. Ono Ci tak naprawdę powie, jak masz działać swoim. O, no i pamiętaj, działasz łydką i dosiadem, chwilę później pora na rękę, ale ona też musi odpuścić kiedy koń w odpowiedzi na nią się "podbierze". - Kiedy mówił starał się czasem patrzeć dziewczynie w twarz, chociaż jego rola tutaj raczej kazała mu skupiać się głównie na sylwetce zarówno jeźdźca jak i konia, dlatego nawiązywanie kontaktu wzrokowego mimo wszystko podświadomie przeznaczał na momenty, w których ma miejsce jakieś głębsze tłumaczenie a para raczej stoi niż pracuje. Słuchając jej kolejnej wypowiedzi pokiwał głową ze zrozumieniem i uśmiechnął się pod nosem, spodobał mu się luźny sposób bycia Delphine i czuł, że się dogadają.
- Dobra, myślę, że w takim razie wszystko wyjdzie w praniu. Widzę, że już starasz się poprawiać, fajnie, wiedząc co kuleje zawsze warto sobie gdzieś "w tle" liczyć do trzech i na trzy kontrolować, czy postawa się za bardzo nie przeobraziła w coś spiętego i sztywnego. To szczególnie fajny sposób autokorekty kiedy jeździ się samemu. Także myśl o tym, żeby mieć zawsze pełen zakres ruchu w stawach, jeśli jest inaczej już wiesz, że trzeba coś przekręcić. Także łydki opasają w miarę możliwości brzuch konia i dają mu impulsy, ale nie dociskają stale, w innym razie bardzo szybko można konia znieczulić na działanie tej bardzo ważnej pomocy. No i pamiętaj, żeby też nie usztywniać nadgarstków, Twoje ciało musi elastycznie pracować i tyczy się to każdej jego części. Jednak bardziej też działaj palcami niż całą ręką jeśli koń dobrze współpracuje a i miejmy na względzie, że w stęp tak mniej więcej do klasy N staramy się za mocno nie ingerować, bo łatwo coś popsuć jeśli wierzchowiec jeszcze nie jest tak całkowicie za pan brat z działaniem pomocy. - Przerwa na jakiś oddech i lecim dalej. - Okej, jak już się wygimanstykujecie wystarczająco w stępie poproś go o kłus, wtedy dopiero działaj obiema łydkami jednocześnie, ale od początku staraj się mu oferować delikatne, precyzyjne pomoce, żeby komunikacja szła Wam bardziej gładko, im więcej siły wkładasz w posłanie sygnału tym bardziej się przy tym blokujesz. Także "raz dwa oddech-trzy i kontrolujemy, czy się nie spinamy"! - Oczywiście sam też jej zwracał uwagę, od tego tu był, niemniej jednak chciał dziewczynie dać przydatne uwagi do samodzielnej pracy. Kiedy zdecydowała się przejść do kłusa lub Sugarman ją do tego zachęcił gdy stwierdził, że wystarczająco się powyginali, polecił jej tak jak w stępie od razu zająć konia mnogością łuków przeplatanych zmianami kierunku (koniecznie z momentem wyprostowania) a także po chwili takiego wstępnego rozkłusowania poradził jej dodanie przejść, coby zwiększyć zaangażowanie zadu u konia oraz precyzję formowania sygnałów przez amazonkę. Przy tym zwracał uwagę, aby podczas żadnej czynności nie gibała się za mocno w siodle ani do przodu, ani do tyłu, ani jak worek kartofli gdzie popadnie.

Anna Ross · Wysłany: 2017-07-03, 20:40

Unannounced Pleasure · Wysłany: 2017-07-09, 20:05

Oj tam oj tam! On się dużo ruszał, to mógł jeść dużo smakołyków, czyż nie? Uspokojenia były konieczne szczególnie na dłuższych odcinkach, wtedy ogier nabierał tempa i samoistnie poszerzał ramy chcąc przyśpieszyć ile sił w nogach. Po lekkiej sugestii uspokajał się, lecz później znów prychał i starał się przyśpieszać. Ale do czasu.
Na wężyku ogarnął się, skupiając na odpowiednich łukach, co właściwie mu się udało. Utrzymywał stałe tempo, pracował wokół łydki i aktywizował zad do nienagannej pracy, wraz z rozluźnionym grzbietem i pyskiem z ciągłym żuciem. Powtórzenia nie były potrzebne, zechciało mu się znów przykładać do roboty.
W stępie pośrednim bywały momenty zagryzania wędzidła i zbytniego wyciągania nóg, lecz skarcony przez kobietę wracał do odpowiedniej pozycji i rozluźniał tułów. Zatrzymania były dwukrotnie nierówne, ze względu na za słabe pomoce skupiające kobiety - po prostu się rozkojarzył, potrzebował skupienia. Momenty te pokazywał zagryzaniem wędzidła i machaniem uszami.
Na ścianie przeszedł do kłusa, na chwilę zaniechał przy tym pracę zadu i wpadł nogami pod kłodę, lecz było to później naprawione i sam kłus przebiegał prawidłowo.
/wybacz, wdrożę się niedługo na nowo w treningi :/